THE HEAD OF KAY'S (1905)

Het vijfde boek dat we kunnen rangschikken onder Wodehouse's schoolverhalen verscheen in Engeland in 1904 bij A.&C. Black en voor het eerst werd het ook in de USA uitgegeven, maar pas in 1922.

The Head of Kay's ( THK ) werd opgedragen aan Plum's vader, My Father , en werd voor de publicatie geserialiseerd in de Captain van oktober 1904 tot maart 1905. Ook dit boek werd nooit vertaald in het Nederlands.

De school waar het verhaal speelt is Eckleton.De school is fictief, maar zoals zo dikwijls bij Wodehouse is de naam van de school dat niet.

Voor zijn schoolverhalen, plunderde hij de omgeving van Stableford (Shropshire) wat plaatsnamen betreft.

Zo leidde hij de volgende plaatsnamen af of nam ze rechtstreeks over: Badgwick Dingle, Worbury, Rutton, Chesterton, Eckleton (de bestaande plaatsnaam is ‘Ackleton'), Wrykyn, Worfield, Brindleford en Much Middleton.

Ook in dit verhaal komen de Wodehousestereotiepen weer aan bod: Er is weer een slaapkamergevecht (hoofdstuk 13), er is een sportief ‘house' (Blackburn's) en een ‘Black Sheep' (Kay's). Kay, hoofdleraar van Kay's, is een verschrikkelijke man die overal zijn neus insteekt en constant het gezag ondermijnt van het leerlingenhoofd, Jimmy Silver. En een hoofdleraar die niet deugt bij Wodehouse, is automatisch ook iemand die zich niet interesseert in sport en de sportieve prestaties van zijn ‘house'. En dat sport voor Plum belangrijk is, blijkt uit een scene uit hoofdstuk vier: op het einde van een muziekconcert krijgen de uitvoerders een applaus in verhouding met de sportieve prestaties op het cricketveld van de uitvoerders, niet naar aanleiding van hun muzikale ‘kwaliteiten'.

Het verhaal is niet in enkele zinnensamen te vatten. Vermits er geen Nederlandse uitgave bestaat, leek het mij interessant om het verhaal hoofdstuk per hoofdstuk te volgen:

Hoofdstuk 1: Mainly about Fenn: Er worden twee studentenhuizen voorgesteld: Blackburn's en Kay's. Ze spelen de finale interscholencricket. Jimmy Silver, hoofd van Blackburn's, is er niet gerust in omdat Kay's beschikt over de beste cricketer, Fenn. Fenn is ook het hoofd van Kay's, maar hij voelt zich daar niet zo gelukkig omdat Kay steeds zijn gezag ondermijnd. Kennedy, een Blackburnstudent en ‘prefect' ziet alles positief en vindt dat ze in hun winstkansen moeten geloven. Williams, een andere Blackburnprefect, wijt het succes van de cricketploeg van Kay deels aan het goed spel van Billy Silver, de broer van Jimmy. En zeggen dat het juist Jimmy was die er thuis op heeft aangedrongen dat zijn broer naar een ander studentenhuis dan Blackburn zou gaan! Het eerste hoofdstuk eindigt met een gesprek tussen Fenn en Kennedy waarbij de eerste zijn beklag doet over de bemoeienissen van Fenn.

Hoofdstuk 2: An Evening at Kay's: Fenn beklaagt er zich over dat Kay zich niet interesseert in de sportieve prestaties van zijn huis en dat Blackburn dat wel doet. Wanneer Kay opdaagt, stuurt hij Fenn en Kennedy meteen naar binnen. Kennedy weigert en zegt dat hij alleen bevelen te aanvaarden heeft van Blackburn. Fenn denkt dat een nachtje slaap hem misschien goed zal doen, maar de jonge studenten die aan het vieren zijn met het nodige lawaai, beletten dat. Wanneer hij bij de feestvierders aankomt om, als hoofd van Kay's, hen te kalmeren, beginnen de leerlingen hem luidkeels te bejubelen, omwille van zijn sportieve prestaties. En dan verschijnt Kay. Hij verwijt Fenn dat hij geen orde kan houden. Fenn spreekt hem voor het eerst onbeleefd tegen en beseft dat dit geen goede zet was.

Hoofdstuk 3: The Final House-Match: De verbazing is erg groot wanneer tijdens de criquet finalematch tussen Blackburn's en Kay's de sterspeler Fenn van Kay's niet opdaagt. Door een straf die hij van Kay kreeg, komt Fenn te laat en verliest Kay's nipt van Blackburn's. De studenten van Kay's zijn razend en zorgen voor de nodige opschudding. Fenn, Jimmy Silver en Kennedy moeten zelfs de leerlingen die slaags zijn geraakt, scheiden.

