Portretten

 

Klik op een foto en lees hun getuigenis

 

Slachtoffers

 

Het verhaal van Transport XX  wordt hier verteld aan de hand van de levensgeschiedenis van één mens: een vader, een moeder, een opa, een broer, een dochter, een vriend, een buurmeisje, een klasgenoot... Hier willen we slachtoffers een gezicht én hun verhaal geven. Zo blijft de herinnering aan hen levend en worden zij niet vergeten.

image018

S. Gronowski

image019

R. Krochmal

2.jpg

N. Nozyce

image007

W. Berler

image014

A. Korn

3.jpg

E. Thalheim (Klein)


1.jpg

J. Margulies


image015

M. Bleiberg


image016

D. Berneman

3.jpg

G.Herschlikovitsch

 

goldwas.jpg 

A. Goldwasser


eva

E. Fastag

 

 

rabno.jpg

 Fam. Rabinovitch

 

 

2.jpg

S. Perl


gold.jpg
M. Goldsteinas

 

1.jpg

O. Grosz

 

a.jpg

C. Wajcblum

 

1.jpg

H. Herz

 

2.jpg

M. Zechel

 

3.jpg
H. Wasyng

 

 

 



Omstanders

 

Specifiek in de context van het nationaal-socialisme kunnen we de zogenaamde omstanders opdelen in bystanders en upstanders. Er waren de passieve bystanders die het naziregime niets in de weg legden, die zich machteloos voelden zoals een Duitse moeder na de oorlog getuigde: “Jullie kunnen dat niet begrijpen. Het was gewoon te gevaarlijk niet een volgeling te zijn van hun systeem. Wat zou ik anders hebben kunnen doen dan gehoorzamen. De mensen die dat hebben geweigerd zijn allemaal verdwenen.” 

Daarnaast had je de actieve upstanders die Joden in de mate van het mogelijke hebben geholpen (bv. Hulp bij redden joodse kinderen). En natuurlijk had je bij die upstanders ook de echte dwarsliggers die verzet pleegden zoals de drie jongeren die de Jodentrein in Boortmeerbeek tot stilstand dwongen.

 

3.jpg

Y. Livschitz

image002

R. Maistriau

Franklemon2.jpg

J Franklemon

image009

A. Buvens

Janssens J

J. Janssens

2.jpg

A Schmid

H.Messing

 

 

 

 

 



Daders

 

“Geen mens heeft het recht te oordelen, tenzij hij zichzelf in alle eerlijkheid afvraagt of hij in dergelijke omstandigheden niet hetzelfde zou hebben gedaan.” (Victor E. Frankl, De zin van het bestaan, Donker B.V., Uitgeversmaatschappij Ad., 2015). De portretten van de daders zijn niet bedoeld om hen te demoniseren. Naast de echte sadisten waren er ook de moreel en mentaal verharde kampbewakers en zij die medelijden en zachtheid betoonden. De scheidingslijn tussen goed en kwaad (die men bij ieder mens kan aantreffen) was ook bij deze groep zichtbaar. De verantwoordelijkheid van daders in oorlogssituaties blijft een actueel onderwerp. Of een oorlogsmisdadiger een fanatiekeling is of een radertje in een ideologische machine blijft de vraag. Het is een vraag die je vandaag ook over IS-strijders of deelnemers aan de Rwanda-genocide kan stellen.

 

Bij nazi - oorlogsmisdadigers wordt alles verklaard met de liefde voor het vaderland en de gehoorzaamheid aan het bevel. Als het handelen volledig losgemaakt wordt van moreel ethische waarden wordt de deugd van gehoorzaamheid een ondeugd. Vaderlandsliefde en gehoorzaamheid worden dan een verdovingsmiddel voor het eigen geweten. Moord op honderdduizenden Joden een kwestie van hygiënische efficiëntie (Bron: Stefan Radlmaier, Het proces van Neurenberg, Cossee, 2005)

 

In de lezing  ‘Een duivelse transitie.’ (zie website van Kazerne Dossin – Lezingen over Holocaust en Mensenrechten)  wordt duidelijk gemaakt hoe het mogelijk is dat doodnormale mensen verschrikkelijke dingen kunnen doen en oorlogsmisdadigers kunnen worden. Je krijgt inzicht in de processen waardoor een gewone persoon kan uitgroeien tot een massamoordenaar.

begler.jpg

B. Beger

3.jpg

A. Hirt

2.jpg

C. Clauberg

2.jpg

R Höss

1.jpg
K. Asche

2.jpg

J. G. Frank