Artikel afkomstig van de site van Pete en Ivy Ramey op http://www.hoofrehab.com

Vertaling van http://www.hoofrehab.com/bootarticle.htm

Toevoeging mei 2009- "Tot ik de tijd vind om een nieuw artikel te schrijven, neem AUB de blog van Garrett Ford door: http://easycareinc.typepad.com/from_the_horses_mouth/ over de Easyboot Glove en Glue-on. Ik ben hopeloos verslaafd aan de Glove voor het berijden en de Glue-on voor weidegang van bevangen en paarden met dunne zolen. Dit zijn veruit de beste schoenen ooit gebouwd … een heel nieuwe wereld." Pete

Schoenen en inlegzolen: Een echte doorbraak in genezing (12-28-05) Pete Ramey

Copyright 2005

 

Toen ik in ’98 mijn eigen reis begon, weg van vast ijzerbeslag en naar de “blootsvoetse wereld”, keek ik naar hoefschoenen enkel als een opstapje om me door de “overgang” te helpen. Als je de ijzers van een paard met echt gezonde hoeven afhaalt, of als je met een veulen met natuurlijk bekappen begint, dan is er geen of weinig noodzaak om hoefschoenen te gebruiken.

Eigenlijk hebben we ze enkel nodig in de lange termijn als het terrein waar we op rijden zeer verschillend is van het terrein waar de paarden op leven. Als je echter de ijzers van een paard met ongezonde hoeven afhaalt, zijn hoefschoenen fantastisch om ruiter en paard gelukkig te houden terwijl we wachten op de genezing van de hoeven.

 

Ik heb velerlei fouten gemaakt tijdens mijn carrière. Op dit moment besef ik dat mijn grootste fout het onderbenutten van hoefschoenen is. Ik had een zodanige haast om de ongeëvenaarde grip, gezondheid en energieabsorptie van het blootsvoetse paard te bekomen, dat ik de snelste manier om er te geraken over het hoofd zag. Ik voelde mij terneergeslagen op momenten dat ik naar de hoefschoenen greep. Ik besefte niet hoezeer ik dit gevoel doorgaf aan de paardeigenaren totdat ik zelf anders naar hoefschoenen begon te kijken. Op een bepaald ogenblik begon ik hoefschoenen te beschouwen als het 21ste eeuwse hoefbeslag. Ze laten ons toe om de positieve effecten van blootsvoetse weidegang op gezondheid en hoefgebruik te verschaffen maar ook om de hoeven te beschermen als de noodzaak van de ruiter de gezondheid en mogelijkheden van de hoef overschrijdt.

De eigenaar blijft zijn paard gebruiken en terwijl hij toekijkt, wordt de gezondheid van de hoeven constant verbeterd, in plaats van jaarlijks minder gezond te worden zoals vroeger zo vaak het geval was.

Onze eigen verbeelding is de grens. Gelijk welk gripveranderend toestel dat op de hoef kan worden vastgemaakt, kan ook op een hoefschoen worden bevestigd. Op dat moment ben ik begonnen om te eisen dat als ik de ijzers van ongezonde hoeven afhaal de klanten ook hoefschoenen kopen. Als de tijd komt dat ze die niet meer nodig hebben, koop ik ze vaak terug en verkoop ze tweedehands door naar een andere klant. Toen ik mijn manier van zakendoen in die zin veranderde, vergrootte mijn klanttevredenheid enorm. Ik begon het als een persoonlijke uitdaging te zien, om te verzekeren dat als het paard berijdbaar was op ijzers als ik eraan kwam, dat het op zijn minst even goed of beter presteerde toen ik weer wegging. Deze houding en de bijkomende verantwoordelijkheid dat ik zo opnam zette mij op weg om meer bij te leren. Want vaak was de hoefschoen op zich net niet genoeg om mijn doel te verwezenlijken. Ik begon te experimenteren met schuimen inlegzolen en straalsteunen. Ik was niet alleen; ik heb waardevolle informatie meegepikt van anderen die gelijkaardige experimenten uitvoerden, zoals Gene Ovnicek en Tommy Lee Osha. Ik was echt opgewonden toen bleek dat de hoefschoenen en inlegzolen niet alleen het comfort van een ijzer evenaarden, maar in de meeste gevallen op een geweldige manier overtroffen .

