Nick Brunet

Update: 09 mei 2016

Geboren in 1983 (Oostende)

Woonplaats: Deurne, Antwerpen

Roepnaam: Nick

Ik hou van een gezonde en sportieve levensstijl. Mijn grote sportieve liefde is natuurlijk lopen, maar in de zomer ga ik ook wekelijks fietsen met ons fietsclubje ´De Wielerknapen´. De auto wordt bij ons zo min mogelijk gebruikt en de meeste verplaatsingen worden dan ook met de fiets gedaan. Zeker hier in Antwerpen is dit het beste vervoersmiddel. Vaak sneller dan de auto, gezonder, ecologischer en men bespaart er geld mee.
Ik heb het geluk dat mijn partner zeer lekker, evenwichtig en gezond kookt. We zijn flexitariers en eten dus weinig vlees of vis. Dit uit gezondheids- en ecologische overwegingen. Als er wat tijd over is gaan we helpen in het stadstuintje van een vriend, waar alles biologisch geteeld wordt. Niks beters dan koken met eigen gekweekte groentjes.
Wat hobby's betreft was het tijdens mijn jeugdjaren eenvoudig. Lopen was het enige wat telde, het enige wat ik deed. Nu heb ik te veel interesses en hobby´s voor de vrije tijd die er beschikbaar is.
Runners´ Lab is natuurlijk ook de beste werkgever die men zich als loper kan wensen. Ideaal om dag in dag uit met lopen bezig te zijn, ideaal om die passie met anderen te delen, ideaal om lopers te helpen, ideaal om vele schoenen te testen, ideaal om deel te nemen aan loopevents,... .
Dus je hoort ons niet klagen.

De aanhouder wint!

Hoe ik eraan begon

In het lager onderwijs nam ik jaarlijks deel aan de schoolcrossen. De overwinning ging steeds naar mij of een klasgenoot. Zijn moeder stelde voor om ons in te schrijven bij HCO (Hermes Club Oostende). Op die leeftijd trainde men nog niet voor een specifieke discipline en leerde men zo verschillende onderdelen van de atletiek spelenderwijs kennen. Het was echter vrij duidelijk dat ik het liefst liep en dit ook het beste kon. Meermaals vroeg de trainer of ik niet wilde deelnemen aan verschillende wedstrijden, maar in competitie had ik geen zin.
Eenmaal bij de cadetten (leeftijd 14 jaar) zat men bij de ´grote´ en werd het ´serieus´. Dit was ook het moment waarop men een specifieke discipline koos: sprint, midden-lange en lange afstand, werpen of springen. Lopen was mijn ding. Ik was niet super explosief, maar beschikte over veel uithoudingsvermogen en kwam zo bij Marc Reynaert terecht. De trainer van de midden-lange en lange afstand. Het was gedaan met spelen en drie maal per week werd er serieus getraind in functie van bepaalde wedstrijden.
Mijn eerste wedstrijd was een regionale veldloop waar ik 12de werd. Daarna kwam meteen het Provinciaal Kampioenschap eraan. Met de weinige ervaring die ik had verbaasde ik iedereen door 3de te worden. Mijn eerste medaille was een feit en ik had stilaan de smaak van competitie te pakken. Enkele maanden later kwam het Belgisch Kampioenschap eraan waar ik weer iedereen verbaasde door ook daar derde te worden. Op die paar maanden tijd had ik een ongelooflijke progressie gemaakt.
Na het winterseizoen kwam het zomerseizoen eraan. Tijdens de crossen had ik bewezen over veel uithouding te beschikken en tijdens de trainingen op de piste bleek ik niet explosief te zijn, maar wel over veel snelheid te beschikken. De halve fond en meer in het bijzonder de 800m was op mijn lijf geschreven. Op het einde van het zomerseizoen was er het Belgisch Kampioenschap 800m. Mijn eerste Belgische titel was een feit.
Elke winter die volgde diende om een goeie basis te leggen voor het pisteseizoen die erop volgde. Het hele jaar stond telkens in functie van die 800m.