Hoofdstuk 4: Harmony and Discord: Morrell, een student van Mulholland's, vertelt dat door een cricketongelukje Mr. Mulholland, de muziekleraar, het schoolconcert niet zal kunnen dirigeren en dat Kay zijn plaats zal innemen. Net op dat moment komt Kay eraan en vraagt aan Fenn of hij tijdens het concert wil piano spelen. Fenn stemt toe. Er hangt een gespannen sfeer tijdens het concert, vooral door de aanwezigheid van Kay's studenten. Wanneer Fenn zijn nummer heeft gespeeld, vraagt het opgezweepte publiek een bisnummer. Fenn speelt als bisnummer een populair Amerikaans deuntje, helemaal niet op zijn plaats op het zwaarder klassiek concert. Het publiek is nu niet meer te houden en Kay moet het concert staken.

Hoofdstuk 5: Camp: Vermits het concert juist voor de zomervakantie plaatsvond, ontsnapt Fenn “voorlopig” aan een straf. Verschillende leerlingen, waaronder Jimmy Silver en Kennedy, vertrekken nu op kamp naar Aldershot. Ze worden daar eerst geteisterd door een speech die de militaire discipline op kamp benadrukt, maar Jimmy Silver en Kennedy zijn meer geïnteresseerd in de kantine. Elk ‘huis' heeft zijn eigen tent, dus ook Kay's, vertegenwoordigd door zo'n twaalf studenten. Het zijn de grootste lawaaimakers van de groep (o.a. Walton, Mortimer, Perry, Callingham en Billy Silver). Wayburn is hun leider, een brave jongen maar met weinig gezag, temeer hij volgnd jaar de school zal verlaten. Kennedy en Jimmy Silver zijn bang dat Kay's voor de nodige herrie zal zorgen. Net voor ze gaan slapen horen ze plots een groot lawaai, waarbij ze vaak de naam ‘Wren' horen vallen.

Hoofdstuk 6: The Raid on the Guard-Tent: De volgende morgen blijkt dat Wren en Billy Silver een meningsverschil hadden over de ‘slaapruimte'. Na het wekken gaat de ruzie gewoon verder. De vechtjassen worden uit elkaar gehaald door Walton. Walton trekt partij voor Wren, omdat hij de broer van Billy Silver, Jimmy, niet kan luchten. Kennedy geniet van het kampleven en in de namiddag gaat hij samen met Jimmy Silver zwemmen in ‘het reservoir'. Wanneer ze in het gras liggen te roken, zien ze Perry en Walton roken in de bosjes. Perry en Walton bespreken een plan om opschudding teweeg te brengen in het kamp. Ze spreken af dat ze 's nachts de touwen van de Wachttent gaan doorsnijden opdat deze zou invallen. Samen met Leveson voeren ze het riskant plan uit. Terwijl één persoon de wachter onder controle houdt, houden de andere twee zich met de koorden bezig.

Hoofdstuk 7: A Clue: Opschudding in het kamp! De wachttent wordt op de grond teruggevonden met de wachters er kronkelend onder! De schuldigen worden niet gevonden, al kan de wachter Jones zich wel herinneren dat hij zijn aanvaller een krab op zijn rechterwang heeft gegeven. Wanneer Kennedy aan Walton vraagt hoe hij aan de schram op zijn rechterwang komt, antwoordt hij dat Perry het gedaan heeft na een ruzie. Kennedy is niet overtuigd en Walton is op zijn hoede.

Hoofdstuk 8: A Night Adventure – The Dethronement of Fenn: Wodehouse omschrijft in dit hoofdstuk ‘Practical Jokers' als volgt: Practical jokers are seldom popular until they have been dead a hundred years or so. Ook verwijst hij in dit hoofdstuk naar en griezelverhaal van Conan Doyle, één van zijn favoriete schrijvers.

De nacht voordat het kamp eindigt, moet Kennedy wachtlopen. Hij betrapt een persoon die uit het bos komt en door een greppel kruipt. Wanneer hij de figuur ter orde roept, wordt Kennedy neergeslagen. De figuur verdwijnt in een tent.

Wodehouse slaat nu een periode van de vakantie over en het verhaal gaat verder bij het begin van de volgende ‘term' (trimester). Wanneer Kennedy in zijn kamer bij Blackburn's aan het uitpakken is, komt Jimmy Silver hem verwittigen dat hij alles weer mag inpakken: Kennedy wordt het nieuwe hoofd van Kay's!

