FEITELIJKE HENGELSPORTVERENIGING JURGENSWEB

bericht plaatsen kan via mail info op de hoofdpagina en via deze link

REIS-VISVANGSTBERICHT MADAGASCAR "ile de sakatia" 2012
met dank aan Frans , ABC sportvissen
Bedoeling was om op deze trip eens de mogelijkheden met kunstaas uit te proberen maar ook nu weer blijkt dat vooraf plannen hoe je zal vissen in de meeste gevallen niet mogelijk is.
Het zijn de omstandigheden terplaatse en op het moment die dit uitmaken en nu ook was dit het geval.
Het blijft immers vissen en je kan wel verwachtingen hebben maar je moet tevreden zijn met wat je krijgt.
Niettemin was het ook ditmaal een verrassende en mooie trip.
De boeking gebeurde via Club Faune .
Vertrekken deed ik met de TGV uit Rijsel . Daarna de vlucht Parijs / La Reunion , en daarna een korte vlucht La Reunion / Nosy-Be. In totaal toch een volle dag onderweg.
Zoals gebruikelijk werd ik afgehaald aan de luchthaven en na een korte rit en een boottochtje verwelkomden Jack en Mathieu de eigenaars van Sakatia Lodge mij voor de tweede maal.  
Vandaag was er geen vissen voorzien. Die avond trok ik ook eens naar de plaatselijke disco van het dorp, in een met plastiek omheinde ruimte komen de meestal jongere inwoners op zaterdag en donderdag avond zich hier amuseren en dansen. Best leuk om eens mee te maken maar na enkele uurtjes was het nu eindelijk eens tijd om na 2 dagen met dutjes tussendoor , mijn bed op te zoeken.
Gisteren waren er 3 boten uitgevaren . Eentje wist 2 espadons en de andere 1 te vangen. Hierop besloot ik in samenspraak met de visgids/schipper om vandaag op deze vis te starten en vervolgens dag per dag te zien hoe het verder zou verlopen.

Uit informeren had ik reeds begrepen dat er de afgelopen dagen weinig gevangen was en dat de door mij beoogde carangues zelfs volledig afwezig waren.

Om te beginnen sprak ik nog af dat alleen mijn hengels en molens op de boot mochten aanwezig zijn en dat er buiten mezelf niet mocht gevist worden.
Een afspraak die ik meestal maak en die me tot nu tot steeds het best beviel.
Het is immers veel leuker om aan mijn eigen , lichtere en betere uitrusting iets te vangen dan een vis van enkele kilo naar boven te hijsen met een pook van een hengel ! Na een 30 minuten varen zagen we reeds neerduikende zeevogels en werden twee hengels met bonito veertje uitgelegd.

Een uurtje later lagen er een tiental bonitos in het koelvak , genoeg aas voor een dagje vissen.
Enkele bonito buiken werden geprepareerd en wat later sleepten deze op een 15 tal meter achter de boot aan in de hoop dat die de interesse zouden wekken van de Espadons.
De aanbeten bleven echter uit en nergens was ook maar enige activiteit van espadons te bespeuren.
Volgens Madou mijn gids kwam dit door de regen van de afgelopen nacht, Espadons houden volgens hem daar blijkbaar niet echt van en reageren daar vaak op door gebrek aan eetlust te tonen.

We bleven echter proberen tot 13.30 uur waarna ik uiteindelijk besloot om toch nog enkele uurtjes op de bodem te vissen.
Zoals steeds kan je hier op de bodem op een diepte tussen de 45 en de 70 meter altijd wel iets vangen , en ook nu was dat zo.
Op een flink stuk bonito ter grote van een hand kreeg ik geregeld beet en in goed anderhalfuur wist ik 4 carpe rouges , 1 poison poulet , 1 baliste , 2 kleine baracudas en 1 haaitje te vangen. Allen niet echt groot maar best leuk om te vangen.

Om 15 uur stopten we met vissen en ging het terug richting hotel.
De boten moeten immers steeds ongeveer om 17 uur binnen zijn en afhankelijk van de plaats waar je stopt met vissen kost het terugvaren toch steeds wel minimum 90 minuten.
Nu waren we iets te vroeg waardoor we onderweg nog even stopten en op de lichtste hengels nog een vijftal skipjacks vingen uit een schooltje dat we tegen kwamen.
Hoewel klein van formaat zijn deze tonijntjes machtige vechters aan licht materiaal die je met felle runs aan het oppervlakte best de nodige sensatie bezorgen. Een mooie afsluiter van deze eerste dag.
Een andere boot met 4 franse vissers die samen met mij vertrokken waren hadden die dag slechts enkele stuks gevangen en niet groter dan enkele kilo waardoor ik constateerde dat mijn vangst van die dag toch zo slecht niet was.
In de bar gisteravond sprak ik met de fransen af om vandaag eens op kwantiteit te vissen en deze dan te verdelen onder de locale dorpelingen die gisteren reeds kwamen vragen of ze enkele vissen konden krijgen.
Om die reden besliste ik om vandaag bijna uitsluitend op de bodem te vissen en wel op een plaats die ik kende van verleden jaar , namelijk "Le serpent"
Deze bank ligt op 90 minuten varen van het hotel.

Ook nu weer koste het niet echt veel moeite om een achttal bonito's te vangen en bij het naderen van Le serpent besloot ik toch om hier nogmaals een 45 tal minuten te slepen met bonito buikjes.
Ook al omdat we onderweg door iets grotere zeevogels op de aanwezigheid van espadons waren gewezen. Madou toonde me dit door er zachtjes naar toe te varen waarna ik onder de vogels een bijna roerloos in het water hangende espadon kon waarnemen. Bijten was er echter niet bij.
Op de bonito buikjes kreeg ik echter wel 2 aanbeten , niet van espadon maar wel van een wat grotere bonito en eentje van een Orfy die gelukkig met zijn vrij scherp gebit de carbonlijn van 1mm niet door wist te bijten.

Aangekomen op Le serpent viste ik van 10.30 uur tot 14.30 uur driftend op de bodem op verschillende plaatsen.
In totaal bestond de vangst uit 34 vissen waaronder 1 haaitje van 30kg , merous tot 15kg , dame tombee , kapiteins , carpe rouges en noir . De ene nog mooier van kleur dan de andere en allen het vangen waard. In totaal zo'n 120 kg vis.
Terwijl ik aan het vissen was op de bodem wilde Madou nog even een lijn uitleggen met een Bonito buik die hij zonder verzwaring op de stroming achter de boot aan liet drijven.
Tijdens het uitleggen en slechts 5 meter van de boot vandaan werden we hierop verast door de aanbeet van een espadon die in volle lengte uit het water omhoog rees en hierbij het aas meenam.
Totaal verrast sloeg Madou zowat het aas uit de bek van de vis. Enkele seconden later was hij bekomen van deze verrassing en vierde hij de lijn terug enkele meter waarop onmiddellijk een tweede aanbeet volgde.
Maar ook nu weer kon hij de vis niet haken en bleef het bij deze wat ongewone aanbeten.

Op de terugweg probeerden we nogmaals afwisselend met bonito en met lures te trollen maar zonder resultaat.
Bij terugkomst aan het hotel stond zowat het halve dorp te wachten op hun vis en na de foto van de totale vangst met uitzondering van de haai die we de vrijheid gaven verdeelden we de vis. Er ontstond echter zowat een kleine chaos waarbij iedereen de andere zijn vis wilde dat jack en ik besloten dit de volgende dagen niet meer te doen. Alleen ik zou nog enkele vissen persoonlijk geven en de rest van de vissen die niet teruggezet werden zou jack in het vervolg onder het hotel personeel verdelen.

Van enkele Italiaanse vissers op een voorbijvarende boot vernam ik dat ze op Castor goed gevangen hadden .
Wat dat "goed" juist inhield was niet echt duidelijk maar ik was reeds van plan om 2 maal naar castor te varen en het leek me dan ook beter om dit op dag 3 en 6 te doen.
Het is echter wel zo dat je met een boot waarop slechts een motor staat je niet het risico kan nemen om dit alleen te doen.
De fransen waren echter bereid om mee te gaan zodat we met twee boten waren moesten er problemen zijn.
Castor ligt op 2.30 min varen en we vertrokken dan ook om 5.30 uur in de morgen.

Aangekomen op Castor rond 7.30 uur moesten we nog zorgen voor bonito's als aas. Op castor zie je echter zelden bonito's in scholen zwemmen en moet je op goed geluk trollen.
De bonito's die we vangen zijn aan de kleine kant maar wel ideaal omdat we van plan zijn met complete en indien mogelijk ook met levende bonito's te vissen.
Hiervoor worden er dan ook 4 bonito tubes gemonteerd. Dit zijn buizen waarin het water continu stroomt en waarin in elke buis een bonito past.

Al met al kost het ons 2 uur voor we voldoende bonito's gevangen hebben en het is dan ook reeds 9.30 uur als we twee lijnen uitleggen met levende bonito's zonder verzwaring.
Lang blijven ze echter niet leven want in geen tijd worden ze doormidden gebeten door de aanwezige haaien.
Het kost ons lijnen en bonito's maar brengt geen vis aan boord.
Ook verkassen helpt niet en we besluiten dan maar op de bodem te proberen met volledige maar dode bonito's.
Ook hier zijn de haaien echter alom aanwezig en omdat het de bedoeling is om te proberen een hondstand tonijn te vangen gebruik ik geen staaldraad met als resultaat een tiental doorgebeten lijnen.

Tussen de doorgebeten lijnen door weet ik 2 merous van +30 kg te vangen en ook 6 haaien tussen de 40 en de 60kg.

De dril van 4 haaien in minder dan 1 uur is zo inspannend dat ik door vermoeidheid de hengel te ver naar achter breng en zo de top te veel belast als de haai er plots weer vandoor gaat , gevolg : een gebroken hengeltop. Maar ook deze haai komt nog langzij en wordt onthaakt.

Kort in de namiddag proberen we na het verkassen een bonito buik uit te leggen in de hoop dat de haaien dit aas te klein vinden.
Ik ben pas een 5 tot 8 meter lijn ver als de lijn plots begint te lopen. Ik wacht de afgesproken 5 tellen , sluit de beugel , en terwijl de lijn op spanning komt sla ik aan.
Bij het aanslaan voel ik geen contact met de vis maar krijg wel als schouwspel een Marlijn die zich in volle lengte uit het water heft.
Onmiddellijk vier ik de lijn terug en enkele seconden later loopt de lijn terug strak terwijl diezelfde marlijn een tweede maal uit het water springt. Kans om aan te slaan krijg ik niet , want met een knal breekt de lijn.
Madou zegt achteraf dat de haak bestemd voor espadon gewoon te klein was om degelijk te haken . De tweede maal was de marlijn gewoon verstrikt in de lijn en niet gehaakt.
Voor mij was dit de eerste ontmoeting met een marlijn , maar door dit toeval waarschijnlijk niet de laatste.

Omdat er verder toch niet echt iets te vangen is stop ik met bodemvissen en gebruik ik de resterende tijd om te trollen. Dit met 1 volledige bonito en 2 lijnen voorzien van 5 meter diep lopende plastic lures.
Om het kort te maken , marlijn zag ik niet meer. Wel wist ik aan de lures nog 1 baracuda , 2 kleine rainbow runners , en 1 waho , 1 carpe jaune en 2 merou rouges te vangen.

dag 4 al en ondanks dat geen enkele boot ook maar één carangue binnenbracht wil ik vandaag toch even uitproberen of ze er uberhaup toch niet zitten.
We gaan dus op zoek naar een ondiepe plaats waar popperen mogelijk moet zijn.
Dit wil zeggen een diepte van rond de 20-25 meter.
We vinden genoeg zulke plaatsen maar het lijkt of de zee verlaten is vandaag, toch probeer ik hier en daar op wat gunstig lijkende plaatsen , echter zonder resultaat.
Misschien zitten ze dan wel eerder tegen de bodem ? Maar ook jiggen brengt geen enkele aanbeet. Het is reeds ruim na de middag als ik het uiteindelijk opgeef en drie hengels uitleg om wat te trollen langs de drop-of. Hierop krijg ik het volgende uur slechts één aanbeet met als resultaat een doormidden gebeten grote plastic lure . Waarschijnlijk door een grote wahoo.
Dan maar nog een uurtje op de bodem. Maar ook dat lukt niet echt . Er staat zo veel stroming dat het lood amper op de bodem blijft. Voel je de bodem dan kan je onmiddellijk weer tientallen meter lijn geven voor je die terug voelt , en ga zo maar door. Ik vang ondanks alles toch nog enkele vissen waaronder een Merou van +30 kg , maar echt veel is het vandaag niet.
Morgen wil ik nogmaals naar Castor varen , dus vandaag terug naar de beste plaats van de afgelopen dagen , namelijk Le serpent.
Maar ook vandaag lijkt de zee verlaten en is er niets te zien. Het lukt ons zelfs niet om in 2 uur ook maar één bonito te vangen.
Blijkbaar geeft Madou dit voorzien , want hij heeft voor het eerst een zestal diepvries bonito's meegenomen geeft.
Met al ons zoeken is het reeds 14 uur als we uiteindelijk op de bodem willen starten, ook nu weer is de stroming echter veel te fel en blijft het aas slechts enkele ogenblikken op de bodem.
We proberen zelfs om de boot te ankeren maar ook dat lukt niet. De stroming trekt het anker steeds los.
Uiteindelijk vind Madou toch nog een mogelijkheid waardoor vissen enigszins meevalt , namelijk na het uitwerpen van de lijn met de boot continu achteruitvaren .
Door wat spelen met de snelheid blijft het aas zo toch redelijk tegen de bodem aan en krijgt ik nu en dan een aanbeet.
Totaal van die namiddag : 1 carpe jaune - 1 merou 15kg - 1 poison poulet - 1 carpe noir en jawel , nog drie haaien maar wel kleintjes ditmaal zodat ik er eentje aan boord laat nemen voor een foto.
Normaal zou ik vandaag samen met de Spanjaard naar castor varen maar uiteindelijk besloot hij het vandaag toch niet te doen zodat ik alleen naar castor kon varen mits ik ofwel zorgde voor een grotere boot die beschikte over twee motoren , of een catamaran inhuurde. De prijs hiervoor was me echter wat te hoog voor een dag vissen waardoor ik verkoos om dit niet te doen.
We vaarden dan maar met drie boten uit naar Le serpent. Blijkbaar de enige plaats waarvan Madou dacht dat we toch iets konden vangen.
 
Kort na het uitvaren zagen we nu wel hier en daar bonito's door het oppervlakte klieven en liet ik twee verenlijnen uitleggen om voor het nodige aas te zorgen. Hoewel je niet echt van een zichtbare school bonito's kon praten wist ik in korte tijd toch niet minder dan 18 stuks te vangen, achteraf bleek dat de Fransen en de Spanjaard er slechts 3 wisten te vangen.