Trainingsactiviteiten

Vanaf een leeftijd van 18 jaar trainde ik 6 tot 10 keer per week. Ook al had men eens wat minder zin of was het slecht weer, elke training had zijn nut en moest dus afgewerkt worden. In de winter waren het vooral lange duurlopen en langere intervals aangevuld met krachttraining (tussen de 80-110km/week). Tijdens het zomerseizoen werd er op de piste meer aan snelheid en weerstand gewerkt (tussen de 60-80km/week).
Tot mijn 23ste heb ik jaar in jaar uit echt voor mijn sport geleefd, maar toen verloor ik de motivatie om er 100% voor te gaan. Helaas van cruciaal belang om op dat niveau te blijven presteren. Ik kon het niet meer opbrengen om dag in dag uit er volledig voor te leven en ben toen ook volledig gestopt met lopen.
Ik was dat zelfde jaar afgestudeerd als Master in de Lichamelijke Opvoeding aan de VUB. Aangevuld met mijn ervaring binnen de atletiek kon ik me dan ook geen mooiere werkplek wensen dan Runners´ Lab (toen nog Runners Service Lab). Ook al liep ik op dat moment niet meer veel, ik kon wel nog steeds mijn passie en ervaring delen met de vele klanten.
Intussen heb ik natuurlijk wel het genot en plezier in het lopen teruggevonden. Maar dan wel op een veel meer vrijblijvende manier. Lopen is nooit nog een plicht. Ik leg me helemaal geen schema op en loop tussen de 0 en 60km/week. Trainingen variëren tussen de 5 en 20km. Indien er bepaalde wedstrijden op het programma staan las ik wat specifiekere trainingen in, zoals langere intervals, snelle duurlopen, hellingtraining, trappentraining, ... . Want ook al train ik niet meer zo intensief, ik wil wel nog steeds het beste in me naar boven halen.
Ik ga ook steeds met de fiets naar het werk (+/-13km enkel), of doe het al lopend. In de zomer doe ik met ons wielerclubje ook wekelijks een tochtje van ongeveer 60km.

Mijn wedstrijdervaringen

Zoals reeds verteld nam ik in de winter deel aan crossen om een goede basis te leggen voor het piste seizoen. Hoe ouder de leeftijdscategorie hoe verder de afstanden werden, waardoor ik op een leeftijd van 18 jaar enkel nog koos voor korte crossen (tussen de 3-4km).
In de zomer liep ik op de piste vooral mijn favoriete afstand de 800m, maar ik liep ook een degelijke 400m en 1000m.
Een van mijn hoogtepunten was, op 16 jarige leeftijd, de kwalificatie en deelname aan de 800m op de EYOD (European Youth Olympic Days, de Europese jeugdspelen) in Denemarken.
Verder nam ik ook deel aan de 800m op het EK junioren en EK beloften.
Naast de verschillende Belgische titels op de 800m ben ik vooral ook trots op de tijden die ik liep en de progressie die ik maakte. Als cadet (15jaar) liep ik 1´57"48 (toen 6de beste prestatie aller tijden in België). Als scholier (17jaar) liep ik 1´51"95 net geen Belgisch record (toen 2de beste prestatie aller tijden in België). Als junior (18jaar) liep ik 1´49"36 (toen 7de beste prestatie aller tijden in België). Als belofte liep ik op mijn 20ste mijn persoonlijk record van 1´47"83. Mijn persoonlijk record op 400m bedraagt 48"72 en op de 1000m 2´23"77.
Op het einde van het zomerseizoen wordt ook steeds het Belgisch Kampioenschap aflossingen georganiseerd. Voor mij persoonlijk telkens een van de hoogtepunten. Een maal per jaar werd atletiek een teamsport. We hadden een supersterk team waarmee we zowel het bij de cadetten als scholieren het Belgisch record op de 4x800m liepen. Twee Belgische records die nog steeds mede op mijn naam staan.
Nu loop ik vooral wedstrijden waar ik zo min mogelijk geconfronteerd word met mijn niveau van vroeger. Ideaal zijn trail runs waar tijden toch bijzaak zijn. Op de weg neem ik vooral deel aan te lange afstanden die me van nature niet 100% liggen.
Jaarlijks nemen we met Runners´ Lab in teams deel aan een wedstrijd. Die interne competitie motiveert me en haalt het beste terug naar boven.
Vorig jaar nam ik ook deel aan de Silver Run, een trappenloop in Antwerpen. Drie torens van 20 verdiepingen op en af. De klus klaarde ik in ongeveer 12 minuten, kort en krachtig zo heb ik het eigenlijk het liefst.
Last minute besliste ik dit jaar om deel te nemen aan de Marathon van Antwerpen. Doordat ik er niet specifiek naar toe gewerkt had, had ik ook geen verwachtingen. Na een vlot tempo tijdens de eerste 30km, heb ik de laatste 12km behoorlijk afgezien, maar uiteindelijk toch tevreden met mijn tijd van 3u30. Mijn eerste marathon was een feit, het was een goede ervaring en wie weet volgen er nog... .
Vorig jaar liep ik in Antwerpen ook mijn eerste oriëntatieloop. Met kompas en kaart in de hand zo snel mogelijk van punt naar punt door ´t stad.
Een zeer mooie, niet al te zware trail is deze van Trail National de la Côte d´Opale in Wissant bij Pas de Calais. Ook de Halve Marathon van Egmond aan Zee vind ik echt een aanrader.

