de Chindits  

Ontstaan van de Chindits

Januari 1942, de Japanners vallen Birma binnen, het Britse Ministerie van Oorlog bood aan Generaal Wavell, de opperbevelhebber in India, de diensten aan van Luitenant-kolonel Orde Wingate, drager van het D.S.O. ( Distinguished Service Order) met gesp.

Wavell kende de uitstekende zij het nogal ongewone eigenschappen van Wingate, Wavell zag voor hem wel een taak in Birma weggelegd en nam het aanbod aan.

Bij de aankomst van Wingate in India was Rangoon al in de handen van de Japanners, Wavell zond hem erop uit om in Noord - Birma een kijkje te gaan nemen.

Het terrein in Birma was goed voor het voeren van een guerrilla - oorlog, Wingate vloog erheen en werd door het noorden van Birma rondgeleid door Majoor J.M. Calvert ( commandant van de School voor Strijd in het Oerwoud ), hij zou zich later bij Wingate aansluiten.  Vervolgens reed Wingate naar het zuiden, naar Prome, om kennis te maken met Luitenant - Generaal Slim, commandant van het Birmese 1ste legerkorps.

Wingate keerde terug naar India en bracht verslag uit aan Wavell, Wingate was van mening dat er op het ogenblik geen tijd was en dat er ook geen troepen beschikbaar waren om in het noorden van Birma een guerrilla - oorlog te beginnen.  Hij kwam op het idee om een bijzondere gevechtsgroep ter sterkte van een brigade samen te stellen en op te leiden.  deze gevechtsgroep zou tot achter de Japanse linies moeten doordringen, hun verbindingslijnen vernietigen en hen zo mogelijk uit het gebied te verdringen.

 Sir Archibald Wavell

Wie was Luitenant - Kolonel Orde Wingate

Orde Wingate werd in 1903 geboren.

Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog kreeg hij al de naam van een militair te zijn met afwijkende maar opvallende opvattingen.

Tussen januari en eind mei 1941 gaf hij leiding aan guerrilla - troepen in Abessinië ( Gideons Bende), hij dwong de Italianen terug door zijn wijze van vechten.  Wingate maakte daarbij aan aanzienlijk aantal krijgsgevangenen.

In mei 1942 vertrok hij dan naar Birma, hij bekeek de situatie en trainde de "Chindits" op en liet ze acties uitvoeren achter te vijandige linies.  Er werden verschillende "Chindits" aanvallen georganiseerd.

De Chindits braken de grip de de Japanners op Birma hadden, en later ook op India.

Op 24 maart 1944 verongelukte Wingate, toen zijn vliegtuig tegen een heuvel in Assam vloog.  Hij was iemand met toegewijde vrienden, maar ook met bevooroordeelde vijanden.  Wingate weigerde tweemaal een bevordering tot Luitenant - Generaal.

De eerste Chindits

Deze gevechtsgroep werd de Indische 77ste infanteriebrigade, samengesteld uit het 13de King's (Liverpool) regiment, 2de/3de Gurkha-jagers,de Britse 142ste Commando-Compagnie en een bataljon Birma-jagers dat over alle colonnes van de gevechtsgroep werd verdeeld.

Aan elke colonne werden ervaren mannen van de verbindingsdienst en de Britse luchtmacht toegevoegd, de gevechtsgroep beschikte over een kleine tactische staf die met Wingate meegingen.  In de achterhoede bevond zich een bevoorradings-organisatie die in de garnizoensplaats bleef en zorgde voor de administratie en de bevoorrading van de colonnes in het veld.

Harde opleiding !

De gevechtsgroep werd persoonlijk opgeleid door Wingate in de weinige oerwouden van de centrale provincies van India.

De groep bestond uit gewone mannen, geen elite ...

Er waren enkele bij van de School voor Strijd in het Oerwoud in Maymyo, en ook een aantal commando's die overgekomen waren van het Midden-Oosten, voor het opzetten van de 142ste commandogroep, die nooit meer dan 100 man telde.

