Hoi Mario,
Merci voor maandag, 't is exact het soort mentaliteit waar ik naar op zoek
ben. Ook omwille van de Japanse, historische achtergrond die je er bij geeft,
maar vooral vanwege de sfeer waarin niemand zich persé wil manifesteren als
vechtmachine, al dan niet met een kap op en een pakje rookbommen op zak.
Voor een beginneling werkt zoiets best geruststellend. Dus: count me in,
en tot donderdag.
Met kap-loze groeten,
Robin
Juli 06, a hot summer
google...
....ninjutsu
een hele resum aan mogelijkheden en plots valt mijn oog op jinenkan Manaka. Ik
click en kom terecht in een aparte wereld waar ik graag wil toebehoren.Ik
click...click en zie mijzelf vallen voor enkele foto s die mijn geest doen
dwalen in dat feodale Japan waar discipline de overhand heeft.
Ik trek mijn stoute schoenen aan en begeef me naar de gentse club.
Ik zal me voor eeuwig de blik in Mario s ogen herinneren. Een oog die op zoek is
om jinenkan een goede naam te geven en vooral geen overvloed aan mensen wilt die
zomaar iets denken te doen.
Damn.
Eerste training was een bedenking voor mij.Ga ik door of niet? Ja ik ga door
want de filosofie erachter(hetgeen Mario met meer dan gevoel uitstraalt) doet
mijzelf inzien dat ik datgene wat ik altijd heb willen beleven kan
verwezelijken.
Ik ben nu reeds 3 maanden bezig met elke dag te trainen en ik moet zeggen dat ik
erop vooruitga. Jinenkan heeft me zodanig geinspireerd dat ik zelfs thuis aan
het trainen ben.
Ik hoop dat velen het geduld kunnen opbrengen om datgene te volgen die zo
onbekend is.
Greetzzz Nico
De Jinenkan Kounryusui Shibu Dojo Rotterdam start
binnenkort met wekelijkse trainingen. Ons trainingsgroepje staat onder directe
verantwoording van Mario de Mol, yondan dojo cho.
Omdat niet iedereen in de gelegenheid zal zijn aan de eerstkomende seminars deel
te nemen of Mario te spreken, hieronder een kort interview met Mario als korte
kennismaking voor de Nederlandse leden.
Vraag 1: Kun je iets
meer over jezelf en de dojo in Gent vertellen?
Ik ben Mario De Mol, politieman en 38jaar
oud. Getrouwd en bijna 2 kinderen. Beoefen budo sedert mijn twaalfde en sinds
1997 ben ik student van Manaka Unsui Sensei. De dojo in Gent bestaat sedert
enkele jaren en groeit langzaam uit.
Vraag 2: Hoe kwam je in contact met Jinenkan en sinds wanneer ben je lid
geworden?
Ik ontmoette Sensei in 1995 in Nodashi toen
ik nog Bujinkan Budo Taijutsu trainde. Ik wist dat dit was wat ik zocht. De
manier hoe Sensei de dingen zag, was heel verschillend van de rest…
Wanneer Sensei in 1997 Jinenkan oprichtte werd ik onmiddellijk lid en
bleef dit tot vandaag.
Vraag 3: Je hebt
meer Shibu Dojo’s (trainingsgroepen) in de wereld. Waar zitten die en hoe houd
je contact met de leden?
Doorheen de jaren kwam ik in contact met tal van buitenlandse beoefenaars. Ik
heb shibu dojo in Duitsland, Australië, Noorwegen, Finland en nu 2 in
Nederland. De organisatie groeit traag maar gestadig.
Gezien ikzelf gelinkt was met een Amerikaanse leraar ben ik rotsvast
overtuigd dat beginners nood hebben aan iemand die hen van dichtbij begeleidt,
ook al is de afstand groot. Het is mijn mening dat deze afstand door de huidige
communicatiemiddelen gedeeltelijk kan overbrugd worden.
Ik tracht elke student die dat wil persoonlijk te adviseren en heb daar ook
doorheen de jaren ‘mijn handelsmerk’ van gemaakt.
Vraag 4: Hoewel wij
wekelijks gaan trainen, trainen we nog steeds niet direct bij jou of in Gent in
de dojo. Gaat het niet heel lang duren voor we de technieken leren beheersen en
gaat gradueren niet erg lang duren? Hoe werkt dat eigenlijk met een
trainingsgroep?
