|
U krijgt een een goed zicht op het dubbele leven van Elsschot. Het leven van de zakenman Alfons De Ridder, en het leven van de pennenlikker Willem Elsschot. De levens lopen door elkaar.
U hoort de prangende gedichten: Mijn moeder, De Baggerman, Tot den arme, De Klacht van den oude, Het huwelijk en Spijt. Ook een fragment uit 'Kaas' en Tsjip'.
Persknipsel
-
Herman Bogaert evoceert de echte Willem Elsschot
[…] Herman Bogaert brengt een uitschieter van formaat, sober en stijlvol. In “Ik, Willem Elsschot” kruipt hij in de huid van diens héle persoonlijkheid: de mens, de gevoelsmens – vader en grootvader- en de zakenman Alfons De Ridder, en van de schrijver, die de wereld nuchter, ironisch, sarcastisch observeert, maar daarbij zijn afkeer voor het kleine, het zelfzuchtige in de mensen én in zichzelf, niet onder stoelen en banken steekt.
Een acteur, die zich, alleen, aan één uur en drie kwartier lange monoloog waagt, en dan nog voor een complexe én non-conformistische figuur als Willem Elsschot, terwijl de hedendaagse toneel- en tv-kijker een vluchtige wisseling van gezichten gewoon is, is een kei in zijn vak.
We krijgen een spiegel van Alfons De Ridder – Willem Elsschot voor onze ogen, die de toeschouwers veel meer leert over deze zeldzame “Prometheus van de moderne Nederlandse letterkunde” dan zij weten of vermoeden.
‘t Pallieterke |
