Het Belgisch voorzitterschap van de Europese Unie is niet alleen voor het land maar ook voor de Drones Club een kans om naar buiten te treden. "This is the country where they have a great club dedicated to P.G.Wodehouse which gathers the flower of Belgian clubmen. I love this country ! I love Belgium !"

Het is mogelijk dat u hiermee lacht, het zelfs onzinnig vindt of het minstens beschouwt als een uiting van kinderlijke naïviteit. Want kan dan niet elke vereniging hetzelfde argument inroepen en meedrijven op de golf van internationale belangstelling. De duiven van de leden van de Herseltse sociëteit 'De Sportvliegers' worden gelost in Portugal, overvliegen Spanje, Frankrijk, misschien zelfs Straatsburg, op weg naar huis. Zijn zij dan niet de geverderde ambassadeurs van het Europese volksvermaak ? Verdienen de Sportvliegers dan minder Europese erkenning dan de Drones ?

Wat ons onderscheidt is dat wij een club zijn met visie en traditie. Het eerste is nodig om vooruit te komen, te groeien, te ondernemen, vorm te geven, ideeën in daden te mouleren, maar vanuit een overtuiging, een innerlijke kracht, deels intellectueel maar evenzeer uit de buik. Het tweede, de traditie, is het respect voor de literaire erfenis van zij die wij bewonderen, van de tijd waarin ze leefden, van de keuze's die ze als persoon, maar ook literair hebben gemaakt.

Lang voor de conceptie van de eerste Europese structuren toonde P.G. Wodehouse zich al wereldburger. De Atlantische as - Engeland & Amerika - is alom tegenwoordig in zijn leven en werk. Ook Saki vertoefde te Zwitserland, was journalist in Rusland, Macedonië en correspondent te Parijs. En ver voorheen in de zestiende eeuw deed Sir Philip Sidney zijn Europese tour langs de kunststeden, als onderdeel van de vorming tot gentleman. Toegegeven, ik spreek hier niet over de modale burger, maar het Europese perspectief dat wij nu beleven in België's voorzitterschap, was aan het begin van deze eeuw en zelfs voorheen veel uitdrukkelijker aanwezig bij de bevolkingsgroep waarrond onze club circuleert.

Vrienden, wij moeten ons niet alleen open stellen, wij moeten een voortrekkersrol nemen. Daarom is het goed dat Muhammad Zamir onze beschermheer is, en daarom ben ik blij dat Leopold in het hoofdbestuur zit. Wie anders kan meepraten over de petroleumexport vanuit Irak, de fluctuaties van de dollar, het misdadige genie van Milosovic, de teelt van cacaonoten in Paraguay, de prostitués van Cuba, de hotelprijzen aan de Turkse Rivièra en de verkoop van tien bunders land in het Neerwinden van 1425.

De kracht van België in de Europse Unie is dat het in onderhandelingen scoort omdat het zo klein is en er niet van verdacht wordt zijn eigen belangen door te duwen. Tussen de grote staten kan het de spanning helpen verminderen. Wij zijn ook geen intellectueel arrogant volk, maar doeners, meertalige levensgenieters. Wij zijn meesters in het creëren van chaos - zowel bestuurlijk, bouwkundig als artistiek - wij zijn vriendelijk, we kunnen luisteren, maar we zijn allergisch aan vernieuwing en transparantie.

In het bonte landschap van Wodehousegezelschappen is de Drones Club één van de kleinste maar - en daar ben ik zeker van - de meest gereputeerde. Wij managen diversiviteit in onze activiteiten, visies, leden en stemmingen. Wij verrassen telkens. Iedereen kan zich bij ons profileren, zich even uitleven in een levensstijl die niet de onze is en waarvan we bij momenten dromen. De Drones club is een laboratorium waarin we experimenteren met omgangsvormen en ideeën die - en daar ben ik van overtuigd - ons in het dagelijks leven sterker en rijker maken. De Drones Club wil geenszins wedijveren met andere Wodehousegenootschappen. Wij erkennen en bewonderen de nijverheid van Tony Ring, de spontane briljantie van Huib de Ceuninck, de onstuitbaarheid van Norman Murphy en de zwaarmoedigheid van de Zweden. Onze verdienste is het vermogen om een omgeving en een programma te modelleren dat elkeens kwaliteiten recht geeft.

Die eigenschappen zijn meer dan ooit nodig in het nieuwe Europa en daar ligt voor ons Drones een culturele missie. Wij moeten de mariniers, de stormfuseliers zijn van de gedachte dat alleen humor de realiteit dragelijk maakt en dat de kiemen van onze jeugdige onbezonnenheid moeten bewaard blijven. Wat is er universeler dan de lach ? Is het niet alleen het mechanisme van de zelfrelativering dat de mens overeind houdt in extreme situaties ?

Schrijvers als P.G.W. en in mindere mate Saki, bieden daartoe een platform, een forum voor discussie en een activiteitenprogramma.

Drones, om het in het bedrijfstermen te zeggen, onze markt is niet Vlaanderen, zelfs niet België, ten minste Europa en de contacten met Amerika en Azië moeten evenzeer gedynamiseerd worden.

Drones, ik zie vijf krachtlijnen voor de club in Europa :

1. Het consequent handelen conform de vier waarden van het Drones blazoen: savoir vivre, kameraadschappelijkheid, zin voor humor en gulheid. Deze waarden zijn universeel en de toetssteen voor elk van onze activiteiten.