ijsbeer - polar bear - ursus maritimus - ourse polaire

Wie zijn de ijsberen ?

Familie: Ursidae of beren.

Wetenschappelijke naam: Thalarctos maritimus.

Voorkomen: De ijsbeer komt alleen maar in het uiterste noorden van de aarde voor: het noordpoolgebied. Daar kan het wel tot min 40°C koud zijn !

Grootte: 2 tot 3 meter.  De ijsbeer heeft een schouderhoogte van 1,5 meter. In volle lengte meet hij 2,4 tot 3,3 meter.

Gewicht: Het ijsbeermannetje weegt rond de 400 en 600 kilogram en het vrouwtje 300 tot 400 kilogram.

Kleur: Crèmekleurig.

Voortplanting: De ijsberen zijn geslachtsrijp rond de leeftijd van 3-5 jaar.  De paartijd is vanaf eind maart tot begin juni. De draagtijd is 7 tot 8 maanden.

De kleintjes (1 tot 3) worden geboren in een schuilplaats van ijs. 

Goed uitgerust
- poten: De ijsbeer glijdt nooit uit op het gladde ijs dankzij zijn brede poten, die voorzien zijn van handige kussentjes. Bovendien gebruikt hij zijn klauwen, die hij niet kan intrekken, om zich nog steviger vast te houden.

- ogen: Om niet verblind te raken door de zon, heeft hij een derde paar oogleden. Een echte zonnebril!

- vacht: Met zijn 10 centimeter dikke vetlaag en zijn dikke pels heeft hij het lekker warm. Goed bekeken!

 Hier kan u genieten van mooie foto's van mijn vrienden !!

Worstelen
Als jonge mannetjesijsberen met elkaar vechten, dan is het menens. De reuzen staan rechtop tegenover elkaar en leunen met hun volle gewicht tegen hun tegenstander. Totdat er eentje omvalt.

Lekker, zeehond op het menu !
Snuffel snuffel ! De ijsbeer ruikt een zeehond en besluipt hem onopgemerkt. Hij kruipt op het ijs of zwemt stilletjes naar de slapende prooi. Soms wacht hij rustig boven een wak in het ijs totdat er een zeehond naar boven komt om adem te halen. Dan slaat hij hem met een enorme slag van zijn poot dood en haalt hij hem uit het water. Op zijn menu staan ook vissen, knaagdieren, eieren of bessen ('s zomers).

Vijanden
De mens is de enige vijand van de ijsbeer. De eskimo's jagen op ijsberen voor hun vlees en hun pels. De lange hoektanden worden gebruikt als versiering. Van de vacht maakt men dekens, jassen en broeken. Al het vlees wordt opgegeten, behalve de lever, die bevat giftige eigenschappen. Eskimo's jagen niet voor hun plezier maar wel om te kunnen overleven.