Zelf besloot ik om daarna al trollend naar Le serpent te varen , en ook de Spanjaard volgde ons voorbeeld. De Fransen vaarden er echter rechtstreek naar toe .
Ik trolde met bonito buikjes en kreeg geen beet. Achteraf bleek dat de spanjaard uit noodzaak door gebrek aan bonito's met lures genre rapala trolde en hierop verschillende aanbeten kreeg. Hij wist 2 tassarts , 1 wahoo , 1 mooie Corifin en 1 baracuda te vangen, in het vervolg moet ik ook een eens een dagje Rapala's inlassen !!!!!!! , en dit met een fijn staaldraadje , anders vang je zelden een tassar of wahoo.
Maar goed , dat bleek slechts achteraf , want GSM communicatie is hier niet mogelijk.

Op Le serpent aangekomen visten we met de drie boten zichtbaar in elkaars omgeving. Wijzelf pasten door de stroming terug de techniek van gisteren toe , namelijk achteruit varen. Het is wel veel lawaaierig door de continu draaiende motor maar ik kon zo toch wat vissen vangen.
Vissen zelf deed ik slechts met één lijn op de bodem en flinke stukken bonito als aas, Madou zorgde daarnaast steeds voor een andere lijn zonder verzwaring achter de boot. Deze werd afwisselend de ene maal voorzien van een volle of halve bonito .
Soms gebruikte hij hiervoor ook een waterfles als dobber die met een elastiek aan de lijn bevestigt werd op een tiental meter van het aas.
Het was op deze manier dat ook een aanbeet volgde. Bij de aanbeet schiet de fles los van zodra die onderwater getrokken wordt en de lijn die aan de hengel tussen twee elastiekjes vastgehouden wordt tegen het aflopen springt hieruit en zo kan de vis vrij lijn nemen.
Onmiddellijk na de aanbeet sta ik reeds achter de hengel en wacht geduldig tot de lijn strakloopt. Ondertussen krijg ik van Madou de informatie dat het aas een grote bonito aan een dito haak is waardoor we hopen op een marlijn . Als het geen haai is dan ben ik al tevreden denk ik ondertussen.
Als ik aansla volgt onmiddellijk de jump en tot onze verbazing is het een espadon, het is slechts een 15kg lijn en mijn eerste gehaakte espadon van deze trip waardoor ik voorzichtiger dril dan anders.
Hierdoor en waarschijnlijk ook door het grote aas springt de vis dan ook niet zo veel als gebruikelijk. Toch is het nog wel zo zichtbaar dat de Fransen even komen kijken. Ze zijn echter zo nieuwsgierig dat ze met hun boot zelfs in de drilzone komen. Ze blijken dat echter toch te beseffen als de espadon op slechts enkele meter van hun boot nogmaals uit het water jumpt waarna ze wat meer afstand nemen. Uiteindelijk gaat alles toch goed en komt de vis langszij.
Het landen zelf is routine en hoewel ik vraag om de vis indien mogelijk terug te zetten zegt Madou dat het nutteloos is omdat hij hem reeds een tik met een honkbal knuppel gaf.
Het is een prachtige vis , niet van de grootste maar toch een mooi formaat en voor mij een mooie afsluiter van deze vakantie.

En voor de rest , nou ik wist nog 6 carpe jaune - 1 merou rouge - 2 carpe rouge - 1 carpe noir - 1 merou - 1 kapitein - 1 kapitein dorade en 1 haai te vangen.
En hoewel het deze maal bijna steeds geen grote vissen waren maakte ik van de gelegenheid eens gebruik om zelf op de foto te gaan. Meestal is het immers zo dat ik niet steeds alle vissen fotografeer gewoon omdat ik hiervoor geen tijd heb omdat ik wil vissen !
Daardoor zie je me ook zelden op de foto en achteraf spijt het me ook soms omdat ik meestal te weinig goede foto's heb in verhouding tot de gevangen vissen.
Maar ja , de herinnering blijft en dat is toch wel het bijzonderst.
En de Spanjaard en de Fransen ...... nou , ondanks de bonito's die we ze extra gaven wisten ze op de bodem omzeggens niets te vangen. Wat toch wel aangeeft dat de ene schipper beter is dan de andere .
Bedankt Malou .......

■Schimano kaibutsu deep monsters CKDMS8012 Popper spinning
Volgens de beschrijving : de hengel voor GT's zoals trevally +50kg
Lengte 2.44 - Transportlengte 157cm - 2 delig - werpgewicht tot 300gr -
■Tenryu All Rd Rugissante
Volgens de beschrijving : ideaal voor bootvissen : lures en oppervlakte pluggen , soepele lures en voor zware visserij : palangrotte , levend en dood aas
Lengte 2.42 - Transportlengte 150cm - 2 delig - werpgewicht 30/110gr -
gewicht 297gr
■Schimano antarex ANTAXBT763050B
Lengte 2.28 m - 2 delig - transportlengte 166 cm - Gewicht 401 gr - 30-50lb - aantal ogen 11 Fuji SIC ogen , speciaal voor gevlochten lijn .
■Rapala jigging JIG 602 SH
Lengte 6"/180cm - 30/60Lbs - werpgewicht lures max 400gr
Transportlengte 122cm - 2 delig
■Technochrome Sea Flex 250
Lengte 2.5m - werpgewicht 250/500 gr
Transportlengte 127cm - 2 delig

MOLENS :
STELLA 20.000 LIJN : 0.45 60kg 220 meter
STELLA 10.000 2 x 0.30 25kg 300 meter / 0.25 15kg 300 meter
STELLA 8.000 0.30 25kg 150 meter
alle lijnen waren Berckley Metered line , wat inhoud dat ze per 10 en 50 meter van kleur veranderen. Iets duurder maar zo weet je steeds hoeveel lijn de vis neemt of hoe diep je vist. Een aanrader.

Voor het zwaardere werk gebruikte ik meestal de Kaibutsu en de sea flex
De leukste hengels voor het bodemvissen waren de antarex en de Tenryu

Frans Noyelle
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
REIS-VISVANGSTBERICHT IERLAND BART EN DAVY 2011

Deze avond 15 oktober opnieuw aangekomen op de beara peninsula reeds voor het zesde jaar op rij gaan we nu vissen op dit schiereiland aan de zuidwest kust van Ierland.
Ditmaal zijn we wat later op het jaar, volgens de lokale visser zou er enkel wat minder rog zitten, maar zou je in deze periode wel wat mooie gulletjes, pladijzen en scharren kunnen vangen vanaf de kant, ook alle andere vissoorten die we normaal in de zomer belagen zoals kathaai, lipvissen, conger, makreel, harder en pollacks zouden er nog volop te vangen zijn.

Na een tien uur durende reis en wat bijgepraat te hebben besluiten we nog een korte vissesie te houden op een stek dichtbij de bed & breakfast die ook in het donker makkelijk bereikbaar is. Door wat later op het jaar te komen zullen we wat meer in het donker vissen , enerzijds biedt dit voordelen conger en kathaaien azen tijdens de duisternis beter, anderzijds is vissen in de duisternis toch minder praktisch. We zijn uiteraard voldoende en goed uitgerust met de nodige verlichting en rond 20h30 betreden we de rotsen rond homeopathy bay, elk 2 hengels opstellen en gooien maar, het is windstil waardoor we de lijn mooi kunnen aanspannen en de hengeltoppen lichtjes gekromd staan. Klaar om uit te slaan bij enig teken van leven aan de andere kant van de lijn. Als aas gebruiken we inktvis, sandeel en makreel en hopen hiermee toch wat vis aan de kant te krijgen Na een kwartiertje is het zover de eerste beten zijn een feit, maar niet elke beet is vis deze avond we kunnen slechts 50 procent van de  aanbeten verzilveren. Na 2 uur vissen bestaat de vangst uit 4 kathaaien en 1 hondshaaitje
Een korte sessie dus want rond 22h30 houden we ermee op , de eerste vissesie in ierland 2012 was een succes hopelijk vangen we de komende dagen nog meer mooie vis. Aan het weer zal het niet liggen enkel op maandag verwachten ze wat minder goed de rest van de week zal het goed meevallen zeker voor de periode van het jaar.

zondag 16-oktober volledige dag vissen in Ierland vandaag, het weer valt goed mee en we besluiten naar het verste punt van het eiland te rijden Dursey island en dursey point, deze zijn eigenlijk enkel goed te bevissen als het rustig weer is, er staat wel wat wind maar met morgen maandag rukwinden tot 90 km per uur en hevige regenbuien voorspeld nemen we het zekere voor het onzeker en bevissen we de locatie vandaag.
Rond 11uur komen we aan op dursey point er staat een redelijke deining. We besluiten om met een lichte spinhengel  enkele makrelen te vangen die we dan later als aas kunnen gebruiken, verenpaternoster met pilker eronder moet de klus klaren.
Na enkele malen gooien is het prijs, geen makrelen wel koolvis en pollak geen grote een 40 tal cm maar ze geven wel leuke sport op de lichte spinhengels
Na een half uurtje passeert er een schooltje makreel en kunnen we er in een tweetal worpen een tiental haken, zo vlug het schooltje gekomen is zo vlug zijn ze weer weg ook. Daar er in de baai voor ons duidelijk wat pollak zit beslissen we wat verder te spinnen maar nu gericht op deze vis met een schuifloodje van 60 gram met een plastic sandeel eraan. De techniek is wat anders maar daarom niet minder doeltreffend al vlug vangen we wat grotere pollak met uitschieters tot bijna 2 kilo.

Daar er niet enkel pollak en koolvis zat bewees een gulletje van net geen kilo die zich gehaakt had aan de sandeel. Niet direct verwacht maar er zitten er in deze periode van het jaar wel meer in deze wateren. Het is de bedoeling dat we er wat later op de week gericht op gaan vissen met aas. Rond 15h in de middag is het leuk geweest en beslissen we ons geluk te proberen ergens anders.
Na wat gegeten te hebben stellen we onze hengels op te dunboy woods en hopen wat lipvissen en congers te vangen, wat verder in de baai ligt ook een zandplaat waar je kans maakt een rog te vangen. Na een half uurtje is alles opgesteld en kan het wachten op de eerste conger of rog beginnen. Ondertussen probeer ik wat lipvis te vangen met de dobber terwijl Davy dezelfde vissen probeert te vangen vaste montage beiden zijn succesvol toch zijn het de ietwat kleinere lipvissen die boven komen.

Als de duisternis valt vangen we de eerste congers , de grootste weegt een kleine 5 kilo en is al redelijk wat sport om hem tussen de stenen en wier geland te krijgen. Ook voor de foto is het wat worstelen maar we geraken heelhuids met de vis op de foto. En dan als we het niet meer verwachten plots beet op de lijn die inlag voor rog, hij is niet groot en komt dan ook makkelijk binnen , maar het is een rog.

Vandaag 17 oktober de slechtste dag van de week voorspeld en de voorspelling klopt volledig, hevige rukwinden en regenbuien werd het allesbehalve een perfect visweertje Paul stelt ons dan ook een locatie voor waar we toch iets beschermd zitten tegen de rukwinden, we zien wel hoe het loopt met het weer,maar hopen zo toch nog een visje te vangen op deze druilerige dag.
Op de stek kunnen we zowat alle vissoorten verwachten die je op de beara kan vangen en de opener is voor de onvermijdelijke hondshaaitjes. Enkele minuten later hebben we al opnieuw beet nu een dieper doorbuigende hengel en een duidelijk krachtiger beet, de vis die bovenkomt is dan ook geen hondshaaitje meer, maar een mooie stekelrog, krijgen wat hoop om nog wat vis te vangen vandaag.  Beschut van de wind proberen we met een dobbermontage wat vis te vangen, als aas gebruiken we zagers op een fijne haak maatje 1/0. De juiste diepte is wat aftasten en zoeken maar eenmaal gevonden gaat de dobber geregeld onder met wat kleine pollack en lipvisjes tot gevolg.
Na de middag gaat het van kwaad naar erger met het weer, we besluiten dan ook rond 15 uur er vroegtijdig mee te stoppen voor vandaag, niet echt goed kunnen vissen maar toch een mooie stekelrog gevangen wat onverwacht maar het maakt deze visdag toch nog ietwat goed.

Dinsdag 18 oktober wind heeft zich omgevormd naar een matige zuid-westen. Wat het in vergelijking met gisteren een meer dan aangename dag maakt om te vissen.
Vandaag neemt Paul ons mee naar de andere kant van het schiereiland en na wat zoeken komen we uit  bij de baai genaamd bleu islands , het is een kleine baai waar de bodem bestaat uit zand en grind, in de baai zelf liggen er enkele rotsen die kleine eilandjes vormen.
Door de rotspartijen en de stroming is de baai een wirwar van zandbanken en diepere geulen, ideale habitat dus voor verschillende vissoorten.
In de diepere geultjes zou er rondvis zoals pollak en gulletjes jagen en op de zandbanken zou er platvis zitten, geen scharretjes of bot zoals bij ons in België onder de kant, maar pladijzen tot anderhalve kilo.
Om ons nog meer te overtuigen van de stek toont Paul ons foto's van een vissesie van de vorige week waar ze een vijftal pladijzen van boven de kilo gevangen hebben samen met wat gulletje van rond de kilo
Rond elf uur in de morgen zijn we volledig opgezet en aan het vissen, inderdaad gooi je een 40 tal meter uit zit je midden in een geul en gooi je in wat dieper water iets verder gooien en je onderlijn komt op een ondiepe zandbank terecht.
Als aas gebruiken we zachte krab en tappen, beiden had Paul geregeld en zijn van prima kwaliteit, als onderlijn gebruik ik één lange wapperlijn van ongeveer anderhalve meter uitgerust met een haakje 1.
Klein genoeg voor een eventuele platvis en toch nog sterk genoeg voor een gulletje aan de kant te krijgen, lang hoeven we niet te wachten, na een kwartiertje komt er al vis naar de kant.
Een gulletje van rond een kilogram kon de zachte krab niet weerstaan en mocht mee op de foto.
Alle vis die we hier in Ierland vangen, dus ook de gulletje, gaan terug in het water, in het eerste uur vangen we er in totaal 4 gullen allemaal van hetzelfde formaat
Na het 4de gulletje wordt het rustig enerzijds te verwachten het is laag water nu en de stroom valt volledig weg, tijdens deze dode periode proberen we wat te dobbervissen voor lipvissen maar zonder veel succes, de zand en grindbodem is ook zoals te verwachten niet ideaal voor lipvissen die zich meer in de kelp rond de rotsen ophouden.
Na een 2 tal uurtjes begint de stroom te steken en de vis opnieuw te lopen. Met als gevolg geregeld beet en gulletjes op de kant. Ik vang er nog enkel bij en tik mijn totaal aan tot elf gulletjes. Allemaal dezelfde maat grootste 1,1 kilo kleinste 0,96 kilo. Davy sluit af met 5 gulletjes wat ons totaal op 16 stuks brengt en dit vanaf de kant !. Geen supergullen dus maar je vangt niet elke dag 16 kilo gul vanaf de kant
En de platvissen ja die zaten er precies niet vandaag. De hengels die op de zandplaat gegooid werden leverden soms een gulletje op soms niets.
Als uiteindelijk de duisternis valt is het constant beet maar geen gulletjes of andere vis meer enkel hondshaaitjes Vanaf je ingooit is het bijna prijs korte slagen op de hengeltop gevolgd door een slakke lijn. Een uurtje na het ondergaan van de zon als ik ondertussen al 7 hondshaaitjes gevangen heb besluiten we ermee op te houden en de terug weg naar de b&b aan te vatten