Hoofdstuk 9: The Sensations of an Exile: Wodehouse wordt even sentimenteel in de persoon van Jimmy Silver, maar laat de lezer even vlug weten dat er voorlopig in zijn boeken weinig plaats is voor sentiment: He liked Kennedy better than anyone he knew, and he hated to show his feelings. Anything remotely connected with sentiment made him uncomfortable. Kennedy krijgt te horen dat Kay een nieuw hoofd voor zijn huis wou, na alles wat er gebeurd was met Fenn. De directeur stemde daarin toe en vermits Kay iemand wou die door Jimmy Silver was opgeleid, drong de naam van Kennedy zich op. Kennedy is echter bang dat dit een spanning zal creëren tussen hem en Fenn. Mr Blackburn betuigt zijn spijt tegenover Kennedy en vertelt hem dat het nu zijn taak is om de brokken bij Kay's te gaan lijmen. Kennedy verhuist zijn spullen naar Kay's, waarmee hij ook beseft dat hij het nu voortaan ook in de sportwedstrijden zal moeten opnemen tegen Blackburn's, het huis waar hij zijn grootste successen behaalde. Wanneer hij bij Kay's toekomt, is er al dadelijk rumoer in de slaapzaal. Kennedy doet de studenten zwijgen, maar er blijft een spanning hangen.

Hoofdstuk 10: Further Experiences of an Exile: Kennedy's eerste kennismaking in Kay's eetzaal is geen meevaller. Er is veel rumoer en het eten is niet bijster lekker. Fenn komt te laat en krijgt onder zijn voeten van Kay. Kennedy vraagt Fenn om hem te helpen van Kay's een leefbaar huis te maken maar Fenn weigert.. De jongste studenten willen Kennedy pesten en trachten daarin ook Fenn te betrekken. Die weigert aan de pesterijen mee te doen, maar Kennedy weet hierover niets. De jonge studenten gaan dan hun woede bekoelen door Jimmy Silver te gaan uitjouwen als scheidsrechter. Jimmy doet zijn beklag bij Kennedy en deze zal trachten de schuldigen te vinden en te straffen.

Hoofdstuk 11: The Senior Dayroom Opens Fire: Na dit incident stopt de revolutie van de jonge studenten tegen Kennedy. En wel om deze reden: Wren probeert de studenten op te zetten tegen Kennedy, maar Billy Silver, die al lang een vete uitvecht met de ‘rosse' Wren, troeft Wren af en belooft hetzelfde te doen met iedereen die Wren's plan wil uitvoeren. Van dat moment verflauwt de revolutie van de ‘fags'. Maar de oudere studenten geven hun weerstand niet op. Ze nemen het niet dat Kennedy nu de aanvoerder wordt van het rugbyteam in plaats van Fenn. Deze wil echter geen aanvoerder meer zijn, ondanks het aandringen van Kennedy. Wanneer Jimmy Silver en Kennedy een vriendschappelijke match vastleggen met Mr. Blackburn als scheidsrechter, wordt het blad met de opstelling van Kay's overschreven met het woord ROT (= onzin). Op de match - het is zeer slecht weer – verschijnen slechts vier spelers (ipv vijftien) van Kay's ploeg. Wanneer Kennedy gaat kijken in het huis, is iedereen verdwenen. Spencer, de fag van Kennedy, vertelt dat hij Walton heeft zien vertrekken in de richting van de stad.

Hoofdstuk 12: Kennedy Interviews Walton: Kennedy voelt zich voor schut gezet door zijn spelers. Hij vraagt aan Jimmy Silver wat hij zou ondernemen. Er blijft maar één oplossing: de aanstoker straffen en desnoods een flink pak rammel geven. Jimmy Silver wijst er wel op dat de directeur dit niet mag te wten komen. Kennedy vraagt aan Jimmy Silver scheidsrechter te spelen bij een eventuele kamp. Kennedy laat eerst Mac Pherson komen, een labbekak die onder invloed van Walton mee revolteerde. Mac Pherson verraadt al vlug Walton als de aanstoker. Kennedy gebiedt Walton te komen en daagt hem uit tot een boksmatch in zijn slaapkamer met Jimmy Silver als scheidsrechter.

