Brachydanio rerio of Zebrabarbeel
Familie: Cyprinidae (karperachtigen) By W.Vergauwen
|
 |
|
De zebrabarbeel is reeds lang een bekend in ons aquariummilieu. Hij werd reeds in 1905 ingevoerd uit zijn oorspronkelijk biotoop. Deze barbeel valt op door zijn horizontale zijdelingse blauw met zilver afgewisselde strepen. De strepen lopen door tot het einde van de staart. Ook de rug, borst en aarsvinnen hebben het zelfde motief als het lichaam. Vooraan aan de muil hebben deze visjes kleine baardraadjes. Het geslachtsonderscheid is makkelijk te herkennen. Het vrouwtje is doorgaan iets groter en heeft een vollere buikpartij. De mannetjes blijven fijner van lichaamsbouw. De zebrabarbeel is een scholenvis die
absoluut met een 8-tal stuks moet worden samengehouden. Alleen gehouden zijn
deze dieren vaak agressiever. Het zijn zeer zwemlustige vissen die van geen
kleinte vervaard zijn. Steeds zijn ze in de weer met het zoeken naar voedsel of
met het bekijken van wat er zich allemaal afspeelt buiten het aquarium. Men kan
deze zebrabarbeel het best samenhouden met vissen die dezelfde lusten hebben als
zij zelf. Hiermee bedoel ik dat de vissen die als bijvissen bij de zebrabarbeel
worden gehouden niet al te rustig mogen zijn. Rustige vissen zijn zeker geen
goede keuze om bij deze dieren te plaatsen. Het moeten snelzwemmers zijn zoals
andere barbelen (sumatraantje, andere danio’s, zwemlustige zalmpjes, …). Ze
houden zich meestal op in de middelste waterlagen alhoewel ze ook boven als
onder in het aquarium terug te vinden zijn. Zoals hierboven reeds gezegd houdt
men ze best met een flink groepje samen. Reden hiervoor is dat men ervoor moet
zorgen dat ze aan elkaar genoeg hebben en dat ze geen andere vissen gaan lastig
vallen. Het voedsel mag bestaan uit alles wat men aanbied op de markt om onze vissen te voeren. Het zijn echte alles eters. Zorg voor een gevarieerd dieet van muggenlarven, artemia, watervlooien, cyclops, … Men kan dit dieet aanvullen met vlokvoer dat ze ook gewillig tot zich nemen. De kweek ik productief, hiermee bedoel ik dat dit visje een grote hoeveel aan eitjes afzet per keer. Het beste resultaat krijgt men wanneer men gebruik maakt van een aparte kweekbak, goed afzetsubstraat waar ze de eitjes kunnen afzetten (bv javamos, fijn gevederde planten, bundel wol, …). De ouders zijn eirovers dus men moet ze na de eiafzetting wel onmiddellijk uit de bak vangen en terug naar de gezelschapsbak overbrengen. De jongen kweekt men op met fijn voer. Pas ontloken artemia, cyclops, later watervlooien en zwarte muggenlarven. Frequent verversen van water is bevorderlijk voor de verdere uitgroei van de jongen. Neem voor de kweek goed doorvoede ouderdieren. Het vrouwtje is rijp om te paren wanneer haar buik goed rond is.
|
|
| Home | |