19 oktober zitten in het midden van de reis vandaag gaan we boothengelen.
Op het eiland is er maar 1 bootje die serieus met boothengelen bezig is en dat is de "Tigger" van John Angles. In het verleden hebben we al enkele malen uitgevaren met John en hij is een super kerel weet heel veel van vissen in de streek,  nog belangrijker hij weet altijd wel de vis te vinden en met af en toe een grappige noot is een dagje uit op de tigger altijd een leuke dag, vandaag is niet anders net na het uitvaren van de haven van Castletownbere gaan de motoren al af en proberen we wat aas te vangen voor de rest van de dag namelijk makrelen.
Echt leuke sport is het niet aan een 30lb boothengel makrelen naar boven takelen, wat we willen is zo vlug mogelijk voldoende aas te hebben om de rest van de dag voort te kunnen.
Na een tiental minuutjes liggen er een 50-tal makrelen in de bak en geeft John het teken van lijnen binnenhalen en je schrap zetten we varen naar de eerste stek dat is een rif net in Bantry Bay gekend voor de pollack tot 10lb en leng tot 20lb , het vissen verloopt hier moeilijk en als we na 3 driften slechts enkele grote wijtingen en een pollack hebben besluiten we door te varen riching atlantische oceaan .
Volgende stek zit er duidelijk wat meer vis, vooral pollack van rond de 3 kilo leng tot 4 kilo en grote steenbolken. Daar we elk met verschillende kunstaas vissen is het al vlug duidelijk dat de rode jellyworms en de rode octopusjes favoriet zijn vandaag. Als je de haak nog eens extra aftipt met een stukje makreel maak je kans op een leng indien niet, is de kans veel groter om een pollak of steenbolk te haken, vissen is wel leuk maar de echt grote pollak en leng zit er niet, na kort overleg besluiten we al driftend over een zandplaat platvis te vangen Om dan de laatste 3 uur af te zakken naar black ball rock een enorme klif waar op je op een tiental meter van de kant al in water zit te vissen die 30 meter diep is ! En wat nog beter is er zit altijd wel wat conger in de buurt.

Het driften voor de platvis daar kunnen we kort over zijn geen enkele platvis gezien.
Alle hoop om toch nog aan een mooie vis te komen vandaag lag dus bij het congervissen.
Eenmaal geankerd, wat niet eenvoudig is op een rotsbodem en met 30 meter water onder de kiel, gingen de makrelen op de haak en de diepte in. Als haak gebruiken we maat 8/0 met een stalen onderlijn van een kleine meter die via een schuiflood verbonden is met de hoofdlijn, als aas gebruiken we makreel ditmaal geen kleine stukjes filets, maar volledige flappers. Dit is een makreelhoofd waar de beide filets aan hangen te bengelen. Enkel de middengraat en staart zijn er uitgesneden ; de haak word door de onderlip en tussen de ogen geprikt. Ook vanaf de kant vissen we zo op congers dus het vertrouwen is aanwezig.
Lang duurt het allemaal niet vooraleer er beten komen , een kwestie van juist lang genoeg te wachten tot je zeker bent dat hij gehaakt is dan proberen zo vlug mogelijk de eerste meters te winnen zodat hij vrij is uit de rotsen. Wetende dat een conger als enige vis evengoed achteruit zwemt als vooruit en zich muurvast kan tussen de rotsen wringen is het duidelijk dat er heel wat beten verloren gaan door te lang of te kort te wachten bij het voelen van de eerste aanbeet. Gelukkig slaagt iedereen aan boord erin een conger of 5 naar boven te krijgen, genoeg om een foto te nemen en te onthaken, De congers zelf komen nooit of heel zelden over de reling, en dit enkel voor de veiligheid een conger van over de 10 kilo die wild rond zich spartelt en hapt naar alles wat in de buurt komt op het achterdek wil niemand meemaken. Een zware T-bar onthaker net buitenboord doet zijn werk meer dan perfect en alle congers worden dan ook mooi onthaakt terug in hun element gezet.
Dat ze eenmaal hun aas vast hebben niet meer lossen is duidelijk als Davy eentje boven draait. Deze had het aas gevonden maar nog niet de haak groot is dan ook de verwondering als we de haak zien bovenkomen met daaraan het aas en aan het aas de conger, makkelijk te onthaken dat wel. Maar om als vis op deze manier 30 meter naar boven gepompt te worden moet je toch wat karakter hebben en niet willen lossen.
Rond 4 uur in de namiddag besluiten we dat het genoeg geweest is voor vandaag. 

Dag 5 van de ierlandreis en opnieuw een mooie dag weinig tot geen wind en niets van neerslag. Ideaal om deze avond de nieuwe stek te proberen die John ons heeft aangeraden, maar in afwachting daarvan moet er ook nog gevist worden tijdens de dag uiteraard.
Als locatie kiezen we de rotsen net voor bank harbor een klein haventje waar er enkele kleine bootjes van krabvissers liggen en waar er blijkbaar in lang vervlogen tijden ooit een overzet was naar bere island
De afgelopen jaren hier regelmatig gevist en steeds mooie kathaaien weten te vangen  het vertrouwen in de stek is dan ook groot. Eenmaal de hengels opgetuigd en de  6/0 haken beaasd met verse makreelfilets en inktvis kan het wachten op de eerste kathaaien beginnen. We gebruiken grote haken en grote stukken aas om de hondshaaitjes wat af te houden, de kathaaien willen precies niet bijten op deze donderdag.
Na een drietal uurtjes vissen heb ik er eentje gevangen en de tij gaat alweer naar slak tij wat de vangsten er zeker niet zal op verbeteren.
We beslissen dan ook bank harbor voor gezien te houden en een 2 tal uurtjes te gaan spinnen op dursey vooraleer we de zeebaarsstek te proberen
Dursey ligt op de weg van bank harbor naar ballydonehan beach, en met enkel een spinhengel en wat kunstaas zijn we vlug de rotsen afgedaald naar onze vertrouwde rotspunt. Bedoeling is om met jellyworms en ander plastic imitatie visjes wat pollak proberen te vangen. Geen makrelen pluimpjes of pluggen of andere toestanden, gewoon simpel voor wat pollak proberen te gaan deze 2 uurtjes
We doen dat met een schuiflood van een 60 tal gram met daaronder een haaklijntje van anderhalve meter die we zo ver mogelijk uitgooien vervolgens het lood laten zakken tot op de bodem en dan rustig binnendraaien simple as that.
Dat het werkt bewijzen de pollakjes  die naar de kant komen, de grootste van de middag is net 2 kilo en laat zich vangen aan een firetail, een zwarte jellyworm met rode staart samen met de imitatie sandeel blijken deze opnieuw het meest doeltreffend om pollack te verleiden tot een aanbeet
Rond 16 uur in de namiddag klimmen we de rotsen weer op en gaat het richting Allihies een klein dorpje aan de noordkant van het eiland. Net voor het dorp ligt ballydonehan beach het enige echt strand van het schiereiland. Beetje vreemd zicht een zandstrand tussen alle rotspartijen maar als er zeebaars zou zitten is het het proberen waard en rond 17 h wandelen we bepakt met ons hengelmateriaal over het strand naar de rotsen volledig links van het strand
Na een klein riviertje op het strand door te waden komen we op de rotsen. Het doet ons denken aan een golfbreker zoals wij die kennen aan de Belgische kust dus we voelen ons in ons element. Als aas gebruiken we zoals aangeraden makreelstrips Davy probeert met een plastic sandeel op de kop van de rotsen wat te spinnen
We zijn hier op aanraden van John de schipper de ons de dag voordien meegenomen had voor een dagje boothengelen, zeebaars is eigenlijk een beetje het omgekeerd verhaal als bij ons aan de Belgische kust hier komen ze pas toe rond oktober , november en zijn weer weg rond februari maart. Wel blijven er enkele exemplaren tijdens de zomermaanden rondhangen, en heb je dus gedurende het volledige jaar wel kans er eentje  te vangen, rond deze periode moeten ze dus beginnen rondzwemmen op het strand en rondom de rotspartijen op zoek naar aas.
Er werd ons aangeraden een gewone wapperlijn montage te gebruiken en net zoals bij ons net achter de branding en dicht bij de rotsen te gooien. Het wordt vandaag geen visdag met veel vis, bank harbor in de morgen was een teleurstelling, de pollak op dursey zat er in goed formaat en de strandstek was mss nog wat te vroeg op het jaar want de zeebaars zat er niet maar we hebben een nieuwe locatie leren kennen die we in de toekomst zeker nog eens zullen bevissen
De wind is gedraaid naar een forse zuidenwind als we de vrijdagmorgen opstaan, dit betekent dat de volledig noordkant van het eiland moeilijk te bevissen valt. cod's head stond al op ons lijstje om te bevissen en ligt prima afgeschermd.
Leuke locatie waar ik mijn grootste conger van de kant ooit heb gevangen, De vis die we dus gaan proberen te vangen vandaag is uiteraard de conger. Na een steile afdaling kunnen de makreelfilets en flappers te water, maar lang hoeven we niet te wachten Amper een half uurtje na het inleggen van de lijnen vang ik mijn eerste congertje , geen grote maar de kleine tikken op de hengeltop hadden hem verraden. 
En we worden beloond met grotere exemplaren , ik vang er in totaal 5, met een maximum gewicht tot 8lb. Davy vangt er 2, maar wel waarvan er eentje een mooi gevecht levert en de weegschaal uiteindelijk doet uitslaan tot 15lb. Tijdens deze 4 uur durende vissessie hebben we ook wat andere vis zitten belagen zoals de makrelen en de lipvissen. Beiden hebben we gevangen maar niet in grote aantallen
Mijn spinhengel lag klaar uitgerust met wat veertjes en een 50 gram zwaar loodje om tussendoor wat extra makreel bij te vangen als aas. Was in het begin geen succes ik kon gooien waar ik wilde in de baai, diep of ondiep, rap of traag geen makreel,tot er na een uur of 3 een groep meeuwen al cirkelend de baai ingevlogen komen, in het verleden is dat al meermaal een indicatie geweest van een school makreel die kleiner vis aan het opjagen is en als ze voor ons zitten is het inderdaad bingo. In enkele malen gooien draai ik er een makreeltje of 10 uit en dan zijn ze opnieuw verdwenen, maar we hebben nu toch wel nog wat vers aas.
Tegen de late middag besluiten we op te kramen en een andere stek op te zoeken. We proberen opnieuw de locatie uit waar we eerder in de week goed gulletjes gevangen hebben, als aas hebben we diepvries wormen, messen (razorfish) en makreel mee vooral met die eerste 2 vermoeden we een goede kans te maken op een gul of pladijs.
De beet zit er opnieuw direct goed in enkel zijn het geen gulletjes of pladijzen maar opnieuw hondshaaitjes. Leuk om te vangen en als je er eentje vangt aan de Belgische kust is het altijd iets speciaals, maar we zijn ze hier toch wel een beetje beu aan het worden.  Overschakelen op grotere haken en grotere stukken aas zoals we doen bij het vangen van kathaaien gaat hier moeilijk omdat we dan geen kans meer maken op pladijs of andere mooie platvis. Al onze hoop is gevestigd op het feit dat er mss een pladijs of gul ietwat rapper op het aas zit dan de hondshaaitjes, maar het blijft ijdele hoop, een tiental hondshaaitjes later druipen we dan ook opnieuw af naar onze b&b.

Voorlaatste dag in Ierland vandaag, Paul stelt ons voor het eens op Dursey eiland zelf te proberen.
Klinkt ons een goed plan en als we rond 9 uur de b&b verlaten richting dursey begint het te regenen.
Geen goed begin van de dag en het wordt nog slechter als we een klein uurtje later op Dursey point toekomen, moeten we vaststellen dat door een technisch defect de kabelbaan die het vaste land met het eiland verbindt niet werkt vandaag
We beslissen nu we hier toch zijn nog eens te spinnen voor pollak de afgelopen week zijn er al enkele uitgekomen tot 2 kilo. Was leuke sport en we beginnen de techniek steeds beter onder de knie te krijgen . Licht bepakt dalen we de rotsen af tot aan de waterkant en als de eerste kunstaasjes richting oceaan vliegen stopt het ook nog met regenen. Een meevaller en als straks de pollak nog wil bijten wordt het helemaal perfect. De pollak heeft er vandaag iets minder zin in , we vangen er wel af en toe eentje maar geen echte grote vissen
Na de middag beslissen we om het deze avond nog eens op conger te proberen op een stek dichtbij de b&b. Hiervoor kunnen we tuurlijk altijd extra makrelen gebruiken en ik vervang mijn plastic jellyworm door een verenpaternoster in de hoop wat makreel te vangen.
Bij de 1ste draai is het al beet , maar ik krijg veel meer dan ik verwacht had , de hengel staat werkelijk dubbel en mijn slip loopt af als een gek. Als ik uiteindelijk de vangst tot vlak bij de rotsen krijg zie ik dat ik mijn verenpaternoster door een school koolvis moet getrokken hebben er hangen maar liefst 4 koolvissen aan van rond een kilo  
Hier sta ik dan , in een poging de vissen uit het water te krijgen vallen er "gelukkig" al 2 af  als ik de overige 2 naar boven til breekt de knoop van de 2de haak af. Resultaat 1 mooie koolvis aan de kant. Uiteraard is het niet de bedoeling om zo verder te vissen noch voor mijn materiaal noch voor het plezier van het vangen. Ik vervang de veren door een lichte werppilker van 35 gram en probeer iets minder diep te vissen
De school koolvis is nog aanwezig , gevist met slechts 1 pilker is het een plezier.Ze nemen de pilker iets harder als pollak en vechten minstens even hard. In het komende half uur vang ik er nog 5 exemplaren bij, allen rond dezelfde maat de grootste tikt af op op 1,25 kilo. Uiteraard worden ook deze vissen teruggezet
Rond 16 uur besluiten we dan maar af te zakken naar de volgende stek, we hebben nog wat makreel bij ons en mss vangen we er nog enkele bij eens we ter plaatse zijn. Op de congerhengels is het in het begin rustig, de makreelfilets op haak 8/0 blijven zelfs onaangeroerd het eerste uur.
Terwijl we nog daglicht hebben probeer ik wat aasvis bij te vangen, en gooi de veertjes zo ver mogelijk in de baai hopend dat ze opgepikt worden door een school makreel. Groot is dan ook mijn verwondering als ik makreel begin te vangen net onder de kant. Op het moment dat ik een tiental meter van de kant verwijderd zit en ietwat vlugger begin te draaien om het hoogteverschil goed te maken krijg ik aanbeten. Ik slaag er uiteindelijk in een tiental makrelen aan de aasemmer toe te voegen wat ons nu voldoende aas heeft tot het iende van de reis
Na een uurtje begint de conger toch te azen en vangen we er een drietal. Grootste is 7lb, opnieuw geen monsters, maar dit hadden we op deze stek ook niet verwacht. Rond 21h houden we het voor bekeken de laatste vissesie in de duisternis hier in Ierland zit erop.

