Fonz: " Ik heb gewoon in mijn eentje op mijn zoldertje in mijn upje effe wat lol gehad."

Fonz, drijvende kracht achter het DutchFinest-collectief, Samplemovement, Bob Ballistic, Trials of Error, enz. etc. Back in the days werkte Fonz al samen met Extince en Cousin Steve, levende legenden in de Lage Landen, op het vlak van hiphop althans.
Vandaag is hij druk in de weer met het promoten van zijn jongste boreling: Budd Pluggs: Live from Uranus. De EP, bestaande uit 6 tracks, kan u hier van a tot z exclusief voorbeluisteren. Perfect als soundscape bij het lezen van het interview.

On-Point: Beste Fonz, onze eerste vraag...

Fonz: (lacht)

On-Point: Hoe heet je eigenlijk?

Fonz: Ja,... Fonz! (lacht uitbundig)

On-Point: Met een s of een z?

Fonz: Op mijn paspoort staat het met een s maar ik heet gewoon Fonz.

On-Point: Ok Fonz, dat brengt ons meteen naar de tweede vraag. Wanneer ben je met muziek maken -de hele beats en sampling historie- begonnen?

Fonz: In 1991 was dat, geloof ik. Een maat van mij had een Amiga en ik had beats nodig om over te rappen. Maar omdat dat niet echt allemaal naar mijn zin was, ik ben wel een beetje een eigenheimer, zeg maar, heb ik zelf een Amiga gekocht, en ben ik zelf beats beginnen maken. Na een jaar of 3 heb ik deze sampler hier gekocht (een Akai s1000), en die gebruik ik nog steeds.

On-Point: Hoe oud was je toen?

Fonz: (denkt even na) 15 jaar.

On-Point: kijk eens aan...

Fonz: (trots) Ja ja.

On-Point: Hoe is dat toen verder geëvolueerd?

Fonz: Ik deed veel optredens, met de groep Amazing Grace, toen rapte ik nog én maakte ik beats. Amazing Grace is eigenlijk door blijven lopen tot ik vorig jaar besloot om er mee te kappen, want er zat niet echt een concept meer achter. In de tussentijd heb ik mijn school afgemaakt, en ging ik terug studeren in Utrecht. Daar kon ik geen kamer vinden, tot ik er in Amsterdam wel één vond. Binnen een week of zo was ik al met Cousin Steve en Extince op m'n kamertje aan de slag, van die mensen heb ik heel veel geleerd. Zij stonden al veel verder, en hadden een heel andere beleving van hoe je muziek kan maken. Met Steve heb ik wat nummers gemaakt, die eigenlijk nooit uit zijn gekomen. (Met Extince nam hij het nummer “Jonge Ouders” voor diens debuutalbum “Binnenlandse Funk” op - red.) Mijn studies daar heb ik niet afgemaakt, en aangezien Amsterdam heel duur is om te wonen, ben ik daarna gewoon naar Uden terug gekomen. Toen ik hier zat, verwaterde dat contact helaas.

On-Point: Niet getreurd echter, de toekomst ziet er niet slecht uit, toch?

Fonz: Ik hoopte dat die vraag er zou komen. (lacht) Waar je natuurlijk naartoe wilt, is dat stukje onafhankelijkheid.
Ik zeg niet: “Goh, ik ben zo breed in mijn producen dat ik wel house kan maken.” Want dat kan je niet als je daar niet in thuis bent, maar binnen datgene waar ik wel thuis in ben, wil ik toch alles kunnen maken wat ik wil. Van electro tot jazz-achtige dingen en nog hiphop blijven doen ook, muziek afmixen en opnemen voor andere mensen... Uiteindelijk wil ik gewoon bezig zijn met geluid en er liefst nog een boterham aan overhouden. Als dat dan een hele dikke is of eentje met pindakaas en hagelslag, maakt verder niet zo veel uit.

(volgt een interludium over de bereiding van dé boterham met pindakaas en hagelslag, naar een recept van Vic)

Dat is dan dat stukje onafhankelijkheid, dat beetje vrijheid van zaken. Vandaar ook dat ik voor zoiets als Budd Pluggs gekozen heb, dat meer een concept is.

