Posted: 09/10/2015

Een informatieve inleiding

Dit jaar heb ik de grootste stap in mijn (nog jonge) bestaan gezet. Van het rustige (doch actieve) leven in de prachtige Gentse binnenstad, omsingeld door vrienden en familie, nooit een halve seconde verveling, altijd weten wat gedaan; naar leven in een stad die nog niet af is en die dus nog niet meteen bruist van het spannende nachtleven, en omringd door een heel andere cultuur en een duidelijke taalbarrière.

Een grote stap, maar een waar ik nooit een halve seconde over getwijfeld heb. Om even alles op een rijtje te zetten: in mei heb ik een vacature van PhD student (aan de UGent, tewerkgestelligd aan de internationale campus in Zuid-Korea) doorgestuurd gekregen, in juni ben ik geselecteerd en heb ik getekend, en wegens een andere reis in september heb ik eerst twee weken op het labo in Gent gewerkt. Op 28 september ben ik vervolgens overgevlogen naar Zuid-Korea.


Een Koreaanse vlag moest toch eens voorkomen op deze pagina, wetewel
Laat die Koreaantjes maar komen!
Posted: 09/10/2015

De heuglijke heenreis

Gezien ik via Parijs vloog, heb ik eerst de TGV genomen. Gelukkig niet met de NMBS dacht je - laat mij jullie even melden, 105 minuten vertraging opgelopen, de NMBS heeft concurrentie! Bij het opstappen van het vliegtuig galmt er verdorie een Belgische groep door de boxen in de Business ruimte (Balthazar, met hun dikste Bunker-schijf!). Bij het landen loop ik weer door die ruimte, en staat dat toch wel weer te spelen zeker. Ik hoop maar dat het toeval was, anders hebben die mensen wel een heel eentonige vlucht gehad.

(Voor de liefhebbers!)

Zelf echt geen fuck gedaan op de vlieger (en al zeker niet geslapen..) dus ik was wel content van te landen. In de luchthaven staat er een fantastisch welkomstcomité op mij te wachten, mijn naam in grote kleurrijke letters op een spandoek, vijf Koreaanse cheerleaders die met pomponnetjes en een erg stofbesparende kledingsstijl hun duidelijk ingeoefende danspasjes tentoonspreiden, en een welkomstpakket met enkele flessen gin, frietjes met mayonaise, een betonmixer, noem maar op. Ik glijd uit over een bananenschil, val met een driedubbele schroef op een lichaamsdeel waar ik het bestaan zelfs niet van afwist, en ik schiet plots weer wakker in mijn vliegtuigstoel. Hmm, oké, misschien toch even geslapen dan.

Ik land een tweede keer, geen spandoeken (wel een papiertje waar waarschijnlijk mijn naam opstond, maar ik herkende mijn chauffeurs gewoon al aan hun Westerse looks), geen cheerleaders (met alle respect Stan en Stephen, maar jullie vallen nét niet onder die categorie) en ook geen welkomstpakket. Maar dus wel die twee Belgen, mededoctoraatstudent en prof, sympathiekelingen die mij met graagte uit de luchthaven oppikken. Vervolgens een autoritje naar onze hometown, Songdo International City.

Alvast wat sfeerbeelden van hoe het er hier zoal uitziet
De UGent is hier vertegenwoordigd! Wat een toeval!
En torens hebben ze hier ook in grote getale!
Posted: 09/10/2015

De slimme stad, Songdo International City

Een kaartje van Songdo. Wij bevinden ons in de cirkel rechtsonderaan, terwijl het centrum van Songdo begint aan de rode cirkel in het midden.
Songdo ligt in de paarse cirkel, vlakbij de luchthaven en Seoul!

Misschien hebben jullie daar ooit wel al eens van gehoord in het nieuws ; in 2000 bestond dit gebied uitsluitend uit wat moerassige wadden, maar met het aanvoeren van naar verluidt 500 miljoen ton zand hebben ze het hier redelijk droog weten leggen (kan ik best wat van leren). Op een oppervlakte van dik zes vierkante kilometer is een hele stad opgetrokken, met hypermoderne gebouwen en complexen. Het hele project is de laatste vijftien jaar wel behoorlijk wat vertragingen en mislukkingen tegengekomen, en is dus nog niet het afgewerkte product dat beoogd werd. Maar de laatste jaren komt er steeds meer en steeds sneller nieuwe infrastructuur en bevolking bij. Het gaat interessant zijn om het hier te zien evolueren.

Naar Songdo rijden (vanuit de luchthaven) doe je via de Incheon Bridge, een brug van maar liefst heel veel kilometer lang (naar verluidt iets van een achttien kilometer, maar bepaalde bronnen zeggen iets anders dus ik zal dat wel eens afstappen voor jullie). Bij het binnenrijden aan de rand van de stad is het rustig, amai. Ok, het is een feestdag, maar de brede wegen zijn quasi leeg. Het is een complete mindfuck als je rondkijkt ; zotte infrastructuur, gigantische gebouwen, noem maar op, maar het voelt aan als een ghost town. Althans, dat geldt voor dit gedeelte ; het centrum is wel degelijk wat levendiger.

Onderweg naar het centrum
*Coordinates added*
Er rijden hier toch auto's!
You're in town. Eum, danku.
Den Oadwook; het oriëntatiepunt bij uitstek!
Het wordt al wat drukker in ' stad!
En ook enkele parkjes zijn hier te vinden
Enkele fototjes wanneer de avond begint te vallen

Het weer in Songdo: 30°C en zon, zon, zon. Dus bij het landen om 8u 's ochtends is het best al poepheet. We komen toe op de universiteit (Ghent University Global Campus, op het terrein van de Incheon Global campus ; gewoon ter volledigheid). Eerste zaak: valies afzetten op de kamer! Stan had mij al verteld dat ze een maand geleden (toen hij aankwam) in dezelfde dormitories gestoken werd als de studenten, zijnde kotjes van 10m², waar hij dus zijn benen gewoon niet kon strekken of hij lag uit het raam. Upgrade gehad, nu hotelachtige kamers met tweepersoonsbed en een schoon badkamertje. Al dat je nodig hebt!