Ik ervoer dat met deze methoden, paarden waarvoor geen enkel vast beslag nog hielp, terug konden bereden worden. Natuurlijk, als we een mank paard terug aan het werk kunnen krijgen, geeft deze stimulatie bijkomende groei en bloedsomloop. Het versnelt alles wat we willen bereiken als we hoeven terug gezond willen maken, door de genezingssnelheid naar ongekende hoogte te brengen. Ik was vroeger blij als ik een paard met 15 graden hoefbeenrotatie of een hoefkatrolontsteking op een jaar tijd terug onder het zadel kon krijgen. Deze dagen sta ik versteld als het niet op een maand zover is. Het komt hier op neer, als er geen abces, chronische interne ziekte of acute bevangenheid aanwezig is, kunnen we een schoen/zool combinatie vinden die de hoeven terug aan het werk zet (en soms kunnen we het zelfs in die ongezonde situaties).

Ik zet veel druk op de professionele bekappers die naar mijn clinics komen. Voor alle paardeigenaren die aanwezig zijn, zeg ik dat het een vereiste is voor een competente natuurlijke bekapper om een volledige gamma van hoefschoenen in voorraad te hebben, een waaier aan zolen en alle gereedschap, materialen en kennis om de pasvorm aan te passen.

De professionele bekapper moet bij de klant een juist passende schoen achterlaten, geschikt voor hun discipline en noden. De hoefveranderingen moeten worden opgevolgd en de professioneel moet op gepaste tijdstippen de schoenen veranderen opdat ze zouden blijven passen en het paard de nodige steun bieden. Op deze manier doet het schoengebruik gewoon 20 seconden bij het optuigproces bij, en de rest is genieten.

 

http://www.hoofrehab.com/krissy/mid%20feb%2008-2%20005.jpg

 

Hoekkantoor met uitzicht:

De andere zijde is gevuld met een waaier van schuimzolen in verschillende dichtheden en dikten, epoxy’s, pakkingsmateriaal en gietverbandmateriaal.

 

Een paardeigenaar die niets over hoeven of schoenen afweet en ze bestelt van het internet heeft nauwelijks meer kans op probleemloos rijden dan als hij een doos ijzers zou besteld hebben. Schoenen moeten worden gepast door iemand die er verstand van heeft en uit ervaring weet hoe ze moeten werken. Onjuist aangepaste schoenen gaan wrijven, vallen uit, maken geluiden en zijn moeilijk om aan te krijgen. Juist aangepaste schoenen zijn een luxe, een droom om te rijden voor het paard en de eigenaar.

Nu, met al deze praat over hoe erg ik de schoenen benadruk, zou je misschien denken dat al mijn klanten hoefschoenen gebruiken, in plaats van blootsvoets te rijden. Dat is niet waar. Als je enkel de klanten bekijkt die langer dan 6 maanden bij mij zijn, heb ik er slechts enkelen met hoefschoenen. Kilometers rijden in schoenen en zolen, met blootsvoetse weidegang en een regelmatig bekapschema maakt de hoeven zo snel gezond dat er meestal geen nood is voor schoenen na één doorgroeicyclus van de hoef. Ik besefte gewoon niet wat een ongelooflijk gereedschap ze waren. Het beet me in de neus, maar ik heb het nu pas door.

Ik ga uitleggen welke behandeling ik gebruik. De schoen die ik het meest gebruik is de EasyBoot Epic. Ik ben geen schoenverkoper, en ik word er geen. Ik hou van de Epics omwille van hun laag profiel die bijna alle mogelijke wrijving elimineert en de dunne, lichte, compacte constructie brengt het afwikkelen niet naar voor en stoort mijn bekapmechanica niet. Mijn aanpassingen: ik snij meestal de achterriem weg, en plooi de zijdelingse tanden plat, dan haal ik een centimeter weg van de tong, dat vergemakkelijkt het aanbrengen, ik rasp een grote mustangrol op de voorste helft en boor een of twee centimeter grote afvoergaten in de bodem. Als iemand een schoen produceert die ik beter vind, zal ik dat gebruiken. Dat gezegd zijnde, er zijn veel modellen nu die goed werken, dus ik verkoop dit product hier niet, maar wel het idee.

