Met IngBar in 9 maanden door Azië

Een tocht langs Vlaamse wegen

Gegroet !

We zijn al een tijdje terug in 't land. Zo'n thuiskomst en acclimatisatieproces aan ons landje na 9 maanden reizen verloopt niet altijd van een leien dakje... zelfs zoveel weken later valt het soms nog zwaar om mee te gaan in het jachtige en vooral ook vluchtige van onze samenleving. Hier een verhaaltje van hoe ik kort na onze thuiskomst een fietstochtje maakte door het Vlaamsche land en mijn aanvoelen toen over het hier terug zijn etc...

Na Mekhong  en Yangtze nu ook met de velo langs de Schelde !

Op een al niet meer zo christelijk uur – rond de middag- bestijg ik terug mijn stalen ros, voor het eerst sinds die stofferige dag in Laos. ’t Is moa zestig kiiloo-meters tot Gheint ! Huize Smets uit en door “de dreef van  verandering”, 15 jaar geleden nog grootse oude eikebomen en nauwelijks huizen ernaast, nu volgebouwd… voelt beetje verstikkend aan, eigenlijk.

De beruchte A12-dodenbaan zonder kleerscheuren overgestoken, met dank aan de in Vlaamse kleuren getinte verkeerslichten en op weg naar Hemiksem. Terug wat weilanden en bos te zien, weliswaar grotendeels omgevormd tot golfterrein, maar soit “als ’ t maar er maar groen en open uit ziet” zou de gemeentepoliticus zeggen… Ook kasteel Cleydael, waar Helmut Lotti - het fluwelen ventje met de grote mond- zijn classics ten beste geeft, straalt nog alle pracht en praal uit. Aan de oevers van de Schelde wacht er een overzetboot op me, beetje groot uitgevallen maar in ‘ t weekend zal er hier wel meer volk passeren zeker ?

Ik heb mijne velo nog maar juist tegen het anker geplaceerd of een oudere ex-dokwerker, ex-schipper en vooral wielerfanaat steekt van wal (de boot echter nog niet) … Op dat half uur wachttijd heeft Franske ongeveer z’n hele leven aan me verteld en ’ t leuke hier is dat ik de taal nog versta ook ! En, ongelofelijk maar waar in het dure West-Europa… de overzetboot is volkomen gratis !

Over ’t water al direct een ander sfeertje en er wordt gesproken met lichtjes andere tongval, maar nog steeds overwegend een zwaar Aantwaarps accent. “Awell, Goat ge den toer van Vloandere met awe velo afleggen ?” vroeg de vriendelijk agent met de vierdubbele kin. Het Waasland heeft nog veel open ruimte en natuur, maar ook hier vaak die Vlaamse neiging tot lintbebouwing… Voorbij Steendorp terug naar de Scheldedijk, waar even verderop een grootse naakte Vlaamse deerne met haar benen wagenwijd open “Schipper mag ik overvaren” aan het spelen is. In Laos zagen we heel af en toe nog wel eens blote borsten, maar geeft dit standbeeld een voorsmaakje van wat Vlaanderen nog allemaal te bieden heeft ?

Voorbij Rupelmonde nog meer natuurschoon langs de oevers. Geen badende noch klerenwassende mensen hier zoals aan de Mekhong of Ganges – zelfs geen rituele lijkverbrandingen, ook al zou dit een dankbaar onderwerp zijn om te verfilmen in “Stille Waters”. Wel riet, visputten, velden en nogal wat vogeltjes – ander wild niet tegengekomen. Eens Temse voorbij werd de oriëntatie bij momenten toch ietwat moeilijker… in Belgie zijn veel meer wegen dan dat er bestemmingen zijn ! In Cambodja kon je nog gewoon de weg in noordelijke richting volgen gedurende de hele dag, hier lukt dat niet zonder kaart.

Geen dorp zonder kerktoren en café ! En tegenwoordig heeft men daar ook nog een bankkantoor en apotheek aan toegevoegd – ja de mensen hebben geld en worden ziek (gehouden), als ’ t maar opbrengt. Over de cafénamen kunt ge waarschijnlijk een boek schrijven, “Halftime Jupiler” vind ik anders wel beetje optimistisch – nu hebben de Belgen wel een bierreputatie maar halftijds aan ’t fleske hangen da’s ook niet gezond hé?

En zo ging de eerste fietstocht van mijnen KilOo-VrEtEr op Belgische bodem verder langs Lokeren met zijn schone walletjes vol tulpen en meer laaglandse bloemenpracht en lange rechte wegen met veel kruispunten – waar ge moet uitzien voor lawaaierige verlaagde sportwagens- tot Gent.  Onderweg nog meer zwart-wit koeien, helemaal anders dan de bruine of donkere waggelende waterbuffelachtigen van in Indochina… Zwart-wit… misschien ook wel symbool staande voor de zienswijze van nogal wat mensen hier ?

Properheid en netheid dat valt overal direct op als je vanuit andere culturen komt. En ook de –misschien overdreven- regelgeving rond bijna alles. Waarschijnlijk een noodzaak, we wonen hier in België dan ook met meer dan 10 miljoen op ne kleine kluit grond die dat we dan ook nog eens vol beton kappen omdat iedereen zo veel mogelijk met zijnen auto kan rijden en ‘vrij zijn’ in de kilometerslange files ter gelegenheid van de onophoudelijke alomtegenwoordige verkeerswerken.

Maar het is niet één en al stress en tijdsdruk hoor… maar weinig plaatsen in de wereld waar je eigenlijk zo zorgeloos kan leven. Honger ? Eten in overvloed. Geen werk ? Arbeidsbemiddeling en werkloosheidsuitkeringen of bestaansminimum. Ziek ? geneeskunde lost ’t wel op (hopelijk toch ?) en ziekenkas draait mee op voor de kosten. Ongeval ? Verzekeringen betalen veel terug. Vrijheid en vrije meningsuiting ? Nauwelijks beperkingen te zeggen en doen wat ge maar wilt… men kan je enkel scheef gaan bekijken… Zelfontplooiing ? Alle kansen staan meestal open, mede door een toch betaalbaar onderwijs… Stemrecht voor iedereen… en zo kan ik nog wel eventjes voortgaan met dingen die voor ons zo vanzelfsprekend zijn en voor miljarden anderen iets is waar men enkel van kan dromen !

We hebben het hier zo slecht nog niet ! Maar we mogen ons wel eens gaan afvragen of een herverdeling van de rijkdom en welvaart zich niet enorm opdringt ? Niet alles draait om ‘ik’ en ‘mijn’ bezittingen of voordelen… alhoewel – ik geef ’t grif toe- dat geen simpele opdracht is !

We kunnen nog veel leren van die Aziaatjes … culturen hoeven niet te botsen maar kunnen elkaar perfect aanvullen !

Bart