Een interessante vraag zou kunnen zijn: wat is de grappigste zin die Wodehouse ooit heeft geschreven? Volgens Richard Usborne is het de openingszin uit The Luck of the Bodkins:

- Into the face of the young man who sat on the terrace of the Hotel Magnifique at Cannes there had crept a look of furtive shame, the shifty, hangdog look witch announces that an Englishman is about to talk French.

Elliot Milstein schreef ooit in een artikel voor Plum Lines, het clubblad van de Amerikaanse Wodehouse Society, dat hij hiermee niet akkoord kon gaan. Hij gaf de lauwerkrans voor de beste openingszin aan Joy in the Morning:

•  After the thing was all over, when peril had ceased to loom and happy endings had been distributed in heaping handfuls and we were driving home with our hats on the side of our heads, having shaken the dust of Steeple Bumpleigh from our tyres, I confessed to Jeeves that there had been moments during the recent proceedings when Bertram Wooster, though no weakling, had come very near to despair.

In nog een andere geleerde uiteenzetting stelt Curtis Armstrong dat de opening van The Code of the Woosters de grappigste en subtielste zin bevat:

•  I reached out a hand from under the blankets and rang the bell for Jeeves. ‘Good morning, Jeeves.' ‘Good evening, sir.'

Zo kunnen we nog wel even doorgaan, alleen maar om aan te tonen hoe zinloos het is om de grappigste zin uit zo'n omvangrijk oeuvre te halen. Elke Wodehousefan heeft zo zijn eigen favoriete zinnen, en wanneer U er niet genoeg van krijgt, kan U zich misschien Wodehouse Nuggets aanschaffen, een werk van Richard Usborne met 1800 Plummy one-liners.

Ook in het Oxford Book of Quotations , een opmerkelijk naslagwerk uit 1996 met de beste zinnen van de meest gekende auteurs, vinden we zo'n twee dozijn zinnen terug uit Wodehouse's oeuvre, waarvan vier zinnen uit The Code of the Woosters en vier uit The Inimitable Jeeves.

Dan is er natuurlijk nog het bewijs van Wodehouse's ongeëvenaarde geestigheid in The Heart of a Goof , niet zozeer in het boek zelf maar in de zin waarmee hij het boek opdraagt aan Leonora:

- To my daughter Leonora without whose never-failing sympathy and encouragement this book would have been finished in half the time.

Een zin die nadien door vele auteurs werd gerecycleerd.

Naslagwerken… Bewandel dat pad en het einde is helemaal zoek. In The List of Books , een gids tot goede lectuur, kiezen Frederick Raphael en Kenneth McLeish voor The Inimitable Jeeves als hun beste keus, gevolgd door Leave it to Psmith en Summer Lightning .

In The Selective P.G. Wodehouse Chronology, die je vooraan kan terugvinden in de Morgan Library's Exibition Volume , schuift de anonieme samensteller The Code of the Woosters naar voor als de voor velen ultieme Jeeves-Bertieroman.

In The Dictionary of American Biography vermeldt Philip Thody Gussie's prijsuitdeling als één van de grappigste scènes in de wereldliteratuur en duidt hij Lord Emsworth and the Girl Friend aan als het beste Bandingsverhaal, een stelling waarmee ik het helemaal eens kan zijn. De Wodehousebijdrage in Contemporary Literary Crtiticism verwijst naar The Code of the Woosters en Joy in the Morning als zijn sterkste romans.

A Reader's Guide to the 20 th Century Novel heeft misschien wel voor een verrassing gezorgd door als toppers Psmith in the City , Uneasy Money , Carry On, Jeeves en Galahad at Blandings te verkiezen. Wanneer één, twee of zelfs drie van deze laatste titels op zijn inst eigenaardige keuzes lijken, moeten we er toch aan toevoegen dat tenslotte elke Wodehousetitel wel een advokaat ter verdediging vindt.

Wanneer D.Dvid Bowen een recensie schrijft in de New Republic over Sunset at Blandings , vermeldt hij dat je voor de beste Wodehouselectuur Something New , Pigs Have Wings of Full Moon uit de Blandingsserie moet lezen ofwel de Jeevesboeken Joy in the Morning en The Code of the Woosters.

