West Ierland
(Klik op de foto's)
Mizen Head
Suspension
Bridge
'Mizen Head' is de meest zuidwestelijke punt van Ierland. Vanaf de parking kan je tot bij de vuurtoren wandelen. Wij waren iets te laat, want de ‘Suspension Bridge’ was net gesloten. De vuurtoren werd gebouwd in 1847, nadat een Amerikaanse boot was gezonken. Hierbij kwamen 92 mensen om. In 1899 werd een nieuwe gebouwd en het door olie gevoede licht reikte 30 km. ver. In 1993 werd hij ontmanteld.
Bantry House
Bantry (Beanntraighe – 2.500 inwoners) is een beschutte aankomsthaven voor schepen in Bantry Bay.
De belangrijkste bezienswaardigheid van de stad is ‘Bantry House’, een landhuis uit de 18e eeuw dat sinds 1739 wordt bewoond door de familie White, de vroegere graven van Bantry. Het oorspronkelijke huis stamt uit 1720, maar de noordelijke gevel is van latere datum. In het huis is een uitgebreide collectie kunstvoorwerpen en meubelen te bezichtigen, die de tweede graaf van Bantry uit heel Europa heeft samengebracht. Een deel van het gebouw is een B&B, maar niet voor mijn portemonnee. Helaas was het huis bij ons bezoek gesloten voor het publiek, enkel de tuin was nog te bezichtigen.
Ring of Beara 
Dursey Island 
Eyeries
De 'Ring of Beara’ is een heel stuk rustiger dan zijn grote broer ‘Ring of Kerry’. De wegen zijn ook smaller en op sommige plaatsen erg kronkelend. Vooral de noordzijde is ruw en spectaculair. Het stadje Eyeries is bekend om zijn vrolijk geverfde huisjes.
'Dursey Island' is het uiterste puntje van het schiereiland en is te bereiken via een kabelbaan. Het eiland is bewoond (ongeveer 15 inwoners) en er nestelen kolonies zeevogels.
Stone Fort 
Derrynane
Charly 
Blackwater
De 'Ring of Kerry' loopt over het schiereiland ‘Iveragh’ en is 176 km. lang. Vooral in het hoogseizoen is het er erg druk en daarom veranderde wij de naam in de ‘Stoet of Kerry’, omdat de mensen in stoet deze ring rondrijden.
Overnachten deden we in Kenmare (An Neidin – 1.200 inwoners) wat in 1670 gesticht werd. Het stadje leeft nu vooral van toerisme. Net buiten het centrum ligt de ‘Druid Circle’, een prehistorische stenen cirkel van 15 stenen. Wellicht werden hier vroeger mensen geofferd.
Op de ‘ring’ maakten we een paar korte stops, te beginnen bij het ‘Staigue fort’. Dit rond fort is naar schatting 2500 jaar oud. Vlakbij, maar aan de kust ligt ‘Derrynane National Historic Park’, dat genoemd werd naar het Derrynane House. Het huis werd begin 1700 gebouwd door kapitein John O’Connell en ligt in een park met bos, tuinen, stranden en moerasland.
Volgende stop was Waterville (An Coirean – 500 inwoners). Het stadje was niet bijzonder, maar een foto naast het standbeeld van zijn vroegere regelmatige bezoeker,Charlie Chaplin, moest ik toch hebben. De ring helemaal rondrijden deden we niet. Via Lough Caragh en de hoogste bergen van Ierland maakten we de doorsteek om opnieuw in Kenmare uit te komen.
Ladies
View 
Mucross House 
Ross
Castle
Killarney (Cill Airne – 8.000 inwoners) heeft zich pas in de 18e eeuw tot stad ontwikkeld, in een periode waarin bergen en meren aantrekkingskracht kregen op reizigers. Nu is Killarney een toeristisch oord geworden en voor de meeste mensen het begin- en eindpunt van de Ring of Kerry.
Enkele kilometers buiten Killarney ligt het Killarney National Park. De weg van Kenmare (ook een deel van de Ring of Kerry) loopt er dwars doorheen. Bij ‘Ladies View’ heb je een prachtig zicht op de drie meren. Het ‘Upper Lake’, ‘Mucross Lake’ en ‘Lough Leane’, wat het grootste is. Ladies View dankt zijn naam aan de hofdames van koningin Victoria, die deze plek in 1861 bezochten.
