Zo doen wij dit niet

door Sylva Deblanc

te verkrijgen bij Toneelfonds Janssens

ter info: deel 1


Tragikomedie in 7 delen
5 vrouwen en 1 man + eventueel 1 man en 1 vrouw

Het stuk speelt zich af in een rusthuis of seniorencentrum op de 2de verdieping. Een gang gaat rechts naar de kamers en de recreatiezaal. Links naar de burelen, trappen, lift en richting uitgang. Een soort nis in die gang, vormt een kleine zithoek met een venster richting parking. Ons gezelschap zit graag samen in die erker aan het venster. Ze vormen een groepje en gaan zelden naar de grote recreatiezaal voor de activiteiten. Ze zitten meestal te zitten en ondergaan het strakke levensritme van het huis. Dit verandert als Meneer Edward als enige man erbij komt.
                                                                                                        
De dagen lijken op elkaar. Na ontbijt en wasbeurt heeft men vrij  tot de soep opgediend is. Na de soep rest een beetje tijd tot het middagmaal. Na de middag is er koffie. Tijdens de namiddag is er een gezamenlijke activiteit en dan het avondeten. Daarna blijft iedereen op zijn kamer en kijkt tv  tot ze in bed worden geholpen. Dit is de indeling dag in, dag uit.

Dit stuk mag traag gespeeld worden, het zijn tenslotte oudjes.

Martha

Loopt met een stok en sleept verschrikkelijk met één been – zit meestal met de ogen dicht en zwijgzaam - kort van stof – sarcastisch – nooit getrouwd – heeft een ouderwets knotje

Zulma

Loopt met rekje – is weduwe – geen kinderen – babbelt meer – proper haar

Emma

Is de beste te been – zonder stok – is weduwe - heeft zus en zoon

Liza

Nogal bevend – loopt moeilijk met rekje – heeft altijd hulp nodig waardoor ze niet vlug haar mening zegt –heeft  kinderen en kleinkinderen - permanentje

Rita

Hulp voor alles – tussenpersoon – klapt steeds in de handen als ze iets zegt – spreekt in de wij-vorm – doet alles volgens het boekje – zeer plichtsbewust maar neemt geen initiatief

Edward

Man in rolstoel – de jongste – meestal goedgezind – vrijgezel

Optioneel

De Directeur van het rusthuis
Vrouw, de dochter van de onlangs overleden Leontine
(Of als stem van achter de schermen)

 

 

……………………………………………………………………………………………………………………

 

 

Kledij: voor de pauze hebben ze hetzelfde aan, tijdens de pauze hebben ze hun bad gehad, dus na de pauze hebben ze andere kleren aan.

Voor deel 7 kan Martha vlug een gilet aantrekken en Zulma en Emma kunnen een jurk boven het andere aandoen.
           
Deel 1

Martha

(zit altijd op 1 – meestal met de ogen dicht enkel als iemand iets zegt kijkt ze op)

Zulma

(zit op 5 en kijkt geregeld door het venster)

Emma

(Zit op 6 en is veel bij Zulma)
(zitten er bij het begin van het stuk)

Rita

(OP van rechts - helpt Liza op 3) Hierzie Lizaatje, zet u een beetje bij de anderen. Het duurt nog een tijdje eer dat we de soep eten.

Liza

(zet zich – kijkt naar Rita en schudt het hoofd)

Rita

Ziezo, tot straks (AF naar links)

Emma

Wat is er? Zit je niet goed?

Liza

Of ik hier zit of op mijn kamer, zitten is zitten. (gelaten)

Emma

Ja, maar hier zit je niet alleen.

Liza

Het is nu niet dat er hier veel gezegd wordt.

Martha

(debiteert )Onder ons gezegd en gezwegen…..

 

Allen kijken naar haar

Martha

(suft verder met de ogen dicht zoals meestal)

 

Allen kijken naar haar en halen schouders op - vinden het de moeite niet om verder te vragen)

 

……………………….stilte………….

Zulma

Ik ben vanmorgen opgestaan met pijn aan mijn hand.

Liza

(een beetje geërgerd) Was het uw voet niet? Gisteren was het uw voet.

Zulma

(haalt haar schouders op en zwijgt)

 

……………………………………stilte…………………….

Zulma

Emma, heb jij dat lawaai gehoord gisteren avond? Marie haar tv stond weer veel te luid.

Emma

Dat was haar tv niet, ze had bezoek.

Zulma

Begin deze week was haar dochter nog hier.

Emma

Het was haar dochter niet, het was iemand anders.

Liza

Het was iemand van de zorgenwinkel. Ik weet het want zij is al eens bij mij geweest voor mijn speciale kousen.

Zulma

Wat moest Marie hebben?

Liza

Een zetel. Zij wil een speciale relaxzetel.

Zulma

Voor Marie is de zetel van hier te gewoon zeker?

Emma

Marie is niet contrarie. Ze trakteert altijd op haar verjaardag.

 

………………………..……………stilte…………………………..

Liza

Steven is terug uit verlof.

Zulma

Hoe weet jij dat?