Het grootste probleem met schoenen is dat ze de omtrek belasten, juist zoals een ijzeren beslag. Dat wil zeggen dat de hoefwanden alle impactkracht opnemen zonder hulp van de zool, steunsels en straal zoals het hoort. De wandlederhuid was nooit bedoeld om het gewicht van het paard eraan te hangen. Eigenlijk is dit een groot nadeel waardoor het enige voordeel om hoefschoenen te gebruiken, is dat ze niet 24 op 24 uur aan het paard zijn, enkel als we rijden. Ik begon een grote glimlach te zien op de paardengezichten toen ik rubberen inlegzolen in de schoenen begon te steken. Dit maakt dat alle structuren onderaan de voet weer samenwerken zoals ze dat horen te doen.

Ik had wel moeite om hiervoor het juiste materiaal te vinden. De meeste schuimen die flexibel genoeg zijn, slijten erg snel. Materiaal dat meegaat, is vaak te stijf. Wat een geluk dat Garrett Ford, de grote baas van Easycare de uitdaging aanging. We begonnen om materiaal heen en weer te sturen en ik probeerde het uit op de paarden van mijn klanten. Na een twaalftal pogingen stuurde hij mij het juiste spul. Een nieuw en gelukkig goedkoop materiaal werd geboren. De Easycare Comfort Pads. Je snijdt ze zelf op maat met een schaar. (Ik weet het, ik lijk weer op een schoenverkoper, maar we hebben er hard aan gewerkt en het zou niet eerlijk zijn om dit niet te vermelden). 

 http://www.hoofrehab.com/images/late%20dec%202005%20045.jpg

Op zich gebruik ik die altijd in de schoenen. Het creëert gewoon een betere mechanica. Vanuit die basis wil ik je met de andere methoden laten kennis maken die door dit proces naar voor zijn gekomen.

 

Hoefkatrol Paarden: De achterkant van de hoef ontwikkelen

Als je AUB het artikel op mijn site wil lezen www.hoofrehab.com “Digging for the Truth About Navicular Syndrome”, begrijp je dat of een paard met een pijnlijke achterkant van de hoef ook een radiografisch vastgestelde aangetaste hoefkatrol heeft of niet, ons doel is altijd om straalkussen, hoefkraakbeen en een dichte straal eeltlaag te ontwikkelen. Het succesvol ontwikkelen van hoefkraakbeen vergt kilometers beweging terwijl de hoefcapsule vrij is om te draaien en buigen. Het ontwikkelen van de straalkussens en straaleeltlaag vergt veel kilometers beweging met druk en ontlasting (geen constante druk) op de hele lengte van de straal. (Dr. R.M. Bowker, MSU)

Vroeger waren er twee opties voor paarden met hoefkatrolontsteking:

#1 We konden de achterkant van de hoef weerhouden van impact met vast beslag en zolen. Dit liet de paarden zich beter voelen, maar was een mes dat langs twee kanten sneed, want zonder druk en ontlasting van de inwendige structuur, krijgen ze minder en minder gebruik, functioneel houden ze op te werken, dan werkt het beslag ook niet meer en het paard wordt ingeslapen.

#2 We konden het paard blootsvoets houden totdat de structuur ontwikkeld werd. Dit heeft goed gewerkt en natuurlijke bekappers hebben vaak dergelijke hoefkatrol paarden berijdbaar gekregen op deze manier, maar de paarden waren vaak een jaar of langer onbruikbaar. Deze paarden zijn perfect gelukkig op de wei, maar zet er een ruiter op, hard terrein en een hoefschoen alleen is waardeloos. De trilling op de onderontwikkelde inwendige delen veroorzaakt pijn, zelfs indien de straal belet wordt om grondcontact te maken. De ware straaldruk die nodig is om de inwendige delen te ontwikkelen is moeilijk te verwezenlijken bij deze paarden.