Laatste dag van de Ierlandreis en ze voorspellen niet veel goeds voor het weer die er aan zit te komen vandaag. Daar we deze reis eigenlijk nog geen mooie kathaai gevangen hebben besluiten we naar norfolk rocks af te zakken. Deze rots is enkel te bereiken bij laag water, de uurtjes rond hoog water loopt het rif rondom de rots vol met water en kan je er zonder bootje niet af
Deze middag is het rond 15 uur hoog tij dit houdt in dat we voor 13 uur er moeten zijn en er pas om 17 uur af kunnen. Dit past perfect in onze planning het is de laatste dag vissen en rond 18h zijn we dan terug in de b&b en is het valiezen maken. We zijn al vroeger op de stek en rond 11h  zijn we volledig opgetuigd en gaan de inktvissen en makreelfilets te water. Met maat 6/0 gebruiken we opnieuw grote haken die uitgerust worden met grote stukken aas onder de vorm van volledige inktvisjes en makreelfilets
Bedoeling is hierme de hondshaaitjes wat af te houden zodat de kathaaien meer kans krijgen het aas te vinden. En kathaaien die zouden er hier aan norfolk rocks moeten zitten , samen met bank harbor is dit de place to be op het schiereiland het duurt dan ook niet lang of de hengeltoppen beginnen te dansen en de eerst ja hondhaaitjes komen naar de kant
Rond 14h zoals verwacht gaan de hemelsluizen open en niet zo een klein beetje binnen de paar minuten is alles doornat. Veel keuze hebben we niet het wordt vissen tot minstens 17h eerder kunnen we er niet af. Dan maar doorvissen en ik vang tussen de hondshaaitjes door een rockling of diredradige meun precies een grote gevlekte loemp maar dan met 3 tastbaarden. Leuk is een vissoort die we niet elke dag vangen, maar nu ook niet de vis waar we gericht op vissen, dan gebeurt het toch nog,  eerst vang ik een kathaai van 7lb en ietwat later vangt ook Davy zijn kathaai van 7lb. Allebei tevreden dat we toch doorgezet hebben en in de laatste uurtjes van de visreis toch nog een redelijke kathaai kunnen vangen hebben. Als we tuurlijk gaan vergelijken met vorig jaar waar we 12 kathaaien gevangen hebben boven de 7 lb en waarvan er 5 boven de 10lb uitkwamen dan moeten we toegeven dat het dit jaar toch een stuk minder was.
Rond 17h15 zijn we van de rots af en gaat het richting auto , deze visreis is afgelopen het waren een leuke 10 dagen met heel wat vis en leuke momenten.
Fotomateriaal van dit bericht
groeten, Bart
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
REIS-VISVANGSTBERICHT Frankrijk-Toulouse 2011

De 212cm meerval van Tom redacteur zeehengelsport

Toen ik in juni van dit jaar besloot om me op meerval te gaan concentreren, had ik een heel concreet doel voor ogen: ik wilde mijn persoonlijke record qua lengte verbreken. Dat stond intussen alweer een paar jaar op 148 cm – een konger die ik in Schotland vanaf de rotsen had mogen vangen – en een beetje meerval gaat daar vlot over, toch? Toch?

Half augustus begon ik te denken dat de grote meervallen mij niet sympathiek genoeg vonden om me met een bezoekje te vereren. Ik ving er zo nu en dan wel eentje, maar ze waren vaker onder de meter dan erboven, en de 149 haalden ze op geen duizend jaar. Ik begon me er al zo’n beetje bij neer te leggen, vooral ook omdat ik, door mijn drukke baan en de twee tijdrovende piepjonge schatten-van-dochters thuis, niet genoeg tijd had om de Keizer van het zoete water op een fatsoenlijke wijze te belagen.

Toen ik in contact kwam met Ivan Vanpraet – een bekende en zeer gerespecteerde Belgische visser uit mijn streek (hij werd o.a. derde op de Predatorwedstrijd op het Volkerak! – flakerde mijn hoop echter weer op. Ivan vertelde me van een unieke gîte op de oevers van de Tarn: je kon er ’s nachts een paar hengels uitzetten en toch naast vrouwlief liggen, er was een kindvriendelijk klein zwembadje bij (én een speciaal bassin voor de aasvissen), het was er altijd mooi weer en in de nabije omgeving stikte het van de bezienswaardigheden (voornamelijk authentieke en zeer sfeervolle bergdorpjes).

En zo kwam het dat ik mijn gezin & een klein voorraadje hengelsportmateriaal naar de streek van Toulouse sleurde.

Ivan had niets te veel gezegd: de locatie was schitterend, en in de hengelsportzaak kreeg ik inderdaad foto’s te zien van ware monsters van meervallen. Eén ding klopte helaas niet aan z’n verhaal: na drie nachten dapper aasvissen uitvaren en aan boeien knopen (met de pedalo-van-het-huis: bijzonder amusant was dat!), had ik nog geen actie gehad. Ik had het erover met de eigenaar van het huisje, José, en hij dacht dat de vissen door de zelfs voor die streek zeer hoge temperaturen misschien op een andere stek rondhingen.

Toen hij me uitnodigde om het die nacht een keertje te proberen een halve kilometer verder samen met hem, twijfelde ik dan ook geen minuut (en vrouwlief zag er gelukkig ook geen graten in). Rond de schemer hadden we ons dan ook comfortabel geïnstalleerd: elk twee hengels, op een meter of dertig uit de kant, boven zes meter water. We openden een flesje wijn (een witte, Entre-deux-mers – uitstekend, werkelijk!) en toastten, maar aan drinken kwamen we niet toe, want één van mijn hengels stond al te daveren in de steun. Na een stevige dril (op behoorlijk zwaar materiaal: mijn getrouwe heilbotset namelijk: een Penn Wave Blaster 30/50 lbs plus TRQ 100 reel, met 50/00 Ultracat erop) kon ik mijn droom landen: een vis van 150 cm... Ik was euforisch: yessss!
We namen wat foto’s, maar op dat eigenste ogenblik brak een van de andere breeklijntjes: mijn overgebleven hengel. De vis voelde nog zwaarder aan, en na een aantal snoeiharde runs kreeg ik mijn tegenstander te zien. Hij was fenomenaal – ik viel bijna omver van de schok. Gelukkig maakte ik geen fouten (of toch geen fouten die afgestraft werden), en nog eens tien minuten later kon ik de meerval bij de onderkaak grijpen... 212 cm – ik stond te dansen van geluk!

Bijzonder was ook het materiaal waarmee ik hem ving: de Fun Stik van Black Cat – een behoorlijk lichte hengel, die helemaal niet gemaakt is voor het boeiensysteem, maar wel voor het bootvissen met kwakhout – en een Penn Atlantis 7000 met slechts 30/00 Ultracat gevlochten lijn erop: materiaal dat absoluut aan de lichte kant is om vanaf de obstakelrijke kant te vissen, maar zelfs zo’n gigant bleek aan te kunnen! Maar de nacht was nog niet voorbij: een vis van 180 cm en een van 103 cm kwamen ook nog even langs om mij “bonne nuit” te wensen... merkwaardig genoeg vielen ze allemaal voor mijn hengels! Misschien had ik mijn geluk opgespaard dit jaar?
De volgende middag zaten José en ik wat na te genieten van de vangst op het terrasje van de Gîte, toen een bootje tjokvol ‘gardes de pêche’ (viswachters) aanmeerde. Ze deden wat streng (wordt er hier genachtvist? Zijn die brasems wel aan de maat? etc.) maar binnen de tien minuten waren ook zij van een glas wijn aan het snoepen. Ik besloot die avond echter maar niet te vissen, en dat was wijselijk, want even voor middernacht kwam het politiebootje weer langsgevaren, met zoeklichten en alles... Ik baalde wat, want het was mijn laatste kans om een nacht te vissen, maar niet al te zeer, want ik zat op een wolk: zo euforisch was ik door de vangst van die reus. Zelfs nu ik dit zit te typen begin ik als vanzelf weer te glimlachen – zo gelukkig was (en ben) ik!
Wie het ook eens wil proberen in die streek, moet beslist eens kijken naar de website van de Gîte: http://www.carnassiers.com/sommaire/materiel/selection/gite-tarn.html.

Het is echt de gedroomde bestemming voor wie wil kunnen vissen op gezinsvakantie, zonder de sfeer al te vissig te maken... Doe José de groeten van mij als je zou gaan, en koop in de supermarkt maar meteen een flesje Entre-deux-mers, want die brengt geheid geluk!

Tom , zeehengelsport magazine
Fotomateriaal van dit bericht

Film meerval vissen
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
REIS-VISVANGSTBERICHT KENIA 2010

Na deze zomer voor de eerste maal geproefd te hebben van  big game vissen nu naar malindi kenia geweest om daar 5 dagen te gaan big game vissen.

Op deze visgronden kun je bijna alles vangen naargelang de tijd van het jaar : marlijnen, zeilvissen, grote tonijnen en haaien zoals tijgerhaai, makohaai, hamerhaai,....
Momenteel is er het begin van het zeilvisseizoen en we hoopten er toch minstens eentje te kunnen vangen.

Visdag 1
Vertrokken richting watamu daar is een rif en de schipper dacht daar meer kans te maken op een zeilvis dan boven de zandbodem voor de kust van malindi zelf . 
Daar aangekomen gestart met trollen op zeilvis, dit was niet direct een succes wel hadden we geregeld beet van bonitos (kleine tonijntjes) dus de actie zat er wel in. 
Dan maar na een uurtje of 3 beslist om het eens met levend aas te proberen en daar  hadden we meer succes met een mooie kingfish. Op de terugweg nog gepen gevangen zelfde vorm als we hier kennen enkel redelijk stukje groter.

visdag2
vandaag gaat het opnieuw richting watamu en we hebben al vlug meer succes dan de eertse dag, een zeilvis had het kunstaas gegrepen en mocht mee op de foto
Daarna bleef het lang rustig nu en dan wat bonitos en andere kleine tonijntjes maar geen grote vis meer tot een halfuurtje voor we gingen stoppen plots een snoeiharde aanbeet en na een dril van een kwartiertje met de nodige sprongen kwam er een 38 kilo zware zeilvis tot bij de boot, mooie afsluiter van de dag.

Visdag 3
vandaag blijven we voor de kust van malindi en hij begint zoals de vorige visdag gestopt was met een mooie zeilvis !  dat belooft maar de rest van de dag komen er veel tonijntjes uit, leuk maar niet de vis waar we achter zitten, in de middag dan plots wat actie met een kingfish die verkeerdelijk gehaakt was maar geen zeilvis meer

visdag 4
regen ! we zitten hier nu al 5 dagen en steeds helderblauwe hemel maar vandaag bewolkt met flinke regenbuien, als in de loop van de voormiddag de hemel opklaart komt ook de eerste vis naar de boot een 18 kilo zware kingfish had zich laten vangen aan kunstaas. Na nog een uurtje of 2 verder gevist te hebben met kunstaas toch maar besloten nog eens met bonitos als aas te vissen. In eerste instantie ook zonder succes tot we het aas binnedraaien en dan gebeurt het als het aas op een meter of 5 van de boot komt wordt het plots gegrepen. De vis vertrekt direct terug de diepte in , maar hij is gehaakt dus de dril kan beginnen ! Na een minuutje of 10 komt er een 31 kilo zware wahoo aan de oppervlakte, een prachtige gestroomlijnde vis met tanden waar je echt je vingers niet tussen wil steken

visdag 5
is de slechtste dag van de week er komen opnieuw veel, heel veel bonitos boven maar geen grote vissen, we zien een zeilvis springen en ietsje later een gestreepte marlijn maar wat we ook proberen kunstaas of bonitos als aas de vis wil niet bijten vandaag, 

Fotomateriaal van dit bericht

(dank aan bart voor dit verslag )
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
REIS-VISVANGSTBERICHT ENGELAND 2010

Deze zomer  ben ik voor enkele dagen naar Engeland (Folkestone) geweest met vrouw en kindjes en natuurlijk kon daar ook een vissessie niet aan ontbreken.

Enige tijd later (op de internationale jeughengelwedstrijd van de tarpoenvissers waar onze kindjes moesten gaan vissen), kwam deze trip tussen pot en pint ter sprake en werd al snel duidelijk dat als ik de volgende keer zou gaan het niet met vrouw en kindjes zou zijn maar dat het een echte vistrip met enkele maten ging worden.

Het moest niet  groots of overgeorganiseerd zijn, gewoon een leuke dag uit.

Dus een datum vastgelegd en alle info omtrent boeking van treintickets, vertrek en retourtijden doorgemaild aan de geinterresseerden.

Iedereen zen tickets besteld, ponden aangeschaft en massa's aas besteld om mee te nemen (want dat is ginder veel duurder en moeilijker verkrijgbaar).

Zaterdagmorgen 16 Oktober 2010

Om 03.00h loopt de wekker af, snel alles in de auto en naar Blankenberge, van daaruit vertrokken richting Calais om onderweg de andere medevissers te ontmoeten op de parking in Mannekensveere.

Dus OP naar Calais!, daar nog snel een kopje koffie meegeritst, ingecheckt en dan de trein op met onze autoo's en 40 minuutjes later waren we op Engelse bodem.

Enfin, na een dolle 15 minuten durende rit en wel 10 ronde punten zijn we zonder kleerscheuren aangekomen bij de pier van Folkestone.

Op de pier  stonden we daar, ....geen enkele andere visser te bespeuren ! We hadden daar heel die pier voor ons.

Normaal is het zo dat als er ergens niet gevist word  je er wel zeker van mag zijn dat de vis er ook niet zit. Alles opgetuigd en toch maar beginnen vissen op hoop van zegen.

En toen, ONGELOOFLIJK, niemand had zoiets al meegemaakt, na 10 minuten had iedereen al vis, de scharren, wijtingen en steenbolken waren daar zeer goed vertegenwoordigd.

Zelfs de Lipvis was tegenwoordig, het duurde dan ook niet lang voor we zo een beestje kon presenteren .

Super, vanaf dat je daar je lijn liet zakken langs de pier had je beet, het was bij momenten onmogelijk om met een tweede stok bezig te zijn.

We hebben daar zeker 11 verschillende vissoorten gevangen, wijting, schar, makreel, haring, lipvis, steenbolk, zeedonderpad, een soort slijmvis, pollak, zeebaars en dan draaide ene daar zelfs nog een mooie rode poon uit zekers!