Bijkomende informatie

Ik vind het fantastisch om te zien hoeveel mensen het lopen, mede door start-to-run en algemene gezondheid promotie, hebben ontdekt. Bij velen begint het misschien wel deels uit verplichting om hun levensstijl te veranderen of bijvoorbeeld om gewicht te verliezen, maar na enige kilometers en het maken van de nodige progressie krijgen ze vaak de liefde voor het lopen echt te pakken.
Het is een sport die de nodige doorzetting en discipline vereist, maar daardoor krijg je er ook veel voor terug. Het vormt je zowel fysiek als mentaal.
Ook het succes van Keep-on-Running had ik niet kunnen voorspellen, maar het bewijst wel nog eens hoe belangrijk lopen voor velen is. Oorspronkelijk waren we de facebookpagina begonnen als discussie platvorm voor de trainingschema´s die op onze website keeponrunning.be staan. Na het beëindigen van een start-to-run waren velen opzoek naar trainingschema´s. Het is belangrijk om op een goeie manier op te bouwen en een schema zorgt voor een houvast en werkt ook motiverend. Het diende als extra service naar klanten toe.
De eerste jaren groeide het aantal leden gestaag om in 2014 te exploderen. Het bleek ook dat de lopers niet enkel meer over trainingschema´s wilden discussiëren, maar over alles wat met onze fantastische sport te maken heeft.
Meeste lopers zijn tegenwoordig niet meer aangesloten bij een atletiekclub, dus hebben we van Keep On Running onze loopgroep gemaakt. Zodat leden elkaar kunnen vinden, niet enkel om online te discussiëren, maar ook om samen te gaan lopen of deel te nemen aan evenementen. Het KOR-groen is intussen een begrip en maakt elk lid herkenbaar. Het is een fantastische groep met veel respect voor elke loper!
En om af te sluiten zou ik zeggen ´keep on running´.

Mijn favoriete foto's

Foto 1: Antwerp Marathon 2016. Foto genomen door Greet Verhasselt na 30km. Tot dan ging het heel vlot en was het echt genieten. De laatste 12km echter een paar keer gestorven. Uiteindelijk best tevreden met mijn eindtijd van 3u30.

Foto 2: Antwerp Urban Trail. Unieke ervaring om in eigen stad door de pre-metrotunnel te kunnen lopen.

Foto 3: ASOM 2015. Leuke kennismaking met het oriëntatielopen. Je verstand op nul zetten is hier geen optie!

Foto 4: Launch Nike Epic Berlin 2016. Echt een aanrader om tijdens een citytrip, in één van de Nike key city´s (Berlin, London, Paris, Madrid, Barcelona, Milano, Roma, Stockholm,...) deel te nemen aan één van de wekelijks georganiseerde trainingen door de Nike Run Club. Tijdens de launch van de Nike Epic in Berlijn kreeg ik de kans. Het is een ongelooflijk aangename, energieke bende!

Foto 5: Silverrun 2015. Mijn eerste trappenloop. Drie maal 20 verdiepen naar boven en naar beneden. Een korte (12 minuutjes) en krachtige inspanning die op mijn lijf geschreven is.

Foto 6: Halve marathon Egmond Aan Zee 2015, op uitnodiging van Saucony . Echt een prachtige wedstrijd!

Foto 7: Trail Còte D´Opale 2014. Dit was mijn eerste trail ervaring. Zeer mooie omgeving en niet te zwaar, dus ideaal als kennismaking.

Klik op een foto om de slideshow te starten