(Lees AUB “Heel Height: The Deciding Factor” op www.hoofrehab.com ) De achterkant van de voet is erg gevoelig en vaak als je geeft wat je denkt adequate straaldruk is op het bekapbeton, zal de druk toch te groot zijn op het terrein waar het paard werkt en leeft. Dat veroorzaakt een toonlanding, en het paard loopt weer rond op hoge hakken. De achterkant van de hoef zal in geen tien jaar ontwikkeld worden op die manier. Vaak moeten we de straal toch extra hoogte geven op beton, zodoende dat als de hielen in de zachte wei zakken, de straal toch nog wat druk krijgt.

In deze situatie hebben we de magische werking van schoenen en inlegzolen nodig. We laten paardeigenaren wenen van geluk bij bijna elke clinic waar we lesgeven. Soms is het omdat een bevangen paard weer kan stappen na mijn bekapping, meestal is het omdat Ivy wat speelt met de inlegzool combinatie bij het hoefkatrolpaard. Keer na keer zullen deze paarden met de juiste inlegzolen lange stappen nemen voor het eerst in jaren gelukkig en comfortabel,. Vaak is dit de eerste keer dat hun straal druk zal voelen, hun eerste kans om te genezen ondanks de beste hoefverzorging die er is.

Wat doen we dan? Eerst moeten we zien waar de pijn vandaan komt. Dan moeten we op die plaats meer of minder druk uitoefenen. Vaak vertonen paarden met onderontwikkelde structuur in de achterkant van de voet, kleine verschrompelde stralen en straalkussens die zacht en indrukbaar zijn door het gebrek aan vezelkraakbeen. Het paard loopt op het gras, maar eens op kiezels of harde ondergrond zal zijn pas verkorten en op zijn toon gaan neerkomen. Deze destructieve beweging is onaanvaardbaar! Dit moet je onmiddellijk doen uitzien naar een betere beweging dat de situatie kan verbeteren. En je kunt het vinden als je er op staat.

Soms zal gewoon een schuimen inlegzool genoeg zijn. Als de hielen benepen zijn en de straal diep tussen de hielen verzonken, moet je misschien wat materiaal opbouwen onder de straal. Ik gebruik vaak de zachter neopreen zadelonderleggers hiervoor, maar soms is de dichtere inlegzoolmateriaal juist. Je moet het paard vragen wat het best is. Ik gebruik hiervoor twee methoden, afhankelijk van de situatie. Soms snij ik een hoop steunzolen in straalvorm voor de eigenaar. Hij plakt dit aan de straal met plakband en doet de schoen eraan.

 

 http://www.hoofrehab.com/images/late%20dec%202005%20048.jpg

Dit lijkt precies veel werk, maar het neemt een paar seconden. Weet dat we het hebben over paarden waarvoor niemand anders erin slaagt om ze comfortabel genoeg te krijgen om te rijden, laat staan een manier om te genezen. Het is het waard van de tijd!

Een andere manier is om de straalsteunzool in de schoen te plakken met dubbelzijdig plakband of lijm. Het bespaart de eigenaar een beetje tijd bij het optuigen, maar langs de andere kant laten ze die te lang erin om de juiste ondersteuning te blijven bieden en het op de juiste plaats plakken is vaak niet foutloos.

