Grondstoffen
Verdunningen
Dynamiseren
Eénglasmethode
Meerglasmethode
Doel

Bufo

De grondstoffen waarmee men in de homeopathie werkt, worden remedies geheten, na verdunning (=dilutie) en dynamisatie (=potentiëring).

a) Grondstoffen:
      De grondstoffen van homeopatische geneesmiddelen zijn:

1. Stoffen uit de natuur:

- dierlijke bv. bufo = pad

lachesis = bosmeesterslang

- plantaardige bv. lycopodium clavatum = grote wolfsklauw

pulsatilla = wildemanskruid

- mineralen bv. sulfur = zwavel

phosphorus = fosfor

2. Chemische stoffen: 

= stoffen die het produkt zijn van reageerbuisexperimenten, bv. mercurius solubilis Hahnemanni = kwikzilver bereid volgens de manier van Hahnemann

3. Stoffen afkomstig uit ziekteprocessen:

= nosodes bv.

- tuberculinum bovinum wordt bereid uit het speeksel en een longabces van een koe, besmet met tuberculose

- carcinosinum wordt bereid uit een scirrheus gezwel in de borst

- bloed wordt bereid uit het bloed van een bepaald individu

b) Verdunningen en dynamiseren

        = In de homeopathie maakt men gebruik van gedynamiseerde (= gepotentieerde) verdunningen (= diluties). Deze diluties kunnen op tweeërlei wijze worden geproduceerd, met als doel enerzijds bijwerkingen (neveneffecten) uit te schakelen en anderzijds energetisch werkende stoffen te bekomen.

Iedereen weet uit ervaring dat als we een flesje met vloeistof weggieten, er altijd een restje vloeistof op de glaswand overblijft. (bv. Na het drinken van een glaasje wijn zullen er na verloop van tijd nog enkele druppels op de bodem terug te vinden zijn.)
Korsakoff heeft dit ervaringsfeit nauwgezet bestudeerd en ontdekte dat bij het ledigen van een flesje vloeisof d.m.v. één krachtige neerwaartse armslag gemiddeld één enkele druppel op de glaswand achterblijft.
(De resterende druppel zal in grootte verschillen i.f.v. de adhesiekracht van de glaswand en i.f.v. de oppervlaktespanning van het uitgangsmateriaal.)
Dit principe gebruikte Korsakoff om grondstoffen te gaan verdunnen.
 

BESLUIT:

Hij gebruikt dus voor elke nieuwe verdunning hetzelfde glas: d.w.z. na ledigen van het glas, door een krachtige neerwaartse beweging, resteert één druppel en wordt er nadien vloeistof toegevoegd om een hogere verdunning te bekomen. Deze verdunningsmethode is verder precies hetzelfde als de meerglasmethode volgens Hahnemann met dit verschil dus dat men steeds hetzelfde glas gebruikt.
Deze methode is dan ook vooral geschikt voor de hoge verdunningen (sneller en goedkoper).
De verdunningen volgens Korsakoff worden aangeduid met K of CK (bv. 30CK = 30K, 200K = 200CK)
 

Het gebruik van allopatische (= geneesmiddelen van de moderne geneeskunde) geneesmiddelen heeft enkele belangrijke nadelen: enerzijds is er het optreden van een groot aantal bijwerkingen, (De naam bijwerking is wat bizar gezien er eigenlijk alleen maar "werkingen" bestaan. Naarmate een werking al dan niet gewenst is, spreekt men van werking of bijwerking.) anderzijds ziet men vaak een onvoldoende krachtige werking zoals o.a. bij de onoplosbare minerale stoffen.

Hahnemann ontdekte dat door grondstoffen enerzijds te verdunnen en anderzijds te dynamiseren, de bijwerkingen van allopatische geneesmiddelen verdwenen terwijl de werkzaamheid ervan toenam.
De werkzaamheid van deze verdunde en gedynamiseerde stoffen situeert zich wel op het energetisch niveau (en niet op het fysicochemisch niveau zoals dit het geval is bij de moderne geneeskunde), d.w.z. wanneer we gebruik maken van gepotentieerde verdunningen die hoger liggen dan het getal van Avogadro (d.w.z. verdunningen hoger dan 12-C of 24-D), dan bevindt er zich in deze verdunningen geen materie meer van het oorspronkelijke produkt. Zodoende kan de werking enkel energetisch zijn: de karakteristieke eigenschappen van de oorspronkelijke moleculen zijn onder energetische vorm opgeslagen in de gebruikte verdunningen.
  

Hamamelis
(Toverhazelaar)