Bedroom
inclusief bureau
Knapperd niet in de prijs inbegrepen
De troonzaal
inclusief inloopdouche yoooow
De ontroerende berichtjes van familie en vrienden :')
A room with a view? Oordeel zelf
De gedeelde keuken! Mijn vaste stek, gezien het op de kamer nog steeds doorgaans 30° is
En maar koken!
Posted: 09/10/2015

De geweldige Ghent University Global Campus (GUGC)

Na het uitpakken van de valiezen, een rondleiding op de campus door Stan. In hetzelfde gebouw bevinden zich onze bureaus, leslokalen, e.d. Verder ook de sportzaal, concertzaal, danszaal en Olympisch zwembad! Of nou ja, bijna-Olympisch zwembad.. 48m lang ipv 50m, en behoorlijk ondiep (Koreanen zwemmen blijkbaar al lopend, gelijk de nijlpaarden). Als Michael Phelps hier probeert te duiken, komt ie er aan de andere kant van de wereld weer uit!

Onze gang op het derde verdiep
In de prachtige UGent kleuren
Het campusgebouw
O ja, regenen kan het hier ook!
Omdat elke campus wel een penisvormig gebouw nodig heeft
Zicht vanop ons derde verdiep, met in de achtergrond de constructie van ons toekomstig gebouw

Vervolgens op verkenningswandeling naar Songdo (amai tis warm en amai die torens liggen best nog ver weg en amai de verkeerslichten zijn lang rood), 's avonds uit eten en al eens een pintje drinken in de Cinder Bar - een van de stamcafés der expats. Even een woordje over het drankaanbod hier. Op voorhand had ik gehoord dat het bier op niks trekt, en dat ze hier eigenlijk bij alles soju - Koreaanse wodka - kappen, omdat dat niet echt drinkbaar is op zich, maar wel straf. Bon, we proberen eens een pintje van een van de Koreaanse bierproducenten, en wonder boven wonder, dat gaat best lekker naar binnen! Ik vind het een beetje vergelijkbaar van kwaliteit als iets tussen Primus en Maes. Ook heel betaalbaar, ik denk een kleine twee euro voor een halve liter. Voor de rest hebben ze hier ook een aardig aanbod Belgische bieren, met vooral Stella (kleine vier euro voor een pintje, wel al voor anderhalve euro in de supermarkt gevonden), Duvel en Leffe (te zware prijzen). Gintonics zijn heel betaalbaar, een vijf euro en half per glas. Voor het overige moet ik soju nog proberen!

Posted: 09/10/2015

De drukke debuutdag op de doctoraatsdienst

Eerste dag op de bureau - gear uitpakken! Nieuwe laptop, dubbel scherm, toetsenborden en muizen bij de vleet. Alles wat installeren en configureren. Ook de andere collega's en de andere mensen op de universiteit leren kennen. 't Is een kleine, maar fijne community, en je krijgt al snel het gevoel dat je ergens deel van uitmaakt. 's Avonds krijg ik al meteen de opportuniteit om mijn voetbalgrage zelve eens buiten te laten. Al liep het even vertraging op - enkele koppige Koreaanse studentjes die denken dat de zaal van hun was, en daardoor wel op ons aan het vloeken waren, maar bon. Uiteindelijk kunnen spelen, en mijn voetbalgrage zelve deed het niet slecht! Wel blijnen en een instant stramme quadriceps, maar als het dat maar is!

Onze knusse werkplaats
Ingericht en al!
"Den TA van bio informatics. Aight."

Dag erna practicum van de namiddag voorbereiden, want ja hoor, den dezen geeft hier les! (Nou ja, computerpractica begeleiden - officieel ben ik Teaching Assistant!) Ik begeleid dit semester het eerste programmeervak dat dat hoopje bio-ingenieurs hier krijgt, in Python (een programmeertaal die ik hiervoor nog quasi nooit gebruikt had overigens). Leuk om eens een hoop Koreaantjes te hebben dat Engels spreekt! Moet ik wel zeggen, hun programmeerkunsten zijn niet altijd denderend. Er zijn zeker enkele knappe koppen bij, maar het algemene niveau komt niet in de buurt van dat in Gent. Naar verluidt ligt het niveau wel al een stuk hoger dan dat van vorig jaar, dus fjieuw!

At the time of writing (vrijdag) is het deadline day voor de midterm evaluatie, waar ze een aantal oefeningen moeten maken. En die deadline hebben we gemerkt! De practica op maandag- en dinsdagnamiddag namen bijna vijf i.p.v. drie uur in beslag, het extra ingelegde practicum op woensdag liep ook uit, en op donderdag hebben we in ons office nog de hele tijd (tot na zeven uur 's avonds) nog studenten ontvangen die met vragen zaten. Het is een cruciaal moment voor de studenten, en het is nu dat er een pak afhaken. En yeah, a lot of them will. Ze noemen onze professor niet voor niks "The Butcher" (echt waar, gene zever!)

's Avonds dan wat chillen, normaal gingen we naar de cinema, maar plannen zijn gewijzigd. Dus dacht ik even wat administratie te doen, wat te schrijven e.d. Maar in de keuken kom ik wat volk tegen en is het een avondje keuvelen in de plek. Ook goed (of zelfs, beter)! Maar op die manier gaan de updates hier maar traagskes komen zenne!