Maar tijdens de zware opleiding werden deze mannen goed in hun eigen ding.  De Birma-jagers bleken goed te zijn in verkenningswerk, ze hadden een uitstekende kennis van het land, wat de colonne ten goede kwam.

Hun officieren, meeste ware vroeger houtvesters, waren uitstekend voor hun taak berekend.  Wingate trainde ook persoonlijk de officieren en onderofficieren en bracht hen alle kleinigheden bij van het leven in de colonne en het ondernemen van kleine, onverwachte aanvallen.

Er werd hen geleerd hoe ze in het oerwoud moeten koken, het gebruik van machinegeweren, mortieren, camouflage, hoe hun weg te vinden door het oerwoud, hoe ze hun muildieren moesten verzorgen, rivieren moesten oversteken, enz...      hij legde er de nadruk op dat ze volkomen aangewezen waren op vervoer met muildieren van alle wapens, munitie, radio-apparatuur en medicamenten.

Hun voorraden konden worden aangevuld door aanvoer vanuit de lucht.

Wingate stelde zelf de rantsoenen samen, het bestond uit noten, rozijnen, thee, zout en suiker, aangevuld met rijst en wanneer dat mogelijk was buffelvlees.

Na de opleiding van de eerste gevechtsgroep van Wingate zochten ze naar een gepaste naam, het werd de "chindits" wat een aangepaste vorm was voor de naam van de legendarische draak 'Chinthe', de beschermer van de Birmese pagodes.

  " Chindits " 

De eerste Chindit - aanval

De 7 colonnen Chindits telden ongeveer 400 man en 100 muildieren met twee 7,5 cm mortieren en twee halfzware machinegeweren.

De 35 kg zware bepakking van een Chindit bestond uit : 

Dekens en machinegeweren werden door de muildieren gedragen.

De aanval zou ingaan vanuit het front in Imphal, oorspronkelijk zou voor de colonnes Chindits aanvallen , het Brits-Indische 4de legerkorps een algemene aanval doen vanuit Imphal, maar dit werd aflgelast.

Wavell was echter vastbesloten, hij wou zijn speciale gevechtsgroep testen en de japanners op proef stellen.

Hij inspecteerde de 77ste brigade (Chindits) en zond deze in de aanval, wavel wilde dat Wingate en zijn Chindits zo een indruk maakten op zijn andere Generaals om ze uit hun toestand van moedeloosheid en wanhoop te halen.

Op 14 februari 1943 staken de Chindits de rivier van Chindwin over, ze trokken het oerwoud in richting centraal Birma, hun doel was de hoofdspoorlijn van het noorden naar het zuiden van Birma tussen Mandalay en Mogaung.  De afstand naar hun doel bedroeg ongeveer 225 km.

De eerste Ghurka colonne  van Majoor Dunlop bereikte op 3maart 1943 als eerste de spoorlijn en vernietigde de spoorbruggen bij Kyaikthin.  De Ghurka colonne nr.3 onder Calvert deed in de nacht van 5 op 6 maart 60 kilometer verder hetzelfde bij Nankan.  De Britse colonne nr.5 onder Fergusson veroorzaakte diezelfde nacht een lawine van rotsblokken op de spoorweg in de kloof van de Bongyaung.

Aan deze aanvallen namen in het geheel ongeveer 3000 man en 800 muildieren mee.  De Japanse 18de en 33ste divisies van het 15de leger werden hierdoor het meest getroffen.

Alles verliep naar wens, maar toen de colonnes op de terug waren begonnen de Japanners jacht op hen te maken, bij het oversteken van de Irrawaddy werden verscheidene colonnes aangevallen, de Chindits werden nu ingesloten tussen de rivieren Irrawaddy en de Shweli.  Er werd hard gevochten en Wingate besloot zijn strijdkracht terug te trekken na overleg maet het Brits-Indische 4de legerkorps.

