stekelhoren
Ocenebra erinacea (Linnaeus)

Grootte: tot 5cm

De dikke spiraalstrepen eindigen bij de mondopening op een tandachtige structuur.

Gevonden op de vloedlijn op 28 november 2003 te Oostende ter hoogte van de vuurtoren.
Een stevige horen met dikke, hoekige ribben (van top naar beneden) en brede spiraalstrepen (met de windingen mee). De windingen staan trapsgewijs op elkaar. De mondopening is breed ovaal en de buitenlip grof getand. Bij jonge exemplaren (juvenielen) is die buitenlip gekarteld. Het siphokanaal is kort en bij volwassen dieren tot een buis vergroeid.(zie pijl op eerste foto )
Ze voeden zich met kokkels, venusschelpen, zeepokken, kokerwormen en andere weekdieren.
Stekelhorens leven voor de kust van Bretagne en spoelen bij ons eerder zeldzaam aan. Ze behoren tot de familie van de purperslak.
Het gevonden exemplaar is aan de top beschadigd. De punt is afgebroken.