JAPANSE MEEUWEN                                                                                          The Belgian Bengalese site                                                                                                  copyright ©Edwin Gilson  
ARTIKELS




 

DE V-TEKENING IN WOORD EN BEELD

"De kleren maker de man" en "De pluimen maken de vogel".Vertrekkende vanuit dit gezegde en deze vergelijking willen we ditmaal de bevedering eens nader onder de loep nemen.

Enerzijds is er de biologische samenstelling van de veren. Zij zorgt voor de specifieke vederopbouw en de verschillende kleurweergaven. De zuivere wetenschappelijke benadering hiervan is zeker niet eenvoudig en daarom wil ik ze nu ook terzijde laten. Liefhebbers die hierin toch zouden geïnteresseerd zijn, kunnen voor dit onderwerp beter in de bibliotheek te rade gaan. Anderzijds zorgt diezelfde vederconstructie, naast het weergeven van de kleur, ook nog voor de weergave van een bepaalde vedertekening. Het is over dit vederpatroon dat ik het voornamelijk wil hebben omdat deze eigenschap heel belangrijk is binnen de meeuwenkweek. Als typische meeuwenkweker zal ieder van ons de verschillende variaties onder het tekeningpatroon al hebben opgemerkt. Iedereen betreft wel dat de zwartbruine door zijn contrastrijk voorkomen het meeste opvalt. Door het zwarte pigment op de bijna witte ondergrond bekomt men inderdaad een zeer heldere weergave. Het is vanzelfsprekend dat deze weergave zal afnemen naarmate de kleur lichter zal worden. In de hiernavolgende paragrafen probeer ik zo goed mogelijk om de meest frequente veertypes te bespreken en met elkaar te vergelijken. Staar u echter niet blind op het uitzicht van bijhorende foto's, want deze zijn noodzakelijker wijze en om technische reden afkomstig van ingescande veertjes, zodat de scherpte van de beeldweergave onderling kan variëren. Vervolgens was ik niet altijd in het bezit van het meest geschikte veertje met de vereiste figuurstructuur. Daarom vindt u naast elke foto ook een handgetekende afbeelding. Hopelijk bent u zich van het feit bewust dat deze voorstellingen moeten gezien worden in het kader van het totale tekeningpatroon. Vele liefhebbers zijn enkel maar vertrouwd met dit totaalbeeld, toch zal je later in dit artikel merken welke grote verscheidenheid hierin nog voorkomt.

Aangezien er naast de vormgeving ook nog andere factoren hun invloed laten gelden, is het best mogelijk dat een identieke V-vorm toch nog resulteert in een ander visueel beeld wanneer men dit in z'n globaliteit bekijkt. De lengte en de intensiteit van de vederstructuur zullen hierbij van doorslaggevende aard zijn. Wegens de uitgebreidheid gaan we ons, ongeacht de kleur, enkel beperken tot het bespreken van goede modeltekeningen, de foutieve laten we even terzijde. U zult snel merken dat er nog voldoende types te voorschijn komen. Uiteraard is dit een heel moeilijke materie en het formuleren ervan zal zeker niet meevallen. Aangezien ik alleen maar de typische en kenmerkende structuur van de V-tekening wil bespreken, ga ik vertrekken van het meest eenvoudige element: nl het (visuele) uitzicht van één enkel veertje!

Ik ga dus proberen om een (beperkt) overzicht per type te geven. Daarom dacht ik er goed aan te doen om over te gaan naar beeldvoorstellingen en hierbij een gepaste omschrijving te geven. Dit biedt enigszins het voordeel dat er toch een onderling vergelijk kan worden gemaakt. Al deze kleine veertjes zorgen dan in hun globaliteit voor de zo vermaarde V-tekening.