 

 http://www.hoofrehab.com/images/late%20dec%202005%20056.jpg

 

Soms werkt het beter als we de straaldruk verminderen voor een tijd. Zeker als het paard vaak beslagen is zonder straal ondersteuning zullen de inwendige delen alsook de straal gezakt zijn in de hoef en tussen de hielen zinken. De straal zocht steeds naar meer druk en bewoog zo naar deze ziekelijke positie. Eens van de ijzers blijkt de straal te lang en krijgt die te veel druk dan comfortabel is op harde ondergrond. Omdat de inwendige delen zelf gezakt zijn is het bekappen van de straal ten stelligste af te raden omdat juist meer gevoeligheid dan ontstaat. Als het paard gewoon op de zachte wei wordt gezet zal de straal snel veranderen naar een correcte positie, maar dat betekent een maand niet rijden voor de eigenaar. Weer zal een beetje nadenken dit probleem kunnen oplossen. Snij gewoon een stuk uit de inlegzool zodat de straal niet ondersteund wordt, en het berijden kan weer wel. Dit mag slechts zeer tijdelijk toegepast worden.

 

 http://www.hoofrehab.com/images/late%20dec%202005%20061.jpg

 

Al deze systemen alsook de ontelbare die we nog niet uitgedokterd hebben, moeten van tijd tot tijd aangepast worden om de veranderingen in de voet te volgen. Bijvoorbeeld, de toegenomen druk door de straalsteunzolen zal de trillingen dempen en het paard toelaten om de achterkant van de voet te gebruiken, veelal voor de eerste keer in jaren. Zoals met zoveel zwakke levende structuren die we ineens gaan gebruiken, kunnen we een beetje teveel van het goede krijgen en weer pijn krijgen. Word niet ontmoedigd – verander je systeem. Veelal als je teruggrijpt naar een zachter of dunnere straalsteunzool of een platte inlegzool zal de achterkant weer wat rust krijgen terwijl het paard toch nog berijdbaar is. Dit is het mooie van dit systeem. We moeten niet al onze ondersteuningsbeslissingen nemen in een keer en dat voor zes weken onveranderd laten zoals met het vast beslag. Elke eigenaar kan de inlegzolen veranderen zoals het paard het graag heeft en met de veranderende omstandigheden van het genezingsproces.

Het ontbreken van goed ontwikkeld hoefkraakbeen, straalkussen en eeltvorming van de straal zijn de oorzaak van lange termijn ondergeschoven hielen, benepen hielen en de meeste hoefbenen met een negatieve palmarhoek (hoefbeen is naar achter gekanteld). Deze nieuwe kennis is even dramatisch voor deze gevallen als voor paarden met hoefkatrolontsteking. Gewoonlijk is er onmiddellijk genoeg comfort om te rijden en ware genezing wordt versneld, meer dan ik het ooit eerder zag.

Hetzelfde geldt voor bokvoeten of grasvoeten. Als je het artikel “Club Foot” leest, zal je zien dat ik dit niet bekijk als een hoefprobleem, maar als een aanpassing aan een ander probleem, veelal veel verder boven de kroonrand. Om echt een bokvoet te genezen moet je het onderliggende probleem van verkorte staplengte aan die zijde identificeren en verbeteren. Als je daarin slaagt, zal de hoef zich terug aanpassen naar een normale, natuurlijke situatie met een gewone bekapping tot het levende zoolvlak. Maar als een bokvoet er al een hele tijd is, zien we hetzelfde ernstig gebrek aan structuur in de achterkant van de voet dat we hierboven juist beschreven hebben. Als je de hielen van de bokhoef eraf zwiert, worden de gevoelige structuren teveel blootgesteld en het paard blijft weer verder op zijn toon lopen, vaak met een steilere hoek dan voor de bekapping. Dit is een gevaarlijke fout om te maken. In plaats daarvan moet je al die kilometers en kilometers rijden op straalsteunzolen om de inwendige structuren te ontwikkelen naar iets dat voor het paard bruikbaar is om op te staan.

 Hoefbevangen paarden: Ondersteuning, Stimulatie en pijnverlichting

Het tweede sleutelgebied waar ik een “onmogelijk” versnelde genezing heb waargenomen door het gebruik van de schoen/zool combinatie, is met hoefbevangen paarden. Lees AUB de artikelen “Laminitis Update” en verder “Breakover” op www.hoofrehab.com voor de protocols die ik effectief heb gevonden. Slechts een piepklein deeltje daarvan wordt hier uitvergroot. De schoenen zijn veruit de geschiktste manier die ik kan bedenken om doorlopende bescherming en genezende mechanica te bieden.

