Karen Claes

Update: 02 mei 2016

Geboren in 1987

Woonplaats: Wezemaal, Vlaams-Brabant

Roepnaam: KC

Ik denk dat anderen mij vooral beschrijven als koppig. Deze eigenschap komt goed uit bij het lopen. Ik blijf altijd volhouden. Zo maak ik er ondertussen een kunst van om geen DNF (Did Not Finish) te lopen. Ik heb redelijk wat wedstrijden meegelopen met pijn, maar toch blijf ik verder lopen. Niet iedereen is voor deze tactiek te vinden natuurlijk, maar mijn koppigheid neemt het altijd over.
Aangezien mijn ouders ook graag meelopen op verschillende joggings, is dit wel handig voor mij. Zo maken we er regelmatig een gezinsuitstap van. Op het werk heb ik de mogelijkheid om te trainen tijdens mijn lunchpauze. Voor mij is dit ideaal aangezien ik ´s avonds in het donker niet echt gemotiveerd ben om nog een training af te werken.
Ondertussen is mijn vriendenkring serieus uitgebreid met andere lopers. Het is fijn om zo samen nieuwe uitdagingen te zoeken. Heel motiverend.
Buiten het lopen ga ik ook nog naar de crossfit en volg ik bootcamp. Ook andere groepslessen op de fitness volg ik regelmatig. Aangezien ik deze lessen ook tijdens mijn lunchpauze of net na het werk kan volgen, bespaart dit mij heel veel tijd. Verder volg ik ook enkele trainingen specifiek gericht op obstacleruns. Heel verrijkend om elke keer weer iets nieuws te leren en het daarna ook te kunnen gebruiken op zo´n run. Het geeft voldoening als je elke keer opnieuw kunt zeggen: deze hindernis heb ik nu ook overwonnen.

Laat nooit iemand zeggen dat je iets niet kan !

Hoe ik eraan begon

Alhoewel ik altijd al sportief geweest was, deed ik tijdens de middelbare school niet echt veel meer aan sport. De vrije uren gingen toen meer naar het studeren. Toen ik in het laatste jaar meer vrije tijd kreeg en er in mijn dorp een start-to-run werd georganiseerd, heb ik mij, samen met mijn moeder, hiervoor aangemeld. Al snel bleek dat ik uit de groep van 20 best wel al een mooi tempo liep. Tijdens de afsluitende eindtest was ik dan ook het snelste binnen.
Helaas lag ik net voor de winter weer out met een enkelhielbreuk. Daarna ebde het loopgevoel terug weg. Vervolgens ben ik het jaar erop begonnen met fitness. Er ging net een nieuwe gymzaal open op een kilometer van mijn woonplaats. Het sporten nam weer een grote hap van mijn tijd in. Zo ging ik 4 tot 5 dagen per week gaan fitnessen. Het jaar erop startte daar ook een start-to-run. Aangezien ik terug graag eens wou meelopen op de jogging in mijn eigen dorp besloot ik om daar terug te starten. Gezien ik ondertussen al wat conditie had volgde ik 2 schema´s tegelijk: met de groep deed ik de start-to-run en met mijn moeder deed ik de andere dagen de keep-on-running. Zij was immers wel blijven doorlopen. Beide schema´s werkte ik met succes af en zo kon ik eindelijk eens de 10 km op de Aardbei-jogging meedoen in eigen dorp.
Vervolgens bleef ik niet bij de pakken zitten en besloot ik een schema te volgen naar 15 km, weer samen met mijn moeder. Helaas ging dit schema mij veel minder goed af. Mijn liezen deden veel te veel pijn en ik kon mijn moeder ook niet meer volgen. Ik nam me gewoon voor dat langere afstanden niets voor mij zouden zijn. Zelfs de verkoper van mijn loopschoenen liet verstaan dat lange afstanden waarschijnlijk niet echt iets voor mij waren.
Tot dat ik afstudeerde: eindelijk hoefde ik niet meer al mijn tijd in mijn studies te steken en had ik veel meer vrije tijd. In 2014 begonnen ze op mijn werk met een stappa-challenge. We werden in groepjes ingedeeld en de bedoeling was om met je groep zoveel mogelijk stappen op een dag te halen gedurende 6 weken. Al vrij snel werd het een competitief gebeuren en wou de ene niet onder doen voor de andere. Zo geschiedde het dat ik alsmaar langere afstanden deed. Elke keer ik dit tegen één van mijn collega´s zei, kwam hij iets later af dat hij nog langer had gelopen. Dus er zat niets anders op dan het weekend erna nog een langere afstand te lopen. Aangezien ik nu al meer dan 30 km had gelopen ontstond het idee om ook een marathon te lopen. Sindsdien ben ik ook verknocht aan de lange afstanden.