Ze splitsen zich op in kleine groepjes om zo door de mazen van het net te kunnen glippen, dat door de Japanners om hen heen was gelegd. Velen van hen bereikten veilige oorden, de rest trok terug naar de rivier Chindwin, maar de Japanners hadden de rivier in handen.  Het gevolg, vele Chindits werden krijgsgevangene gemaakt, van de 3000 man en 800 muildieren kwamen ongeveer 2180 man en 2 muildieren terug.  Ze hadden tussen de 1600 en 2300 km afgelegd in vijandig gebied.

 Map : eerste Chindit aanval.

Japanse reactie

De Japanse generaal Mutaguchi had tijdens de Chindit-aanvallen het bevel over de Japanse 18de divisie, hij bestuurde de tactiek van Wingate en begon hem te bewonderen, toen hij bevelhebber werd van het Japanse 15de leger trainde hij zijn mannen op de tactiek van Wingate.

Hij hield schijnoefeningen om dit soort aanvallen te proberen.

Hij wou een zelfde aanval uitvoeren als Wingate alleen volgens hem nog beter !

De Japanse aanval 'U-GO' door Mutaguchi tegen het Brits-Indisch 14de leger bij Imphal in maart 1944 leverde aanvankelijk winst op voor de Japanners, maar mislukte eigenlijk toch.

  Luitenant - Generaal Mutaguchi

De 2de Chindit - aanval

  map : 2de chindit-aanval, de Amerikanen, Britten en Chinezen trokken op vanuit het noorden, de Chindits

                               vonden dit een voordeel en  ze trokken door met hun aanval.

Niet alleen de Chinezen kwamen het gebied steunen maar ook de Amerikanen, Generaal Marshall zond een Amerikaanse brigade, zij zouden later bekend worden als 'Merrils Marauders' of de 'Galahad force' om met Wingate te oefenen en van hem te leren en meedoen aan zijn militaire optredens.

Bij deze 2de aanval moest natuurlijk ook de nodige luchtsteun aanwezig zijn, het luchtvcommando beschikte over 12 dakota's ( C-47) ( transportvliegtuigen), 225 WACO zweefvliegtuigen, 100 lichte stinson l-5 vliegtuigen, een squadron van 12 Mitchell bommenwerpers (B-25) en +- 30 jachtbommenwerpers ( P-51).

Amerikaanse,Britse en Chinese troepen werden onderverdeeld ( 15de legerkorps, 4de legerkorps, 33ste legerkorps, chinese 2de,20ste en 38ste divisies) + het Amerikaanse 5307ste  eenheid de 'Merrils Marauders'.

De belangerijke Chindit - strijdmacht was opgebouwd uit 6 brigades, de eerste 3 waren samengesteld uit de 70ste divisie, dit was een zeer ervaren eenheid die gestreden had in Tobroek (Noord-Afrika).

De 6 brigades :

1)  14de infanteriebrigade onder Brigade-Generaal T.Brodie.

2)  16de infanteriebrigade onder Brigade-Generaal B.E. Fergusson.

3)  23ste infanteriebrigade onder Brigade-Generaal L.E.C. Perowne.

4)  Indische 77ste infanterieregiment onder Brigade-Generaal J.M. Calvert.

5)  Indische 111ste infanteriebrigade onder Brigade-Generaal W.D.A Lentaigne.

6)  Het West-Afrikaanse 3de brigade onder Brigade-Generaal A.H. Gillmore.

Aan elke brigade was er Brits-indische of West-Afrikaanse genie toegevoegd alsook een groep Birma-jagers, medisch detachement en luchtmachtgroepen + 25 ponds veldartillerie of licht luchtdoel geschut (Bofors).

De Japanners hadden verbindingslijnen waar ze op konden terugvallen, een aanval vanuit de lucht moest deze vernietigen en zo het voor de grondtroepen mogelijk maken om de vlakte van Birma te bereiken waar hun overmacht in tanks en artillerie en vliegtuigen voor de winst moeten zorgen.

