Voor de oorlog van 1940 was de wekelijkse wandeling van de zondag een stukje Anzegem verkennen. Op een van die zomerse zondagen was de wandeling naar het hof De Pourcq in de Petegemstraat. Mijn ouders waren daar steeds wel gekomen. Wij, als kinders, mochten dan eens op een paard zitten, op en af de diverse landbouwmachines klauteren en in de weide lopen. In de benedenweide, 20 m lager, ontdekten we een voor ons lawaaierig tuig, dat steeds maar water spuwde en een onophoudend lawaai hield van kloppe... kloppe...kloppe. Wij, jonge vraagsteerten, vroegen uitleg aan boer De Pourcq die ons vertelde dat het een waterpomp was welke drinkwater voorzag aan de dieren op het hof. Dat de pomp zou geplaatst geweest zijn door loodgieter Delrue in de jaren 1920 en die pomp ononderbroken werkte zonder elektriciteit??? En dat was het begin van een nieuwe zoektocht..... DE WATERRAM. De waterram is een zeer eenvoudige machine. Het theoretisch idee is van J. Whitehurst in 1772 die dit uitdacht gebruik makend van het begrip waterslag. Waterslag in een waterleiding doet zich voor wanneer snelstromend water in een leiding plotseling wordt afgesloten, dan hoort men in het leidingnet een korte krachtige slag, zo krachtig zelfs dat de leiding kan stuk springen. Dus er wordt energie ontwikkeld.  J.M. de Montgolfier heeft dat idee verbeterd en uitgewerkt en kreeg in 1797 er een patent op. Overal waar men veel water heeft en met een verval kan laten wegvloeien is het mogelijk om zo een pomp te plaatsen. Een deel van het water kan met de ram 20 à 30 m hoger gepompt worden. Het is overduidelijk dat er veel water wordt verbruikt om slechts een deel daarvan omhoog te brengen. De ram heeft wel het voordeel, dat geen andere energiebron nodig is. Met deze bijgaande tekening en met een kleine kunstgreep kan ik u de werking van een dergelijke pomp laten zien. 19 WERKING VAN DE POMP Een waterbron (A)  laat het water in een wachttank lopen. Via de aanvoerleiding (C) stroomt het water in de pomp (F) binnen en stroomt via de geopende impulsklep (H) naar buiten (I). De snelheid van het water loopt gedurende een korte tijdspanne van ongeveer 1 seconde langzaam op. De druk die wordt uitgeoefend op de impulsklep door het snelstromende water zorgt ervoor dat deze zich snel sluit. Door de plotse afsluiting veroorzaakt de waterstroom een piekdruk van 1 à 2 milli-sec. . Hierdoor gaat de zelfsluitende klep (G) open en een kleine hoeveelheid water stroomt naar de luchtklok (E). De drukklep (G) blijft + - 50 milli-sec. geopend totdat de druk in de luchtklok (E) groter is dan de druk onder de impulsklep (H) zodat de drukklep (G) zich weer sluit. De resterende druk zorgt voor een terugstromen van water ( terugslag ), waardoor er een kort moment van onderdruk ontstaat. De impulsklep kan opnieuw openen en via een snuifkraantje (D) wordt lucht aangezogen, om bij de volgende cyclus de lucht klok ingevoerd te kunnen worden om de daar verlorene lucht aan te vullen. Dit snuifkraantje zou men nu achterwege kunnen laten, indien men gebruik zou kunnen maken van een gesloten expantievat, zoals we die nu kennen op onze verwarmingsinstallaties ( 200 jaar terug was daar nog geen sprake van ). De waterram pomp werkt niet op zonneenergie, is geen elektrische pomp of andere motorpomp. Een waterram werkt met water. Indien men b.v. een verval (I) heeft van 10 meter, kan men water omhoog (M) stuwen op 30 meter als men 2/3 water verbruikt + 20%. In dit geval 36 liter. Deze pompen werden vooral toegepast in heuvelachtige streken en waar er goede waterbronnen  voorhandig waren. Heden ten dage worden ze nog steeds gebruikt in de ontwikkelingslanden. De pompen zijn goedkoop te fabriceren ( tussen de 500 en 2500 Euro voor de grotere modellen). Men kan meerdere pompen naast mekaar plaatsen en opbrengsten van 1000 à 75000 liter/dag volgens de grootte zijn mogelijk en de persleiding kan tot 1 km lang zijn. De levensduur is onbeperkt bij goed onderhoud, alleen de kleppen dienen af en toe vervangen te worden. Dank aan onze vroegere loodgieters en vooral aan Monsieur J.M.  Montgolfier om een dergelijke machine uitgevonden te hebben  en nogmaals dank voor te kunnen dromen van die goedkope energie.