PAUL ARREN

 

AFSCHEID VAN EEN BESTUURSLID

 

Harry De Sitter – Raymond Roelands

……………..

Toen we onze leden uitnodigden voor een bezoek aan het Orgelmuseum in Voorkapel-Westerlo op 14 mei hadden we pas het bericht ontvangen van het overlijden van onze goede vriend en medebestuurslid Paul Arren. Hij is na een kortstondige ziekte onverwacht overleden in het U.Z. Gasthuisberg.

Toen beseften we nog niet ten volle wat dit betekende voor familie en vrienden; woorden schieten hierbij te kort. Hij had nog zoveel plannen voor de heemkring en voor zijn kastelenalbums, de toekomst zal anders zijn…

 

 

 

 

 

 

 

Harry, die op reis was, bezorgde ons een aangrijpende afscheidsrede:

 

Lieve Helga, Beste Fons,

Dierbare familie en vrienden van Paul,

 

Nauwelijks enkele weken geleden zaten we met het voltallige Hoboniabestuur nog rond de tafel voor één van onze vertrouwde vergaderingen. Het ging er gewoontegetrouw gezellig aan toe … al bemerkten we wel dat je niet in goede conditie was. We wisten dat je reeds vele weken tegen een weerbarstige bronchitis vocht en zaten dan ook als aan de grond genageld toen je ons tussendoor meedeelde dat je op de definitieve resultaten wachtte van onderzoeken die je had ondergaan aan het UZ te Leuven. Maar … zo vervolgde je toen vrij geëmotioneerd, de vooruitzichten zijn niet rooskleurig: er is bijzonder veel kans dat het om een kwaadaardige aandoening gaat!

Plots werd het even heel stil in onze vriendenkring … Ik herinner me dan ook nog hoe ik je bij ons afscheid bijzonder intens de hand drukte en bemoedigend op de schouder klopte, daarbij woorden van hoop en moed insprak! Niets deed toen echter vermoeden dat die handdruk de laatste was! Niemand had verwacht dat het zo snel zou gaan … integendeel, ieder had toch een beetje hoop en vertrouwen in de toekomst en de medische wetenschap! Zelfs van op onze verre bestemmingen hielden we contact met Helga … en ja, er was toch nog wat licht op het einde van de tunnel! Toen we dan enkele dagen later vernamen dat het licht reeds gedoofd was, was de verslagenheid dan ook enorm! Wie had dat verwacht … en zo snel.

Onverwijld gaan mijn gedachten dan ook naar onze eerste kennismaking … ondertussen zowat 31 jaar geleden. Tijdens de jaarlijkse Hobonialedenvergadering vroeg secretaris Raymond Roelands minimum twee nieuwe bestuursleden, want door enkele turbulente gebeurtenissen was de bestuursgroep geheel uiteengevallen … anders zou de nog jonge heemkring geen lang leven beschoren zijn en moesten de boeken dichtgeklapt worden! Het bleef uiteraard lang stil … bestuursfuncties worden niet zo maar eventjes snel opgenomen.  Ik had zelf mee aan de basis gelegen van de oprichting van Hobonia enkele jaren tevoren en voelde wel enige interesse … maar ik  had het reeds zo druk met het andere verenigingsleven in Hoogboom. We zaten pal tegenover elkaar, jij en ik – mijn echtgenote Ann en Helga. We kenden elkaar toen nog maar oppervlakkig maar … ik herinner me het nog alsof het gisteren was: “Luister: als jij in dit bootje stapt, dan stap ik mee en is het voortbestaan van Hobonia verzekerd!”

Een intense vriendschap groeide … 31 jaren waarbij wij samen Raymond en Lisette, jij en Helga, Ann en ikzelf ononderbroken, geregeld gesteund door een vierde bestuurslid, o.m. Walter Segers, Luc Peeters, je schoonbroer Marcel De Vos en momenteel Emiel Brijssinck, het reilen en zeilen van onze heemkring beredderden.

Wat hebben we zalige tijden beleefd … ook buiten de heemkring trokken we geregeld samen op … ons Meike noemde Helga “tante”, jij was “nonkel”…een echte suikernonkel!

