JAPAN 2009

JAPAN 2009 in Omagari and Nagoya

Japan heeft me terug laten kennismaken met mezelf als Karateka en als mens. Ik ben er zo ontzettend dankbaar voor !

Seiwakai Goju Ryu in Omagari

Als je voor de eerste maal naar Japan gaat kan ik me heel goed voorstellen dat er naast datgene waar je eigenlijk voor gaat, nog allerlei andere aspecten aan bod komen dan alleen maar tainen. Wat mezelf betreft had ik me al lang op voorhand voorgenomen om er naar toe te gaan om te zien hoe het met de mens en de karateka Paul Penasse gesteld is in functie van onze Karatescholen en hoe ik dat naar de toekomst toe kan invullen.

Op het vlak van accomodatie was het nu iets beter dan de vorige keer. Hotel "Green" was gelegen op loopafstand van het station en had een degelijke Japanse
keuken. Wel Japans natuurlijk maar toch ... !
De "Grand Hotel" locatie van in 2006 was nu een kale plek in het landschap. Gelijk gemaakt met de grond wegens te duur voor de noodzakelijke renoveringen en ... dat begrijp ik volkomen !

Dan terug naar het Karate of met andere woorden; trainen, eten, notities nemen en rusten (slapen), vooral dat laatste was een must om het trainingritme van 6 uur per dag te kunnen volhouden.
De eerste 2 dagen waren er van vallen en opstaan, een reis van 23 uur onderweg zijn kruipen niet in een vijftiger zijn kleren, neem dat gerust van me aan. Zeker niet als die kleren het de laatste jaren nogal te verduren gekregen hebben, zowel op lichamelijk als emotioneel vlak.

Vanaf de derde dag begon ik in het ritme te komen van de trainingen die deze uitgave zeer veel techniek gegeven hebben en minder fysieke uithouding vereisten. Fujiwara Sensei wilde duidelijk onze geest helder houden, en legde er dan ook dagelijks de nadruk op om alles goed te verwerken, zodat we het konden meenemen naar onze respectievelijke thuishavens om het daar ook exact te kunnen doorgeven aan onze studenten.

Zowel naar Karate-inhoud als op het menselijke vlak hebben we het geluk te mogen werken onder een Briljant Meester. Er zijn geen andere woorden voor zo'n Sensei die me meermaals kippenvel momenten bezorgde. Geen wonder dat die mens zo'n sprongen voorwaarts maakt binnen die Japanse karate federatie waar ze inzet en kwaliteit nog naar echte waarde weten te schatten. Mijn Sensei was dan ook heel fier te mogen verkondigen dat hij vanuit de JKF Gojukai aangesteld is als 'Overseas Director' ter vervanging van Maekwawa Sensei die de pensioengerechtigde leeftijd bereikt heeft en een stapje opzij heeft gezet.

We hebben deze uitgave ook mogen kennismaken met de kleinzoon van Fujiwara Sensei. Ja jongens ... dat zit ofwel in de Japanse genen ofwel gewoon in de familie. 15 jaar, het uiterlijke van een Bruce Lee in z'n jonge jaren en beheersing tot in de details van het ganse Goju Ryu- systeem. Was ik even fier dat ik met hem op de foto mocht. We moeten natuurlijk wel rekening houden met het feit dat die jongens trainen à rato van 6 dagen op de 7. Niet verplicht maar gewoon omdat ze er zoveel van houden en het graag doen.

Het dorp Omagari, dat ons 30 fietsen ter beschikking gesteld had om ons te verplaatsen, onze Internationale Seiwakai familie en vooral m'n Sensei hebben me ook nu weer onvergetelijke dagen laten beleven in een sfeer die nog lang in m'n geheugen zal zijn. Ik zal met veel plezier voldoen aan de vraag van m'n Sensei. Al de informatie overbrengen in speciale kadertrainingen om m'n leerlingen die dat wensen een heel mooie en vooral zuivere Goju Ryu background mee te geven voor de toekomst.
Wij hebben in Japan "alles" gekregen, tot in de kleinste details. Ik heb uren werk gestoken in al de notities en wil het op mijn beurt graag verder geven aan onze B.G.K.A.- leden.

JKF Goju Ryu in Nagoya

Na de heerlijke tijd in het Oosten van Japan, die mij dikwijls deed denken aan de leefwereld van de jaren vijftig en zestig in onze streken, naar het meer stedelijke Nagoya.

Nagoya (名古屋市, Nagoya-shi) is de vierde stad van Japan met 2,2 miljoen inwoners (2008). De stad is de hoofdstad van de prefectuur Aichi. Nagoya is tevens het centrum van de op twee na grootste metropool van Japan, de metropool Chukyo. Deze metropool heeft bijna 9 miljoen inwoners. Nagoya was in 2006 de achtste grootste haven van de wereld.

Zoals gezegd een hele verandering qua omgeving dus. Persoonlijk geef ik de voorkeur aan Omagari, maar Nagoya was dit jaar de uitverkozen plaats voor het jaarlijkse JKF-Gojukai gebeuren. En we moeten eerlijk zijn, een organisatie van deze omvang zou zelfs niet binnen kunnen in het landelijke Omgari. Groots dus .... !
Het was even wat anders, terug de hand kunnen schudden van al die landen-vertegenwoordigers, van al die JKF Gojukai board-members, van al die grote namen die voor Japan in het verleden al heel wat betekent hebben op Karatevlak. In Nagoya werd er natuurlijk ook getraind. Kata op top-niveau, gegeven door bijvoorbeeld Shiomi Sensei, coach van meervoudig wereldkampioen Ryoki Abe en van Atsuko Wakai en door onze eigenste Fujiwara Sensei. Het pakket in Nagoya heeft buiten het zuivere trainingsgebeuren ook nog bijeenkomsten voor de verantwoordelijken van alle landen die er vergaderen over de werking van de verschillende scholen binnen JKF Gojukai (Seiwa Kai, Uchiage Kai, Okinawa Kyokai, ....), die er overleggen over de aanvraag van nieuwe leden kortom, ook een hele administratieve boterham dus en een andere invulling dan wat Omagari te bieden heeft.

Ik ben, als ik m'n verblijf in Japan in het kort mag samenvatten, heel dankbaar voor alles wat 'Nippon' me heeft gegeven. De toekomst ziet er, mede door het eerlijke werk dat er door onze Belgische afdeling geleverd wordt, heel goed uit. We zitten stevig in het zadel en zowel binnen het Seiwakai gebeuren als dat van JKF Gojukai geeft men mij een duidelijk signaal van tevredenheid en respect. Ik heb alvast rendez-vous geven voor een weerzien in 2011 maar ga nu aan het werk om de inhoudelijke boodschap door te geven aan iedereen die er voor openstaat.

Paul Sensei