Hoofdstuk 13: The Fight in the Dormitory: Wodehouse dit hoofdstuk over een boksmatch van ‘Kid M'Coy': The expert gentleman who fights under the pseudonym of ‘Kid M'Coy' once informed the present writer that in once of his fights he was knocked down by such a severe hit that he remembered nothing further, and it was only on reading the paper next morning that he found, to his surprise, that he had fought four more rounds after the blow, and won the battle handsomely on points.

Kennedy neemt de eerste ronde een afwachtende houding aan. Hij wil immers niet geraakt worden, omdat een koppel blauw ogen zeker een uitleg aan de directeur behoeft. Na het einde van de eerste ronde geeft Walton nog een venijnige duw aan Kennedy, zodat deze met zijn hoofd tegen een metalen bedpoot valt. De tweede ronde handelt Kennedy versuft af. Wanneer Walton het in de derde ronde denkt te halen, schiet Kennedy in actie met flitsende linkse en rechtse uitvallen. Walton gaat verschillende keren tegen de grond en moet sterk gehavend de strijd staken.

Hoofdstuk 14: Fenn Receives a Letter: Fenn ontvangt een brief van zijn oudere broer die een opera heeft geschreven. Deze opera zal bij wijze van proef opgevoerd worden in Eckleton-stad. Fenn wil deze opvoering bijwonen, maar zijn broer herinnert hem eraan dat dit door de school verboden is. De avond van de opvoering geeft de directeur van de school een feestje voor de ‘house prefects'. Dat geeft Fenn een kans weg te gaan. Kay zal denken dat hij op het feestje is en de directeur zal denken dat Fenn ziek is. Vermits er de laatste tijd niets opwindends gebeurde, buiten een diefstal van wat spullen van de directeur, besluit Fenn het erop te wagen. Hij laat de venster van zijn studiekamer open om ongemerkt weer binnen te geraken.

Hoofdstuk 15: Down Town: Fenn komt op tijd voor de voorstelling. Hij maakt kennis met de bekende hoofdacteur, Mr. Higgs, een volumineuze man wiens rol hem op het lijf lijkt geschreven. Hij vertelt dat er ook bij hen dieven op bezoek zijn geweest. De opvoering is een meevaller, tot wanneer Fenn drie ‘housemasters' in de zaal ziet zitten, waaronder Kay. Overmand door angst, vertrekt Fenn alvorens de voorstelling is afgelopen. Onderweg raakt hij door de mist de weg kwijt. Hij wordt ook nog overvallen en zijn horloge wordt gestolen. Bij de achtervolging van de dief, botst Fenn tegen een man op.

Hoofdstuk 16: What Happened to Fenn: Fenn brengt de oude man waarmee hij in botsing kwam naar zijn huisje. De man is erg boos en wil Fenn zo vlug mogelijk naar buiten. Buiten merkt Fenn dat hij zijn pet (met zijn naam erin) is vergeten, maar de man wil niet meer opendoen. Fenn gaat dan maar weer naar school. Daar moet hij zich verstoppen voor Mr. Kay en Mr. Mulholland, die een geluid gehoord hebben. Gelukkig redt Thomas Edward, de kat van de matrone, de meubelen. Wanneer Fenn door zijn venster wil naar binnen kruipen, merkt hij dat deze gesloten is.

Hoofdstuk 17: Fenn Hunts for Himself: Fenn kan toch binnenglippen langs de open venster van de eetzaal. Het is daar pikkedonker en plots hoort hij een figuur die enkele stoelen omgooit en met veel lawaai langs de deur naar buiten wegrent. Mr. Kay komt naar beneden door het lawaai en Fenn sluit zichzelf op in de ‘laarzenzaal'. Wanneer Mr. Kay voorbij stapt, loopt Fenn vlug naar boven naar zijn kamer. Mr. Kay ontdekt dat de deur van de ‘laarzenzaal' nu openstaat en gaat op onderzoek in de kamers. Fenn doet alsof hij wakker werd van het lawaai en biedt Mr. Kay aan om mee te helpen zoeken. Zonder resultaat natuurlijk, want Fenn zoekt naar … zichzelf.

Hoofdstuk 18: A Vain Quest: Fenn merkt dat er een beker uit zijn kamer gestolen is. Jimmy Silver veegt Fenn en Kennedy de mantel uit over hun ruzie. Fenn neemt zich voor om Kennedy te helpen. Maar eerst moet hij zijn pet weten terug te krijgen. De man die de deur opent, wanneer Fenn zijn pet gaat terughalen, wil de oude man niet roepen en jaagt Fenn weg. Fenn gaat bij de lokale kruidenier wat voedsel kopen. Wanneer hij binnenstapt komt hij Wren tegen, die gegeneerd is omdat hij zonder toelating Down-Town verblijft. Fenn zegt hem echter niets.

