Caroline en Maxx

Update: 11 juli 2016

Geboren in 1983 (Genk)

Woonplaats: Wichelen, Oost-Vlaanderen

Roepnaam: Caro

Lopen is voor mij, zoals voor velen, een uitlaatklep en een fantastische hobby waarin ik veel steun krijg van mijn vriend. Hij is telkens fier wanneer ik weer een wedstrijd afrond. Ook al loop ik niet snel, deelnemen is ook volgens hem belangrijker dan winnen!
Ongeveer een jaar geleden kreeg ik een diagnose (Ziekte van Parkinson) die mijn wereld even op zijn kop zette. Hiermee leren omgaan is belangrijk, maar zeker niet gemakkelijk. Ineens viel wel alles op zijn plaats: waarom ik vroeger al moeite had met ´opbouwen´ van snelheid en afstand in het lopen, maar ook waarom sommige dagdagelijkse handelingen voor mij moeilijker waren dan voor anderen. Ik noem mijn aandoening "Mr.P", en vergelijk het met een oud mannetje dat in mijn (jongere) lichaam huist. Het valt nog af te wachten hoe dit zal evolueren – hopelijk kan ik nog lang genieten van (kortere) loopjes!
Ik ben lid van een canicrossvereniging Fogland Foxes, Mushing & Footbike Team. Canicross doe ik exclusief met mijn kruising American Stafford Maxx.
Muziek is een groot stuk van mijn leven, zou niet zonder kunnen! Blues- en countrymuziek zijn mijn andere passies. Zowel de ´oudere´ artiesten (Johnny Cash is mijn all-time-favorite) als de nieuwere up-tempo varianten kunnen me bekoren. Enkele namen om zeker te onthouden: Howlin´ Bill (BE), Ian Siegal (UK), Hokie Joint (UK - spijtig genoeg gesplit – nu La Vendore Rouge), Imelda May (USA).

The Joy Of Running: Genieten is belangrijker dan PR´s lopen!
Run... Walk if you have to – even crawl over the finish line – but never quit!

Hoe ik eraan begon

Lopen is altijd al een groot deel van mijn leven geweest. Als kind al liep ik mee met de plaatselijke initiatieven: de kinderloop in As (rondje rond de kerk) en de sportkampen te Genk (soort van ´survival´ in het bos achter de sporthal) zijn enkele dingen die me te binnen schieten.
Rond mijn 17-18 jaar, ben ik met ´start-to-run´ begonnen. Op mezelf, met hulp van mijn ouders die vroeger jaren ook veel met lopen bezig waren. Na verloop van tijd liep ik zelf al een aardig stukje, en stilaan deed ik aan stratenlopen mee.
Mijn allereerste stratenloop was Dwars door Hasselt: 5km op 32min. Hierna had ik de smaak te pakken en jaarlijks volgde een andere stad. De afstand bleef wel beperkt tot 5km, hier haalde ik voldoening uit.
Zes jaar geleden verhuisde ik naar Oost-Vlaanderen en begon ik stilaan meer te lopen. De motivatie vermeerderde nog toen we 4,5 jaar geleden onze Maxx als lid van de familie verwelkomden. Hij was een zéér actieve puppy en al snel bleek dat hij enkel door wandelingen niet voldoende energie kwijt raakte. Toen hij de leeftijd van één jaar bereikte, begon ik met hem opnieuw aan ´start to run´ om stilaan zijn conditie op te bouwen. Ik liep toen tot vier keer per week: twee maal met Maxx en twee maal een vijftal kilometer om mijn conditie op peil te houden.