Ieder van ons zal het vanaf nu moeten stellen zonder jou, zonder je diepe, warme stem. Zonder je leuke anekdotes, want je was ook een begenadigd verteller met oog voor vele details. Je kon bovendien genieten van het leven, van wat echt mooi en waardevol is: klassieke muziek, kunst en cultuur. Al deze eigenschappen lagen uiteindelijk aan de basis van wat later je levenswerk zou worden! Ik hoef hier niemand meer te overtuigen van de onschatbare waarde van de reeks boeken “Van Kasteel naar Kasteel” die uit je pen rolde. Met een ongelooflijke zin voor exacte historische feiten beschreef jij ondertussen honderden kastelen in ons land op dermate hoogstaand niveau dat de pers na het verschijnen van deel 6 een nieuwe woord creëerde: kasteel-o-loog! Alle bestaande mooie kastelenalbums ten spijt, was er geen enkele reeks of geen enkel boek dat ook maar met uw werk kon wedijveren als het gaat om correcte historische informatie. Je gedrevenheid bracht je naar tal van archieven, je trok zelf je stoute speurderschoenen aan en kerkhoven, grafkelders en donkere catacomben hielden je niet tegen. Je kwam in contact met nieuwe kasteelbezitters, maar genoot intens van de gesprekken met de echte adel!  Bij het realiseren van de hele reeks werd je bovendien goed omringd door trouwe en deskundige medewerkers: vooreerst je echtgenote en fanatieke taalpuritein Helga die de ideale corrector bleek te zijn, je goed vriend Fons die voor uitstekend drukwerk zorgde, je schoonbroer André die met  prachtige pentekeningen je boeken nog meer luister gaven en dan ook nog je dierbare vriend Jos Goolenaers. Zijn heraldische tekeningen zijn de  pareltjes die de kroon zetten op je gehele oeuvre. Hoe dikwijls vertelde je mij: “Harry jongen, bekijk de precisie en het vakmanschap eens waarmee hij al deze wapenschilden op papier zet. … en weet je wel dat de Jos ondertussen negentig jaar is … gewoonweg ongelooflijk, hé!” Telkens je over de Jos zijn energie en daarbij horende leeftijd  praatte, verstond ik steeds dat jij probeerde aan een hoog tempo  door te werken … want je had nog zoveel te doen, er lagen nog zoveel kastelen op je te wachten …” Ja Harry,  hoe lang kan ik nog op de Jos rekenen?  Die man heeft nog energie te koop maar is twintig jaar ouder hoor!” 

… ’t Is anders uitgedraaid Paul … ’t heeft niet mogen zijn! Jos Goolenaars is er nog, maar zal nu ook zijn grootste foerier en dierbare vriend moeten missen!

Juist nu je door het nationaal heemverbond zou gelauwerd worden voor je ontzettend waardevolle oeuvre, juist nu houdt het plots op!

Je lieve echtgenote Helga, je goede vriend Fons, je dierbare familieleden, je ex-collega’s van Petrochim, de talrijke vrienden die je maakte op stadsarchieven, onder kasteelheren … heel dikwijls van echte adel, onder recente kasteeleigenaars en last but not least ook de  vele vrienden van onze culturele heemkring Hobonia … allen zullen we  je erg missen!

 

Je steeds maar weer … “natuurlijk doen we dit” en “ da’s zeker doen we dat” en je altijd positieve instelling, je enthousiasme, je savoir vivre … genieten van elk moment, van een goed glas wijn, van mooie muziek, van een prachtig kunstwerk … van een gezellig samenzijn!

Ik ben er trouwens van overtuigd dat je in de huidige situatie ieder van ons, en dan ook beslist Helga, Fons en je familieleden slechts één advies zou geven: doe verder en zie niet om, geniet van elk moment … wat voorbij is, is voorbij!Het leven gaat verder en is waard geleefd te worden!

“Beste Paul …er komt geen twaalfde deel van je kastelenreeks, het boek is definitief dichtgeklapt! Weet echter dat je voor altijd verder blijft leven in je werk! We hoeven geen grafzerk of urne om aan jou te denken … we grijpen even naar één van je boeken, bezoeken één van je zo mooi beschreven kastelen en zullen je nabijheid steeds weer blijven ervaren alsof het gisteren was!

Ik ben dan ook bijzonder gelukkig één van je goede vrienden te zijn geweest!”

 

Lieve Helga, beste Fons en dierbare familieleden, ik dank mijn goede vriend Raymond dat hij hier als voorzitter van onze Heemkring deze afscheidsbrief heeft willen voorlezen. Aanvaard hierbij dan ook de oprechte blijken van deelneming namens het bestuur en alle vrienden van Hobonia.

Weet bovendien dat ik samen met mijn echtgenote Ann fysisch misschien wel ver weg ben, maar in gedachten zijn we zeer nabij!

 

Opgemaakt op  27 april 2006 … ergens onderweg op de Peleponessos in Griekenland

Harry De Sitter      

              

De grote passie van Paul: Kastelen

 

Deel 11 van zijn levenswerk Van Kasteel naar Kasteel was het laatste van zijn hand. We wensen zijn albums niet zo maar te stoppen en werken aan een waardig epiloog.

 

DE AUTEUR

 

Voor Paul Arren (° Boom 8 mei 1941), aktief bestuurslid van de Kulturele Heemkring "Hobonia" te Kapellen-Hoogboom, werd in de geschreven pers een nieuw woord bedacht: kasteel-o-Ioog. Deze term slaat op zijn passionele hobby waaraan hij - gedurende maar dan 30 jaar - al zijn vrije ogenblikken spendeerde.