Liza

Hij was van dienst vannacht. Hij is bij mij geweest.

Emma

Hij is mooi gebruind. Hij is ook bij mij geweest.

Zulma

(verongelijkt) En bij mij niet.

Emma

Jawel, maar jij sliep al.

 

………………………..……………stilte…………………………..

Zulma

Virginie gaat trouwen deze zomer.

Emma

Hoe weet jij dat?

Zulma

Van de coiffeuse.

Emma

Wanneer is ze langsgeweest?

Zulma

Gisterenavond.

Emma

Ik heb het vergeten aan te vragen.

Martha

(met knotje) Overbodige luxe voor mij.

Liza

Ik heb graag een permanentje.

Zulma

Ik heb ook graag een proper kopje en daarbij, dan horen we dan nog eens wat nieuws van uit de parochie.

 

………………………………stilte………………………….

Emma

Ik vraag mij af wie dat er in de plaats komt van Leontine.

Zulma

Leontine van die kamer, op het einde van de gang?

Martha

(kortaf) Ze is om zeep.

Zulma

Zeep?

Emma

Ja, ze is vertrokken.

Zulma

Ik zou hier ook willen vertrekken. Maar, ja, waar zou ik naartoe gaan. Het kan niet meer, met mijn heup.

Martha

Zij is naar pierenland.

Emma

Zij heeft haar laatste snik gegeven. Ze zal nog rap haar houten frakske aanhebben.

Zulma

Dat is ons lot.

Martha

Dood is dood. (kortaf)

Emma

Leontine was toch al 95 jaar.

Zulma

Ik zal het zolang niet trekken.

Emma

Allee, toe toe, krakende wagens leven het langst.

Rita

(OP van links – klapt in de handen) Zijn er die meekomen met mij? We gaan groenten snijden.

Liza Martha

(kijken de andere kant op)

Zulma

(met gemaakte spijt) Met die pijn in mijn hand zal dat niet gaan.

Rita

Morgen komt de dokter, hij zal er dan eens naar kijken.

Emma

Mijn zoon zal nog komen.

Rita

We zullen je wel komen halen hoor!

Emma

Nee, dank u, laat maar.

Rita

Zoals je wilt, niemand dus? Niemand is verplicht om aan de activiteiten deel te nemen. Kom Liza. (neemt haar mee – beiden Af naar rechts)

 

……………………………. stilte ………………………………….

Emma

Ik vraag mij af waarom de groenten moeten gesneden worden. Ze draaien hier toch alles door de molen.

 

……………………………….stilte……………………………..

Zulma

(kijkt door het venster) Het is alweer vroeg laat.

Martha

(trekt ogen open) Is de soep daar?

Zulma

Er stopt een auto.

Emma

(sarcastisch) Op de parking van een rusthuis? Dat is raar.

Zulma

Ja maar, er stapt een vrouw uit met een valies.

Martha

(kijkt nu ook) Amaai, een schminkdoos.

Emma

(komt ook kijken) Die is te jong voor hier. ….. Er zit nog iemand in de auto…….. wacht…. Ik zie een been…. Twee benen………….. twee benen in een lange broek………… (luider) Het is een vent!

Zulma

Enen in een rolstoel………..

Martha

…………….uit de kreupelstraat.

Zulma

Die zal toch niet hier op de gang komen! Bah, een ‘mannenmens’.

Emma

Waarom niet? Op onze ouderdom kan dat geen kwaad meer.

Zulma

Pas op, een oude schuur brandt nog gemakkelijk.

Martha

(horen de lift) Wat is er het eerst boven, die vent of de soep?

Zulma

Het is te hopen dat het de soep is want met die vent kan ik niets doen.

Emma

Wie weet?

Zulma

Ben jij niet goed wijs?

Martha

Een rare apotheker.

Rita

(klapt in de handen – OP van links)

Zulma

Oef, de soep.

Rita

We kunnen soep komen drinken. Kom Liza.

 

Allen gaan met of zonder rekje/stok naar de kamer – AF naar rechts)

 

(reftergeluiden)

Edward

(OP van links– rolt zich tot aan het venster met de rolstoel en wuift zijn gezelschap uit) En nu ??? (zit ineengedoken als een hoopje miserie – komt vooraan - maar recht dan de rug) Edward jongen, je kunt nu kiezen, ofwel blijf je met uw kop in de grond zitten maar dan val je uit uw kar ofwel maak je er het beste van. En dit is wat we gaan doen (kijkt rond) Er zou hier wel een beetje meer leven kunnen zijn.

Martha

(OP van rechts – kijkt niet op en zet zich op haar stoel en doet de ogen dicht)

Edward

Het is hier stil. Is dit altijd zo?

Martha

(geen reactie)

Edward

Ik ben Edward… en jij?

Martha

(trekt eens haar ogen open en doet ze terug dicht)

Edward

(haalt de schouders op en plaatst de rolstoel nog meer op de voorgrond)

Zulma Emma

(OP van rechts en bekijken Edward – vragen zich niets af en zetten zich neer)

Zulma

De soep was niet fameus vandaag. Wat was het?