De Japanner hadden in Birma slechts 200 vliegtuigen, de Geallieerden hebben er 1200 ( reserves erbij).

De luchtlandingsaanval van de Chindits !

Hoofddoel van de Chindit-aanval, maart 1944 was het afsnijden van de verbindingslijnen naar de Japanse strijdkrachten.

Op die manier kon men dan verder trekken en zo trachten Mogaung en Miytkyina te veroveren en +- een gebied van 80 km er rond.  Het oorspronkelijke plan van Wingate was om de 16de brigade over het land te laten aanvallen en 2 anderen ( het 77ste en 111ste) door de lucht, om het vliegveld bij Indaw te veroveren.  Vervolgens zou dan een Indische divisie worden gedropt nabij het veroverde vliegveld om het te behouden.

3 Chindit-brigades zouden dan Indaw gebruiken als uitvalsbasis om de verbindingslijnen te bestoken, deze zouden dan na 2 à 3 maanden vervangen worden door 3 andere brigades !

Op 5 febuari 1944 begon met de aanval, de 16de Chindit-brigade begon zijn mars van 550 km, op 5 maart waren ze de rivier Chindwin over. Op 16 maart veroverde hij Lonkin.  De nacht van 5 op 6 maart waren eveneens de luchtlandingen van de Chindits begonnen, de landingsplaatsen kregen de naam 'Broadway' en Piccadilly'.

Die nacht landen er 60 dakota's, gedurende 4 nachten landen 12.000 man en 3.000 muildieren + een afdeling 25 ponders.

De geallieerden rukten op, 21 maart 1944 hadden de Japanner hun stellingen rond Indaw ingenomen en een aanval van het 16de afgeslagen, maar Fergusson ( 16de chindits) was vastberaden, de Japanse 18de divisie werd tijdens een aanval afgeslagen en de Japanners leden veel verliezen.

 Japanse reactie.

Na de meldingen van de luchtlandingen begonnen de Japanners de ernst van de situatie in te zien.

Het Japanse 146ste bataljon werd eropuit gestuurd om de stelling 'Broadway' te vernietigen, waar de voornaamste landingen plaatsvinden, de Japanse aanval werd in de kiem gesmoord.

het Japanse 146ste bataljon trok terug zonder ammunitie en voorraden en met een verlies van +- 150 manschappen.

De Japanners trachten nog steeds 'Broadway' te vernietigen, maar niet meer vanaf de grond, maar vanuit de lucht.  20 'oscars' ( japanse middelzware bommenwerpers) vallen 'Broadway' aan.  Gewaarschuwd door de Amerikaanse radar werden al vlug 5 spitfires gemobiliseerd, 5 oscars werden neergehaald !

De grondtroepen stoten verder en werden constant bevoorraad door het behoud van het vliegveld, Malwu werd ingenomen.

Gevolgen

Wingate werd bevorderd tot Luitenant-Generaal, zijn aanval met Chindits leiden tot een overwinning en de terugtocht van de Japanners.

Hij mocht dit echter niet meer meemaken, op de terugweg van 'Broadway' crashte zijn Mitchell ( B-25) neer.

De 'Vader' van de Chindits is niet meer, maar de Chindits bleven gans de oorlog actief, met wat ze leerden van Wingate en uit hun ervaringen hebben ze samen met Britten , Chinezen en Amerikanen de vijand uit Birma geslagen.

De Chindit verliezen :  +-5000 man.

Chinese verliezen :  +- 13000 man.

Amerikaanse verliezen :  +- 1300 man.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dit Artikel is gemaakt aan de hand van het boek " De hel van Birma " en documenten omtrent de Chindits, afbeeldingen afkomstig uit de boekenreeks " de Tweede Wereldoorlog".

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Enkele afbeeldingen

  B-25 Mitchell

C-47 'Dakota'

Bofors licht AA gun

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------