In het landhuis ‘Muckross House' is een bezoekerscentrum(metje). Wat verder vind je de 'Torc Watervall'. Deze is slechts 18 m. hoog, maar toch druk bezocht. In het park zelf zijn auto’s verboden, maar het is wel opletten voor de ‘Jaunting Cars’ (paardenkarren) die je overal ziet rijden. Korter bij Killarney staat ‘Ross Castle’, een gerestaureerde ruïne uit de 15e eeuw.
Gallarus 
Fungie
Het schiereiland Dingle was echt het idee wat ik van Ierland had. Groene weiden die gescheiden waren door muurtjes van opeen gestapelde stenen. Verder waren er ook heel wat historische gebouwen te bewonderen.
Dingle (An Daingean – 1.300 inwoners) was al in de 14e eeuw een belangrijke haven. Nu is het vooral aangewezen op het toerisme en dan vooral dankzij grote attractie ‘Fungie’. Sinds 1983 zwemt deze dolfijn in de baai van Dingle en worden er speciale boottochten georganiseerd om hem te zien.
Ook hier deden we de ‘Ring of Dingle’ en passeerden zo het gerestaureerde ‘Dunberg Fort’ uit de ijzertijd (500 v. chr. tot 500 na chr.) dat pal naast de zee ligt. Door zijn ligging zal het fort zeker geen eeuwig leven beschoren zijn, want de helft van de oorspronkelijke oppervlakte is al ten prooi gevallen aan de zee. Een paar honderd meter verder kan je de 'Fahan Beehaves' bekijken. Maar eerst inkom betalen, want kassa, kassa zegt de boer op wiens grond ze liggen. Trouwens in deze buurt zouden er in totaal 414 van deze hutten te vinden zijn.
Bij ‘Slea Head’ heb je een mooi zicht op de Blasket Islands. De laatste bewoners verlieten in 1953 de eilanden en verhuisden naar het vaste land. Het ‘Gallarus Oratory’ is het best bewaard gebleven vroegchristelijke kerkje in Ierland.
Niet meer op Dingle, maar wel vlakbij stopten we nog even bij de kloosterruïne van 'Artfert' dat ongeveer op onze weg lag richting 'The Burren'
Cliffs of
Moher 
The Burren 
Poulnabrone
Kilfenora
Voor we in de eigenlijke 'Burren' terechtkwamen genoten we eerst van een prachtig uitzicht op de 'Cliffs of Moher', 200 m hoog en 8 km. lang. Tegen de rotsen nestelen o.a.: zeekoeten, papegaaiduikers en drieteenmeeuwen. In 1835 werd er de ‘O’Brien’s Tower’ gebouwd.
De Burren is een unieke omgeving met zeldzame planten. Door ijsvorming, wind en regen zijn in de kalksteen diepe pleten ontstaan, die ‘grykes’ worden genoemd. Het woord ‘Burren’ stamt van het Ierse ‘boireann’, dat ‘rotsachtig land’ betekent. Een opzichter van Cromwell omschreef het gebied rond 1640 als een ruig land, dat niet genoeg water heeft om een man te verdrinken, geen boom om hem aan op te hangen en geen grond om hem te begraven..
Aan de zuidkant van 'The Burren' ligt het dorpje ‘Kilfenora’, wat bekend is om zijn High Crosses. Het best bewaard gebleven is het 'Doorty Cross'.
Ook niet te missen is de ‘Poulnabrone Dolmen’ welke dateert van 2500-2000 v. chr.
Bunratty Castle
Op de terugweg naar Dublin ging het lang Quin en Bunratty. ‘Quin Abbey’ is een Franciscanerabdij uit 1433. In het abdijcomplex zijn de restanten verwerkt van een kasteel, dat in 1286 werd verwoest.
Ook het kasteel van Bunratty, één van de belangrijkste toeristische trekpleisters van het land mocht ons verwelkomen. Net naast Bunratty Castle ligt het ‘Bunratty Folk Park’, zeg maar het Bokrijk van Ierland. De bouw van het park begon met de reconstructie van een boerderij die vanwege de aanleg van het nabije Shannon Airport werd gesloopt. Nu is in het park een compleet dorp verrezen met winkels en huizen van allerlei Ierse bouwstijlen.