Beroemdheden

Hahnemann
Kent
Hering

a) Het werk van Hahnemann

Samuel Hahnemann
10 april 1755 - 2 juli 1843

Deze Duitse arts en scheikundige was de grondlegger van de homeopathie, een nieuwe methode van genezen, gebaseerd op het principe dat een medicijn die in kleine hoeveelheden wordt ingenomen, dezelfde symptomen zal genezen die ze in grote hoeveelheden veroorzaakt.

De grondlegger van de homeopathie, Samuel Christian Hahnemann, werd in 1755 geboren in Dresden, Duitsland. Ondanks een verarmde achtergrond kreeg hij een goede opvoeding en studeerde hij scheikunde en medicijnen aan de universiteiten van Leipzig, Erlangen en Wenen. Toen hij in 1779 afstudeerde als arts, begon hij een eigen praktijk.

Hoewel Hahnemann voornamelijk als arts werkzaam was, verhoogde hij zijn inkomen door het schrijven van artikelen en boeken over geneeskunde en scheikunde. In deze geschriften protesteerde hij tegen de hardvochtige medische praktijken van zijn tijd, vooral het aderlaten, purgeren en de drastische doseringen die patiënten kregen, dikwijls met verschrikkelijke bijwerkingen. Hij bepleitte een betere algemene hygiëne en wees op het belang van verstandig eten, frisse lucht, beweging en ruimere huisvesting. In een tijd dat overbevolking heel gewoon was en de hygiënische normen laag waren, raadde hij geregeld baden aan en schoon beddegoed. Hahnemann raakte steeds teleurgestelder in de conventionele geneeskunde. Uiteindelijk gaf hij zijn werk als arts op en ging hij als vertaler werken.

b) De invloed van Kent en Hering

Tijdens de jaren '20 van de 18 de eeuw kwam de homeopathie naar de VS en kreeg ze weldra een groot aantal aanhangers.  Dr. James Kent en Dr. Constantine Hering waren twee vooraanstaande Amerikaanse homeopaten die Hahnemanns werk voortzetten middels geneesmiddelenproeven en het intoduceren van nieuwe ideeën en toepassingen.

Dr. James Tyler Kent 
31 maart 1849 - 6 juni 1916

De klassieke homeopathie is gebaseerd op het werk van Kent, een Amerikaanse homeopaat. Hij introduceerde het idee geneesmiddelen voor te schrijven naar constitutiebeeld, dat wil zeggen dat rekening wordt gehouden met zowel iemands lichamelijke symptomen als zijn geestelijke kenmerken bij het voorschrijven van een geneesmiddel.

Dr. Kent merkte dat verschillende soorten mensen op bepaalde geneesmiddelen verschillend reageerden. Hij hield vol dat mensen met een overeenkomstige lichaamsbouw en persoonlijkheid geneigd zijn aan dezelfde soorten ziekten te lijden. Dit vormde de basis van zijn theorie dat geneesmiddelen moeten worden voorgeschreven naar aanleiding van zowel iemands emotionele aard en uiterlijk als zijn lichamelijke klachten. Hij deelde mensen in naar constitutiebeeld. Natrium mur-typen waren bijvoorbeeld meestal peervormig, hadden een donkere teint, waren kieskeurig, bemoeiden zich weinig met anderen, hadden veel zout nodig en leden aan verstopping. Geneesmiddelen met een hoge potentie werden voorgeschreven in overeenstemming met het constitutiebeeld van de patiënt en zijn lichamelijke klachten; dit werd bekend als klassieke homeopathie.

Dr. Constantine Hering 
(1800-1880)

Hij probeerde het gif van de bosmeesterslang zelf uit voor de homeopatische geneesmiddelproeven en hield er een verlamde linkerarm van over.

De wet van Hering, over het verloop van de genezing, legt uit hoe een ziekte door homeopathie wordt genezen. Er zijn drie basisprincipes: genezing verloopt van binnen naar buiten; van boven naar beneden; en van de belangrijkste organen naar de minst belangrijke. 
Dr. Hering geloofde ook dat klachten verdwenen in omgekeerde volgorde van hun ontstaan. Iemand voelt zich bijvoorbeeld meestal geestelijk al beter voor de lichamelijke klachten verdwijnen.