Pastoors van de Sint - Pietersparochie van Rosmeer

• Franco is de eerst gekende, (en door de Sint-Jacobusabdij van Luik benoemde) pastoor van Rosmeer. Deze was proost van het O.-L.-Vrouwkapittel te Maastricht. De proost had de zakelijke leiding over de kapittelgemeenschap en werd gerekruteerd uit de leden van het kathedraalkapittel van Sint Lambertus in Luik. Hij werd gekozen door de kanunniken van het O.-L.-Vrouwkapittel van Maastricht en benoemde ook de kanunniken. Ca 1140 werd hij scholaster te Luik. Een scholaster was de leermeester van de scholieren van de kapittelschool, de woordvoerder van het kapittel, de secretaris en de beheerder van het archief.

• Toen Franco dan scholaster werd, gaf hij de erfpastorij over aan het O.-L.Vrouw-kapittel, doch het vruchtgebruik aan zijn heerneef Litfridus, de 2de gekende pastoor van Rosmeer. Deze moest hiervoor een som geld betalen aan de kanunniken van Maastricht. Hij schoot hierin tekort en werd door Steppo, de opvolger van Franco, afgezet.

• Hij werd vervangen door zijn heerneef Elias, 3de gekende pastoor van Rosmeer.
  Na de dood van Steppo werd Elias proost van het O.-L.-Vrouwkapittel van Maastricht en stond hij in 1148 al zijn rechten af aan het kapittel, dat dus de pastoor kon benoemen.
  Van de adellijke familie van Gellik weten wij dat zij het vruchtgebruik van haar deel van de kerk van Rosmeer reeds vóór 1148 aan het O.-L.-Vrouwkapittel van Maastricht had afgestaan, maar het recht van de pastoorsbenoeming tot 1148 voor zich hield.

• Volgens G.V. Lux zou een pastoor die door deze familie was benoemd Hermannus heten, persona de Rosmer, die rond 1144 hier pastoor moet geweest zijn (dit is dan de 4de gekende pastoor van Rosmeer). Deze stelde echter zijn beneficie ter beschikking van het O.-L.-Vrouwkapittel van Maastricht en toog op kruisvaart.

• Vóór 1148 had de Sint-Jacobsabdij van Luik het benoemingsrecht voor de ene helft van een pastoor in Rosmeer en de Heren van Gellik het benoemingsrecht voor de andere helft van een pastoor. Zo kwam het dat toen 2 priesters om beurt de kerk van Rosmeer bedienden. Sedert1148 had het O.-L.-Vrouwkapittel van Maastricht het volle genot van de kerk van Rosmeer en was daar maar één pastoor meer. Dit bleef zo tot aan de Franse Revolutie.

• De volgende ons bekende pastoor was Renerus de Aquis, Renier van Aken. Hij was de zoon van Hendrik van Aken en Gertrudis en de broer van Theodoricus. Renerus en Theodoricus liggen begraven in de Sint-Annakapel (achter de sacristie) van de O.-L.-Vrouwkerk ‘Sterre der Zee’ te Maastricht.
  lees meer...

• Verder hebben wij gegevens gevonden over volgende pastoors in Rosmeer:
  Thidericus (ca 1300).
  Leonardus (ca 1332).
  Zoals in een schepenbrief van Maastricht van 23 december 1332 te lezen staat: ‘dominus Leonardus pastor in Rosmer’.
  Johan, pastoer van Roesmeer. Hij staat vermeld in het jaargetijdenboek van de Begaarden te Maastricht. Dit boek werd vóór 1500 opgesteld.
  Cornelius Huberti (ca 1568).

• Gerardus Wijnants (1592-1619).
  Hij had hier een grafsteen op het kerkhof. Daarop stond: ‘Hier ligt begraven Gerard Wijnants, pastor tot Roosmer. Obiit 9 Feb. 1619. RIP’. Deze grafsteen is echter verdwenen.

• Thomas Nijs (1619-1623).
  Hij was een Bilzenaar en zijn broer Willem was pastoor in Bilzen en tevens beneficiant van het O.-L.-Vrouwaltaar van Rosmeer.
  lees meer...

• Goswinus Goesens (1624-1647).
  Hij werd op Sint-Jansdag 1624 plechtig geïnstalleerd. Pastoor Arnold Kerkhofs noemt hem Gossuinus Gossuini en beweert dat hij als pastoor van Rosmeer overleden is.

