25 000 km wegen verbonden alle centra van het oude rijk.Een gigantische onderneming. Elke sectie stond onder toezicht van een ambtenaar. In Europa was zo'n organisatie verdwenen sinds het Romeinse Rijk.
Joos de Rijcke stond in bewondering voor de hangbruggen over duizelingwekkende ravijnen. In afgelegen streken bestaan ze nog.
Renboden, de chasqui, brachten boodschappen over via de verbindingswegen. De inca's kenden geen schrift in onze betekenis van het woord. Zij gebruikten touwen, de quipu's, om statistische gegevens vast te leggen. Elk verticaal koord bespreekt één specifieke rubriek: maïs, lama's, weerbare mannen... De kleur bepaalt de aard van de informatie: geel kan goud aanduiden of maïs, naargelang de context. Voor elke soort goederen was er daarom een speciale ambtenaar, die de betekenis kende en de gegevens doorgaf. Je ontdekt hem op de tekeningen links en rechts, uit [Nueva Corónica y Buen Gobierno van Guamán Poma de Ayala]
(Terug naar artikel: Handschriften en wiegendrukkken)
De inca's kenden twee soorten vervoermiddelen te water, beide al duizenden jaren voor hen in voege. Het balsavlot links werd gebruikt op zee, de rietboten (zie hieronder) vlak bij het strand en op de bergmeren. Balsa is een zeer lichte houtsoort. Besturen gebeurde via een vernuftig systeem van steekzwaarden. Balsavlotten zijn door de regering verboden omstreeks 1900. Boten van totora-riet, ecologisch en gratis materiaal, varen nog altijd op het Titicacameer, het hoogst gelegen meer ter wereld.
Terug naar ERFGENAMEN VAN DE INCA's
