Deelnemen aan Herentals – l’Alpe d’Huez is een uitdaging
voor elke rechtgeaarde wielertoerist met een klimmershart. Telkens weer
een nieuw parcours, een nieuwe unieke belevenis, fietsend van de ene bergtop
naar de andere waarbij de factor genieten primeert boven de factor ‘afzien’.
Initiatiefnemer Frans Lambaerts fietste eind jaren ’70
van Brugge naar de Mont Ventoux, meteen ook de eerste kennismaking met de
streek rondom Alpe d’Huez. Onderweg hadden de bergen zo’n grote
indruk nagelaten dat Frans in 1980 in gezelschap van Bert Vloemans en Dré
Bunckens, twee andere Kempense fanatiekelingen al langer gepassioneerd door
de wielermicrobe, vertrok in de richting van Alpe d’Huez. Eén
jaar later zou Herentals – l’Alpe d’Huez dan officieel
van start gaan. Voor de allereerste editie in 1981 waren er 8 vertrekkers
: Ludo Helsen, Frans Lambaerts, Jos Van De Water, Wies Deckers, Marcel Geys,
Willem Willems, Robert Van De Put en Eric Nuyts. Het hoogst aantal deelnemers
– 62 – werd genoteerd in 1990.
De belangrijkste bergen in de Vogezen, Jura, Dolomieten, Pyreneeën,
Zwitserse en Franse Alpen werden opgezocht. Geen col, hoe hoog ook, bleek
te lang of te zwaar. Allen werden ze veroverd.
Herentals – l’Alpe d’Huez is ontegensprekelijk het
levenswerk van Frans Lambaerts. Zijn levenselexir. De organisatie die
hij samen met een groepje idealisten uitbouwde tot een meer dan ‘volwassen’
fietstrip is uniek.
Onder zijn voorzittersschap groeide Herentals – l’Alpe d’Huez
uit tot een onwaarschijnlijk, bijna professioneel evenement voor wielertoeristen
dat bekendheid geniet tot ver buiten de landsgrenzen. In de loop van de
voorbije jaren namen meer dan 400 enthousiastelingen deel waaronder talrijke
Nederlanders, Amerikanen en een Nederlandssprekende Noor.
Op hun tocht naar de Franse Alpen worden de deelnemers bijgestaan door
een omvangrijke volgerskaravaan bestaande uit ondermeer motards, fotograaf,
mecanicien en verzorger. Een mobiele keuken zorgt dagelijks voor 2 à
3 gevarieerde bevoorradingen (drank inbegrepen). Onderweg wordt niets
aan het toeval overgelaten om de deelnemers op de meest professionele
wijze te begeleiden.
Enkele jaren geleden omschreef een insider met heel wat klimervaring
in de benen deelnemen aan Herentals – l’Alpe d’Huez
als : ‘LUXUEUS AFZIEN’. Een mooier cliché
kan je niet bedenken. Inderdaad, zodra je het tempo beet hebt valt dit
wielerevenement best mee : ‘fietsen, eten, slapen, fietsen, eten,
rusten en elke dag geniet je van een ander landschap en hotel’.
Niet geheel onterecht wordt Herentals – l’Alpe d’Huez
dan ook beschouwd als een mini-Tour de France voor wielertoeristen.