Hoofdstuk 19: The Guile of Wren: Over het gezichtsvermogen van Fenn schrijft Wodehouse: Compared to Fenn, lynxes were astigmatic.

Nu Wren toch gezien is door Fenn, blijft hij nog wat in de stad. Hij wordt er echter opgemerkt door Kennedy. Wren moet dan ook op het strafmatje komen bij Kennedy om uitleg te verschaffen. Walton raadt hem aan om tegen Kennedy te zeggen dat Fenn hem de toelating heeft gegeven, vermits die twee toch niet met elkaar praten. Wren past deze list toe. Kennedy is zeer boos op Fenn en is toch van plan om hem de volgende dag om uitleg te vragen.

Hoofdstuk 20: Jimmy The Peacemaker: Na de oefenpartij voor de komende rugbymatch, kan Kennedy Fenn nog steeds niet vinden. Baker, de fag van Jimmy Silver, komt Kennedy uitnodigen voor de thee bij Jimmy. Kennedy vindt dat verdacht en hoort dat ook Fenn aanwezig is. Bij Jimmy heerst er een spanning wanneer Kennedy en Fenn met elkaar geconfronteerd worden. Kennedy verwijt Fenn dat hij de studenten naar de stad laat gaan, maar Fenn ontkent alles en beweert het tegendeel. Hierop zien Kennedy en Fenn in hoe idioot ze waren en ze begraven de strijdbijl. Spencer, de fag van Kennedy, komt de pet brengen van Fenn, met het bericht dat de directeur van de school hem wenst te spreken.

Hoofdstuk 21: In Which an Episode is Closed: Fenn denkt dat hij nu uit de school zal worden gezet, maar de directeur ontvangt hem zeer vriendelijk. Hij vraagt Fenn of hij buiten zijn pet nog zaken herkent die de politie hrrft binnengebracht. Fenn herkent zijn beker. Ook Kennedy moet komen. Later vertelt Kennedy aan Fenn dat de politie een inval heeft gedaan bij twee ongure figuren in de stad. Daar hebben ze alle gestolen spullen vonden die uit de school ontvreemd waren. Raar toch, dat ze zo'n oude pet hebben gestolen! Besluit Kennedy.

Hoofdstuk 22: Kay's Changes its Name: Het gaat nu beter bij Kay's. Alleen Kay is nog lastig. Maar Fenn en Kennedy hebben dat leren relativeren. Ze lachen er zelfs mee. Kennedy denkt dat hij met Kay's de sporttrofee kan winnen. Voor de rufbymatchen denkt hij dat Blackburn's nog te sterk is. Goed nieuws: Perry en Walton verlaten de school, maar ook Kay gaat weg. Hij wordt directeur in een kleine school. In zijn plaats komt Dencroft, een sportieve en aangename leerkracht. Het eerste contact met Kennedy valt goed mee en Kennedy vertelt hem zijn ‘sportplannen'

Hoofdstuk 23: The House-Matches: Kennedy bereidt zijn team voor op de rugby ‘house-matches'. Hij doet dat door zijn mannen op te peppen en de groepsgeest aan te wakkeren en ook door veel matchen te spelen. Toch wil elk huis graag eerst tegen Dencroft's loten, omdat dat gewonnen spel is. Maar Dencroft's verbaast iedereen door de finale te halen. Die verliezen ze wel tegen een superieur Blackburn's, maar Dencroft's heeft wel heel wat aan prestige gewonnen. Ze zetten nu verder alles op de ‘Sport's Cup'.

Hoofdstuk 24: The Sports: De atletiekwedstrijden zijn bijna steeds een zekerheid voor de ‘School House'. Maar deze keer hebben ze veel tegenstand van Dencroft's. Tot de laatste wedstrijd heerst er grote spanning en de opkomst van de toeschouwers is groter dan ooit. Dencroft's wint zijn eerste Cup uit de geschiedenis en Jimmy Silver voorspelt Kennedy dat het zeker niet de laatste zal zijn!

Hebt U ook opgemerkt dat er in dit schoolverhaal nauwelijks plaats is voor het vrouwelijk geslacht? In hoofdstuk 16 is de kat van de matrone zelfs veel belangrijker dan de matrone zelf! Gelukkig betert dit erop na de schoolverhalen, en deel 7 van onze serie belooft reeds beterschap (Love Among the Chickens-1906)