Na menige drukke uurtjes en een bezoekje aan een lokale hengelzaak zijn we dan vertrokken naar onze tweede stek die we gingen bevissen, de Samphire Hoe, een kunstmatig aangelegde plek,waar het steenpuin van het maken van de kanaaltunnel werd gestort en men een mooie heel grote wandel en visdijk gecreeerd heeft vlak voor die immens hoge krijtrotsen.

Hier hebben we dan vooral veel lipvis en nog wat steenbolk gevangen.

Maar man, hebben we daar materiaal verloren, soms dacht ik "zou ik niet beter alles gewoon over de boord gooien", dan gaat het nog net iets sneller.

Het is daar een prachtige plek maar je moet zeker goed voorbereid zijn en veel materiaal meenemen.

Voor we het goed doorhadden was het alweer zover en moesten we terug naar Folkestone om in te checken en de trein terug te nemen.

Wreed content maar toch ook wel serieus vermoeid begonnen we aan de terugreis van wat een dag was die voor altijd in ons geheugen gegrift zal staan.

Bedankt aan allen om er zo een leuke dag van te maken!

Frank(y)

Fotomateriaal van dit bericht

-----------------------------------------------------------------------------------------------------
REIS-VISVANGSTBERICHT AMERIKA- FLORIDA 2009

Op uitnodiging van een goede jeugdvriend richting Florida vertrokken. Hij woont daar nu toch al enkele jaren en doet het daar niet slecht in de paardensport!

De bedoeling was natuurlijk om ook eens van de visserij te proeven!

Boottrip  1 

Afgesproken aan de Black dog in Jupiter (www.blackdogfishing.com ) 

Het was prachtig weer en we zaten maar met een 8-tal vissers op deze boot. Plek zat dus! De schipper en zijn werkkracht deden werkelijk alles voor ons. Onderlijnen werden voor ons geknoopt en het aas moesten we zelfs niet aan de haken te bevestigen. We visten met een geknoopte fluorcarbon 2-haaks onderlijn met een stukje verse vis aan. Heel deze trip hebben we gedrift en de vangst was werkelijk spectaculair in aantal. 

De vissen waren zeker en vast niet allemaal aan de maat of gewoon niet lekker of giftig . Dus er werden ook ontzettend veel vissen teruggezet wat ook wel leuk was. De vissen wiens zwemblaas helemaal was uitgezet werden voorzichtig met een naald geprikt zodat ze terug naar de bodem konden duiken. 1 hengel lag ook in het water zonder lood en met een hele vis eraan met een grote haak erdoor. De moment dat er op deze lijn een snoeiharde beet kwam , liet de schipper de vis even vertrekken om dan aan te slaan. Ik had geluk want ik kreeg de hengel om deze vis binnen te halen! Na een stevige dril met harde runs kwam er een mooie bonito boven en deze werd voorzichtig terug te water gelaten omdat er daar niet meer op gevist mocht worden.

Enfin heel deze boottrip voelde aan alsof we in een gigantisch aquarium aan het vissen waren. Prachtige vissen kwamen er boven , alle namen heb ik nu niet echt kunnen onthouden maar yellowtail snappers, red snappers,groupers,…zitten nog in mijn geheugen . Tijdens het terugvaren hebben we ook verschillende vliegende vissen gezien die echt wel ver kunnen “vliegen” . Ze op foto krijgen is natuurlijk niet echt gemakkelijk dus ook niet echt gelukt.

Boottrip 2 

We hadden besloten om voor een paar dagen naar de Keys af te zakken. Meer bepaald Islamorada ( fish capitol of the World ) Aangezien we in volle crisis zaten en de Keys vollen bak op het toerisme draait; Konden we met een gerust gemoed een kamer in het Hilton Beach Resort boeken voor weinig geld ! Het hotel was prachtig gelegen met zelfs een aanlegsteiger voor de boten van de hotelgasten. We hadden het plan opgevat om zelf een boot te huren en wat te vissen en te snorkelen. Alle aas gekocht ook 2 hengels hadden we gekocht . Bootje gehuurd + snorkelgerief. Wat uitleg gekregen en hup wij weg. Het was een klein hjalf uurtje varen tot de eerste stek. Maar nog geen 50 m voor we er waren sloeg het weer ineens om en nog geen klein beetje! Daar zaten we met een open bootje van 4 meter met weliswaar een krachtige 150 pk motor erop maar ook wel gigantish hoge golven die we loodrecht moesten kruisen omdat het anders te gevaarlijk werd . Hierdoor moesten we een andere koers aanhouden totdat we na 1,5 uur eindelijk in de buurt van land kwamen waar de wind wat minder vat had op het water en we nog een heel stuk naar ons haventje moesten afleggen. Dit was echt wel een avontuur geweest en zo zie je maar hoe snel het weer kan omslagen! Enfin vol met adrenaline en ook een beetje boos naar de verhuurders omdat ze wel hadden gedacht dat het niet ging gaan maar ons toch hadden laten vertrekken. We mochten de volgende dag terugkomen en gratis het opnieuw proberen. Tja , dan maar iets gaan drinken en terug naar het hotel. Daar toch maar eens geprobeerd op de aanlegsteiger van het hotel. Tot de donker gebeurde er niets maar zodra het donker werd volgde de aanbeten elkaar snel op . Een soort katachtige vissen en Bonnethead haaitjes van 70 a 80 cm . Deze haaitjes waren echt leuk om op te vissen en we hebben doorgevist tot alle aas op was.

De volgende dag moesten we er vroeg uit,want we hadden een afspraak gemaakt met Don Chittick , kapitein van de KAY K IV (www.kaykiv.com ) Wat een prachtige boot . Perfect uitgerust voor verschillende manieren van vissen. Het weer was nog altijd vrij ruw maar met deze boot was er geen probleem. De kapitein had besloten op Sailfish te gaan . Hiervoor moest er eerst een massa aasvis gevangen worden met een net en ook met de hengel. Het heeft zeker 2 uur geduurd voor we genoeg hadden .De zon kwam er niet echt door dus heel warm was het ook niet maar eindelijk waren we aan het vissen. Er werd een grote vlieger opgelaten waaraan 1 voor 1 de hengels met een soort kliksysteem werden op vast gezet. De aasvissen werden op verschillende dieptes gepresenteerd en al snel was er een harde aanbeet. Mijn vrienden gunden mij de eer en hup ik aan de hengel een kort gevecht dat plots eindigde. Draad over en dus geen vis. Blijkbaar een barracuda en zonder een stalen onderlijn … Een half uurtje later  weer een aanbeet dit maal op 1 van de kite. Weer mocht ik proberen en deze vis bleef wel hangen .Er volgde een stevig gevecht tussen de vis en mij . De boot manoeuvreerde zo goed mogelijk zodat de vis nooit teveel lijn kon nemen. Ik voelde mijn spieren verzuren maar ik moest hem bovenhalen. Het was een zeilvis een mooi exemplaar dat menig maal uit het water sprong .Eindelijk was hij bij de boot . Er werd beslist om de vis niet aan boord te halen omdat dit te gevaarlijk voor vis en boot was .Dus geen foto met de vis maar ok het was gelukt! De kwaliteiten van de foto’s zij niet echt super maar je kan de vis toch duidelijk zien!

Hierna nog een paar beten gehad maar er kwam geen vis meer boven. Spijtig voor mijn medevissers maar ik ben hun nog altijd dankbaar dat ik de eer heb gekregen om deze zeilvis binnen te halen!!!

Boottrip 3

Nog eens afgesproken om met de boot te gaan vissen. Ik was nog een beetje ziek van de nacht ervoor ( misschien toch wat te hard uitgegaan in Miami) maar toch mee de boot op. Het was ondertussen ook al de laatste dag geworden van deze vakantie dus ook de laatste kans om te gaan vissen. Het weer was weeral redelijk onrustig er stond een straffe wind en een deining om u tegen te zeggen . Geen korte golfjes maar een stevige deining met serieuze putten in. De naam van de boot weet ik niet meer maar daar kan de vorige nacht ook voor iets tussen zitten. We gingen op Dolphins gaan dus allemaal een hengel zonder lood en juist een hele vis aan en dan maar met 10 man tegelijk je hengel rustig met de stroom laten meegaan .Niet gemakkelijk maar niets ging in de knoop. Echter geen Dolphins te bespeuren dus dan maar driften over de bodem. Er kwam vis boven maar niet echt spectaculair. Er zat 1 mooi exemplaar bij door mijn goede vriend Tom gevangen. Ikzelf had maar 2 vissen gevangen . De minste boottrip van alle drie maar ja wie nie waagt nie wint !!!

Eenmaal in de auto begon mijn maag toch maar vies te doen en ik was blij dat ik eindelijk in mijn bed lag!!!

Het was op alle vlakken een prachtige vakantie met fake Amerikanen, parchtige natuur en super vissen.

Dankzij de crisis en het grote verschil tussen de euro en de dollar was dit een nog redelijke vakantie. Ook het feit dat we te gast waren bij mijn jeugdvriend drukte de prijs aanzienlijk. 1 ding staat vast . Ik ga terug ! Maar eerst wat sparen.

Groeten kris 

Fotomateriaal van dit verslag
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
REIS-VISVANGSTBERICHT IERLAND 2010

Reisverslag van visreis naar beara peninsula te  Ierland

Voor de vijfde maal in evenveel jaar ben ik samen met mijn vismaat gaan vissen naar het schiereiland Beara gelegen aan de
zuidwest kust van ierland.
Het schiereiland zelf heeft een kustlijn van 120 kilometer voornamelijk rotskust.
Er zwemmen een twintigtal vissoorten rond die te vangen zijn vanaf de kant en door de vele inhammen en baaien is er altijd wel een locatie te bevissen van de kant ongeacht de windrichting.
Normaal voorzien we steeds om 6 dagen van de kant te vissen en 2 dagen met een bootje mee te gaan, de laatste 2 jaar is door omstandigheden jammer genoeg de boottrip niet doorgegaan.
Alle vissen die we vangen zetten we terug met uitzondering van de makreel die we gebruiken als aas.

14 augustus

Na een 10 uur durende reis komen we in de avond toe in dromagowlane house , onze uitvalsbasis voor de komende 10 dagen.
Alles uitpakken en wat bijpraten met de eigenaars Paul en Anne , Paul zelf is fanatiek visser en is perfect op de hoogte van de laatste vangstberichten. 
Naast de vangstberichten voorziet hij ons ook van aas en gaat soms mee gaan vissen.

Het is een prachtige avond te mooi om gewoon niet te vissen , we kiezen voor een locatie dichtbij en makkelijk bereikbaar.
Rond 21h00 gaan de eerste onderlijnen beaasd met makreel en inktvis te water bedoeling is kathaai (bull huss) te vangen.
Niet lang erna komen de eerste hondshaaitjes boven, leuk als bijvangst maar niet ons hoofddoel van deze avond.
Eventjes vrezen we dat het bij deze "doggies" zal blijven want ze zitten zeer vlug op het aas.
Maar met het invallen van de duisternis komen er toch nog 3 kathaaien uit 2 van net onder de 4kg en 1 kleinere van rond de 2 kg.
Ook een mooie pollack van 1,5 kg had zich mispakt aan het aas en mocht mee op de foto.
Al bij al een leuke vissessie gehad van drie uurtjes die toch wat vis aan de kant gebracht heeft. Samen hebben we
11 hondshaaitjes, 3 kathaaien en een pollack gevangen.

15 augustus

Een prachtige dag, heldere hemel en volop zon, we besluiten om naar het einde van het schiereiland te rijden.
Vissen is hier bijna enkel mogelijk op rustige kalme dagen en daar de weersverwachtingen naar de volgende week ongunstiger zijn
lijkt het ons best deze locatie nu te bevissen.

Eerste stop is crow head een locatie die we nog nooit bevist hebben, een nieuwe visplek is altijd wel leuk maar wat zoeken.
We vinden na een klein stukje wandelen en huppelen over rotsen een stuk rots die uitzicht biedt op een baaitje en waar we direct
aan diep water zitten.
Ideaal dus voor conger en lipvissen , de makreel en pollack zijn overal wel te vangen rond het schiereiland dus opties genoeg.
Hoofddoel 1 is conger en we leggen direct enkele lijntjes uit voor deze palingachtige, het wachten op de eerste conger kan beginnen.
Het "wachten" vullen we in met de spinhengel davy probeert met pilker wat makreel bij te vangen , maar vangt een tiental pollakjes tot een halve kilo het stuk. Ik vis met dobber net onder de kant en vang ook enkele pollacks van zelfde maat. Op licht materiaal gevist is het leuk vangen en we amuseren ons met de pollackjes.

Na anderhalf uur plots actie op de congerhengel het blijkt een kleintje te zijn van rond de 2 kilo, er kunnen er hier langs de kant gevangen worden van 15 kilo en mss zwaarder ? 
Mijn beste resultaat ooit vanaf de kant was 8,5 kilo zit er dus nog ruim onder.

Een schooltje harders zwemt langs en blijft wat hangen in de buurt we proberen met broodkorsten maar ...Als we dan plots 2 maal conger op rij vangen eentje van 4,5 kilo en een kleintje van rond de 2 kilo zijn alle harders verdwenen.
Het wordt laag water een laatste poging voor lipvissen levert 1 exemplaar op, geen vetpot voor de lipvissen dus hier.
Bij laag water vangen we nog een kleine conger en kramen op om naar de volgende locatie te verkassen.

Tweede halte van de dag is dursey point, we hebben hier al meerdere malen gevist, een goede plek vinden is dan ook direct gebeurd en het vissen kan beginnen. Hier dezelfde visserij als in de middag: conger als hoofddoel en wat dobberen en spinnen met de spinhengels.
We proberen vooral makreel want onze voorraad die we gebruiken als aas voor de conger geraakt op. Wat we ook proberen veertjes, lichte pilkers zwaardere pilkers we krijgen geen makreel te pakken wel .... pollack.
Het is dan maar zo wat later als onze makreelvoorraad op is gaat er pollack aan de haak, vis is vis en het blijkt nog te werken ook.
Want we vangen 4 congers met pollack, de zwaarste is 4,9 kilo, nog geen echte grote prijsbeesten dus maar is toch al wat sport en spel om in de donker deze beesten tussen wier en rotsen geland te krijgen.
Davy vangt hier nog een 3 tal lipvissen van onder de kant, ik steek een breeklichtje op de dobber en vang .... nog wat pollackjes.

16 augustus

Voor vandaag is er regen voorspeld het blijkt achteraf allemaal nog mee te vallen we hebben wat uitvallende mist gehad en lichte regenbuitjes.
Toch worden de rotsen spekglad en hierdoor gevaarlijk zeker als je het geluk hebt een mooie vis te drillen dus het zal opletten worden vandaag.