• Arnoldus van Vladeracken (1647-1655).
  Hij was afkomstig van ’s Hertogenbosch. Onder zijn pastoorsschap had de Sint-Pietersparochie van Rosmeer te lijden van de Lorreinse troepenbenden die hier de streek onveilig maakten. De laatste jaren van zijn ambtstermijn had hij een plaatsvervanger of coadjutor.

• Adamus Walsenius of Walsdan (23 juni 1656-1 juni 1657).
  Voorheen was hij pastoor in Geul in Nederlands Limburg. Hij moest daar echter vluchten voor de ketters (de Staatsen, die de katholieken vervolgden). Zij hadden de kerk van Geul van haar goederen beroofd. Op 1 juni 1657 verliet pastoor Walsenius al Rosmeer om pastoor van Elen te worden, waar hij op 30 mei 1694 overleed. Onder hem behoorde de Sint-Pietersparochie tot het decanaat Emael.

• Gaspar Gerardus Clerx (1657-1664).
  In 1664 werd hij kanunnik benoemd van Sint-Pieter in Sittard.

• Johannes Gadet (ca 1664).

• Adriaan de la Brassinne (24 december 1664 - 28 maart 1692).
  Hij was de zoon van Guillaume de la Brassinne en Agnes Lejeusne, een heel lieve vrouw die veel heeft bijgedragen voor het opknappen van de pastorie en daarom ook op 28 augustus 1676 in het koor van de kerk begraven werd. Op het einde van zijn leven kreeg Adriaan hulp van zijn neef Michaël, die hem later als pastoor opvolgde in 1692.

• Michaël de la Brassinne (1692 – 4 oktober 1740).
  Hij was 49 jaar lang pastoor in Rosmeer (de tijd van hulp aan zijn heeroom meegerekend). Op het einde van zijn leven had hij F. Raets als helper.
  Michaël liet een grafsteen plaatsen voor zijn familie in de kerk van Rosmeer. Deze grafsteen staat nu in de ruimte onder de toren tegen de zuidelijke wand.
  lees meer...

• F. Raets.
  Vanaf 1735 was hij een hulp (substitutus) voor pastoor Michaël de la Brassinne. Hij werd geboren in Rosmeer op 23 maart 1668 en was kanunnik van de O.-L.-Vrouwkerk van Maastricht. In 1727 werd hij priester gewijd. Hij ligt begraven samen met zijn broer Dionysius in hetzelfde graf in de Sint-Maartenskapel van de O.-L.-Vrouwkerk van Maastricht, doch zijn grafsteen is er niet meer te vinden.

• Joannes Antonius Notté (oktober 1740 – augustus 1787).
  Hij was eerst 3 jaar kapelaan in Sint-Nicolaas in Maastricht eer hij pastoor te Rosmeer benoemd werd. Hij was een geleerde man en een goede pastoor. Onder zijn pastoorsschap had de Slag van Lafelt plaats (2 juli 1747), waarbij ook de kerk van Rosmeer gedeeltelijk geplunderd werd. Pastoor Notté heeft een artikel (in het Latijn) geschreven over deze veldslag. Voor en na de veldslag kreeg hij 2 voorname logees op de pastorie op zaterdag 1 juli 1747 de Hertog van Cumberland, zoon van de Engelse koning en op zondag 2 juli 1747 de Franse Prins van Clermont. Onder zijn pastoorsschap werd ook een kind te vondeling gelegd in de tuin van zijn pastorie. Hij moest maar zorgen dat het kind opgevangen werd in een familie in Rosmeer.

• Antonius Reijners (september 1787 – 1803).
  Hij werd geboren in Meeuwen op 4 september 1732 en werd daarom door het volk soms ‘de kempenaar’ genoemd. Hij was pastoor in de tijd van de Franse Revolutie maar wilde de eed van trouw aan de Franse Revolutie niet afleggen. Daarom moest hij onderduiken. Hij vond een onderkomen bij Hubert Willems en Gertrudis Leduc (bij Helkes) in Rosmeer, waar hij een geheime gebedsruimte had. Het openbaar parochieleven was onmogelijk geworden. In 1798 gaf hij zijn ontslag aan het bestuur van het departement ‘omdat hij 66 jaar was en gans versleten’. Wat intussen gebeurd is, weten wij niet. Wel duikt pastoor Reijners weer op in 1803 als pastoor van Vlijtingen.