On-Point: Een redelijk ‘jazzy’ concept ook.

Fonz: Ja, ik denk ook dat de meeste mensen het eerder zo gaan betitelen. (pauzeert even) En dat is maar goed ook. (lacht)

On-Point: Is dat de reden waarom je ook meer in jazzclubs wilt optreden?

Fonz: Jawel, dat is toch het beste geloof ik, omdat je daar ook meer respons krijgt, en het publiek daar gewoon die feel meer snapt. Ook omdat we het dan live willen brengen; met 2 dj's en een bassist. Met twee Final Scratch set-ups er nog eens bij, kunnen we alles voorbereiden, zodanig dat we het on the spot kunnen arrangeren. Dat lijkt me wel leuk, om op het publiek in te spelen. Zo kun je in ieder geval vrijer je ding doen.

On-Point: Wie mogen we dan bij een Budd Pluggs show op het podium verwachten?

Fonz: Oktavius, Fonz, een bassist, en... (Fonz wordt even onderbroken door de bel van de voordeur.)

On-Point: Met Budd Pluggs lap je eigenlijk alle regels van hiphop aan je laars.

Fonz: Nou, dat niet alleen. Door het zo te doen, door je beats te pakken, er over heen te lullen, hier en daar een scratch erover en er publiek onder te zetten, kan je in je eentje heel veel bewerkstelligen. Het klinkt als heel wat. Het komt heel vol over, alsof er heel veel gebeurd. Ik heb gewoon in mijn eentje op mijn zoldertje in mijn upje effe wat lol gehad. Daarom heb ik het eigenlijk gedaan. Laten zien dat ik dat in mijn eentje kan.
Al die dingen die ik mooi vind, die gaan ook veel breder. Ik vind KRS heel goed maar ik vind Marvin Gaye ook heel goed. Ik kan niet rappen als KRS en ook niet zingen als Marvin. Ik moest mijn eigen manier vinden om iets te doen. Budd Pluggs is op dit moment ongeveer het verste dat ik kan gaan. Zover ik die sampler kan pushen. En mijn muis, want dat is het dan ook. Ik heb zelfs geen midi-keyboard.

On-Point: Naast samples, zit Budd Pluggs ook vol humor. De naam alleen al …

Fonz: (lacht) Budd Pluggs, Live from Uranus, recorded at the Brown Star Lounge.
Het enige gevaar dat je met zo’n grap natuurlijk hebt, is dat mensen het niet serieus nemen. Heel veel mensen die je voor de rest helemaal niet kennen en die zo’n naam op een poster zien staan, gaan het niet checken. “Dat zal onzin zijn, daar ga ik niet eens naar kijken.” Maar ja …

On-Point: Bedoel je er ook iets mee? Is het een soort statement naar de scene toe?

Fonz: Dat sowieso. Zeker als je kijkt naar andere lui die met hiphop bezig zijn, die nemen het vaak allemaal heel zwaar op. Heel veel mensen denken dan dat ik dat ook doe, en dat doe ik ook wel maar dan op mijn manier. Juist met hiphop moet je een stukje humor hebben. Je zal mij niet wijs maken dat die mensen nooit lachen, nooit een grap vertellen. Ice-Cube bijvoorbeeld kon op één cd hele serieuze dingen neerleggen maar ook iets heel grappigs. Dat is nu veel minder mogelijk. Als je je nu zus of zo out als artiest dan moet je je verder aan dat ding houden. Anders zien de mensen je toch maar als een mafkees.

On-Point: Een behoorlijke brok zelfspot.

Fonz: Het is een stukje entertainment. Want wat heb je anders? Dan heb je beats en blazers. Je kan dan wel de hele serieuze jazzmuzikant gaan uithangen maar dat is toch geen entertainment. Je moet ook een stukje vermaak hebben. Je zet het op, geniet van de muziek, … en als je dan iets hoort als “Can you feel this in Uranus?” Dat soort subtiele boodschappen…

On-Point: Kiss my Jazz is een mooi voorbeeld. Je zegt “Kiss my ass” en een sample vult aan “Hooooooole!”

