|
Herkomst
: Zoals de naam reeds laat vermoeden, is dit ras inderdaad afkomstig van
de streek rond het gelijknamige dorp. Merchtem is een Vlaams-Brabants
dorje op 18 km. van Brussel gelegen in een streek die rond het begin van
de twintigste eeuw gespecialiseerd was de productie van pluimveevlees
voor onze hoofdstad. Merchtem stond immers ook bekend als kweekcentrum
voor het Mechels hoen. Over het juiste ontstaan van dit ras is weinig
met zekerheid geweten. Men neemt echter wel aan dat de Engelse
Aylesburry-eend een voorname rol gespeeld heeft in de stamboom van de
Mechelse. Een ander ras dat
regelmatig genoemd wordt als voorouder van de Merchtemse is de
Dendermondse eend.
Eigenschappen
: De Merchtemse is een nutseend op en top. Met haar 3,5 kg behoort ze
alleszins tot de zwaarste rassen maar de combinatie met de fijnheid en
de kwaliteit van haar vlees plaats haar ook vandaag nog hoog op het
ranglijstje van de betere slachteenden. Naast de opbrengst van een
smakelijke en dikke eendenbout levert de Merchtemse ook nog een zeer
mooi aantal grote eieren die ze helaas niet gemakkelijk zelf zullen
bebroeden. De eend vangt vroeg in de lente aan met leggen en gaat
meestal lang door tot een stuk in de herfst.
Uiterlijke
kenmerken : Qua uitzicht is de Merchtemse
een grote dikke eend zonder spoor van wammen en met een horizontale
houding. Het gevederte is zoals reeds aangegeven zuiver wit zonder gele
aanslag. De snavel, en dat maakt deze eend zo bijzonder, is bleekroze
zonder enig spoor van geel pigment. Deze eigenschap heeft ze gemeen met
de Aylesburry. Het ontbreken van enig geel pigment werd in deze tijd
beschouwd als teken van superieure vleeskwaliteit, getuige hiervan alle
andere Belgische vleesrassen. De Merchtemse was dus zeker en vast een
typisch product van zijn tijd. De poten zijn wel geel doch dit staat los
van het al of niet aanwezig zijn van geel pigment in snavel en/of huid.
Kleurslagen
: Merchtemse eenden zijn steeds zuiver wit met in het ideale geval enige
blauwachtige schijn in het gevederte.
Status
: Zeer zeldzaam tot bedreigd. Dit ras is volledig in handen van nog
slechts enkele Vlaamse fokkers en komt slechts uitzonderlijk voor in
Wallonië. In Frankrijk komt het sporadisch voor en noemt men het
Bourbourgeend. Onbekend in de andere landen.
|