• Mathias Lenaers (27 september 1803 – 3 november 1812).
  Door de Franse Revolutie was er een herinrichting van de kerken gekomen. De kerk van Rosmeer werd hulpkerk (kapel) van Vlijtingen en de pastoor van Rosmeer werd een kapelaan (capellanus) van Vlijtingen te Rosmeer: voor het tijdelijke een kapelaan, maar voor het geestelijke een echte zielenherder voor de parochianen. Onder de Franse Revolutie werd Mathias Lenaers verbannen omdat hij de eed niet wilde afleggen. Toen pastoor Reijners in Vlijtingen stierf, volgde hij hem daar op 4 november 1812 op als pastoor. Hij was een graag geziene figuur.

• Renerus Paquay (5 november 1812 – 17 juli 1816).
  Hij werd geboren in Alt-Hoeselt op 23 november 1784 en was de zoon van Bartolomeüs en Maria Van de Kaetsbeek. In 1810 werd hij priester gewijd in Amsterdam en op 5 november 1812 is kapelaan van Vlijtingen te Rosmeer. In 1816 verliet hij de parochie om pastoor te worden in ’s Gravenvoeren en daarna deken in Schinnen (Nederlands Limburg) waar hij stierf op 12 juni 1823.

• Johannes Michaël Hechtermans (1816 – mei 1829).
  Hij was de zoon van Egidius en Maria-Agnes Plessers in Bilzen. Ook hij was kapelaan van Vlijtingen te Rosmeer. In mei 1829 verliet hij Rosmeer en werd pastoor in Vlijtingen waar hij stierf op 10 juli 1838 (49 jaar oud). Hij werd daar begraven op het kerkhof vlak bij de kerk waar zijn grafsteen nog staat langs de ingang van de kerk. Op deze grafsteen staat volgende tekst:

De vette letters geven het jaartal 1838 aan.

• Johannes Ludovicus Voué. (18 mei 1829 – 7 januari 1852).
  Ook hij was eerst kapelaan van Vlijtingen te Rosmeer. lees meer...

• Hubertus Bonjour (26 maart 1852 – 25 december 1873).
  Hij werd op 26 maart 1852 pastoor in Rosmeer benoemd door de bisschop van Luik, Mgr. Cornelius Van Bommel, kort voor diens dood (7 april 1852) en plechtig geïnstalleerd in Rosmeer op 6 april 1852 door de deken van Vlijtingen, Johannes Henricus Martin. E.H. Hubert Bonjour werd geboren in Zammelen op 12 mei 1803. Na zijn priesteropleiding in 1826 was hij achtereenvolgens kapelaan te Kozen, pastoor te Aalst bij Sint-Truiden en te Hees. Hij werd in Rosmeer maar koel ontvangen omdat hij een beetje mankte en niet meer zo jong was (49 jaar). Doch hij wist de harten van zijn parochianen te veroveren en heeft in Rosmeer enorm veel goed werk verricht.
  lees meer...

• Joannes Pauly (1874 – 22 juli 1887).
  Hij was afkomstig uit Zichen-Zussen-Bolder en werd geboren op 20 juni 1815 als zoon van Mattheus Pauly en Maria Reggers. In 1842 was hij kapelaan in Oostham, in 1860 pastoor in Kesselt en in 1874 werd hij pastoor in Rosmeer benoemd. Hij heeft zich ijverig ingezet voor de katholieke school van Rosmeer in de tijd van de schoolstrijd 1879 – 1884. In 1884, 69 jaar oud, begon hij problemen te krijgen met zijn gezondheid en kreeg hij als hulppriester zijn heerneef Herman Pauly uit Heukelom. Hij overleed in Rosmeer op 22 juli 1887 in de ouderdom van 72 jaar. Bij testament had hij een stuk grond geschonken aan de kerk voor een eeuwigdurend jaargetijde.

• Herman Pauly (1884 – 22 juli 1887).
  Hij was de neef van Joannes Pauly en heeft zijn heeroom bijgestaan in Rosmeer van 1884 tot aan zijn dood.