Fonz: Ja, p’sies! Ik had die “hooole” al zitten, en ik had die titel al. Dus ik zat daar een beetje mee te spelen en ik dacht, als ik dat nu precies zo uitspreek, dan maak ik hem toch mooi af, weet je.
Het is een beetje werken met wat je hebt.

On-Point: Qua samplekeuze verleg je de grenzen ook behoorlijk. Elton John, Randy Crawford,... artiesten die toch niet zo voor de hand liggen.

Fonz: Ja, kijk. Dat is ook die hele verkeerde opvatting, over wat je moet kopen om te samplen.
Iemand als een Randy Crawford heeft gewoon een heel goeie stem. Afgezien van het feit dat ik een heel langzaam nummer nodig had, want de beat was heel erg traag, is het ook een nummer waar mensen van mijn leeftijd indertijd toch mee gebrainwashed zijn, toen dat op nummer één stond.
Bij Elton John had ik die beat, die een iets andere vibe had, een heel andere feel. Dan ga je sowieso op zoek naar wat anders. Om daar nou Millie Jackson op te zetten… nou…

On-Point: Kan je die nummers wel zonder problemen uitbrengen? Je zou niet de eerste zijn die de samplerclearance-politie over de vloer krijgt.

Fonz: Geen idee. Ik denk het wel eigenlijk, bij dat soort mensen misschien juist wel. Het hangt er ook van af hoe je het brengt. Als je gewoon naar iemand toestapt, met iets als “Hypnotize” van Biggie,… Dat is van Herp Albert, daar is niets mee gedaan. Dan kan ik me voorstellen dat die lui een deel willen meepikken. Maar wat ik doe… Als ik een zanglijn neem en plaats in iets dat ik voor de rest helemaal zelf gecomponeerd heb, denk ik dat die lui blij mogen zijn als ik ze zou vermelden. Ik neem niet de basis van het nummer, niet de grote, herkenbare stukken. Ik kan evengoed een zangeres halen en alles in laten zingen, maar het is ook dat beetje respect, weet je. Dan kan je wel roepen dat je die Elton John een homo met een grote bril vindt, maar dat is toch allemaal ondergeschikt. Dat vind ik allemaal flauwe bijzaak, die kerel heeft gewoon goeie muziek gemaakt en hij heeft iets gemaakt, schijnbaar, waar ik op dat moment iets aan had, en kon samplen. Als hij dan een paar procent wil hebben, vind ik prima hoor, dat is toch helemaal niet erg.

On-Point: De twee nummers waar we het nu over hebben, onder welk project plaats je die nu eigenlijk?

Fonz: Dat is hetgeen waar ik nu heel erg mee bezig ben. Die Elton John bijvoorbeeld, daar heb ik wel een idee voor. Iets meer up-tempo beats met allerlei evergreens erover heen. Verschillende zanglijnen voorbij laten komen, die mensen toch wel enigszins half kennen, en die dan toch weer net anders laten lopen.
Die Randy Crawford, die past misschien beter onder Trials of Error. Wat langzamere, toch wel stampende hiphopbeats voorzien van goeie zang, live gezongen, of van plaat gesampled of gescratcht. En daar dan verhalen tussendoor.

On-Point: Wat zal dat nu precies gaan inhouden, die Trials of Error?

Fonz: Ja, dat wordt een heel lastig project. Als het echt af is, komt dat er ook wel. De bedoeling is dat het een overtreffende trap wordt van Budd Pluggs maar dan weer compleet anders. Budd Pluggs is heel erg gefocust op horns, blazers, wat je daar allemaal mee kan doen om die te laten spelen. Dat kan je met stemmen ook doen.

On-Point: Vanaf wanneer mogen we Budd Pluggs: Live from Uranus eigenlijk in de betere platenzaak, en op het podium verwachten?
Fonz: Zo snel mogelijk. In de tussentijd kan je het volledige album beluisteren op Budd’s site: www.dutchfinest.net/budd.

On-Point: Wij danken u daarvoor.

=Vic , Lloyd , © On-Point 2003=

*****************************************************************************

Verdere info, audio én video vindt u hier.
Een exclusief, downloadbaar nummer vind u, uiteraard, in onze eigenste rubriek: On the D.L., maar dat wist u natuurlijk al.

*****************************************************************************