Marcase

Beeldend kunstenaar Marcase (1946) studeerde aan de Academie van Deinze en het Sint-Lucasinstituut te Gent. Aanvankelijk schilderde hij vanuit de belangstelling voor de natuur, waarin hij abstracte vormen plaatste. Later fragmenteerde hij die natuur. Het is niet de bedoeling dat de verschillende elementen in zijn werk herkenbaar zijn als ding, maar dat zij zich manifesteren als teken voor begrippen als gras, bladeren, bomen,... Hij ziet deze tekens als sporen van een oorspronkelijke en meertalige werkelijkheid. Vanuit deze visie sluit zijn werk aan bij de fundamentele schilderkunst, dit wil zeggen deze die naar haar oorspronkelijke fundamenten zoekt.

De fundamentele schilderkunst:

is een abstracte stroming die ontstond rond 1965. Fundamentele schilderijen lijken, oppervlakkig gezien, op de Amerikaanse Colorfield Painting en de Hard Edge Abstraction uit de jaren ’50 en ’60 van vorige eeuw. Maar terwijl het in die strekkingen vooral gaat om de kleurbepaling in verhouding tot de ruimte, onderzoekt de fundamentele schilderkunst de werkwijze van schilderen: de mogelijkheden van de materiële middelen zoals verf en doek en de plastische middelen zoals formaat, vorm, kleur, lijn, en textuur.

In 1978 werd Marcase laureaat van de Prijs Jonge Belgische Schilderkunst en kreeg hij de eerste prijs voor schilderkunst van Boechout.

In 1979 verwierf hij de Prijs van Rome

In 1984 de gouden medaille van de Europa-prijs voor Schilderkunst van de stad Oostende.