Uw keuze
u bent bezoeker:
| waarom | gebed | geloofsbrieven | stempelboekje |
Wie zijn we
Wij zijn Rita Van Craenendonck en Jos Sannen, beide prille zestigers die vinden dat het leven op onze leeftijd nog heel wat te bieden kan hebben. Kansen krijg je niet, je neemt ze.
Samen hebben we een gezin met drie kinderen, Mieke en Tino, Leen en Karel. Daarbij zijn er nog de twee schattige kleinkinderen Kaat en Toon.
Ons leven verliep tot voor kort vrij intens. Naast een beroepsloopbaan bij Boerenbond was Jos ruim 15 jaar schepen in Geel. Rita was de thuishaven die instond voor de grote en kleine gezins- en huishoudelijke zorgen.
Sedert februari genieten ze van hun pensioen.
Reeds lang droomde Jos van een pelgrimstocht naar Compostela. In de schaarse vrije uren werd allerlei naslagwerk en boeken hierover doorgenomen. Naargelang de tijd vorderde en het einde van de beroepsloopbaan in zicht kwam, nam de droom de vormen van realisatie aan. De Compostela-microbe bleek daarbij nog besmettelijk te zijn. Ook Rita kreeg de smaak en vooral de goesting om mee op stap te gaan te pakken.
Hiermee staan ze voor de uitdaging om als gehuwd koppel samen op pelgrimstocht te gaan. ‘In goede en kwade dagen’.
30 juli 2010 is het zover.
Op vrijdag 30 juli slaan we de deur achter ons dicht en gaan op stap. Ruim honderd dagen later hopen we aan te komen in Santiago, 2.260 km verder. We rekenen op Sint Jacobus om ons te vergezellen enbij te staan waar nodig.
De vraag waarom op pelgrimstocht naar Santiago de Compostela is niet in één antwoord te vatten. We hebben er vijf:
1. Ons hoofd leeg maken : na een druk en intense periode in ons leven is er behoefte om terug te vallen op mekaar, om tijd te maken voor onszelf. Het werk, de politiek en het sociale verenigingsleven stonden in het teken van omgaan met en inzet voor anderen. Nu willen we dit los laten en ruimte maken om voor er mekaar te zijn.
2. Pelgrim zijn : Niet zozeer het aankomen in Compostela, maar we het onderweg zijn is de uitdaging. Hierdoor ruimte maken om te bezinnen. Compostela verschilt met de vele andere bedevaartplaatsen waar het aanwezig zijn het hoofddoel is. We rekenen erop dat we tijd en ruimte in ons hoofd hebben om zoals zovelen die ons voorgingen.
3. Mensen ontmoeten : nieuwe horizonten brengen nieuwe mensen. We rekenen erop dat we tijdens de tocht in contact komen met anderen. Onverwachte ontmoetingen met mensen langs de baan. We kijken ook uit naar de mede-pelgrims op de tocht die deel zullen uitmaken van onze Camino.
4. Stappen in voetsporen van meer dan duizend jaar Camino. Door al die eeuwen heen werd een kunstpatrimonium opgebouwd dat zijn gelijke niet kent. Ook hier willen we van genieten. Dit kan zowel een kathedraal zijn als een verloren romaans kapelletje of kerkje langs de route. Dit patrimonium zal voor een deel een baken zijn waarlangs we onze tocht zullen varen.
5. Deel zijn van een landschap. Het aanrijgen van de vele diverse landschappen wordt intenser beleefd bij het stappen. Nooit is de natuur en omgeving korter bij dan bij de stapper. Mee opgenomen te worden door de natuur en de landschappen, daar kijken we met volle verwachting naar uit.
Gebed om op pelgrimstocht te gaan
God, geef mij een hart
dat op pelgrimstocht kan gaan,
zich kan loslaten uit het gareel
van de zorg en verantwoordelijkheid
dat, los en vrij, de aarde kan proeven en ruiken
en de lucht en het water en de mensen erbij.
Geef mij een hart God,
dat, klein als een kind,
de verrassing beleeft van elke nieuwe morgen
en elke nieuwe horizond
at zich laat drijven op de wolken
en gaat rusten in een ondergaande zon.
Geef mij een hart
dat nog kan luisteren naar de vogels
en kan glimlachen bij de verre geluiden van koeien
als de morgen begint
Geef mij een hart
dat nog op uitkijk staat
naar vreemde mensen en andere dingen
en gelukkig is, om hun anders zijn
Geef mij een hart, God,
dat zich wil bekeren
tot de eenvoud en het geluk om kleine dingen.
(vrij naar M. Verhulst Uit de hemel zit van binnen)
 |
 |
 |