Zuid-oost Ierland
(Klik op de foto's)
Wicklow Mountains 
Glenmacnass waterval 
Sally Gap
De Wicklow Mountains liggen op amper een uur rijden van Dublin. Vroeger waren deze bergen door hun ontoegankelijkheid een veilige schuilplaats voor tegenstanders van de Engelse heersers. Hoewel de inwoners van het grootste gedeelte van het zuidoosten gehoorzaamden aan de Engelse kroon, waren in de Wicklow Mountains krijgsheren als de O’Tooles de baas.
Ook de opstandelingen van 1798 zochten hier hun toevlucht. Een van hun leiders Michael Dwyer wist zelfs tot 1803 in de buurt van Saly Gap uit de handen van de Britten te blijven. De bouw van de ‘Military Road’ in 1800 door de Engelsen tijdens hun veldtocht tegen de Ierse rebellen, maakte het gebied toegankelijker.
Powerscourt 
Tuinen 
Kruidentuin 
Japanse tuin
Powerscourt met zijn mooie tuinen ligt aan de voet van de ‘Great Sugar Leaf Mountain’. In 1858-1875 liet de zevende burggraaf nieuwe siertuinen aanleggen met poorten en beelden die hij op zijn reizen door Europa had meegebracht.
In 1974 veranderde een brand het landhuis in een ruïne. De laatste jaren heeft de familie Slazenger (de huidige eigenaar) de begane grond en de balzaal hersteld. Spijtig genoeg zijn de details ver verwijderd van hoe het er vroeger echt heeft uitgezien.
Glendalough (Gleann Da Locha), ‘het dal van de twee meren’, is een nationaal park vlakbij Larach. Het smalle langgerekte park telt twee meren (Lower- en Upper Lake) en 18 middeleeuwse religieuze monumenten.
De grote man van deze religieuze nederzetting is St- Kevin. Deze heilige die leefde van 498 tot 618 (volgens de legende werd hij 120 jaar!), zocht stilte en afzondering in Glendalough. Hij was lid van de koninklijke familie van Leinster, maar verwierp dit bevoorrechte leven en trok zich als kluizenaar terug in een grot bij Glendalough.
St- Kevin kreeg navolgers en ondanks het keer op keer door de vikingen werd geplunderd, bleef het zes eeuwen lang een grote aantrekkingskracht uitoefenen op pelgrims en kluizenaars. Pas nadat Engelse troepen het terrein gedeeltelijk met de grond gelijk maakte kwam het verval. Glendalough bleef echter als klooster functioneren tot alle kloosters in 1539 werden ontbonden. Een groot aantal gebouwen is rond 1870 gerestaureerd. Nu is het een nationaal park waar er rond de ruïnes en meren, vele wandelpaden zijn.
Wexfort Wildfowl Reserve
Op weg naar Wexfort reden we even verkeerd in Enniscorthy (Inis Corthaidh - 4.100 inwoners) en zo ontdekten we dat het een mooi stadje was.
Wexfort (Loch Garman - 9.500 inwoners) had vroeger een belangrijke haven. In de 9e eeuw legden de vikings hier aan en begon de stad te groeien. Later volgden de Anglo-Normandiërs en de Engelsen. Uiteindelijk begon deze natuurlijke haven te verzanden. De haven werd verplaatst naar Rosslare Harbour en Wexfort verloor aan belang.
Wij bezochten het nabij gelegen 'Wexfort Wildfowl Reserve', een vogelrustgebied wat een beetje te vergelijken is met het Zwin aan onze kust. Helaas is het te bezoeken gedeelte erg klein.