• Christiaan Klinkenbergh (28 juli 1887 – 25 maart 1892).
  Geboren in Schinnen bij Sittard op 20 maart 1854. Hij was gedurende 10 jaar kapelaan te Stokkem en werd hier in Rosmeer eigenlijk benoemd door zijn doorluchtige heeroom en peter, groot-vicaris in Luik, Christiaan Warblings. Pastoor Klinkenbergh kende heel goed Latijn en had een zeer mooi schrift. Hij was een speciaal type dat graag schaatste in de winter op de vijver in ‘Het Weierken’ en nogal wispelturig kon zijn, wat hem moeilijkheden bezorgde bij de burgerlijke overheid. Op 25 maart 1892 werd hij overgeplaatst naar Neerlanden. In 1893 was hij in Moelingen, daarna kapelaan in Sainte-Véronique in Luik, daarna verhuisde hij naar Ellikom ... en sleet zijn laatste dagen als rustend priester in Gent waar hij op 18 april 1924 overleed.

• Arnold Kerkhofs (26 maart 1892 – 4 maart 1925).
  Werd op 26 maart 1892 pastoor benoemd in Rosmeer, waar hij op 27 april aankwam. Hij stamde uit een kroostrijk gezin van 11 kinderen uit Veldwezelt, waar hij op 22 oktober 1857 geboren werd als zesde in de rij van 9 jongens. Vijf werden priester.
  lees meer...

• Pierre Joseph Husson (16 maart 1925 – september 1947).
  Geboren in Tongeren op 27 april 1875. Na zijn priesterwijding te Luik in 1901 werd hij achtereenvolgens kapelaan te Alken en te Meeuwen en pastoor in Genoelselderen. Op 16 maart 1925 werd hij pastoor te Rosmeer benoemd.
  lees meer...

• Renier Marting ( 25 september 1947 – 1966).
  E.H. Renier Marting zag het levenslicht in Kleine-Spouwen (Berg) op 1 januari 1898. Op 10 juni 1922 werd hij priester gewijd te Luik. Daarna werd hij kapelaan te Seilles bij Andenne (1922-1924). Op 1 juli 1924 werd hij kapelaan te Munsterbilzen en op 22 december 1928 kapelaan te Lommel. Van 1939 tot 1947 was hij pastoor te Rukkelingen-Loon en op 25 september 1947 werd hij pastoor te Rosmeer.
  lees meer...

• Marcel Langens (1966 – 25 september 1967).
  E.H. Marcel Langens werd geboren te Bocholt - Lozen op 24 april 1920 als zoon van Arnold Langens en Elisabeth Gebelen. Hij werd priester gewijd te Luik op 29 juni 1947 en was kapelaan te Melveren (Sint - Truiden), te Zichen-Bolder en te Heppen.
  lees meer...

• Hendrik Oosterbos (1 september 1967 – 31 oktober 1972).
  E.H. Hendrik Jan Oosterbos werd op 19 juni 1923 geboren te Opoeteren als oudste van een groot gezin. Zijn ouders, Frans Oosterbos en Maria Geebels, hadden daar een boerderij. Hij werd priester gewijd op 28 maart 1950 te Oirschot (Nederland).
  lees meer...

• Jozef Kessels (31 november 1972 – 31 maart 1975).
  E.H. Jozef Kessels werd geboren te Neeroeteren op 30 april 1932. Hij was de zoon van Mathieu Kessels en Maria Creemers. Op 7 juli 1957 werd hij priester gewijd te Luik.
  lees meer...

• Jan Loenders (31 mei 1975 – 1 april 1991).
  E.H. Jan Loenders werd geboren te Wijchmaal op 6 januari 1920 als zoon van Frederik Loenders en Elisabeth Braeken. Hij werd priester gewijd in Genk op 2 juli 1967 en was nadien kapelaan in Zwartberg.
  lees meer...

• Basiel Smolders (pastoor van Mopertingen) en Martin Geladé (pastoor van Hees). Na het vertrek van Jan Loenders was er voorlopig geen pastoor meer in Rosmeer. In die tussentijd zorgden pastoor Basiel Smolders en pastoor Martin Geladé voor onze parochie.

• Piet Diels (benoemd 1 december 1991 en aangesteld in Rosmeer op 22 maart 1992)
  Hij is pastoor van Mopertingen en Rosmeer met woonst te Mopertingen.

• Raymond Vanlessen
  Is op dezelfde datum medewerkend priester voor de 2 parochies met woonst te Rosmeer.
  lees meer...