De eerste halte is dunboy woods een visplek die wat beschermd ligt door zoals de naam het zegt een bos. Uit ervaring van de vorige jaren
weten we dat er hier wel wat lipvissen onder de kant zitten.
Onze zagers moeten ook best opgevist worden de eerste dagen (die dingen gaan niet eeuwig mee) dus het worden lipvissen vandaag.
We vangen samen 25 van die vissen hoofdzakelijk gevlekte lipvissen en enkele zwartooglipvissen, er zwemmen hier een 4 tal soorten lipvissen rond.
Het zijn agressieve beestjes en iedereen die ze al gevangen heeft weet dat ze vechten voor elke cm die ze moeten toegeven. Echt grote hebben we vandaag
niet gevangen ook niet bij het overschakelen naar krab als aas.
Lipvissen was het hoofddoel maar we hadden ook een lijntje ver liggen op een zandplaat en 1 tje dicht tussen de rotsen.
Deze tussen de rotsen was ik de gelukige met een conger van 2 à 3 kilo vanaf de zandplaat moest ik tevreden zijn met een hondshaaitje terwijl davy
daar 2 roggetjes ving.

Op de terugweg zitten twijfelen Paul had ons verteld van een nieuwe stek waar er mooie kathaai zou kunnen gevangen worden
Die stek lag toevallig op onze weg en we hadden toevallig nog 2 doosjes inktvis bij ons... het begon wel wat te regenen ...
Rond 6 uur lagen dus de lijnen in en rond 9 uur moesten we weg, het water kwam op en we gingen ingesloten zitten tot minsten nog een uur na hoog water deze nacht. We vangen wel graag een visje maar doorregend op een stuk rots tot stuk in de nacht moeten wachten.is nu ook ons ding niet.
De stek zelf loste alle verwachtingen in met 7 mooie kathaaien en 6 hondshaaien en we hebben nog 2 mooie kathaaien net voor de rotsen verloren

Met momenten was het druk, bijan constant beet, ingooien, herazen, fotos trekken, kathaaien onthaken .. lijnen repareren
Kortom we hadden meer dan onze bezigheid en voor we het wisten was het 9 uur. Slachtoffer van de avond was de onthaker deze ligt ergens onder water tussen de rotsen en het wier, het worden nog leuke tijden om hondshaaitjes te onthaken de komende dagen.
De 2 grootste kathaaien van de avond was eentje van 5 en eentje van 5,5 kilo, de overige kathaaien wogen allen rond de 3 kilo de een ietsje meer de ander ietsje minder maar allen fantastische sport.
Bij de terugweg waren we net op tijd we konden al waden, maar het water kwam gelukkig net tot aan de rand van onze botten dus nog met droge voeten naar huis.
Over 1 ding zijn we het zeker, deze week komen hier nog terug met meer tijd en meer aas

17 augustus

We kiezen als eerste vissesie een eenvoudig te bereiken locatie vlakbij. Zagers onder de dobber en proberen lipvissen te vangen is de bedoeling.
Het is wat zoeken om de juiste diepte te vinden , maar eenmaal we ze gevonden hebben is het volop lipvissen vangen. Samen kunnen we een dertigtal lipvissen vangen en enkele pollakjes die zitten blijkbaar overal deze week. De lipvissen hier waren wel niet van de grootste er zaten ook geregeld zwartooglipvissen tussen. Dit is al een kleinere soort dan de gevlekte lipvis die veel meer voorkomt langs het schiereiland.
We hadden ook elk een lijntje uitliggen met een cocktail van makreel en zandspiering als aas , maar deze bleven zeer stil enkel een kleine conger had zich op het eind van de visessie laten vangen. Al bij al een rustige vissessie en mooi weertje meer moet dat niet zijn

Daar ze voor morgen regen uitgeven uiteindelijk dan maar gaan vissen deze vanavond, we hebben getwijfeld tussen conger vissen of voor kathaaien te
proberen.
Daar we geen makreel kunnen vangen dit jaar er zit er blijkbaar geen ? of we kunnen het niet meer ? kiezen we om voor kathaai te gaan met inktvis 
Het worden dus kathaaien te bank harbor een locatie waar we in het verleden al goed gevangen hebben.
Om de hondshaaitjes wat te mijden vissen we met grote stukken aas, volledige inktvissen op zijn geheel gaan aan de haak. Het helpt niet zo heel veel de eerste 3 uren zijn het enkel hondshaaitjes die aan de kant komen een tiental in totaal, wel veel beten die niet doorzetten, indien we kleinere stukken aas gaan gebruiken, vermoeden we dat deze beten ook hondshaaitjes aan de kant gaan opleveren. We blijven dus bij grote stukken aas en worden beloond met 4 kathaaitjes eentje van net geen 4 kilo en 3 kleinere van rond de 2 kilo. Davy probeert nog wat te spinnen met een pilker om wat makreel bij te vangen maar vangt ..... pollackjes

18 augustus

Gelukkig voor ons was de weerman verkeerd geen regen wel een stevige zuidwesten wind, we kiezen om op cods point te gaan vissen de binnenkant van deze baai ligt volledig beschermd uit de wind. We hebben hier onze grootste conger ooit gevangen in het verleden en zullen dit vandaag proberen over te doen. We hebben met ietwat schaamte gekochte makrelen mee als aas als je ze niet vangt ....
De conger zit er wel veel beten en er komen er een 4 tal naar de kant, 3 van rond de 3,5 kilo en eentje van 4,5 kilo. Ondertussen vangen we wat lipvissen van onder de kant met een zager onder een dobber. En dan gebeurt het plots vangen we met de spinhengel en pilker enkele makrelen er worden vlug pluimpjes gemonteerd met pilker eronder en het is goed bingo. 

Makreel na makreel met momenten per 6 worden ze gevangen, de spinhengeltjes staan constant krom en de molentjes met fijne draad krijgen het hard te verduren, we vangen in 1 uur tijd 100 (!) makrelen. Bij de honderste beslissen we dat we genoeg hebben, we komen nu ruimschoots toe tot het einde van het verlof en ook collega vissers die in dromagowlane house verblijven hebben nu ook makreel tot het eind van de week.
De school zat er nog toen we vertrokken maar meer meenemen dan je nodig hebt doen we ook niet graag.
De terugweg naar de auto gaat in etappes. Het is leuk om 100 makrelen te vangen, ze de steile rots op de terugweg meenemen is iets minder.

19 augustus

Vandaag is het slecht weer, motregen die je bijna niet voelt maar waar je na een tijdje doornat van wordt, en een sterke zuidenwind. Er verblijft vandaag in dromagowlane house een delegatie van een gekend zeevis tijdschrift uit engeland en ze vragen of we niet mee gaan vissen meer hengels in het water is meer kans op een vis aan de kant en dus meer kans op een mooie foto voor hun reportage.
Ze verblijven hier 1 dag om een artikel voor het tijdschrift te schrijven en een kortfilm te maken voor hun internet site,

Door het slechte weer echter blijven er niet veel opties over om te gaan vissen, er wordt beslist om op rog te vissen, een keienstrand aan de volledige binnenkant van de baai wordt de locatie voor vandaag.
Voor rogvissen gebruiken we kleinere stukken aas waardoor we veel, heel veel hondshaai vangen. Er komt uiteindelijk toch 1 stekelrog uit het water geen grote maar het maakt mooie fotos en iedereen tevreden, om 5 uur zet de regen door en beslissen we dat het genoeg was voor vandaag.

20 augustus

De regenbuien zijn tijdens de nacht overgewaaid en we krijgen een mooie dag met opnieuw volop zon. Er staat wel nog een stevige westenwind en mede hierdoor kiezen we om nog eens op de stek te gaan vissen waar we maandagavond goed kathaai gevangen hebben.
Deze is aan de west kant afgeschermd door een rotspartij waardoor we uit de wind kunnen vissen.
Rond 10h liggen de lijntjes in en is het afwachten Davy gaat wat met de spinhengel proberen en ik met de dobber beiden vangen we dezelfde vis namelijk
pollackjes.
De lijnen voor de kathaaien hebben we beaasd met volledige inktvissen, net zoals de vorige malen maar het blijft toch wat wachten op een eerste kathaai uiteindelijk komen er 3 naar de kant waarvan de grootste rond de 3 kilo.
Twee uurtjes na hoog water beginnen we de terugtocht naar de auto, wat inkopen doen en op naar de volgende.

Die volgende is dunboy woods, de enige stek waar we 2 roggetjes gevangen hebben deze reis, en we hopen deze avond dit aantal te kunen aandikken.
Met het invallen van de duisternis leggen we ook een lijntje in voor conger, deze worden net zolas paling meer actief als het donker wordt en dus beter te vangen.
We hebben vers aas, het getij zit goed, perfecte weersomstandigheden en deze locatie heeft in het verleden al wat conger en roggen opgeleverd dus
we verwachten een leuke avond.
Maar met uitzondering van 2 hondshaaitjes bleef het lang stil uiteindelijk 2 mooie vissen gevangen, 1 stekelrog van 3,75 kg en een kathaai van 3,25 kg beiden met laag water. 
Eventjes was er hoop daar de roggen meestal in groep azen en als je er eentje vangt er meestal wel meerdere volgen maar het bleef dus bij eentje. De hengels voor conger beaasd met verse, sappige makrelen hebben zelfs geen tik gegeven !
Een beetje een vreemde vissessie dus deze avond:  gestart vol verwachting, na lang wachten dan toch wat hoop op wat dikke vis om dan uiteindelijk de sessie af te sluiten met 2 uur krabben te voederen.

21 augustus

Vandaag willen we black ball rock bevissen, net voor deze immense rotspartij ligt een rif die we enkele jaren terug bevist hebben vanaf een bootje.
We hebben toen op pakweg 30 meter van de kant naast grote conger en pollack ook een 10 kilo zware leng gevangen.
Vanaf de kant is het niet te bevissen hebben we toen gezien, de rots loopt verticaal de zee in, dit is ook de reden dat het er zo diep is direct aan de kant en er dus grotere vis zit. Paul heeft dit jaar zijn huiswerk goed gemaakt en er net naast toch een locatie gevonden en wil deze met ons bevissen.

Het is zo goed als windstil vandaag maar in de oceaan zit er veel deining teveel, waarschijnlijk een uitloper van een storm, waardoor het te gevaarlijk is de rotsen aan deze kant te betreden.
Na wat zoeken en afwegen beslissen we om door te rijden naar dursey point het topje van het eiland. De swell staat hier ook maar wordt gebroken door het eiland die ervoor ligt.

Daar aangekomen valt er direct op dat het tussen dursey eiland en het schiereiland zelf veel stroomt
Het tij is net gekeerd en samen met de deining die van de andere richting komt de perfecte combinatie om diverse stroomnaden te verkrijgen.
Rond deze stromingen zitten er altijd pollacks, makrelen, baarzen en andere rovers te azen op kleine vis ideaal dus om te spinnen.
Gewapend met enkel onze spinhengel en wat pilkers en lures dalen we de rotsen af. Met het weinige materiaal die mee hebben blijven we mobiel en kunnen
vlug verschillende stukken afvissen.
We starten met een pilker en vangen al vlug wat pollackjes tot 1 kg en als bijvangst wat makreel.
De pollack zit net boven de kelp en de rotsen, als je dus wat vis wil vangen is het onvermijdelijk dat je materiaal verspeelt. Met pilkers blijven vissen is dus niet zo interessant (behalve voor de hengelsportzaak dan) en we schakelen dan ook al vlug over op rubber.
Paul heeft van een fabrikant een doos met rubberen zandspiering gekregen om te proberen, we monteren ze op een aberdeen haak 3/0 en het blijkt een echte
voltreffer te zijn voor pollack. 

Na een viertal uurtjes met de spinhengel te hebben gespeeld is het hoog water en verkassen we naar een andere locatie. Een prachtige autoritvan een half uurtje brengt ons terug naar cod's head. Hier leggen we een conger lijntje in en proberen wat lipvissen te haken.
Na wat peilwerk langs de rotsen vinden we een dieper stuk, net rechts van de rotsen waar we woensdag gevist hebben, lipvissen zijn nogal territoriaal en de groter exemplaren zitten altijd in de diepere stukken langs de kustlijn.
Het is al rap duidelijk dat hier inderdaad de betere lipvissen zitten, haken geplooid , lijnen afgebeten en direct vastlopers.
Bij lipvissen moet je direct aanslaan en alles proberen om hem weg van de rotsen en het wier te krijgen, bij de kleinere lukt dat gemakkelijk
bij de grotere iets minder ...  We gaan met ietsje zwaarder materiaal vissen de spinhengel wordt gewisseld voor een 20lb boothengel, de kleine spinmolen door een bg90 met zwaardere draad en de fijne aberdeenhaken door sterke gulhaken. 

Het lukt ons er een tiental uit te krijgen tot anderhalve kilo het stuk en enkele zwartooglipvissen.
Op de congerhengels hebben we minder succes enkel malen beet maar geen vis uiteindelijk toch eentje naar boven gekregen maar net voor de rots schiet de haak uit zijn bek. Wat gevloek en een wrang gevoel want het was een mooie (de mooiste en grootste zijn altijd deze die je net aan de kant verspeeld), maar direct erop zien we meeuwen en stormvogels duiken in de baai.
We weten wat dit betekent ik monteer een pilker aan de spinhengel en 19 makrelen later is het tijd om de dag toch nog in schoonheid te eindigen.

22 augustus

Eerste gedacht was zien of de deining wat afgenomen is om de rotsen rond black ball rock te bevissen. Maar eenmaal daar aangekomen stellen we vast dat de golven nog steed met dezelfde kracht op de rotsen inbeuken. Geen risico nemen ook niet de laatste dag en we besluiten te gaan vissen op pat's point. Een klein baaitje volledig afgeschermd, maar waar we veel vissoorten kunnen verwachten. Het wordt een leuke, relaxe namiddag in het zonnetje wat vissen, dobber kijken en praten over de afgelopen week. Tussendoor vangen we op deze middag nog bijna alle vissoorten die deze week boven gekomen zijn 
gevlekte lipvissen, zwartooglipvissen, makreel, hondshaai , kathaai en pollack. Een mooie namiddag om deze vakantie af te sluiten.   

Groetjes Bart

Fotomateriaal van dit bericht

info over beara peninsula

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

       REIS-VISVANGSTBERICHT LANGELAND- SPODSBJERG 2010

Hier zijn we er weer met verslag uit Denemarken .

Zaterdag 12 juni  2010 om 2u30 vertrokken met de auto en het bootje naar Langeland te Denemarken en dit voor een grote 1000km rijden door België, Nederland, Duitsland en Denemarken.

Aankomst te Rudkobing omstreeks 15u30 om er onze sleutel te ontvangen van ons vakantiehuisje na een kwartier toegekomen in ons huisje en alles uitgeladen om dan nog eens vlug naar Spodsbjerg te gaan kijken hoe het was met de wind, dit was niet zo goed 5 bfrt .Dan maar een bezoekje gebracht naar de Angelzentrum Langeland (een van de 2 prachtige hengelwinkels in Spodsbjerg) na dat bezoek zijn we terug naar ons vakantiehuisje gegaan om er goed te eten en te drinken om dan vroeg onder de wol te kruipen want we waren bekaf van de 13 uur lange trip.