Emma

Ze had weinig smaak. Het was watersoep. Wat denk jij Martha?

Martha

(ogen open) Afwaswater.

Edward

Hallo! (luider) hallo! Ik ben Edward.

Emma

Wardje van Pier Lampies?

Zulma

Edward van Tekla van Leo de kuiper?

Edward

Edward van niemand. Edward van mijn eigen. Ik ben niet van dit dorp.

Emma Zulma Martha

(interesse voorbij)

Rita

(OP van rechts met Liza) Voila zie Liza. (tegen de anderen) Heeft de soep gesmaakt?

Emma Zulma Martha

(gelaten) Ja

Rita

Wel meneer Edward, hoe is het? Hebben we al een beetje kennis gemaakt?

Edward

(gromt wat maar vind het ‘meneer Edward’ toch leuk)

Rita

Meneer Edward komt op ons verdiep wonen. Heb jij al soep gehad, Meneer Edward?

Edward

Nee, maar laat maar.

Rita

Echt? Als je deze middag geen eten gehad hebt, dan moet je op het belleke duwen in uw kamer. Het zou kunnen gebeuren dat de keuken nog niet op de hoogte is.

Edward

(gromt wat)

Rita

(AF naar links)

 

……………………..stilte…………………..

Edward

(hoest eens en niemand kijkt op) Is het hier altijd zo stil?

 

……………………….stilte……………………

Edward

Niemand die zin heeft om te tieren?

Zulma

Dat doet pijn aan de oren.

 

……………………..stilte………………………….

Edward

(probeert het nu eens met een mop) Gisteren zijn er twee kleine vliegtuigjes tegen mekaar gebotst en neergestort, vlak op het kerkhof. De hulpdiensten kwamen om de lijken te bergen. Ze hebben er op dat kerkhof al 500 opgegraven en ze zijn nog bezig.

 

……………………stilte…………………

Martha

(begint te lachen) Goed, dit is een goeie.

Rita

(Op van links) Dat is hier plezant (tegen meneer Edward) Je bent hier al thuis zie ik.

Edward

(gromt)

Rita

(klapt in de handen) Emma, het is uw beurt om naar de kinesist te gaan.

Emma

(staat recht en verliest haar zakdoek)

Edward

(wijst op zakdoek) Hier … he… dingske, uw zakdoek is gevallen.

Rita

Meneer Edward, dit is Emma – aan het venster zitten Martha en Zulma en hier zit Liza – ik ben Rita en dit is dus meneer Edward. Kom Emma. (AF naar rechts)

Emma

(AF naar rechts)

Liza

Dat weten we nu al..

Edward

Mijn neus.

Liza

Wat?

Edward

Hij was er bijna af.

Liza

Wat?

Edward

Ik weet niet welke taal jullie hier spreken. Mijn dialect is blijkbaar niet goed te verstaan.

Zulma

Jawel, maar de goesting om veel te zeggen is al lang vervlogen.

Martha

Het vuur is uit.

Zulma

Je bent oud voor je het niet meer weet.

Liza

Mensen van onze ouderdom moet je gerust laten.

Edward

Allee, welke parlé is me dat? Mijn moeder zong nog tot haar 95ste en mijn vader deed nog de aardappelen uit op zijn 89ste verjaardag.

Zulma

Hier zijn er geen aardappelen en als je hier zingt dan komen ze kijken wat er scheelt.

Edward

Het is omdat ze dat hier niet gewoon zijn. Je moet het hen leren. Ze zijn hier mismeesterd.

Liza

Jij hebt gemakkelijk spreken. Je bent hier amper 1 uur.

Edward

Wedden dat we dat kunnen veranderen? Wie wedt er met mij? Voor een fles wijn? Wedden?

Rita

(OP van rechts) Tututututut meneer Edward, gokken is hier verboden hé! (klapt in haar handen) Het eten is gereed. We gaan eten. Kom Liza. (helpt Liza)

Edward

Waar is de eetzaal?

Martha Zulma

(lachen binnensmonds)

Rita

Wij eten op onze kamer, meneer Edward.

Edward

Ja, jij misschien maar wij?

Rita

Iedereen, meneer Edward, iedereen (AF met Liza naar rechts)

Martha Zulma

(schuifelen er achteraan AF naar rechts)

Edward

(kijkt ze na – verbijsterd) Je moet dit zien. De juf knipt met haar vingers en die kleuters volgen lijk, hondjes (zucht)

 

……………………..stilte……………………

Edward

Edward  jongen, nu kan je kiezen: ofwel je legt je er bij neer maar dan is het goed mogelijk dat je niet meer recht geraakt, ofwel je doet er iets aan en je brengt een beetje leven in de brouwerij. (AF naar rechts om te gaan eten)

                                              

 

Kleine onderbreking

Door de komst van de iets jongere Edward, zal het leven in het rusthuis veranderen.De vrije tijd wordt créatiever ingevuld. De bewoners zelf nemen het initiatief om hun vrije tijd leuker in te vullen.Ze organiseren zelfs een showtje om geld te verzamelen om een koertje in een degelijke eetzaal te laten veranderen.