Trainingsactiviteiten

Momenteel volg ik een loopschema dat ik heb afgehaald van de runners. Ik trainde voorheen eigenlijk nauwelijks. Ik liep gewoon vrijdag, zaterdag en zondag joggings mee. Dat gaf mij voldoening en kilometers genoeg. Sinds dit jaar ben ik terug met een schema begonnen. Ik wou het effect eens zien op mijn tempo als ik effectief ook eens trainde. Hierdoor ben ik begonnen met een schema voor gevorderden om een marathon te lopen. Op 22 mei loop ik zo de marathon van Kopenhagen in Denemarken. Dat ik de aankomst ga halen, daar ben ik zeker van. Ik heb immers al 6 marathons met succes afgewerkt. Ik wil vooral zien of ik effectief met dit schema sneller zal zijn.
Zo loop ik momenteel 5 dagen per week. Ik heb niet altijd evenveel zin om te trainen maar aangezien ik nu aan dit schema vasthang, dwing ik mezelf wel toch weer die loopschoenen aan te trekken. Het liefst loop ik in hartslagzone 1: lekker ontspannend van de omgeving genietend. Een intervaltraining staat ook elke week op het programma, maar eerlijk gezegd zie ik hier elke week weer serieus tegen op. Deze werk ik regelmatig af op de loopband: dan moet ik dat tempo wel blijven aanhouden. Twee tot drie keer per week doe ik dan mee aan één of andere jogging. Dan probeer ik op de korte afstanden meestal toch door te lopen en loop ik de langere afstanden als training mee.
Verder doe ik elke avond enkele stretch- en spierversterkende oefeningen. Ook volg ik op zaterdag een les bootcamp en ga ik één keer per week naar de crossfit. Heerlijk afzien in die lessen !
Op training loop ik het liefst alleen. Heel fijn om je gedachten te kunnen verzetten. Op joggings lopen er veel andere lopers mee, maar zelfs dan kan ik nog regelmatig in mijn eigen wereldje zitten. Ik ben niet zo de persoon die tegen lopers die rondom mij lopen een praatje gaat slaan. Ervoor en erna vind ik gezelschap zeker fijn, maar tijdens het lopen wil ik mij eerder concentreren en van de omgeving genieten. Zo doe ik graag trails mee. Heerlijk al die prachtige uitzichten die je een gevoel van vrijheid bezorgen.
Momenteel loop ik tussen de 3 en de 50 km. Korte afstanden vind ik fijn om op door te lopen, lekker alles geven. De lange duurlopen zijn dan weer heel ontspannend. Drie tot vier uur één met de natuur.
Verder doe ik ook nog mee aan obstacleruns. Meestal vind ik deze echt wel zwaar, maar juist daarom dat ik deze graag meeloop. Ik hou immers van uitdagingen. Ik ben mezelf hier al verschillende keren tegen gekomen en het is frustrerend als je voelt dat je te zwak bent voor bepaalde hindernissen maar dit geeft dan weer de motivatie om nog meer te trainen op kracht en techniek.

