Danny Schoonheydt

Update: 23 mei 2016

Geboren in 1968 (Deurne)

Woonplaats: Ekeren, Antwerpen

Roepnaam: Smiley (de laatste tijd wordt deze nog weinig gebruikt). Ik draag deze al van mijn 17 jaar mee, mijn vrienden en collega´s toen hebben mij altijd gekend met een glimlach op mijn gezicht, en dat is nog steeds zo 😄.

Ik ben gescheiden en heb een dochter, Nuria, die bijna 10 jaar oud is en leeft voor haar hobby, atletiek. Zij is dan ook de enige waar ik rekening mee dien te houden bij het deelnemen aan loopwedstrijden. Onze beide wedstrijdkalenders worden naast elkaar gelegd en dan wordt er gepland. Zij krijgt meestal voorrang, alhoewel er soms wel uitzonderingen zijn, zoals de Marathon van Berlijn. Mijn dochter is daarenboven ook mijn grootste supporter en een grote steun in het verwerken van mijn echtscheiding.
Voor mijn trainingen ben ik bevoordeeld dat ik in een volcontinu shift systeem werk en kan trainen wanneer mijn dochter op school is. Ik heb een opleiding gevolgd als elektricien en werk al heel mijn carrière als technieker. Momenteel ben ik werkzaam bij Procter & Gamble in Mechelen als E&I´er.
In 1995 ben ik moeten stoppen met lopen naar aanleiding van een ongeval in Center Parcs. Pas in 2012 werd ik met spoed geopereerd gelukkig met een perfect resultaat. Ik kan een steenezel zijn en opgeven staat dan ook niet in mijn woordenboek.
Samen met mijn dochter ben ik lid van AC Break (Atletiekclub Brasschaat-Ekeren), waar ik in het bestuur van de kern Ekeren zit. Daar ik lid ben van een club die aangesloten is bij de Vlaamse Atletiek Liga neem ik in de winter ook deel aan de veldlopen van VAL. Verder zit ik ook in de online loopgroep Keep On Running.
Naast lopen ben ik heel veel bezig met koken, zowel gericht op het verbeteren van mijn prestaties vooral door het verliezen van nog enkele kilo´s als op gastronomisch gebied. Dit jaar ben ik ook weer van plan om te koken op Kerstdag voor zij die die dag alleen zitten of eens iets anders willen.
Verder droom ik er van om ooit terug een yacht aan te schaffen, daar mijn vorige gestolen is en door een dwaling van het gerecht niet meer van mij is.