Veel hangt af van de persoonlijke inzet en hoezeer men het ook werkelijk wil
zien gebeuren. Als men weet wat Jinenkan is, waar het kan geleerd worden is het
enkel nog een kwestie van ervoor te gaan! Uiteindelijk is dit dé essentie,
‘volharden’, niet?
Trainen is vallen en opstaan, in Japan is er een spreekwoord ‘zeven maal
vallen, acht maal opstaan’…Het zal opoffering vergen en moeite kosten maar
niks is onmogelijk….
Vraag 5: Nederland
kent nog maar weinig Jinenkan leerlingen, hoe kan dat denk je?
Ten eerste is het ko ryu en veel beoefenaars van gevechtssporten interesseert
dat niet meer. Men wil mixed martial arts en bjj. Wat zeker niet minderwaardig
is!
Ten tweede is de training heel confronterend en veel mensen houden daar
niet van. Er moet getraind worden, gezweet en niet enkel geluld….,Er zijn geen
halfgoden, elkeen is gelijk in de ogen van Sensei!
Vraag 6: Wat is
volgens jou de essentie van Jinenkan?
Trouw blijven aan de ‘basics’ en zo uitgroeien door het gebruik van ‘kake
hiki’ (tactics) tot een kundig
budoka. Blijven polijsten …Blijven beeldhouwen. Is eigenlijk dé essentie in
veel oude ryu ha.
Vraag 7: Kun je iets
meer vertellen over Manaka Sensei? En ga je vaak naar Japan om met hem te
trainen?
Sensei is voor mij dé belichaming van budo. Een aangenaam man met een ware
visie.
Ik probeer zoveel als mogelijk rechtstreeks te trainen bij Sensei, waar ter
wereld. Belangrijk is mee te evolueren met Sensei. Ik
ga jaarlijks naar Japan. Ik voel dat de tijd nu is en uitstel geen optie meer
is…We worden er allemaal niet jonger op! Trainen bij Sensei is voor mij een
droom die werkelijkheid werd en die beleef ik zo intens mogelijk…
Vraag 8: Tot slot:
heb je nog een boodschap of een goede raad voor ons?
Gambatte kudasai! Of zoals Sensei altijd herhaalt ‘ikkan’, keep going! Er
zijn geen shortcuts, er zijn geen geheimen, enkel ‘tanren’ of drillen….
The
Jinenkan Kounryusui Shibu Dojo Rotterdam will start weekly training soon. Our
traininggroup resides directly under the responsibility of Mario de Mol, yondan
dojo cho.
Since not everyone here will be able to attend the upcoming seminars, or will
have the opportunity to speak to Mario, we have asked Mario for a short
interview to introduce himself to the new dutch members.
Question
1: Can you tell us a little about yourself and the dojo in Gent?
My name
is Mario de Mol, 38 years old and a police officer. I am married with (almost) 2
children. I have been practicing budo since I was 12 years old en I have been a
student of Manaka Unsui Sensei since 1997. The dojo in Gent started a few years
ago and is slowly expanding.
Question 2: How did you came in
contact with Jinenkan and when did you decide to become a member?
I met
Sensei in 1995 in Nodashi when I was still practicing Bujinkan Budo Taijutsu. I
knew right away this was what I had been looking for. The way Sensei saw things
was very different from the rest.. As soon as Sensei started Jinenkan in 1997 I
immediately became a member and still am until the present day.
Question
3: You have Shibu Dojo’s all around the world. Where are they and how do you
keep in touch with it’s members?
Throughout
the years I have met lots of ‘foreign’students. I have Shibu Dojo in
Germany, Australia, Norway, Finland and recently 2 in the Netherlands. The
organization is expanding slowly, but gradually. Since I have been a student of
an American teacher myself, I am very convinced that beginners need someone
nearby to guide them, even at large distances. It is my opinion that these
distances can be overcome only partially by modern means of communication.
I try to advise every willing student personally and this has become my
‘trademark’ over the past years.
Question 4: Although we will practice weekly, we still don’t study directly with you or in the dojo in Gent. Will it not take extremely long before we will ‘master’ the techniques or before we can teest for grades? How does this work with a traininggroup?
A
lot depends on the personal effort and to what extend one really wants this to
work. If one knows what Jinenkan stands for and where it can be learned, all it
takes is just to go for it! In the end this is the essence, to persevere, is it
not?
To
practice is to fall and rise, in Japan there is a proverb: ‘to fall seven
times, to rise eight’..it will take sacrifice and will cost a lot of effort,
but nothing is impossible.
Question 5: there are still only a
few Jinenkan students in the Netherlands, why do you think this is the case?