Als we het hebben over een paard dat niet meer over een normale hechting van hoefwand en hoefbeen beschikt, zijn er enkele erg belangrijke problemen inherent aanwezig met vast beslag. Onze enige keuze is de houding van hoefbeen en hoefwand lang genoeg te stabiliseren om een volledig nieuwe hoefcapsule van boven tot onder te groeien, en een die wel een goede hechting heeft. Traditioneel hebben hoefsmeden veel uiteenlopende middelen gebruikt om de situatie te stabiliseren, maar wat ze allemaal gemeen hebben is dat het hoefbeen op een rigide wijze ondersteund wordt via de hoefwand zelf. [Dit wil niet zeggen dat bekwame hoefsmeden nog nooit een bevangen paard geholpen hebben. Ik weet dat ik bevangen paarden beter heb doen voelen en hun situatie heb verbeterd met verschillende vast beslag combinaties in het verleden, en ik was fier op mijn werk. Niemand kan dat goed gevoel van mij wegnemen, dus ik begrijp heel goed als hoefsmeden zo defensief worden wanneer “evangelische blootsvoetse mensen” doen alsof ze kwaadwillige boemannen zijn.]

Maar we kunnen altijd bijleren. Bij een bevangen paard hangen de hoefwanden nergens meer goed aan vast, behalve misschien aan de kroonrand, en zelfs de kroonrand is gewoonlijk op de verkeerde plaats ten opzichte van het hoefbeen. Dit betekent dat een ondersteuning van het hoefbeen dat aan de hoefwanden vasthangt, ook niet echt stabiel zal zijn. De resulterende verplaatsing en beweging zijn genoeg om de nieuwe groei constant te verstoren en zodanig onder spanning te zetten dat de groei van een nieuw, perfect gehechte hoefcapsule met vast beslag ongeveer onmogelijk is. (Eigenlijk zeker en vast onmogelijk, maar ik zeg “ongeveer” om alle hoefsmeden waarvan ik het werk heb gezien het voordeel van de twijfel te geven.)

Wat nog erger is, de hoefwand groeit constant aan, dus als iemand vandaag erin slaagt om met vast beslag een volmaakte hoefbeenondersteuning te verwezenlijken, is dat morgen al een beetje opzij geschoven door de aangroei van de hoefwand. Tegen dat vier weken voorbij zijn zal deze “ondersteuning” 5mm of meer verplaatst zijn, en er is niets meer om te beletten dat het hoefbeen mee doorzakt. Nogmaals, het paard was nooit bedoeld om aan de wandlederhuid te hangen zonder zoolondersteuning aan de onderkant, maar ze kunnen niet anders omdat mensen ze regelmatig zo dwingen. Als de wandlederhuid verzwakt of ontstoken is, geeft dit echter rampzalige gevolgen.

Het eenvoudig concept van het hoefbeen te ondersteunen door een zool met zware eeltvorming en de wanden in de voorste helft te ontlasten van actieve gronddruk, heeft natuurlijke hoefverzorgers goed gediend en hoefbeenrotaties van 20 graden worden regelmatig over heel de wereld uitge(g)roeid, terwijl de meeste hoefsmeden nog denken dat een rotatie van 10 graden ongeneeslijk is. Nu weet jij ook de voornaamste reden waarom.

Dat wil niet zeggen dat de “blootvoetse” manier niet met zijn eigen problemen kampt….. De dikke zool is er om het paard te helpen ondersteunen en dat gaat goed totdat de goede gehechte wanden tot beneden uitgegroeid zijn om de zool in die taak te helpen. Heel vaak echter heeft de vorige hoefsmid of bekapper de zool juist onder het punt van het hoefbeen weggeraspt. (Lees AUB “Reading the Soles” op mijn site. Iedereen die een hoef aanraakt of een paard bezit zou moeten bewust zijn van de “schrikdraad” rasp!!!). De gevoelige zoollederhuid is blootgesteld of slechts beschermd door 1,5 mm zool. Als het paard nog acuut bevangen is, is de zoollederhuid waarschijnlijk ontstoken en overgevoelig, juist zoals de wandlederhuid. De snelste manier om de zool op te bouwen, zoals de straal, is met kilometers druk en ontlasting. Gebruik is ook een van de beste manieren om de valkuil van het overvoederen tegen te gaan. Maar dit is gemakkelijker gezegd dan gedaan met een bevangen paard en daarenboven is het gevaarlijk. Als je een bevangen paard dwingt om te wandelen met een dunne en ontstoken zool, ben je niet alleen schandalig wreed, maar je riskeert de zoollederhuid te kneuzen. Dit leidt naar abcessen en moet het paard van nul af aan een nieuwe zool produceren.