De eerste meters tot de voordeur zijn het moeilijkst

Hoe ik eraan begon

Ik ben beginnen met lopen toen ik ongeveer 21 jaar oud was. Ik woonde in Westerlo en kampte toen ook met overgewicht, ik woog toen 121 kilo. Mijn broer speelde toen baseball en was voor een tornooi in Ramstein (Duitsland) gaan spelen en had voor mij een paar Nike Air Pegasus meegebracht. In februari 1989 ben ik daar mee beginnen lopen in de bossen rond Westerlo. Niks schema, gewoon lopen zover ik kon, wandelen tot ik terug normaal ademde en dan weer terug lopen. Dit deed ik dagelijks en op het gebied van voeding was ik overgeschakeld op konijneneten: sla, sla en nog eens sla. De kilo´s vlogen eraf. Ergens in een artikel had ik gelezen over een loopwedstrijd in Soignies (5 en 10 Km). Dat werd dan ook mijn eerste doel. In mei liep ik daar de 5Km als allereerste wedstrijd. Ik kon de wereld wel aan, kreeg aan de aankomst een flyer voor de 20 kilometer van Brussel op het einde van diezelfde maand en heb me daar direct voor ingeschreven.
Natuurlijk werd ik daar weer direct met mijn beide voeten op de grond gezet, want 20Km is net iets meer dan 5Km. Ik liep deze wel uit maar heb daar ongelooflijk afgezien. Daarna ben ik gewoon op mijn eigen blijven doortrainen en nam regelmatig deel aan wedstrijden waarvan de meesten nu nog steeds bestaan (10 Miles Antwerpen, Nike Classic in Tessenderlo, ...). Ik werd ook lid van de Belgian Road Runners Club, vergelijkbaar met Keep On Running maar dan in het tijdperk toen het internet nog niet bestond. We zagen elkaar op wedstrijden en dat was het.
Mijn prestaties werden elk jaar beter en beter met als hoogtepunt de 10 Miles in Antwerpen in 1995 die ik uitliep in een tijd onder de 55 minuten. Enkele maanden later was het echter gedaan. In vakantiepark Erperheide liep ik op de natte vloer en schoof uit, viel met mijn rug op een rotsblok en het was gedaan met lopen. Toen heb ik me volledig laten gaan, eten voor 2 en zware bieren beginnen drinken, tot ik op de duur 137,5 kilo woog. Dieet na dieet geprobeerd, maar telkens hervallen. Tot ik in 2012 allerlei kwaaltjes begon te krijgen die uiteindelijk een gevolg bleken van het ongeval. Ik ben toen in Brasschaat met spoed geopereerd door neurochirurg Dr. Croese. Deze man ben ik eeuwig dankbaar want door hem zit ik nu niet in een rolstoel maar kan ik terug lopen.
Na mijn revalidatie ben ik terug beginnen lopen, wat niet evident is als je 137,5 kilo weegt. Mijn eerste doel was al niet van de poes: de wedstrijd die ik als laatst liep (Antwerp 10 Miles) terug lopen. Ik kreeg er toen al wat kilo´s af en liep toen nog met een serieus overgewicht 1u40´. Ik bleef weer verder trainen zonder begeleiding en lette wat op mijn voeding.
Dat is zo gebleven tot ik vorig jaar lid werd van Keep On Running. Ik liep de Havenrun mee, zonder het groene shirt en zo een beetje aan de kant. Daarna liep ik de Halve Marathon van Brussel waar ik voor het eerst aan de praat geraakte met een KoR-iaan (lid van Keep on Running), namelijk Paul Lauryssens. Nadien liep ik de Ekiden mee in Brussel en de dag nadien de Halve Marathon op Linkeroever en toen was ik terug echt gebeten door het loopvirus. Ik hoorde over lactaattesten bij Bart Raes en heb me daar in oktober voor ingeschreven. Zo werd ook mijn eerste grote doel gesteld: de Marathon van Antwerpen in april 2016.
Ik ben toen ook echt op mijn voeding beginnen te letten waardoor ik, in combinatie met sport, een kleine 30 kilo vermagerd ben in de periode van oktober tot april. In diezelfde periode ben ik ook gescheiden en lopen was voor mij dan ook een uitlaatklep, het moment dat ik mijn hoofd kon leegmaken.
In januari 2016 deed ik mijn tweede lactaattest bij Bart met super resultaten. Mijn marathonschema werd bijgesteld van 4u15´ naar een poging om 3u45´ te halen in Antwerpen. Tijdns de weken voorafgaand aan mijn eerste marathon nog wat gepraat met Bart en die zei dat ik best de pacer van 3u30´ kon volgen en zo met een goed gevoel zou finishen. De wedstrijddag zelf voelde ik dat ik meer in mijn benen had en ben als koppige steenezel in het vak van 3u15´ gaan staan, en er met volle moed aan begonnen. Alles verliep zoals ik verhoopt had. Enkel rond kilometer 32 kreeg ik schrik van de man met de hamer en heb wat ingehouden. Maar alles bleef prima verlopen, toch nog een gelleke en terug het tempo iets opgedreven om uiteindelijk te eindigen met een tijd die iedereen verstomde (3u16min33s), inclusief mijn coach Bart, die me als eerste een sms stuurde met felicitaties. Na de middag heb ik dan rustig de 10 Miles meegelopen met mijn loopmaatje Kaat Haesaerts.