Trainingsactiviteiten

Nu trainen we ´normaal gezien´ driemaal per week, afstanden variërend tussen 3-10km. Een 3km-loopje is ons snelheidsloopje, ik tel af en we gaan er voor. Om uithouding te kweken en te onderhouden doen we regelmatig ook een rondje van 4 tot 10 km, soms met een versnelling erin.
Doordat ik met Maxx loop en hij regelmatig blijft stilstaan op onze trainingen, is een intervaltraining of dergelijke iets moeilijker uit te voeren. Regelmatig probeer ik dan een ´snelheidskilometer´ erin te steken, waarna we weer op een rustiger tempo verder lopen. Dit is voor mij zeker nodig om de snelheid op wedstrijd te kunnen volhouden. Het laatste jaar merk ik ook dat Maxx op training niet meer zo snel is als vroeger, hij haalt zijn motivatie van snelheid vooral uit het feit of er al dan niet honden voor hem lopen. Deze wil hij dan inhalen, en als dat gelukt is stopt hij vaak met trekken, waardoor onze snelheid weer wat terugvalt.
Liefst van al trainen we ´s morgens, welk weer het is maakt niet uit. Enkel wanneer het al regent voor we vertrekken, krijg ik Maxx met geen stokken de deur uit ;).
Mijn trainingen houd ik bij met Garmin Connect. Dit is voor mij voldoende, ik loop ook niet op hartslag. Omdat ik me focus op genieten van de omgeving en onze Maxx, loop ik zonder muziek. Meestal train ik hier in de buurt, een afwisseling van korte verharde stukken en mountainbikeparcours.

Mijn wedstrijdervaringen

Meestal lopen we de ´korte afstand´: dit varieert van 2,5km tot maximum 4km. Toen we op ons tempo vijf kilometer konden volhouden, volgde onze allereerste canicross te Uitbergen in 2013. Ik merkte dat Maxx dit ook zéér graag deed, hij bleef de hele wedstrijd flink doorlopen en sleepte me erdoor.
Vanaf toen hadden we de smaak te pakken en liepen we regelmatig wedstrijden mee. Zeker het vermelden waard, was ons bezoek aan onze Noorderburen. De Amsterdamse Water Canicross, waarbij je hond een stuk door het water ´zwemt´ – geweldige sfeer.
2015 was een topjaar, iedere wedstrijd liepen we aan ongeveer dezelfde snelheid – en belandden we meestal in de eerste helft van de uitslag. Onze top bereikten we net voor mijn diagnose: Canicross te Peizegem waar we 8e van de 23 deelnemers werden in mijn categorie, 2,5km = 9min55sec.
In 2016 veranderde de focus van ´snelheid´ naar ´meer fun´ tijdens het lopen. Genieten van de omgeving en van het werken met elkaar. Op deze manier, lopen we nu ook ´langere´ afstanden, zoals de Titsenjogging te Oelegem (12km).

Bijkomende informatie

Voor canicross zijn goede trailschoenen wel een must. In mijn geval, best schoenen met degelijke noppen eronder, om in de modder niet uit te glijden.
Onze canicross-club, Fogland Foxes, Mushing & Footbike Team, organiseert jaarlijks in oktober een eigen wedstrijd in Hamme. Dit jaar zal het Vlaams Kampioenschap trouwens bij ons doorgaan! Hierbij wordt iedereen uitgenodigd om eens een kijkje te komen nemen.
Mijn ultieme droom was (voorlopig) een ´ten miles´ onverhard mee te lopen. Dit heb ik tijdens de Abdijentocht te Averbode gerealiseerd (1u54), al ging dit niet van een leien dakje ... Dit was tevens ook mijn ´voorlopige afscheid´ van de ´langere afstanden´. Vanaf nu focus ik me vooral op het lopen met Maxx – voor zover mijn lichaam dit toelaat.
Ik doe ook mee met ´Loop Naar De Maan´ van Kom Op Tegen Kanker. Andere doelen stel ik me voorlopig niet, ik zie wel waar we uitkomen.

Mijn favoriete foto's

Foto 1: Fogland Foxes, Mushing & Footbike Team in Hamme

Foto 2: Maxx, mijn kruising American Stafford en mijn loopmaatje

Foto 3: Onze allereerste canicross te Uitbergen in 2013

Foto 4: De Amsterdamse Water Canicross, waarbij je hond een stuk door het water ´zwemt´

Foto 5: Canicross te Peizegem waar we 8e van de 23 deelnemers werden in mijn categorie

Foto 6: Titsenjogging te Oelegem (12km)

Foto 7: Voor canicross zijn goede trailschoenen wel een must

Foto 8: Onze canicross-club, Fogland Foxes – Mushing & Footbike Team, organiseert jaarlijks in oktober een eigen wedstrijd in Hamme

Foto 9: Maxx in volle actie

Klik op een foto om de slideshow te starten