Jan Luts
Koersel
Diest speelde toen in 1ste nationale en de jeugdploegen moesten het opnemen tegen alle gereputeerde tegenstanders in Brabant. Tegen F.C. Beringen werden vóór het seizoenbegin oefenmatchen gespeeld. |
|
 Jan werd geselecteerd voor de nationale ploeg van het N.S.V.O. voor een vierlandentornooi in Frankrijk tijdens de paasvakantie. De truitjes waren wit, afgeboord met de Belgische driekleur. |
 Het elftal trainde op het gekende Sint-Nicolaasinstituut te Anderlecht en speelde een oefenmatch tegen de universiteit van Leuven. In La Roche-sur-Yon moesten zij het opnemen tegen Spanje, Frankrijk en Luxemburg. |
 De eerste kampioenploeg van Weerstand Koersel in 1977. |
 Met de veteranen van Koersel werd in de jaren 80 menig tornooi gewonnen. Hier de trofeeën van één seizoen, waarvan 4 keer eerste. |
Jean Houben werd 60 en stopte als speler, maar bleef voor de boterhammetjes
na de match zorgen. |
Jan werd 50 en trommelde alle veteranen van de laatste jaren op. |
Jan nam ook een paar keer deel aan de estafetteloop van de stad ter
gelegenheid van 5 x Beringen. |
 Er werd dan gelopen van Beringen naar ... Bering(h)e(n). Iedere loper had een aantal kilometer af te leggen. |
 Jan trok om te surfen in de vakantie meestal naar het Gardameer of naar Joegoslavië. |
Jan is nog steeds actief als zaalvoetballer in de sporthal van Beverlo; recreatief met steeds dezelfde kameraden. |
| naar boven | |
Jan was er al vroeg bij om te voetballen. Zoals het toen gebruikelijk was, werd ook op het gehucht Molenstede-Boven gevoetbald door de buurtjongeren op een stuk braakgrond. Het eerste wat hem opviel was een gast die altijd gemakkelijk langs de buitenkant een tegenstander passeerde. Dat was het eerste wat Jan na-aapte. Met de buitenkant van de voet een tegensrever passeren.
Jan wilde zo graag voetbalschoenen. Maar die kon hij pas bemachtigen als hij bij een voetbalclub aansloot. In Molenstede was geen jeugdploeg. Dus werd het Diest waar hij naar school ging. Pas vanaf 12 jaar mocht indertijd aangesloten worden. Jan kon niet wachten en verklaarde 12 te zijn; ook al was hij maar 11. Tweedehands voetbalschoenen kreeg hij mee en mocht ook trainen en spelen bij de kadetten. Zijn leugentje had wel tot gevolg dat hij een categorie hoger werd ingedeeld. Tweedejaarskadet zijnde, moest hij bij de scholieren spelen, enz...
Met F.C. Diest moest hij het elk seizoen weer opnemen tegen o.a. Anderlecht, Union, Daring Brussel, Racing Brussel, White Star Wolume, Crossing Schaarbeek, Daring en Stade Leuven, Racing en Voorwaarts Tienen.
Aarschot was de kortste verplaatsing. De verplaatsingen gebeurden met de kadetten, scholieren en juniors tegelijkertijd en dat betekende dat het zeer vroeg vertrekken werd en laat terug. De eerste match begon immers om 9.30 uur en de laatste om 11.00 uur.
Pas op latere leeftijd nam Jan de draad met het competitievoetbal terug op. Voordien had hij met een paar schoolploegen als amateur gevoetbald. Via de kapitein van Flandria Paal, dewelke ook in de personeelsploeg van de RMS speelde, belandde Jan bij Flandria Paal.
Na een jaar regelde hij zijn overgang naar Weerstand Koersel (1973).
Ondertussen was hij ook begonnen met windsurfen.
Met Koersel werd kampioen gespeeld en gepromoveerd naar 1ste provinciale.
Op 35-jarige leeftijd stopte Jan met competitievoetbal wegens overbelasting van de knie en deed het dan wat rustiger aan bij de veteranen.
Speelt nog steeds zaalvoetbal met de veteranen en heeft ook zijn oog
laten vallen op een rustigere balsport : golfen bij een democratische
clubje. Zijn balgevoel komt hem hier goed van pas.