Een groot deel van de bloedtoevoer naar de zool is afkomstig van de omtreksslagader dat rond het onderste deel van het hoefbeen krult. Als de zool dun is kan druk op dit gebied de bloedsomloop knellen en groeicapaciteit verminderen, gewoon door afsterving. Dus hoewel we de mechanica goed hebben opgezet om een gehechte wand aan te groeien, hebben we misschien een situatie waar beweging ongemakkelijk is of eventueel gevaarlijk. Velen, ik inbegrepen, hebben vroeger dit aangenomen als een “risico die we moeten nemen”, want de andere optie is vaak het laten inslapen. Honderden bevangen paarden zijn op die manier gered, door het paard op stevig doch toegeeflijke ondergrond te houden (vrij van rotsen) en geduldig te wachten op genoeg structuur om het comfort te verhogen.

In deze situatie zijn schoenen en inlegzolen weer de redding en tillen de genezing naar een hoger niveau. Zoals met de hoefkatrol paarden is het niet meer het een of het ander. We kunnen perfecte mechanica instellen en een betere bescherming bieden dan ooit te voren mogelijk was. Hiermee zijn bijna alle bevangen hoeven klaar om te gebruiken, soms zelfs klaar om te berijden, zodra het dieet genoeg gestabiliseerd is om overheen de acute fase te zijn, ongeacht hoeveel rotatie of verticale verzakking aanwezig zijn (voorwaarde is dat er geen abcessen aanwezig zijn) [Berijd nooit of dwing nooit een kreupel paard om te wandelen. Wacht tot je comfort bekomen hebt.!]

De inlegzolen zijn gemakkelijker bij bevangen paarden, je hebt gewoon een platte inlegzool nodig, maar een enkel paard zal een dubbele laag van nodig hebben.

Wel moeten we vaak eerst paarden op de wei laten met de schoenen aan, dat brengt wat gedoe met zich mee. De schoenen zijn ontworpen om te rijden en veel modellen zijn erg goed daarvoor. Als je een hoefschoen langere tijd aanlaat, gaat dat wrijven en schuren. Een beetje schuren is misschien niets om over wakker te liggen als we het hebben over volledige genezing van hoefbeenrotatie, maar we moeten al het menselijk mogelijke doen om het arme paard te helpen. De beste manieren om dit uit te schakelen zijn:

#1 Gebruik Epics. (Ik lijk weer op een schoenverkoper - sorry, maar ik geef de feiten zoals ik het weet) 24-7 weidegang kan succesvol verlopen met verschillende merken maar met Epics is het enige dat de huid raakt de zachte nauwsluitende bovensluiting.

#2 Maak sokken van “vet wrap” om haar/huid te bedekken of gebruik menselijke kousen.

#3 Schud medicinale poeder over de hele voet voor je de schoen aan doet. Dit vermindert ook de viezigheid in de schoenen.

#4 Wees zeker van de maat. Als de schoen kan draaien, zal die schuren.

#5 Neem de schoenen elke dag eraf om proper te maken, ontsmetten, drogen en na te kijken. Als je het begin van een schuurplek ziet, plak plakband over de plek voor je de vet wrap sok aandoet. Dit zorgt ervoor dat verdere wrijving op de plakband plaats vindt en niet op het paard.