Richard Usborne bewonderde Jill the Reckless als één van de best uitgekiende, één van de volmaaktste en voor iedereen geschikte, één van de meest zijn geld waard zijnde komische romans die ooit werd geschreven.

R.B.D. French noemt Bill the Conqueror as één van de krachtigste en luchtigste boeken uit die tijd en omschrijft The Small Bachelor als één van de elegantste en meest gecontroleerde werken van Wodehouse.

Robertson Davies prijst in het bijzonder Performing Flea omdat, ik citeer: dit werk, net zoals Virginia Woolf's dagboek, het meest scherpzinnige inzicht in het leven van een schrijver biedt dat ik in de hedendaagse literatuur heb gevonden.

Jon Lellenberg, geëerd en geroemd om zijn kennis wat Wodehouse en Conan Doyle betreft, bekende ooit in een dronken bui zijn bijzondere genegenheid voor Cocktail Time . Niet te verwonderen dat dit komt van een man in wiens keuken de volgende spreuk op een plankje te lezen staat: Blessed are the Debonair for They Shall Drink Cocktails .

Zelfs een roman als Psmith Journalist heeft zijn vurige fans. Owen Dudley Edwards omschreef dit boek als een verbazingwekkende roman, een roman die meer dan welk ander boek, een inzicht geeft in het Amerikaanse progressief-journalistieke tijdperk. Daarvoor moet je natuurlijk in de eerste plaats al enige interesse betonen in dat Amerikaanse progressief-journalistieke tijdperk…

Charles E.Gould zegt over Hot Water dat het één van de meest luchtige en grappige romans van Wodehouse is, met een fantastisch uitgekiende verhaallijn.

In 1956 schreef Wodehouse's uitgever Peter Schwed dat Something Fishy voor hem een perfect kunstwerk was. De uitgever van een schrijver kan je wel nooit een eed laten afleggen, maar over dit boek kunnen we nog wel kwijt dat het later werd hertiteld als The Butler Did It en het best verkochte werk van Wodehouse was in Amerika sinds het einde van de tweede wereldoorlog.

U vraagt zich nu misschien stillaan af, of misschien kan het U geen barst schelen, wat mijn favoriete Wodehouse is?

Misschien is het wel zijn nooit geschreven roman die hij in 1955 hoopte te schrijven. Volgens David Jasen waren de plannen voor die roman uitzonderlijk ambitieus. Hij hoopte een boek te kunnen schrijven waarin al zijn belangrijkste personages die in zijn vorige romans hadden opgetreden, hun opwachting zouden maken. Simon and Schuster omschreef het als een all-star Wodehouse novel. Wanneer hij er echter aan begon, moest hij echter tot de constatering komen dat het onmogelijk was een plot te bedenken die aan zijn normen voldeed en hij voerde het idee af.

Laat mij om te besluiten dus zo actueel mogelijk blijven en mij aansluiten bij de keuze van de samenstellers van What Ho! The Best of P.G.Wodehouse , een boek dat verscheen in februari 2000. Het werd samengesteld door de verschillende Wodehouseverenigingen na raadpleging van hun leden en dus zouden we met zijn allen ons achter de inhoud moeten kunnen scharen.

Bij het schrijven van dit artikel had ik de uiteindelijke inhoud van What Ho! Nog niet in mijn bezit. Daarom drukken wij hier af hoe het stemmen is verlopen bij de leden van The P G Wodehouse Society (UK). Zo kunnen we later toetsen in hoeverre dit stemgedrag overeenkomt of afwijkt van de inhoud van What Ho!

Jeeves en Wooster (UK) The Great Sermon Handiap

Jeeves en Wooster (US) The Aunt and the Sluggard

Blandings Castle Lord Emsworth and the Girl Friend

Ukridge Ukridge's Accident Sybdicate

The Oldest Member The Clicking of Cuthbert

Mr Mulliner (UK) Mulliner's Buck-U-Uppo

Mr Mulliner (US) The Rise of Minna Nordstrom

Drones – Bingo Little Bingo and the Peke Crisis

Drones – Freddie Widgeon Goodbye to All Cats

Drones – Andere verhalen The Amazing Hat Mystery

Andere kortverhalen Mr Potter's Rest Cure

Allerbeste kortverhaal Uncle Fred Flits By

Top