Maya2004

Maya-route

Mexico - Guatemala - Honduras - Belize

Reisroute van deze 22 daagse reis van 20 oktober tot 10 november 2004

Mexico

's Avonds landen we in Cancun en reden voor de eerste overnachting onmiddellijk naar het 150 km. verder gelegen Valadolid. De dag erna begonnen we ineens met een hoogtepunt, namelijk een bezoek aan Chichen Itza. Het was een van de belangrijkste Maya steden en ze is na haar (her)ontdekking grondig gerestaureerd. De cenote's speelden in deze omging ook een belangrijke rol in de watervoorziening en na die van Chichen Itza bezochten we in de namiddag de Dzitnup Cenote, welke eigenlijk een grot is en waarin je ook kan zwemmen.

Dag 3 ging het naar Merida, tegenwoordig met zijn 1 miljoen inwoners de grootste stad van het schiereiland Yutacan. Helaas beperkte ons bezoek zich tot het stadscentrum en schoot er geen tijd over om het nabijgelegen Uxmal te bezoeken, want de volgende morgen stond al er een lange busreis naar Palenque op het programma.

Tijdens de busrit veranderde het klimaat van snikheet en plakkerige naar heet en nog plakkeriger. De 5e dag begon met een bezoek aan de ruïne's van Palenque en een kleine wandeling door het tropische woud. Na de middag brachten we een bezoek aan de Misol Ha waterval en waagden we een plons in de prachtige Aqua Azul.

Daarna zochten we frissere oorden op en reden naar het hoger gelegen San Christabal de las Cachas. Deze mooie en gezellige stad was de uitvalsbasis naar de markt van San Juan Chamula en het weversdorpje Zinacantan en een dag later ook nog naar de Sumidero kloof. Op dit stuwmeer vaarden we tussen wanden van meer dan 1000 meter en zagen we krokodillen, pelikanen gieren en meerdere reigersoorten.

Guatemala

Dag 9 lieten we Mexico achter ons en stond er weer een lange busrit naar het Guatemaltese Panajachel voor de boeg. Bij de grensovergang moesten we overstappen in een andere 'eigen' bus en werd het onmiddellijk duidelijk dat dit een veel minder veilig land was. In de bergen wou de chauffeur niet stoppen wegens kans op overvallen. Panajachel lag aan de oevers van het Lago de Atitlan, een prachtig kratermeer met nog een aantal werkende vulkanen in de buurt. De eerste dag bezochten we Solola, een indianenmarkt waar je best geen foto's nam zonder te vragen en de dag nadien ging het met de boot naar verschillende dorpjes langs het meer en beklommen we een berg/heuvel waar we een prachtig zich hadden over het meer. Picknicken deden we op een rustig plekje naast het meer en daarna bezochten we nog ging het naar Santiago Atitlan om goed geluk te gaan vragen aan Maximon. Voor een pakje sigaretten en een fles rhum zou dit heiligenbeeld onze over veiligheid waken. Dezelfde avond reden we nog verder tot Antigua.

Dag 12 moesten we kiezen tussen Antigua en de markt van Chichcastenango. Met vier kozen we voor 'Chichi'. Eerst maar even langs het kerkhof (later ontdekte we dat er soms volledige groepen werden overvallen) en daar was het een drukte van jewelste. Logisch, want het was 31 oktober en alle inwoners waren de graven van hun dierbaren aan het versieren voor 'aller heiligen', iets wat in die landen enorm gevierd wordt. Op de markt kom je altijd uit bij de trappen van de 'Iglesia Santo Tomas'. Dit kleurrijk spektakel is een van de hoogtepunten van Guatemala. Ook de binnenkant van de kerk is een bezoek waard, maar toeristen mogen enkel binnen langs een zij ingang en fotograferen is er absoluut verboden. 's Avond brachten we nog een blitsbezoek aan Antigua om de volgende dag verder te rijden naar Copan in Honduras.

Honduras

Copan was een andere belangrijke Maya-ruïne welke bekend is voor zijn mooi bewaarde 'stèles' (versierd vrijstaand beeldhouwwerk). De stad was 24 km2 en had op zijn hoogtepunt 20.000 inwoners. Pas in de 19e eeuw werd de stad herontdekt. Na de middag maakten we een ritje te paard in de naburige bergen. Dag 15 ging het weer naar Guatemala, althans dat was de bedoeling, want op het korte tripje viel de bus in panne en de chauffeur kon zich nog laten uitbollen tot de grens. Daar vernamen we dat er stakingen waren uitgebroken in Guatemala en dat op alle banen wegblokkades stonden. Volgende dag een nieuwe poging met een herstelde bus en toen mochten we zelfs de grens niet meer over. Ons alternatief was dan tot San Pedro Sula rijden en vanaf daar de volgende dag tot Belize City vliegen. Helaas mistte we daardoor Tikal, maar iedereen was het er over eens dat veiligheid primeerde.

Belize

Dus op dag 17 vlogen we naar Belize vanwaar we met een speedboot naar Caye Caulker stoven. Hier was het volop genieten van de Caraïbische sfeer. De tweede dag gingen we snorkelen op wat het grootste 'Barrier Reef' ter wereld zou zijn na dat van Australië. Eerst gooide onze schipper wat vis in het water waardoor er een troep verpleegstershaaien naast de boor kwam zwemmen en dan kregen we het sein: 'We gaan nu snorkelen'. Toegegeven, dat was effe slikken. Maar het was prachtig tussen die beestjes, pijlstaartroggen en andere vissen door te zwemmen. 's Avonds genoten we van een (half aangebrande) verse kreeft en de volgende morgen ging het weer met de speedboot tot Belize City vanwaar we met de bus tot Playa del Carmen reden. Als had dat laatste wel wat voeten in de aarde, want ze hadden onze tickets 2 keer verkocht.

Mexico

Dus vanaf eind dag 19 waren we weer in Mexico. De eerste dag bezochten we de ruïnes van Coba waar bij wijze van spreken geen kat rondliep en de 2e dag Tulum. Het verschil was enorm, hier werden heel der bussen toeristen gedumpt en op sommige plaatsen was het gewoon wringen om door te kunnen. Eens het middag was was iedereen weer verdwenen, maar helaas ook het sein voor ons om te vertrekken, want in de vroege avond vlogen we weer naar huis. Bij het verlaten van Tulum zwaaiden de neerdwarrelende 'valadores' ons nog uit.