Trainingsactiviteiten

Mijn volgend doel is sub3 op de marathon en ik ga er alles aan doen om dit samen met Bart klaar te spelen tegen Berlijn (25 september 2016).
Ik train zo goed als het kan volgens het schema van Bart Raes. Vier dagen in de week en meestal ook nog een wedstrijd. Ik loop soms wel eens enkele kilometers meer, maar wel in de hartslagzone die voorgeschreven wordt. De schema´s zijn zeer gevarieerd opgesteld, alles komt ten gepaste tijden aan bod, LSD, piramide, interval, ... Verder probeer ik vier keer in de week naar het werk te fietsen. Ik loop veel wedstrijden, maar de meesten zijn voor mij training omdat ik dan aan het tempo loop van mijn loopmaatje en haar naar een mooie tijd probeer te hazen.
Ik loop graag lange afstanden, ook op training. Als het wat op tempo is, doe ik dit liefst alleen. De tragere duurlopen doe ik met Kaat, dan weet ik dat ik niet sneller kan/mag lopen. Deze trainingen zorgen voor een mooie wisselwerking: ik doe mijn herstelloopjes en rustige duurloopjes en zij doet haar tempolopen.
Daar ik in shiften werk loop ik altijd op verschillende tijdstippen. Regen en wind houdt me niet tegen, met sneeuw en ijzel zie ik evenwel wat uit. Voor het loggen van mijn loopjes gebruik ik Endomundo en mijn Polar RCX3, welke trouwens dringend aan vervanging toe is. Mijn nieuwe sporthorloge wordt een Polar M400. Met muziek lopen doe ik zelden, en als het dan toch gebeurt, mag het al iets stevigs en up tempo zijn. Iets in het genre van de olaylist van Tomorrowland of iets van Metalica, Nirvana, Pearl Jam, U2, ... Mijn drie favoriete nummers om op te lopen zijn Alive van Pearl Jam, Animals van Martin Garrix en Vertigo van U2.
Mijn favoriete trainingsloop is Ekeren – Mechelen, daar ik deze 35Km bijna dagelijks fiets ken ik die als mijn broekzak en zijn die 35Km zo voorbij. Na het werken neem ik dan wel de trein naar huis, zo gek ben ik dan ook weer niet om dat dan nog eens te lopen.

Mijn wedstrijdervaringen

Ik loop alles van 5Km tot 42Km, en dit bijna wekelijks. Velen zullen dit raar vinden maar de leukste wedstrijden vind ik de 20Km en de Halve Marathon van Brussel, omdat het een vrij stevig parcours is.
Ik wil me in de toekomst wel af en toe eens wagen aan een trail, maar ga me vooral blijven focussen op marathons (zolang ik ze op een gezonde manier aankan). Op mijn verlanglijstje staan: Tel Aviv, Londen, Valencia, Barcelona en Stockholm en als het me ooit financieel moest lukken New York, Boston en Tokio

Bijkomende informatie

Momenteel loop ik met Saucony Hurricane ISO. Ik heb daar twee paar van die ik afwisselend gebruik. Als kleding loop ik sinds kort met de loopshort van Fusion, de Comp3, en het shirt van Keep On Running.
Ik stel zelf mijn voedingsschema op aan de hand van wat ik ga lopen of trainen, en maak gebruik van de website Fatsecret om de juiste verhoudingen (eiwitten, koolhydraten, vetten) in mijn voeding te bepalen.
Als het in mijn agenda en werkschema past, loop ik graag voor goede doelen. Dit jaar onder andere voor Run for a Cure, Blue Run, Kom op tegen Kanker, ...

Mijn favoriete foto's

Foto 1: Reuzenloop Borgerhout, september 2013, mijn eerste wedstrijd die ik liep na mijn rugoperatie

Foto 2: Jaak Schramcross Hoboken, november 2013, samen met mijn dochter die het beter doet dan papa, zij was eerste bij de benjamins meisjes

Foto 3: Juni 2014, ontmoeting met Marc Herremans. Voor deze man heb ik oneindig veel respect, hij heeft mij ook nog een keer aangemoedigd om de ´loop´draad weer op te pakken met de woorden: ´je hebt twee gezonde benen, gebruik ze´

Foto 4: Rivierenhofloop 2014. Nog stevig in het vlees. Toen ik nog in Deurne woonde was dit dikwijls mijn loophabitat en 25 jaar later lopen we er weer

Foto 5: Urban Trail Antwerpen 2016. Samen met mijn loopmaatje Kaat Haesaerts

Foto 6: Marathon Antwerpen 2016, mijn loophoogtepunt tot nu toe. Deze wedstrijd gaf me een enorme boost en waar ik heb beslist om alles op Berlijn te zetten in september 2016.

Klik op een foto om de slideshow te starten