Kasia Horemans

Update: 08 augustus 2016

Geboren in 1974 (Lodz, Polen)

Woonplaats: Sint-Lambrechts-Woluwe, Brussel

Roepnaam: Kasia

Ik ben een heel open en sociaal persoon. Ik oefen een HR-functie uit en ben o.a. verantwoordelijk voor selectie en aanwerving. Ik geef ook advies met betrekking tot carrière en ik doe mijn job zeer graag.
Ik ben gehuwd met een Antwerpenaar en we hebben een zoontje van 10 jaar oud. En ter verduidelijking: geen van beiden houdt van lopen. Maar ze laten MIJ lopen en ik ben hen daar heel dankbaar voor. Soms komen ze supporteren en zien dan hoe graag ik mijn hobby beoefen (bijv. de Antwerp 10 Miles).
Hoewel ik woon en werk in België heb ik niet de Belgische nationaliteit, dus ik blijf een vreemdeling, hahaha...
Buiten mijn job ben ik ook gepassioneerd door mode. Ik heb zelfs enkele opleidingen gevolgd met betrekking tot stijl en mode. Ik volg de nieuwste trends en ik houd ervan om mensen te aanschouwen die tof gekleed zijn. Zie hier mijn blog, waarin ik mijn posts neerschrijf wanneer ik tijd en ... inspiratie heb.

Hoe ik eraan begon

In 2015 kreeg ik de diagnose van...burnout. Dit was niet de enige reden, er waren er nog andere zoals bi-polariteit of unipolaire depressie, manische periodes, angstaanvallen ... ik voelde me slecht en had nauwelijks energie. Ik heb nooit begrepen waarom mijn energiepeil zo laag was. Na het werk was ik niet in staat om nog iets anders te doen. Ik was doodmoe. Ik ben gedurende 2 maanden niet gaan werken ... Tijdens die periode kocht ik mijn eerste paar fitness-schoenen en deed ik mijn eerste bescheiden toertjes in de buurt waar ik woon (2 à 3 km).
Ik moest mijn hoofd leegmaken van mijn gedachten. Ook simpelweg om alleen te zijn, in stilte. Ik voelde mij hierdoor snel een stuk beter en na elke training ging het beter en beter.
Ik kocht mijn eerste loopschoenen (Mizuno) online en begon meer en meer te lopen. Zonder doel, zonder trainingsprogramma, gewoon zomaar...

Trainingsactiviteiten

Tegenwoordig loop ik zo graag dat ik nog amper aan andere activiteiten toekom. Lang geleden ging ik bijvoorbeeld ook regelmatig zwemmen.
Ik train momenteel 2 à 3 keer per week, soms meer, wanneer ik meer tijd heb of wanneer ik er meer behoefte aan heb. Inderdaad, wanneer ik het echt nodig heb. Lopen is mijn remedie. Mijn smoothie. Mijn pijnstiller. Mijn therapie. Mijn vriend. Het helpt me om alles te relativeren en in perspectief te plaatsen. Het jaagt het spook weg om steeds gehaast te zijn en onder stress te staan. Soms lijken te dagen gewoonweg te kort.

Mijn wedstrijdervaringen

Mijn eerste officiële loopwedstrijd liep ik in april 2015 (loopevenement georganiseerd door de vzw Sport en Gezondheid, in samenwerking met de gemeente Sint-Lambrechts-Woluwe). Ik vond het een super gebeuren. Ik liep mijn eerste 6 km in ongeveer 36 minuten. Ik was van plan meer wedstrijden te gaan lopen en schreef me in voor Ekiden in Brussel. Spijtig genoeg kon ik niet deelnemen omwille van problemen met de ligamenten. Ondanks deze aanhoudende problemen schreef ik me in oktober 2015 toch in voor de Electric Run in Antwerpen. Na één kilometer lopen kwam ik ten val en verstuikte ik ernstig mijn linker enkel. Ik kon gedurende 3 maanden niet meer trainen. Ik besefte toen hoeveel deze trainingen wel betekenden voor mij.
Mijn records zijn niet echt spectaculair te noemen, maar mijn conditie ging erop vooruit. Ik liep mijn eerste Antwerp 10 Miles dit jaar en nam ook deel aan de 20k Brussels. Dit zijn tot op heden mijn meest belangrijke wedstrijden geweest.
Ik verkies echter de kleinere wedstrijden, georganiseerd door meer lokale clubs, zoals de FURA 10 Miles in het Zoniënwoud: een aangename ervaring die ik deelde met Kris Bovens, één van de leukste en meest oprechte mensen die ik ontmoette in mijn leven. Dit jaar nam ik ook deel aan de Wings for Life Run in Ieper, waar ik 12 km liep.
Hoe meer ik loop, hoe meer ik zin krijg in ... méér lopen!
Mijn laatste wedstrijd liep ik in Wenduine, waar eveneens veel van de Keep On Running (KoR) leden aanwezig waren. We liepen 10 mijl op de stranden van Wenduine en De Haan (deze wedstrijd staat gelijst in de officiële kalender van het Loopcriterium van de Kust). Het was wederom een fantastische ervaring, een teken van vrijheid, vriendschap en open geest.

Bijkomende informatie

Lopen wordt meer en meer een soort ritueel. Ik trek mijn kleren zorgvuldig aan, masseer mijn benen met verwarmende crème, bereid mijn loopprogramma voor op de smartphone, kies mijn playlist met favoriete jogging songs, .... Deze voorbereidingsfase is heel belangrijk voor mij. Wanneer ik deze fase oversla kan mijn loopsessie wel eens tegenvallen.
Wat volgend jaar betreft ga ik een wedstrijd organiseren voor de school van mijn zoon. Het wordt een loop voor het goede doel: mensen bewust maken van armoede in de derde wereld en het universeel recht op gelijkheid voor ieder kind. Hierbij wens ik Manu Verbinnen te danken voor de tips en de motivatie die hij me geeft. Deze wedstrijd zal georganiseerd worden samen met Save the Children.
Tot slot zou ik willen zeggen dat ik mijn huidig niveau en mijn motivatie niet zou gehaald hebben zonder mijn loopkameraden van de KoR groep. Ik ben zeer blij en vereerd om er bij te horen. Ze zijn stuk voor stuk héél speciale mensen hahaha ...

Mijn favoriete foto's

Foto 1: 3 januari 2016, Nieuwjaarsrun Linkeroever, mijn eerste run na mijn blessure

Foto 2: 1 mei 2016, 10 Km in Knokke

Foto 3: 14 mei 2016, de FURA 10 Miles in Tervuren

Foto 4: 29 mei 2016, 20 Km door Brussel

Foto 5: 21 juni 2016, Rivierenhof 5 km in Deurne

Klik op een foto om de slideshow te starten