DE SCHIPPERSKAPEL

 

BODY & SOUL

JENNY BOOT – Lucid Dreams

 

Jenny Boot (NL, 1969) draagt de Gouden Eeuw in haar hart, maar plaatst haar kunst voor het helemaal in onze tijd. Dat doet ze vaak met een knipoog. De ene keer blijkt een molensteenkraag niet echt gemaakt van het materiaal dat je verwacht, de andere keer ben je onverwachts getuige van het gezinsleven van Batman. Haar werk kenmerkt zich door een gladde buitenkant met rauwe inhoud. Je ziet prachtige modellen, veelal vrouwen die je lijken uit

te dagen. In de sfeer zit altijd iets onheilspellends. Het subliem belichte donker, de erotische zweem en de soms beklemmende poses geven je

het gevoel dat de buitenkant

wel eens misleidend kan zijn. Ze exposeerde o.a. in New York, Parijs en Londen.

 

Light is an important aspect of the work of Jenny Boot. According to the artist, even though a photo, an idea, or a model can be beautiful, light is what makes or breaks a photograph. It is through the use of light that she is able to capture her models in painterly images. Jenny photographs women who, through their corporeality, express powerful or sensual personalities. The girls in her photos are women of the world that look you straight into the eyes and try to seduce you. These kick-ass women are not afraid to expose themselves. Jenny’s muses have this particular power of daring to be vulnerable. This is what we call girl power.

 

ROB MELLINK

May I sit and stare at you for a while

 

De fascinatie van Rob Mellink (NL, 1976) voor de vrouw blijft niet onopgemerkt. De voyeuristische maar spektakelloze manier waarop hij jonge vrouwen in beeld brengt, plaatst de toeschouwer van zijn werk direct in een benarde positie en geeft het publiek hierdoor de gelegenheid op deze blik te reflecteren. Het fotografische werk van Rob Mellink maakt een spanning voelbaar die op vergelijkbare wijze terug te vinden is in onze samenleving. En dan in het bijzonder in de wijze waarop wij onze identiteit en intimiteit in de moderne tijd presenteren en etaleren, in en met fotografie.

 

Rob Mellink is fascinated by women.  The voyeuristic way he portrays young women, places the spectator of his work directly in a voyeuristic position and gives the audience the opportunity to reflect on this look. His approach is not spectacular, yet the photographic work has a palpable tension that is similarly present in our society, especially in the way we present and showcase our identity and intimacy in modern times, in and with photography.

De Schipperskapel, Komvest 38 - Openingsuren do. tot zo. van 14:00 tot 17:00 - Gesloten op 25.12 en 01.01 - Jenny Boot - 03.12.2016 - 08.01.2017 - Vernissage en lezing: 02.12.2016 - 19:00

Rob Mellink & Luc Rabaey - 10.12.2016 - 08.01.2017 - Vernissage en lezingen: 09.12.2016 - 19:00

Gratis toegang - Organisatie Shakalaka vof

LUC RABAEY - Why should I Leave You

 

Why should I Leave You, to Wound Myself on the Sharp Edges of the Night. De titel en inspiratie voor de serie is het slotakkoord van het gedicht Taxi van de Amerikaanse dichteres Amy Lowell (1874 - 1927). In de nacht schuilt een paradox. Er heerst een zekere dreiging, maar tegelijk ook een verlokkelijke schoonheid. In de nacht zijn de straten leger en is het lastig kijken. Maar precies hierdoor is er ook zo veel te zien, word men zich bewust van het kijken zélf. Er doemt iets op uit de duisternis. Wat aan-vankelijk wazig is lijkt scherper te worden, contouren krijgen vorm, betekenissen ontstaan. Het licht doet stil, maar vastberaden zijn werk. De foto’s vertellen over de esthetiek van de verschijning. Precies door de onscherpte krijgen de beelden

intensiteit, levendigheid en energie. De fotograaf ontpopt

zich als observator van geïsoleerde fragmenten en flarden

van de werkelijkheid. Hij toont niet de scherpe onweerleg-baarheid, maar een nagelaten spoor tussen daarnet en zo meteen. Een bewogen beeld, een visueel gedicht: een ritmische, associatieve vertelling.

 

The title and inspiration for this series is the  final chord of the poem Taxi by the American poet Amy Lowell (1874-1927). In the night lies a paradox. There is a certain threat, but at the same time also a seductive beauty. At night the streets are empty and it is diffi- cult to see clearly. But exactly because of this there is also so much to see, one becomes aware of the look itself. What initially seems to be blurred becomes sharper after a while, contours are shaped, meanings appear.