Deze, niet alledaagse, belangstelling ontstond tijdens een bezoek aan het kasteeldomein van Beloeil, het stamslot van de prinselijke familie de Ligne. Gaandeweg werden alle toegankelijke kastelen op Belgisch grondgebied opgezocht; intussen werd elke informatie, met betrekking tot de kastelen in het hele land, verzameld en in een systematisch gerangschikt archief opgeborgen.

In het "Kastelenjaar" (1972) begon hij artikels te schrijven over kastelen, die in dat jaar uitzonderlijk voor het publiek werden opengesteld. Sindsdien beschreef hij een 600-tal kastelen. Eerst werden zij maandelijks in een personeelstijdschrift gepubliceerd, maar later eveneens in talrijke - vooral heemkundige – werken.

In 1985 verscheen het eerste deel in de reeks "Van Kasteel naar Kasteel", intussen is het elfde deel verschenen.

 

In zijn werken besteedde de auteur vooral aandacht aan de opeenvolgende eigenaars die elk behandeld kasteel heelt gekend, Legendes - aan sommige kastelen verbonden - evenals talrijke wetenswaardigheden en anekdotes op toeristisch en geschiedkundig vlak, maken dat de boeken voor iedereen interessant zijn. Dat de werken daarbij nog in een vlot leesbare taal werden geschreven is lekker meegenomen.

 

19 november 2005, deel 11 wordt aan de pers voorgesteld

 

Vlaams minister Dirk Van Mechelen,

Waarnemend burgemeester Koen Helsen,

Schepenen: Luc Janssens, Sabine Van Dooren

Gemeenteraadsleden: Jac Van Gansen en Hilde Buyst

Gastheer Bruno en mevrouw Verhofstede

Kunstenaars Henriette Severins en Alda Vos

Heraldisch specialist Jos Goolenaers

Gastspreker Mia Verdonck

Leden Hobonia

 

Beste genodigden, beste vrienden,

 

Het bestuur van HOBONIA en in het bijzonder auteur Paul Arren zijn bijzonder verheugd U allen zo talrijk te mogen begroeten in dit mooie kasteeltje, het LARIKSHOF. 

Wij zijn maar al te graag ingegaan op het voorstel van de heer Bruno Verhofstede, om de persvoorstelling van ons elfde boek “Van Kasteel naar Kasteel” hier te laten doorgaan. Naar aanleiding van de Open Monumentendag 1992 - kastelen in Kapellen - hebben we reeds kennis mogen maken met het, toen pas gerestaureerde, kasteeltje.

Voordien was dit gebouw totaal verloederd, maar de toenmalige eigenaar heeft er heel wat werk en geld in gestoken om het terug in zijn volle glorie te herstellen. Van deze restauratiewerkzaamheden zijn heel wat foto’s te bewonderen tijdens uw rondgang in het gebouw.

 

Ook in het nieuwe kastelenalbum werd dit kasteeltje opgenomen en geeft Paul heel wat informatie over dit gebouw.

 

De intekenaars op het elfde deel kunnen vandaag en morgen hier hun boek komen afhalen en een bezoek brengen aan het kasteel. Zij kunnen dan nogmaals kennis maken met het werk van aquarelliste Jetje Severins. Zij is reeds lang trouw lid van HOBONIA en heeft reeds meermaals haar werk ten dienste gesteld van de Heemkring. Waarvoor onze dank.

 

In naam van HOBONIA wens ik Paul van harte te feliciteren voor het gepresteerde werk. En dank ik mijn medebestuursleden voor de hulp bij de organisatie, evenals Helga - correctiewerk, Jos Goolenaerts - wapenschilden en heraldische gegevens, André Mariën - tekening schutbladen, en Fons Gebruers - technische steun bij het drukwerk.

 

Ik maak van deze gelegenheid gebruik om officieel melding te maken van de in-gebruikname van het nieuwe lokaal van de heemkring.

Ten gevolge van de uitbreiding van de naschoolse kinderopvang had het gemeentebestuur nood aan ons lokaal in het voormalige wachtlokaal van kazerne Bauwin en werd naar een ander onderkomen gezocht. Het aanbod om een slaapzaal te gebruiken in Blok J van de vroegere kazerne Bauwin werd in dank aangenomen. Vooral omdat dit nieuwe lokaal heel wat groter is en reeds ingericht werd als klaslokaal voor De Platanen.

Na volledige inrichting van dit lokaal zullen we heel wat meer mogelijkheden hebben voor ons archief, vergaderingen en kleine activiteiten (HOBONIA-archief Blok J, HOBONIA-lokaal Blok J).

Naast een officiële inhuldiging (datum nog te bepalen) plannen we onze eerste activiteit in het nieuwe lokaal op vrijdag 3 februari 2006 met een fotomontage over de inhuldiging van Jan Van Hoogboom.

 

Uw voorzitter

                                                               

 

Minister Dirk Van Mechelen

en Paul

 

 

   


Paul Arren en zijn

goede vriend

Jas Goolenaers

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Paul op de foto met de familie Verhofstede, onze gastheer

 

 

 

 

 

   

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het Larikshof