Zondag 13 juni 2010 rond 8 uur opgestaan en wat bleek dat er nog veel wind was.

We hebben dan maar naar Spodsbjerg gereden om er de hellingvergunning te kopen voor een week (45 euro) en dan naar het politiebureel van Rudkobing gegaan om er een stempel op te zetten op onze stembrief om te bewijzen dat we er wel degelijk geweest zijn, dan naar de viswinkel voor onze visvergunning, die van Tuur voor 1 week (14,50 euro) en voor mij voor 1 jaar (17,50 euro) .

Maandag 14 juni 2010:http://www.denemarken.nl/site/eilanden/langeland.html

Er was nog iets te veel wind om met het bootje op het water te gaan maar in de viswinkel hadden ze gezegd dat de wind ging liggen rond de middag.

Terug naar het huisje om iets vroeger ons avondeten binnen te kappen om zo rond 17 uur te kunnen vertrekken naar een visstek waar we 5 jaar geleden goed platvis gevangen hadden en dit was nu terug ook zo,
op de 1ste plaats steenbut, 2de plaats scharren, 3de plaats kleine gul. Gestopt met vissen om 21u30.

Dinsdag 15 juni 2010 in de namiddag op zo een 3 km rechts van Spodsbjerg op een diepte van 4 a 6 meter hele mooie aanbeten gekregen van platvis. Ik had een steenbut boven gehaald van zo een 1,5 kg (zie foto).

Weer veel botten en scharren gevangen soms met doubles kwamen ze boven,  de botten gingen terug het water in maar de scharren gingen mee.

Woensdag 16 juni 2010 vroeg vertrokken want het was prachtig weer, dus op zoek naar de grote gullen, ben benieuwd.
Eerst naar de gele boei rechts van de haven op zo een diepte van 20 m en gevist met de shad en de pilker maar er kwam geen vis boven,
dan maar de andere richting geprobeerd richting rode boei daar hebben we op 30m gevist, ik ving 3 mooie gullen na elkaar.

We hebben ons dan nog eens verkast naar de " bermuda driehoek'' , een goede visstek die zo genoemd word met 3 boeien als markeringspunten in een driehoek, 2 groene en 1 rode, maar spijtig genoeg kwam er geen gul boven. We keerden terug naar onze voorlaatste plaats waar ik nog 1 gul bij ving en eindelijk de Tuur ook zijn eerste gul wist te pakken.

Dan kreeg ik een mooie beet op mijn shad, ik sloeg aan en hij hangde, de hengel plooide in een halve cirkel ik dacht dat hij ging kraken, man, man, wat was dat pompen toen op een 5 tal meter van de oppervlakte voelde ik de haak scheuren uit zijn muil, en dan je weet wel hé dan was het vloeken en nog eens vloeken. Gestopt rond 17u30.

Donderdag 17 juni 2010 een prachtige dag en om 9 uur beginnen vissen op de plaats waar we goed gul gevangen hadden, daar toegekomen wisten we direkt hoe laat het was ''te veel stroming'' er kwam geen 100,200,zelfs geen 300 gr shads meer aan de bodem.
Ik heb toch nog 1 gul kunnen strikken en dat was het, gestopt om 16 uur om dan nog eens vlug naar de lokale viswinkel te gaan om nog iets te kopen en de uitbater zei ons dat het over de ganse dag slecht was.

Vrijdag 18 juni 2010 vroeg opgestaan maar we zagen dat de wind niet goed zat en ik zei tegen de Tuur "dat zal niets zijn ik ga iets anders doen"  en dat is mountenbiken want we hadden alle twee onze mountenbike mee.
De Tuur wilde nog eens proberen op de gul want hij moest zijn schade inhalen tegenover mij, hahaha.
De Tuur kwam op het steigertje en er kwamen een 3 tal fransmannen op hem af en die vroegen hem of hij de overschot van hun leeglopers moest hebben en de Tuur zei zeker geen nee want daar kosten de leeglopers 7,50 euro voor 25 stuks. Dus de Tuur terug vissen op de platte de gelukzak.

Ik had zo een 65 km in de benen berg op berg af en redelijk veel wind, man, man, was ik content dat ik aan het vakantiehuisje was. De Tuur had nog 6 scharren, 2 botten en een geep.

Zaterdag 19 juni 2010:  einde vakantie. Opgestaan om 8 uur om het vakantiehuisje op te kuisen om dan achteraf de sleutel te overhandigen in het NOVASOL kantoor om dan nog eens 13 uur te rijden.

Samengevat een betere vakantie gehad met redelijk mooi weer en meer vis dan vorig jaar.

Groeten Manu, denemarken .

Fotomateriaal van dit bericht

INFO LANGELAND KLIK HIER

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

       REIS-VISVANGSTBERICHT INARI MEER

10.30 uur. Niet veel goesting om uit de tent te kruipen, wetende dat alles buiten koud en kletsnat is. De regenbuien zijn wel gestopt, maar het waait nog hard. We zijn gespaard geweest van het ergste van de storm. In de tent is alles nog droog, hier en daar zijn er ‘n paar verdwaalde druppels binnengedrongen die onder de bikinitop zijn binnengewaaid. Het grondzeil is ook droog gebleven, uitgenomen in twee hoeken, waar er wat water naar binnen is gesijpeld.

Onder het grondzeil van de tent ligt er nog een ander zeil, ik heb het uit een oud filmdoek geknipt. Het is wel wat langs de zware kant maar daarentegen is het oersterk. Langs een kant heb ik er “HELP”op geschilderd in grote rode letters, Misschien komt het nog ooit van pas?  De golven zijn nog te hoog en te woest om verder te varen, we zijn dan ook blij dat de zon ons ‘n half uurtje opwarmt

Taina heeft de spullen die nat waren opgehangen tussen twee bomen en ze waren snel droog door de aanhoudende wind. Spijtig genoeg vinden we geen enkele plaats, in de nabijheid, waar we uit de wind kunnen zitten. We ontbijten gewoon achter de tent, waar er wat minder wind is. We krijgen echter weinig respijt, want er is al een volgende donkere wolk op weg in onze richting, snel de spullen van de waslijn genomen en terug te tent in. De rest van ons ontbijt moeten we noodgedwongen in de tent opeten. 11.30 uur. De golven zijn nog steeds te onstuimig. We blijven maar wijselijk vandaag hier ter plaatse.

Een vriend van ons zei eens; ”Je moet toch gek genoeg zijn om eerst 2500 kilometers ver te gaan rijden, om ginder alleen maar wat te gaan varen. En dan moet je nog eens terug te rijden, dat kun je toch in België ook gaan doen?”   We hebben hem gelijk gegeven…………….. En we zijn vertrokken!

Geef ons maar ‘n tikje avontuur, het hoeft niet echt spectaculair te zijn. Geef ons het gevoel om eens helemaal alleen te zijn, om eens de stilte te horen. Geef ons ‘n plaats waar we “onverbloemd gezegd”, met een ongeschoren bakkes, en in onze blote kont kunnen rondlopen. Een plaats waar je eens het gevoel hebt dat je op eigen aangewezen bent.


Jacht en visvangst

Aangezien we niet konden verder varen, zijn we maar gaan vissen langs de oevers. Taina met het handhengeltje en ik met de werphengel, het is ons opnieuw gelukt, om niets te vangen. Tegen de middag zijn we naar de tent teruggekeerd om onze dagelijkse cappuccino te drinken. Terwijl Taina het water opwarmde, gooide ik de hengel nog eens uit op enkele meters van ons kamp. Ook niets.  16.00 uur. Mijn vingers zijn nu te stijf geworden om verder te schrijven. Ik heb zo-even verse vis gekuist in het ijskoud water. Inderdaad! ...... De “grote jager” heeft daarjuist twee mooie vissen gevangen, ‘n grote marene (houting) en een prachtige zalmforel.
Als je ons vorig boekje hebt gelezen, dan weet je dat ik niet veel vis gevangen had tij­dens onze tocht in ‘98. Name­lijk één klein baarsje, en die heb ik dan niet eens kunnen opeten. De spotters hebben het dit jaar mis, trakteren mensen!

De storm is nu wat geluwd, ik ben helemaal door elkaar ge­waaid. Ik heb staan vissen op het uiteinde van het eiland, waar het water een weg zoekt tussen ons eiland en een ver­derop onbegroeid rotseiland. De wind stond haaks op deze brede geul en stuwde het water er met woest geweld er door heen.

Het stuifwater vloog soms rond mijn oren en maakt mij kletsnat ondanks de regenkle­dij.

De plaats waar ik vis, is een plat breed uiteinde van de rots. De basis van het eiland is een reusachtige monoliet, en meestal is dat ook het geval met de andere eilanden. De laatste twintig meter naar het water is kale rots waar alle begroeiing weggespoeld is. Er liggen hier en daar nog wat enorme rotsblokken verspreid en daartussen een verdorde aangespoelde boom.

 
Stern

Terwijl ik de vis aan het kuisen was, kwamen er ‘n koppeltje Noordse sternen aangevlogen. Prachtige diertjes, super acrobaten in de stormwind, vrijbuiters van de lucht. Ik zag ze hun kopje naar mij draaien en keken dan gewoon straal in mijn ogen. Ze kwamen vrijmoedig de ingewanden van de vissen wegpikken die op een rots lagen, vlak voor mijn neus. De plaats waar ik de vis in stukken sneed. Er was zelfs eentje die een stukje vis uit mijn hand kwam pikken, ik stond sprakeloos. Onvergetelijke momenten!! Ik werd er helemaal koud van, ik kon zo vastpakken als ik dat wilde.


Een jong, denk ik, van het koppeltje sternen kwam stuntelig aanvliegen, het lukte hem niet om op de rots te landen wegens die felle wind. Zelfs de volwassen vogels hadden het al moeilijk om op hun plaats te blijven, en ze hadden nog meer moeite om fatsoenlijk op hun pootjes te landen. Ik heb dan maar wat afval van de vissen in kleine stukjes gesneden, en naast de rots gelegd uit de wind. Onmiddellijk kwam het jong en onbevreesd de stukken afval schrokkerig naar binnen werken. Taina had het merkwaardig gebeuren opgemerkt en heeft geprobeerd om snel enkele foto’s te nemen.
Taina heeft mij moeten komen helpen om de gevangen vissen op de oever te krijgen. Je moet nu niet denken het “kanjers” waren, maar ‘n wilde forel of een wilde zalm zijn vinnige beestjes aan de haak.
Mijn vislijn was al niet al te sterk, en de hevige stroming en de windvlagen maakten het er niet gemakkelijker op om de vis langs de kant te dirigeren. Om de vis uit het water te tillen zou ik een sterkere lijn moeten gehad hebben. Daarentegen kun je dan daarmee het kunstaas niet ver gooien en zeker niet met een dikke lijn. Trouwens het is niet aangeraden om vis uit het water te takelen met de hengel, want dan heb je kans dat hij van de haak valt.


Op het moment dat ik voelde dat ik beet had brulde ik naar mijn vrouwtje. Op het moment dat het me lukte om de vis langs de oever te krijgen, moest Taina komen helpen. Taina was bezig om een cappuccino klaar te maken, en liet alles vallen om naar mij te lopen, met het fototoestel in haar handen. Taina zag wat het probleem was, en greep de vis met haar beide handen en wipte hem aan land in veiligheid, ingeval hij van de haak zou vallen. 


Nu weten we nog niet hoe we ze zullen klaarmaken? Taina wil ze roosteren, maar daarvoor heb je droog hout nodig, en dat zullen we nu niet zo gemakkelijk vinden. Op dit moment is Taina hier en daar droog hout gaan zoeken terwijl ik dit neerpen.

16.30 uur. Het laatste weerbericht voorspelde 3 tot 6°C vannacht. Niet geklaagd want er is ook beter weer beloofd.
21.40 uur. Het is nu te koud om nog buiten te zitten, daarvoor was het nog draaglijk, we hadden de gezellige warmte van het kampvuur, dank zij Taina die toch droog hout heeft gevonden. We zaten ook ‘n beetje     beschermd achter de gekantelde Canadees, ondanks dat de rook af en toe in onze ogen deed tranen.

Het wordt nog kouder, Taina heeft haar nagelnieuwe XXL formaat fleecepull aan mij gegeven, en heeft iets anders aangedaan. Toch een mooi gebaar, hé! Maar wat kan ze trouwens doen met een bevroren echt genoot?

Ik ben anders geen kouwelijk type, maar nu ben ik toch ferm tevreden met die pull. Gelukkig was hij véél te groot voor Taina, dus perfect of juist gepast voor mij!
 
Eerst een soepje vooraf, dan de gebakken zalmforel en de grote marene, er bestaat ook een kleine marene of houting genoemd. En achteraf een grote beker opgewarmde wijn met verschillende kruiden er in. Mijn vrouwtje had gelukkig hier en daar nog wat droog hout gevonden. Taina had ook drie verschillende soorten bessen geplukt ideaal voor een echte natuurmaaltijd. We hebben de vis klaargemaakt in de grote pan rechtstreeks op het vuur, daardoor had de vis een lichte rooksmaak gekregen, tjonge wat ‘n maaltje! De vissen smaakten De-li-ci-eus.

Na het eten hebben we de restjes van de vis op een rots gelegd naast ons kampvuur, één meter van ons, en onmiddellijk komen onze gevleugelde vrienden de restjes oppeuzelen. Ze hebben van die kleine knalrode kleine komieke pootjes, en hun vleugels zijn precies veel te groot voor hun lijfje

Ik was bezig de pan nog eens uit te spoelen naast de rots. Opeens voelde ik iets op mijn rug, ik dacht eerst dat het een takje van ‘n boom was die op mijn rug was gevallen, maar het bewoog...? Het was een van de sternen die op mijn rug was geland.

Om mij te gebruiken als uitkijkpost. Dat gaf mij een plezierig gevoel, dat tot heel diep in mijn nerven ging!

We hopen dat we morgen verder kunnen varen. We zien er uit als Noordpool reizigers, zulke types dat je op de “National Geographics” zender ziet.

Ik zie er uit alsof ik me in geen week niet geschoren heb, nou ja, waarom niet? Niemand ziet ons, mijn handen ruiken naar vis en mijn lijf naar gerookte hesp, foei! Maar het schijnt dat gerookt vlees langer bewaard... dus.

Als het morgen warmer is zal ik mijn stoppels afmaaien met het blote staal, beloofd!

Bijna vergeten op te schrijven, terwijl ik stond te vissen zag ik aan de horizon een kajakker in een zeekajak op de golven surfen. Toffe dingen die zeekajaks, daarmee kun je door gelijk elk weer varen. Er kan wel nooit zoveel bagage mee als in een Canadees, en de vaarder had, zover ik kon zien, geen bagage bij zich, waarschijnlijk is het iemand van hier?


