M1 Garand 

                                                         M1 Garand                                                John Garand                                     Garand clip

De geschiedenis van de M1 Garand begon in 1920, Toen John Garand als ontwerper in dienst werd genomen door de Springfield fabriek.  Garand had al voor de tijd een half-automatisch geweer ontworpen, dat echter niet door het Amerikaans leger was goedgekeurd.

In 1929 had Garand een nieuw geweer klaar, zijn ontwerp werd samen met andere half- automatische geweren beproefd en als het best uitgekozen, er waren echter nog een aantal gebreken.  In 1932 werden er nieuwe proefnemingen gedaan en opnieuw kwam de Garand als het beste geweer uit de bus.

Het werd vervolgens door Generaal MacArthur voor het Amerikaanse leger uitgekozen.

De Garand was gemaakt in 2 kalibers, namelijk 7.62 mm en 7 mm ( men nam het eerste kaliber ).  In 1936 werd de sterk verbeterde Garand officiel door het Amerikaans leger aanvaard en in productie genomen door de Springfield fabriek.  Zo kwam het de Amerika als enige de oorlog inging met een infantrie die werd uitgerust met een zelfladend geweer !!! ( dat zeer voordelig bleek) !!!

De Garand is een half-automatisch wapen dat werkt op gasdruk, een gedeelte van zich in de loop bevindende gas onder hoge druk wordt direct na het afgaan van het schot door een kleine opening voorin de loop afgetapt en in een cilinder onder de loop geperst.  De zuiger die zich in de cilinder bevindt, wordt naar achteren gedrukt, de afsluiter gaat mee, waardoor de lege huls wordt uitgeworpen en een nieuwe patroon in de kamer wordt gebracht.  Men kon een een granaat afschieten met de M1 Garand.

Zonder bajonet is de M1 Garand 1.10 m lang en weegt 4.3 kg, hij heeft een vast magazijn van 8 patronen.

Het vizier is instelbaar van 100 tot 1100 meter, de maximale aanvangssnelheid van de kogel is 855 meter per seconde, het maximumbereik is 3300 meter en de vuursnelheid is 16 tot 24 schoten per minuut.

Tijdens zijn gebruik in de Tweede Wereldoorlog bleek de Garand een uitstekend wapen te zijn, hij had nauwelijks geen gebreken.  Het had slechts één klein nadeel, het vrij grote gewicht ! Daarom zocht men een half-automatische karabijn dat lichter van gewicht is als aanvulling in de infanterie voor de Garand, dit zou de M1 Karabijn worden !

 Bronnen : tekst en foto's uit de reeks : " De Tweede Wereldoorlog ".