Mijn wedstrijdervaringen

Ik loop gemiddeld 2 wedstrijden per weekend. In de zomer zullen dit er al meer zijn en in de winter iets minder. Meestal loop ik de korte afstanden mee als tempoloopje en dan doe ik erna de lange afstand mee als extra training. Ik vind het vooral fijn om op verschillende locaties te lopen. Zo wordt het nooit saai. Eén keer per maand loop ik een trail of obstaclerun mee. Om dit elke week te doen vind ik het nog iets te belastend, maar naar deze wedstrijden kijk ik wel het meeste uit. Hierbij maakt het dan ook niet uit welk tempo ik loop.
Ook de 100 km op de Dodentocht in Bornem staat elk jaar op mijn kalender. Vorig jaar heb ik deze, samen met Rudy Sol, met plezier gestapt ten voordele van Een Hart voor ALS. Het aangename (lopen en stappen) combineren met het nuttige (geld ophalen voor onderzoek naar deze vreselijke ziekte).
De leukste wedstrijd was die van de Trappenmarathon in Landgraaf (Nederland) vorig jaar. Rondjes van slechts 1 km maar de sfeer was er enorm. Het uitzicht van de trap in Heerlen is fantastisch en elke keer opnieuw die trap overwinnen geeft je een enorme voldoening. Verleden jaar heb ik er de halve marathon gelopen, maar misschien dat ik dit jaar wel eens de marathon ga proberen. Voor supporters is dit ook een leuke wedstrijd aangezien je continue lopers ziet passeren.
Wat ik ook heel leuk vind, zijn de wedstrijden die je verkleed kan lopen. Zo doe ik er elk jaar wel een aantal met een paar vrienden. Dan zoeken we een leuk en gek pakje uit dat past bij het thema of bij de omgeving. Zo liggen er al verschillende kostuumpjes in mijn kast (Cleopatra, de Flintstones, verpleegster, mummy, baby, ...). Niets plezanter om tussen allemaal om ter gekst uitgedoste medelopers te kunnen genieten.

Bijkomende informatie

Ik koop ongeveer elk half jaar nieuwe schoenen. Voor sommige lijkt dit veel, maar aangezien ik anders regelmatig last heb van kwetsuren neem ik geen risico´s. Tot nu toe vind ik Brooks het beste lopen. Dit zijn heel lichte, maar toch stabiele schoenen. Mijn trailschoenen zijn dan weer van Asics. Voorlopig blijf ik ook hier bij mijn vaste merk. Salomon vind ik persoonlijk veel minder goed lopen.
Ondertussen heb ik al veel verschillende loopoutfits. Hier probeer ik vooral te variëren in kleur en model. Altijd in het zelfde pakje lopen is ook maar saai. Ook vind ik het belangrijk om in de winter geen kou te lijden of volledig uitgeregend thuis te komen. Dan zou mijn motivatie rap verdwijnen. Zo heb ik al meer dan 5 soorten loophandschoenen en verschillende regenjasjes. Indien je 5 dagen op 7 loopt, moet je immers ook voor afwisseling kunnen zorgen, zodat je niet elke keer terug iets uit de wasmand moet gaan plukken.
Voeding is voor mij heel belangrijk tijdens het lopen. Ik krijg regelmatig last aan mijn darmen. Zeker op langere afstanden, vandaar dat ik de dagen voor een belangrijke wedstrijd alleen maar snelle koolhydraten inneem. De dagen daarvoor eet ik juist koolhydraatarm. Hiermee leert mijn lichaam op vetverbranding te lopen. Ideaal wanneer je lange afstanden loopt.

Mijn favoriete foto's

Foto 1: Foto aan de finish van de Trappenmarathon in oktober 2015. Ik liep daar de halve marathon mee. Na 2 kilometer stond ik helaas al geparkeerd bij de EHBO-post met een serieus geschaafde knie, maar de wil was weer sterker en uiteindelijk heb ik de wedstrijd nog volledig kunnen uitlopen.

Foto 2: Marathon du Vignoble (Elzas, Frankrijk) in juni 2015. Heel fijne ervaring. 42 km lopen tussen de wijngaarden en gezellige dorpjes met super veel ambiance. Om de 2,5 km bevoorrading met wijn en tapas. Het was één groot feest.

Foto 3: Spartacusrun 2012. Voor het eerst liep ik een obstaclerun mee. Dit is volledig mijn ding! Niet alleen de benen die afzien, maar achteraf voel je elke spier werken.

Foto 4: In juni 2014 liep ik voor het eerst een trailrun mee. Zalig lopen tussen al die uitzichten en zoveel plezier beleefd onderweg. Wat maakt een tijd of tempo dan nog uit

Foto 5: Mijn eerste ultraloop en al direct de overwinning. Euforie

Klik op een foto om de slideshow te starten













URL Counter
Web Tracker