22.00 uur. In de tent, tijd om naar het nieuws en het weerbericht te luisteren. Het waait nog wel hard maar het is alsof de wind afneemt, en daar zien we zelfs lichtere plekken door het tentzeil. Maar Taina kreunt, dat betekent geen goed nieuws! Morgen wordt het 25°! ........in het zuiden van het land, in zuid Lapland zelf max. 14° en in het uiterste noorden, en wie zit er in het uiterste noorden? Inderdaad! 6° overdag en ‘s nachts 2° enfin klagen helpt niet.

Pol & aire komen af met koude luchtstromingen.

Taina klaagde dat ze geen warme handschoenen had meegenomen, maar wie zou er nu handschoenen meenemen op een zomervakantie? Ik doe mijn “slaapkousen” aan en trek de pull boven de t shirt aan, Taina doet een lange warme onderbroek aan, en de hele meid verdwijnt in haar donzen slaapzak. Zo dicht bij ‘t vrouwtje en toch zoooo ver!

Gedeelte uit het dagboek “Peddelen boven de Poolcirkel”  We hebben in 1999 - 14 dagen gevaren op het Inarimeer het is ongeveer 80 km lang en 50 km breed met een oppervlakte van 1055km² en het diepste punt is 92m het ligt in Fins Lapland, het Noordelijkste meer van Finland. Er liggen 3000 eilanden in dit meer, er kan een ijsdikte zijn van 80cm en bij koude winters blijft het ijs tot in juni.

Armin

-----------------------------------------------------------------------------------------------------
REIS-VISVANGSTBERICHT FINLAND
IJzig in Finland in januari –februari 2010

Na 700 km aangekomen in Travemunde (D) wachten we op het vrachtschip dat ook passagiers en auto’s meeneemt. We hebben té veel speling genomen we hebben uren de tijd zat, de snelwegen waren helemaal sneeuw- en ijsvrij gemaakt en dus na 8 uur stonden we al ter plaatse. Gelukkig mochten we, na de Check-in, onmiddellijk op het schip anders was het nog ’n paar uur bibberen en wachten op de kade.

De overtocht naar Helsinki duurt normaal 26 uur, maar met veel ijsgang zou het langer kunnen duren. De boot is op zijn eigen al een lichte ijsbreker dus geen probleem. Van veel slapen komt er niet veel van in huis als de boot tussen het ijs raakt. De boot kraakt en knarst door de ijsschotsen en krijgt regelmatig een ferme “bonk” als hij een grote ijsschots ijs raakt.

In Helsinki ligt er al ongeveer 40 cm sneeuw wat niet normaal is, we hebben er voor gezorgd dat de dieseltank ver leeg was als we in Finland zouden aankomen omdat de winterdiesel in Scandinavië aangemaakt is met een soort antivries die het bevriezen voorkomt tot –40. De batterij zal ‘n beetje beschermd worden door een warmtekabel die aan het lichtnet zal aangesloten zijn. Motorverwarming (hebben we niet) is niet noodzakelijk maar wel gemakkelijk zijn bij het starten. Koelvloeistof van de motor en ruitenwisservloeistof is ook aangepast tot -40. We hebben ook een sneeuwshop en zand mee. (die kwamen beide van pas) We logeren de eerste nacht bij een vriendin van Taina (mijn vrouw is een Finse) en ik wordt direct op de zelfde dag in het poolpak van haar vriend gestoken en een soort warm hoofddeksel opgezet. Taina had verteld dat ik in Finland wilde ijsvissen en blijkbaar was dat ook een van de hobby’s van dit koppel. Maar het was wel zo dat zij het maar voor de tweede keer deden, ik had al heel wat ervaring opgedaan in de Finse meren en rivieren, dus ik wist ongeveer wat er onder het ijs lag. Jaana toonde hoe je een gat boord en hoe je met de “pilki” hengeld maar onder het ijs was er maar 10cm water. Maar ik heb gehengeld eerder om Jaana een plezier te doen. De vissen moesten bijna op hun kant zwemmen om aan het aas te kunnen! dus niks gevangen.

De volgende dag rijden we 150km noordelijk naar ons gehuurde hut in de buurt van Asikkala voor 7 dagen aan de oever van een reusachtig meer, Vesijärvi, waar we volledig afgezonderd zullen zijn. De verhuurder, een vrouw, reed ons in een 4x4 bestelwagen met spijkerbanden voor door de ondersneeuwde velden naar de blokhut waar de verwarming al aangestoken was. Op de weg naar Asikkala hadden we hier en daar al gestopt om vismateriaal aan te kopen, in België vind je zulk vissersmateriaal natuurlijk niet.

Het poolpak had ik gekregen van Tuomo, dat gegarandeerd mijn lijf warm houd tot -40, ik had ook een soort antieke vliegeniershelm (leder en wol) cadeau gekregen om mijn verstand warm te houden. Nu nog handschoenen en visgerei. Het visgerei bestond uit een rugzak met ingebouwd zitje, een ijsboor (ze gebruiken ook zware scherpe staven om gaten in het ijs te steken, ook ijszagen), pilki (hengeltje) en het horizontaal kunstaas, vliegenmaden (maantjes) enz.

Voor de eerste keer het ijs op 29 januari temperatuur -24 (uit de wind). Ik wil ongeveer 400 meter van de oever vissen op een diepte van 3 meter. Ik zie er erg strijdlustig uit, poolpak, berenmuts er hangen hand-ijspinnen rond mijn nek, die dienen voor als ik door het ijs zak dan moet ik proberen terug op het ijs te kruipen, zonder die pinnen lukt het niet want je glijd gewoon weg. Elk jaar zakken er mensen door het ijs die het niet overleven. Ik ben al pompaf als ik al 100m gelopen heb, het is lastig om door de losse sneeuw te glijden met de ijsstoel die ik in de schuur vond, waarop alles ligt. De glijders van de ijsstoel zakken door de sneeuw en het voortduwen gaat moeilijk. In de verte ziet nog twee ijsvissers.  Later en op een ander meer zag ik ook ijsvissers die gewoon met hun auto’s op het ijs kwam vissen. Ter plaatse is de sneeuwlaag nog 25/30 cm dik, ondanks de wind die de meeste sneeuw heeft weggeblazen. Eerst moet de sneeuw verwijdert worden voordat ik kan boren, ik doe het gelijk de hondjes als ze een gat graven. Het ijs is ongeveer 25/30cm dik, het is lastig om een gat te boren, mijn ijsboor is helaas een goedkoop model van 40€? betere kosten 75€? tot 150€ (de ijsboor heeft een diameter van 10 cm duurdere modellen gaan tot 15cm en meer)

Ik moet er voor zorgen dat ik niet erg zweet, anders heb ik kans dat ik bevries. Er is ongeveer één meter water onder het ijs.

Nu de ijsklompjes regelmatig uit het gat weg scheppen met een kunststof spaan met grote gaten er in en het ijs dat zich op de lijn vastzet verwijderen. Nu stilletjes de hengel (de pilki`s zijn ongeveer 30-40-50 cm lang) op en neer bewegen, schudden en nog andere truuken gebruiken om de vis te lokken met verschillend soorten kunstaas en ik vis ook met rode vliegenmaden op een Jig. Resultaat 3 Baarzen gevangen op 3 uur tijd en koude voeten gekregen omdat er een waterlaag op het ijs lag.

De volgende dag gaan we naar een stad verderop en we doen wat winkels aan om nog wat ontbrekende dingen te kopen zoals sneeuwlaarzen, mijn oude bottines zijn wel goed en droog maar isoleren niet. In een tweedehands winkel vind ik laarzen die gebruikt worden om met een sneeuwscooter te rijden met een dikke zool en uitneembare wollen kousen. Ik koop ook tweedehandse kleine plastieken korte ski’s en skistokken en in een sportwinkel een ander zitje met rugzak. Het zitje van vorige dag heeft het begeven, die zitjes zijn gemaakt om max 90kg te dragen… ik zit er ver bovenop! Ik vind een model, in plaats van een plooistoeltje, die een plastieken container heeft die in een rugzak is ingewerkt.  In de winkel, uit het zicht van de verkopers, doe ik er allerhande “degelijks test” mee en die houd het. Het zal ook van pas komen als ik nog eens met een boot meega om te vissen, mijn viskoffer is té groot.

De volgende visdag, het wordt warmer overdag -20 de wodkafles is ondertussen leeg dus ik hou het nu bij bessensap die ik bij heb in een thermos om ze niet te laten bevriezen.

Ik vertrek op de ski’s, meer voorzichtig schuifelen en strompelen dan echt skiën  (ik ben al blij als ik mijn evenwicht kan behouden) ik heb dus nooit geskied hé. Taina lacht met mijn gele skistokken (5€) ook uit de tweedehands winkel, deze die ik gekocht heb zijn blijkbaar skistokken om afdalingen mee te doen, maar voor mij zijn het stokken om mijn evenwicht te bewaren.

Ik heb een plaats op het oog, een rietveld dat ongeveer 200m van de oever ligt, de meren in Finland zijn zeer grillig en dikwijls ondiep. Het duurt wel ’n tijdje tot ik de plaats heb bereikt en begin te boren, ijs wegscheppen, vliegenmaden met halfbevroren vingers aan een haakje doen, kunstaas uitproberen enz. Ik dood de vissen niet als ze uit het water komen want op ’n halve minuut zijn ze stijf bevroren. Het lukt me niet om wat grotere vissen te vangen, zoals snoek en voor snoekbaars daarvoor moet het water dieper zijn.

Ik vang deze keer 7  ElsinkiHeHHHHhFFFFbaarzen die zullen we vanavond samen met de andere in een rookzak doen en op het hout in de speksteenkachel laten gaar worden.

Details: We hebben ons driemaal moeten uitgraven. Tweemaal met de auto in een sneeuwberm gevlogen zonder erg. Vele keren geslipt ondanks de sneeuwbanden, volgende keer spikes. In feite zou ik drie verschillende banden moeten hebben, normale, sneeuwbanden (verplicht in Duitsland en in Scandinavië) en spikes in Finland (niet toegelaten in Duitsland) De batterij van de auto laat ons in de steek bij -32. We hebben ons lijf in de sneeuw gerold tijdens het nemen van een sauna bij – 22. De vrachtbootmaatschappij laat ons 2 dagen later vertrekken wegens staking. Bij ons tweede verblijf in een oud leegstaand huis van vrienden is de temperatuur 5 graad en het binnentoilet is bevroren dus naar het buitentoilet 80m verder in 40cm sneeuw en de temperatuur was daar ook héél laag.

 Maar ik wil onmiddellijk terug! En veel meer ijsvissen.

 Armin

Fotomateriaal van dit bericht

-----------------------------------------------------------------------------------------------------
REIS-VISVANGSTBERICHT MAROKKO

Voor een korte visreis eens naar Noord –Afrika getrokken meer bepaald Marokko.

In Zaventem de vlieger op met mijn reisgenoot Steven. Onze vismaat Hasan was al ter plaatse in Marrakech. 

Daar ’s avonds aangekomen en klaar om meteen de plaatselijke sfeer eens op te snuiven, na een korte wandeling en nog een kleine maaltijd gingen we nog even in ons bed liggen.

Echter de spanning voor onze onbekende visavonturen zorgden ervoor dat we al na een uur of 2 slapen klaarwakker waren om onze tocht van 4 uur richting Mirlift te starten.

Gelukkig was Hasan met zijn wagen vanuit België naar zijn moederland gereden! Onderweg een stop gemaakt voor een lekker ontbijt. Eerst maar eens Langs Agadir gereden om de viswinkel van www.hassan-peche.com   te bezoeken.
Ook langs de plaatselijke vismijn gereden om wat verse aasvis(sardines) in te doen .
Ondertussen was het al middag en we hadden al door dat het begrip even redelijk rekbaar is. Eventjes ergens stoppen kan al snel oplopen tot een uurtje!!!
Vol ongeduld het laatste stuk van onze reis gestart naar onze eindbestemming Mirlift.
Eindelijk aangekomen en na een uurtje of twee van zoeken en onderhandelen een huisje kunnen huren proper in orde met keuken, dakterras ,twee slaapkamers , ruime badkamer met gat in de vloer (WC dus )  en een living. Het huisje was een paar 100 m van het strand verwijderd.

Na alles te hebben uitgepakt , eerst maar wat inkopen gedaan en eindelijk op zoek naar goede visstekken; De kust bestond voornamelijk uit hoge rotsen met hier en daar een zandstrandje van enkele 10-tallen meters.

’s Avonds dan maar onze eerste vissessie gehouden op het strandje achter ons huisje. De vis beet goed en we hadden toch wel enkele exemplaren om te roosteren als ontbijt.

Moe en voldaan dan maar het bed in zodat we er ’s morgens weer tegenaan konden gaan . Voor onze vissessie van overdag gekozen voor een ander strand , spijtig genoeg stond er zo een sterke branding dat vissen eigenlijk onmogelijk was. We hebben dan maar wat zitten prutsen in de poeltjes tegen de rotsen. Prachtige kleine visjes kwamen boven !

In de namiddag maar besloten om een andere visstek te zoeken op de rotsen.

Deze na een uur of 2 gevonden en maar besloten om nog wat te… vissen natuurlijk . Levensgevaarlijk die rotsen, echt vlijmscherp, dit in combinatie met de hoge golven was wel vrij spectaculair! Natuurlijk moest ik hier eens tegen de rotsen gaan na een sterke uitworp waarbij mijn lood achter de rots bleef hangen waardoor ik eens rond mijn eigen as draaide en onzacht tegen de rotsen belandde . Iedereen ving zijn visje en Hasan ving de knapste van de dag, een murene, bruin met gele plekken. Prachtig beestje. Tegen de avond maar huiswaarts en na het eten bed in.

Volgende dag weer naar een nieuwe plaats gereden. Een soort van staketsel dat redelijk ver de zee inging maar dan in rots uitgevoerd. Prachtige visstek en hier stonden we dan ook niet alleen.Gelukkig had ik ook een spinhengel meegenomen op de vlieger zodat ik zeer licht kon vissen. Een loodje van 40 gr. En een wapperlijntje van 30 cm. Wat een plezier! Mijn 2 vismaten hadden enkel strandstokken mee en deze waren toch wat te lomp om op de rotsen te vissen.Op heel de dag is er maar 1 golf over deze rots gevlogen en raad eens wie er terug tussen de rotsen lag… natuurlijk ik weer.

De volgende dag maar terug naar dit staketsel en de vangsten waren wederom schitterend. Niet echt de grootste vissen maar toch geweldige vechters! Dan was onze laatste visdag aangebroken. Overdag weer naar het staketsel en ‘s nachts naar het strand. Overdag weer lekker gevangen en de avond was nog spectaculairder! Nu kwamen de grotere vissen aan de kant. Waaronder ook de gevlekte zeebaars, sar en alle soorten zeebrasems. Ook tong hebben we goed gevangen. Op het zand in ondiep water zag je ze voor je voeten uit vluchten! In Marokko hebben ze liever andere vissen op hun bord. En wij maar proberen in België op de tong.

Groeten Kris 

Fotomateriaal van dit bericht

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

 

       klik op de visser voor de homepage