Hasselt, 8 september 2006

StudiedagACOD-LIMBURG: Extreemrechts vroeger en nu

---------------------------------------------------------------------------

 

Ik ben fier en gelukkig om een groep ABVV-vakbondsmensen van openbare diensten te kunnen ontmoeten hier in Limburg.

 

Ik denk aan mijn moeder en mijn zuster, gedood in de gaskamers van Auschwitz-Birkenau,

aan mijn vader die van verdriet gestorven is in juli 1945.

Ikzelf ben als elfjarige in de kelders geworpen van de Gestapo aan de Louisalaan. Eťn maand later werd ik geÔnterneerd in de Dossin-kazerne in Mechelen. Vanuit dat verzamelkamp werd ik op 19 april 1943 gedeporteerd met het zogenaamde XXste transport. ††Onbegrijpelijk (want voor mij is het een mirakel) maar ik ben van de trein gesprongen en ben kunnen ontsnappen.

 

Mijn ouders hadden een fout gemaakt, ťťn enkele,maar ťťn grove foutÖÖGeboren zijn als jood. In die tijd een misdaad waar de doodstraf op stond. Zij zijn het slachtoffer geweest van het fascisme, het racisme en het anti-semitisme van die tijd.

 

Sindsdien kom ik op voor fundamentele waarden zoals democratie, mensenrechten, verdraagzaamheid, vrede en vriendschap tussen de mensen ťn :

-        voor de herinnering want om de democratie te kunnen verdedigen van vandaag moet men de wreedheid van gisteren kennen;

-        tegen het antisemitisme waarvan ik het slachtoffer ben geworden.

 

Dus :

-Veroordelen van de nazi-misdaden, de ontkenners beschaamd maken, in de war brengen;

-Hulde brengen aan de vele slachtoffers van het Hitlerregime, meer bepaaldde kinderen;

-De helden bedanken, die op het gevaar af om zelf vermoord te worden, toch de vervolgde slachtoffers hebben geholpen;

-Jongeren informeren over het BelgiŽ en Duitsland van morgen, zodat we onze landen kunnen houden zoals het nu is : democratisch, vrij en verdraagzaam.

 

Het antisemitisme bevechten :

Vooreerst door informatie, opvoeding in de school en

leren de andere te kennen en te respecteren.

 

Van onze kant is het terugplooien op onze eigen etnisch / godsdienstige gemeenschappen een fout. Dat ďgroepsgemeenschapsdenken " kan leiden tot sektarisme. Wat betekent een ę Joodse gemeenschap Ľ ? Een uiteenlopende verzameling van we weten niet wie ze samenstelt, wie kan aanspraak maken haar te vertegenwoordigen? Ze mag zich volgens mij niet terugplooien op zichzelf in een moreel getto. De openheid naar de andere gemeenschappen, en meer speciaal op het lijden van die anderen is belangrijk. Buiten de joden waren er ook andere slachtoffers die gevallen zijn onder het naziregime van Hitler. Er waren en er zijn ook andere genocides in de wereld. Wij Joden hebben niet het monopolie van het lijden. We moeten het specifieke van de judeocide minder benadrukken en meer het universele fenomeen van de genocide onder de aandacht brengen. Er mag geen naijver zijn tussen de verschillende herinneringen (herdenkingen). Elke genocide is uniek en kwetst de gehele mensheid.†††

Het hoofd buigen voor het lijden van andere volkeren, samen nadenken over dezelfde idealen van humanisme en gerechtigheid, het woord geven aan vluchtelingen van andere tragedies. Er zijn zovele edele initiatieven mogelijk die de grootheid en de eer van het judaÔsme kunnen versterken en een bijdrage kunnen leverenom het antisemitisme te doen verdwijnen.

 

Ons blijven verenigen onder ons, joden. Herdenkingen houden binnen de geslotenheid van onze groep. Ons blijven beklagen over de dramaís uit het verleden, in de aanwezigheid van enkele in dienst zijnde politici. Dit heeft weinig betekenis behalve misschien voor het strelen van het ego van enkele machthebbers. Ik heb geen behoefte aan officiŽle plechtigheden om mijn overleden familie te gedenken. Ik denk er elke dag aan. Een herdenkingsplechtigheidis een dag van nagedachtenis, maar vooral ook een strijd voor een betere wereld en een strijd tegen het antisemitisme.

 

In 1948 is in het Midden Oosten de staat IsraŽl gecreŽerd in naam van de slachtoffers van de Shoah. Dus in naam van mijn overleden familieleden.†† Ik droom van een IsraŽl dat leeft in vrede en harmonie met zijn buren, klein op gebied van zijn territorium maar groot door zijn morele, humanistische en culturele uitstraling. BelgiŽ is mijn vaderland, maar IsraŽl draag ik in mijn hart.

 

BelgiŽ is mijn vaderland, maar IsraŽl draag ik in mijn hart. Maar ik ga niet altijd akkoord met de politiek van IsraŽl.

Bijvoorbeeld, Beiroet bombarderen, was dat het beste en enige middel om:

 

- de veiligheid en de toekomst van IsraŽl te vrijwaren

- de vrede en de vriendschap tussen de volkeren en de mensen van de regio te bevorderen

- het antisemitisme te laten uitdoven in de regio en in de wereld?

 

Kinderen van Gaza, HaÔfa en Cana , slachtoffers van de zinloosheid en dwaasheid van mensen. Ik , kind van de Shoah, ik deel in jullie lijden. (Je prťfŤre le contre-chant de Daniel BarenboÔm au bruit du canon et des chars Merkava - Ik verkies de tegenzang van Daniel BarenboÔm boven het het kanongebulder en de tanks Merkava ) Ondanks deze tragische gebeurtenissen behoud ik mijn vertrouwen in een betere toekomst want ik geloof in de menselijke goedheid.

 

Jullie hartelijk onthaal van vandaag bevestigt mijn geloof in een betere wereld.

 

†††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††† Simon GRONOWSKI

 

(vertaling : Marc Michiels Ė gewezen ACV-secretaris Ė COV )

 

 

 

Terug naar hoofdpagina Gronowski