First of
all, Jinenkan is Koryu (‘old school’ martial arts) and nowadays lot of budo
students don’t care for that anymore. All they want is a mixture of martial
arts and bjj. Which is definitely not less valuable.
Second, our training is very confronting and a lot of students don’t like
that. We need to practice, to sweat and not to only talk about it! There are no
half-gods, everyone is equal in Sensei’s eyes.
Question
6: What do you think is the core essence of Jinenkan?
To be
faithful to the basics and to grow from there using ‘kake hiki’ (strategy)
until one becomes a skillful budoka. To keep polishing..to keep sculpturing.
This is in fact the same essence in many old ryu ha (schools).
Question 7: Can you tell us a bit
more about Manaka Sensei? And do you go to Japan often to train with him?
Sensei
to me is thé embodiment of budo. A pleasant man with a true vision. I try to
train with him directly as much as possible, anywhere in the world. Important is
to evolve along with him. I travel to Japan every year. I sense that the time is
now and delay is no longer an option. We aren’t getting younger any of us! To
study with Sensei is a dream coming true to me and I intend to live it as
intensely as possible.
Question
8: For conclusion: do you have a message or a good advice for us?
Gambatte
kudasai! Or, like Sensei always keeps saying ‘Ikkan!’, keep going! There are
no shortcuts, no secrects, only ‘tanren’ or to ‘drill’.
Translated
by Rico van Veenendaal
Shibu
cho Jinenkan Kounryusui Shibu Dojo Rotterdam
Samurai between windmills
By Mark Kivit
SCHIEDAM – Although we don’t have to go to the battlefield anymore, there are still many conflicts in daily life. And for that the martial arts of the Samurai still have their purpose, according to fellow citizen Rico van Veenendaal. He will be the first dutch shodan in time. The martial arts he practices are called Jinenkan and these have their roots in ancient Japanese martial arts.
With many asian martial arts nowadays only style and elegance play a major part. Not so with Jinenkan. What counts is to win the fight. If you don’t keep your head clear, you might loose it, says Rico van Veenendaal to explain the essence of the fighting philosophy of these martial arts. “Jinenkan martial arts date back to before 1600 AD, when Japan was not yet unified under the Shogun and there was still fighting on a daily basis. We practise realistic combat. When you were not efficient in fighting, you would not win the battle. It is like Darwin in a small sense”.
Rico van Veenendaal does not only train with students but also teaches workshops for managers (*). “Jinenkan is about taking the right decisions, concentration and sizing up your surroundings. In corporate affairs no swords are drawn, but implementing changes and negotiations do have similarities with battles. Be patient and choose the right moment. I also take the managers inside a dojo for a little bit of martial arts. They should not only grasp the concept intelligently, but have to experience it. This can be very confronting”.
Rico van Veenendaal travels to Japan yearly for some weeks to train and experience Japanse culture. “In the West we think highly of people who come up with new ideas and concepts. Japan understands the art of perfection. They cherish existing ideas and try to perfect that. Whether is it about teaceremony, flowerarranging or swordfigthing, every movement has been carefully thought over. Improving yourself and taking responsibility for your own actions is what attracts me in this way of life.”
(in the box)
Samurai – the ego gets in the way often
SCHIEDAM – The samurai were Japanese knights, living by a strict code of honour. “This code was also their trap”, explains Rico van Veenendaal. “Escaping a fight was not option for instance, this was against their code (**). Nowadays our ego frequently gets in the way of a good solution for conflicts. We always have ask ourselves what winning really means”(***). Jinenkan means ‘Hall of nature’ and was founded in 1996 by Fumio Manaka to allow study of the ancient martial arts of Japan. The weapons used in training are sword, spear, halberd and staff. The shibu dojo in Schiedam is the only one in the Netherlands. Besides samurai techniques, ninja techniques are also studied. More information about Jinenkan is found on www.jinenkan.nl or to contact Rico van Veenendaal from the Shibu Dojo in Schiedam 06 12 800 346.
(*) I have studied Chinese medicine and strategy; the workshops are about the Art of War by Sun Zi and I use Chinese martial arts and not Jinenkan (yet). The reporter ignored that information
(**) Here we talked about difference in samurai and ninja approach of fighting. Samurai were not allowed to escape, the ninja excelled in it. He ignored the last part of that conversation.
(***) We talked about ego and winning. That winning is not always the right outcome of a situation in a philosophical way. The phrase “victory is a defeat” was discussed and disgarded.