1. De drievoudige tekening

Hierin komen uiteraard nog verschillende vormen op de proppen, toch willen we ons beperken tot dit ene voorbeeld. Doordat het pluimoppervlakte overvloedig door donkere omzomingen (3x) is gemarkeerd, vertoont het totaalbeeld een overvolle indruk. De vereiste V-vorm is dan meestal niet goed meer waar te nemen. In uitzonderlijke gevallen lijkt het uitzicht soms nog mee te vallen, toch is deze vormgeving niet bepaald een aanrader. Dit type positioneert zich voornamelijk in de langere flankbevedering. Niettegenstaande hun gesloten V-vorm zal deze afwijking meestal als een storend en onevenwichtig element fungeren. Het totaalbeeld van dit type komt meestal over als een zeer wazige figuur die niet meer zuiver wordt weergegeven. Ongeacht alles kunnen sommige exemplaren op de borststreek toch nog een normale V-tekening vertonen, toch is het niet voldoende om dit type als goed te bestempelen. Daarom is het beter deze modellen volledig uit ons kweekbestand te verwijderen.

2. De (zware, brede, vette) dikke, ronde tekening

Kenmerkend voor deze tekening is dat ze goed zichtbaar maar misschien iets te nadrukkelijk aanwezig is. Daarom zal ze in haar geheel vrij druk overkomen als gevolg van de zwaardere omzoming. Het globale uitzicht heeft de neiging om een meer ronde schubvorm te vertonen i.p.v. de scherpe V-vorm. Toch is dit type helemaal niet slecht en kan mijn inziens het best gebruikt worden om vooral tegen een fijne, spitse tekening te worden geplaatst. Zeker wanneer deze laatste te licht uitvalt en er meer volume aan moet worden gegeven. Let wel op om soortgelijke bevedering aan elkaar te paren. U loopt hierbij het risico dat de tekening te zwaar of te geblokt gaat worden. Afhankelijk van de doelstelling kan ze dus in beperkte mate aangewend worden om bepaalde vormgevingen te corrigeren. Indien u dit nodig acht, houdt dan enkele van deze exemplaren in uw bezit.

3. De dikke, spitse tekening


Ten opzichte van voorgaande, lijkt dit model mij jets minder geschikt. Het oppervlakteverschil tussen de zwarte omzoming en de crèmewitte ondergrond is
tot een minimum herleid. Hierbij bestaat het gevaar dat beiden figuren uiteindelijk in elkaar gaan overvloeien met het gekende gevolg. Bij het minste onevenwicht in de overlapping van de veren onderling, verkrijgt men een wazig of vlekkerig totaalbeeld als resultaat en dit niettegenstaande elk veertje op zich toch een redelijke vormgeving bezit. Zij is dus met weinig andere structuren te combineren en het tegen elkaar plaatsen van twee zulke types lijkt mij Been goede keuze. Het lijkt mij onwaarschijnlijk dat hieruit een ideale tekening tevoorschijn zou komen. Indien u dus over andere keuzemogelijkheden beschikt, lijkt dit type mij eerder overbodig om verder aan te houden binnen het kweekbestand.
 

4. De fijne, ronde tekening

Volgens mij is dit de vorm die ons ideaalbeeld al vrij dicht benadert en die ook het best geschikt is om te combineren met andere goede modellen. De onderlinge verhoudingen zijn vrij goed, maar de V-figuur is misschien een beet-je te rond. Door deze uitgesproken rondingen heeft het totaalbeeld de neiging een beetje over te komen als een dakpanvorm i.p.v. de typische V-vorm. Soms is de kernfiguur nogal klein in verhouding tot de buitenste omzoming. Toch wordt de tekening voldoende mooi en duidelijk weergegeven, wat uiteindelijk de hoofdbetrachting is. Uit persoonlijke ondervinding blijkt dat het best meevalt om dit type een beetje of te slanken om aldus naar de meer ideale vorm te evolueren.


5. De fijne, smalle tekening

Ook deze worm is helemaal niet slecht, toch vraagt het een grondige kennis en correcte aanpak om zulke tekening te(idealiseren) verbeteren corrigeren. Het totaalbeeld geeft de indruk te bestaan uit langgerekte strepen.(zal nu meer een langgerekt streepje weergeven i.p.v.de gevraagde V-vorm). Men kan enkel van zeer nabij de juistheid van zijn vormgeving verifiëren (vastleggen) scherp spits zeer zuiver van dichtbij
Bij deze structuur hebben de uiteinden de neiging om niet goed te sluiten.

 

6. De ideale tekening

André Van de Velde.