#6 Doe de schoenen uit bij weidegang zodra het paard comfortabel beweegt, maar gebruik ze nog voor het berijden en grondwerk tot er geen onthechte wandlederhuid meer is en de eeltvorming van de zool de optimale dikte heeft bereikt.

Dit is een hele opgave, ik weet het. Het plaatst de verantwoordelijkheid bij de eigenaar. Vast beslag zal altijd beter uitkomen. De hoefsmid komt om de vier à zes weken langs, zet het beslag weer en de eigenaar moet niet anders doen dan de rekening betalen. Maar jongens, dit werkt beter, dus ook dit heeft een bestaansrecht voor de gewetensvolle eigenaar die echt voorgoed van de bevangenheid af wil. Ware hoefbeenondersteuning door de zool kan enkel zin hebben als de druk ontlast wordt met opgeheven hoef. Dit is kritisch om schade aan de zoollederhuid te vermijden, en dus ook het voornaamste voordeel waarom hoefschoenen bevangenheid kunnen genezen en vast beslag niet.

Ik moet het verhaal vertellen van wat mij is overkomen samen met een paar klanten (twee studenten dierenarts en een dierenartsassistent) verschillende maanden geleden. Ze waren bij een paard met acute hoefbevangenheid, kreupel en al drie weken op stal. Ik bekapte het paard en gaf aan om het paard op een paddock te zetten om beweging toe te laten. Ze zeiden onmiddellijk dat de behandelende dierarts voorschreef om ze opgesloten te houden tot ze zich beter voelde, zonder verhoogde pols in het been of temperatuur in de hoef. Ik wist dat ik het paard moest buiten krijgen, maar ik ondermijn nooit dierenartsen (zij geven mij werk door). Ik vroeg ze of de dierenarts er iets zo tegen hebben om het paard buiten te zetten als ik ze comfortabel kon laten worden met normale polsslag en temperatuur voor ik vertrok. Met begrijpbaar ongeloof zeiden ze “mag zeker”.

Ik heb het paard in schoenen en volledige inlegzolen gezet en vroeg de eigenaar om er vijftien minuten mee te gaan wandelen, maar direct terug te komen bij het eerste teken van mankheid, maar anders de hele tijd door te wandelen. Het paard stapte volmaakt comfortabel weg en kwam vijftien minuten later terug met normale pols en geen over warme hoef. OK, ik had het een beetje “cool” gespeeld. Ik wist niet zeker of de pols normaal ging zijn, maar wist uit ervaring dat er minstens 90% kans was daarvoor. Het paard rekent op beweging en hoefgebruik om de bloedsomloop mee te sturen. Als die dames dierenartsen worden zullen ze zich die dag nog herinneren. Als je mijn verhaal niet gelooft is dat niet erg. Probeer het eens zelf uit - inlegzolen zijn magisch.

Hoewel ik schoenen ben beginnen gebruiken onmiddellijk vanaf ik gestopt ben met vast beslag, ben ik slechts over drie of vier jaar begonnen met de zolen. Er is nog zoveel over te leren, neem dit dus alstublieft aan als een begin en blijf nadenken, blijf leren. Aanvaard geen kreupelheid, niet voor een dag. Beweging is gelijk aan groei en ontwikkeling. Juiste beweging smeedt een juiste hoefvorm. Bij de juiste hoefvorm vervalt de nood voor hoefbescherming en is optimale prestatie weer mogelijk. Geduldig verschillende zolen uitproberen zal het genezingsproces versnellen.

http://www.hoofrehab.com/krissy/comfort-system-web2.jpg

http://www.hoofrehab.com/krissy/comfort-system4-web1.jpg

 

Sinds het schrijven van dit artikel heeft Easycare een uitstekend gamma zolen geproduceerd om het leven van de hoefverzorger gemakkelijker te maken. Elke kleur heeft een andere dichtheid en ze kunnen gecombineerd worden om meer of minder straaldruk, zoolondersteuning en stimulatie te geven. Zoek ze op   www.easycareinc.com

Andere artikels:

Protocol hoefrevalidatie

Hoefkatrolsyndroom

Balans en de levende zool