Op al mijn teksten is het auteursrecht van toepassing. Publicatie elders met commerciŽle doeleinden is alleen toegestaan met mijn toestemming. Niet-commercieel gebruik van mijn teksten mag van mij in principe altijd, mits u de naam van de auteur erbij vermeldt.

Shakespeare

 

 Tip:bezoek mijn nieuwe website over Shakespearevertalingen!


Vertalingen van de sonnetten van Shakespeare

1 - 2 - 7 - 18 - 56 - 66

 

Sonnet 1

(From fairest creatures we desire increase)

Een mooie mens moet ons zijn kinderen geven,
Zijn gratie mag niet als een roos vergaan,
Het is het kind dat hem doet verder leven
Als hij allang van ons is weggegaan.
Maar jij, gevangen door je eigen beeld,
Jij voedt je vlam met eigen vlees en wezen
Tot niets ons rest, niets dat je hebt gedeeld.
Je zoete zelf hoeft slechts zichzelf te vrezen.
Je siert de aarde als een frisse blom,
De bode van een kakelbonte lente,
Je eigen knop blijft echter dicht en stom
Jij lieve dwaas, bewaart het als een krent.
    Verteer jezelf en wat de wereld toebehoort
    niet in het graf, het ware kindermoord

     (vertaling:Jules Grandgagnage, 2011)

Originele tekst  en andere vertalingen van sonnet 1
 

 

Sonnet 2

(When forty winters shall besiege thy brow,...)

Na veertig winters, je gezicht doorploegd
Van tijd en weer waar is je schoonheid nu?
Versleten als een kleed dat je eens droeg!
Verdwenen met je praal, jij parvenu!
Waar ligt je ware schoonheid dan verborgen,
Als iemand er om vraagt dan weet je 't niet.
Of wijs je dan op je verzonken ogen,
Waar schaamt' en spijt verteert wat niemand ziet?
Een zonde is het dat je zo verspilt
Wat voor je toekomst zoveel had betekend.
Als je kon zeggen:dit kind heb ik gewild,
Het gaf een zin en richting aan mijn leven:
  Zo vindt je bloed een warme levensstroom,
  Waar anders koude wacht als stervensloon.

      (vertaling:Jules Grandgagnage, 2011)

Originele tekst  en andere vertalingen van sonnet 2

 

Sonnet 7

(Lo, in the orient, when the gracious light)

Aanschouw hoe in het oosten goddelijk licht
Het brandend hoofd verheft en ieder wezen
Zijn ogen baadt in 't majesteitelijk zicht,
Als eerbetoon aan 't vuur dat is herrezen.
Bij het volbrengen van zijn steile klim,
Zijn jonge kracht verspillend in zijn vaart,
Bewondert ieder sterfelijk oog die pelgrim
Op zijn ontstuimig gouden bedevaart.
Maar in het zenit eindt zijn heldentocht
En wacht hem slechts de daling naar de nacht,
En elke blik die hem daarnet nog zocht
Kijkt weg van deze grijsaard zonder kracht.
   Als jij zo verder leeft wordt dit je loon,
  Je sterft onbekend, of maakt een zoon.
 

   (vertaling:Jules Grandgagnage)

Originele tekst  en andere vertalingen van sonnet 7

 

Sonnet 18

(Shall I compare thee to a summer’s day?

Een zomerdag is jouws gelijke niet,
Niets is er dat jouw schoonheid overtreft.
Een knop in mei is weg voor je hem ziet
En het is winter voor je het beseft;
De zon? Die is te fel en veel te heet,
En is z' er wel, dan hangt ze achter wolken
En andere mooie dingen, voor je het weet,
Zijn die door ouderdom of ongeluk verzwolgen.
Als jij een zomer bent, dan ben jij eeuwig,
De schoonheid die je hebt zal nooit vervagen,
Zelfs in de dood zal niemand jou bewenen,
want dit gedicht zal heel jouw wezen dragen:
  De poŽzie draagt verder dan het leven,
  Zolang zij verder leeft, zal jij niet sneven.

        (vertaling:Jules Grandgagnage)

 Originele tekst  en andere vertalingen van sonnet 18

 

Sonnet 56

(Sweet love renew thy force...)

Vernieuw, mijn zoete Liefde toch uw kracht,
Zodat zij als weleer aan scherpte wint,
Meer nog dan lust door voeding wordt verzacht
Wordt liefde sterker voor wie haar bemint:
Zelfs als je ogen vol verzadigd lijken
En d' ergste liefdeshonger is gestild,
Mag geest van liefde niet voor dofheid wijken;
Zo zoek haar morgen weer voor ze verkilt.
De eenzaamheid die als een oceaan
Geliefden scheidt kan niet voor eeuwig duren,
Die droeve tussentijd is slechts een waan
Want hoop doet daag'lijks in de verte turen;
  Of laat dit onze droeve winter zijn
  Die zomerlust verjaagt met zonneschijn.

        (vertaling:Jules Grandgagnage)

Originele tekst  en andere vertalingen van sonnet 56

 

Sonnet 66

(Tired with all these for restful death I cry...)

Hondsmoe ben ik, en sterven is mijn wens
Van eerzamen als bedelaar t' aanschouwen,
En onbenullen met een rijke pens,
En door het valse lot geschaad vertrouwen,
En eerbetoon aan dwaze baantjesjagers
En onbesmette deugd tot hoer verlaagd,
En zuivere perfectie afgekraakt,
En kracht door zwakkeren ten val gebracht.
En kunst door blind bestuur monddood gemaakt,
En dwaasheid in een doktersjas verkleed,
En simpele waarheid om zijn aard versmaad,
En goedheid die moet buigen voor de zweep.
  Het liefste ging 'k moegestreden heen,
  Maar jij, mijn liefde, laat ik niet alleen.

     (vertaling:Jules Grandgagnage)

Originele tekst  en andere vertalingen van sonnet 66
 


 

©Jules Grandgagnage

 

[Schrijfmens] [signalement] [korte verhalen] [cursief] [essays] [gedichten] [Shakespeare] [John Donne] [publicaties] [bio] [links]