Karel Declercq begon zijn cabaretcarrière in het circuit van jeugdclubs en studenten. In 1981 won hij Joi, een wedstrijd van Jeugdclub Non Stop in samenwerking met de Vrt-radio. De prijs was een plaatopname, die er kwam in 1984.

Ondertussen was hij assistent in de logica geworden te Leuven (Declercq is van opleiding filosoof en jurist), een job die hij in 1990 ruilde voor zijn grote liefde : het cabaret.

Karel Declercq trad op in diverse radio- en tv-programma’s als Villa Musica, Het Gelag, Ochtendkuren, de 3 wijzen, afrit 9 en het journaal, met imitaties, typetjes en persiflages op de actualiteit.

In 1991 brengt hij een eerste Komisch Jaaroverzicht in Vlaanderen. Hij beperkt zich daarbij niet tot conference maar kiest vaak een originele vorm voor zijn nummers. Het samenspelen met de tv is zo’n vorm. Soms worden ook nieuwspersiflages of candid-camera ingelast.

Declercq speelde in heel wat Culturele Centra en schouwburgen. Hij heeft een voorliefde voor originele gezellige locaties. Hij trad op in aula’s, op congressen, in schuren, dorpspleinen, op een boot en zelfs op de T.G.V.

Kenmerkend hierbij is het sterk inspelen op het publiek, al vergt dat meestal een uitgebreide briefing vooraf. Qua stijl probeert hij toegankelijkheid te koppelen aan enig niveau. Naast zijn actualiteitsprogramma’s brengt Karel Declercq het programma ‘Mobajakkedoe’, een ludieke lezing over het West-Vlaamse dialect.

Ondertussen volgde hij zangstudies wat resulteerde in nummers als ‘Verhofstadt goes classic’ op melodie van Figaro, uitgebracht op cd in 2000. Andere cd’s zijn : Nooit meer met Renault (1998), Karel Declercq live (1999) en de Clijstersrap (2003), een radiosingel naar aanleiding van Kims eerste plaats op de wereldranglijst.

Karel Declercq is bekend voor enkele verkiezingsstunts : in 1999 ging hij stemmen vermomd in dioxinekip (beelden die Europa rond gingen), later ook vermomd als Verhofstadt en dit jaar trok hij naar het stemhokje met een kleurrijk kieskraam.

Ook het 1999ste optreden was iets feestelijks, met de voorstelling ‘Karel Declercq goes Crescendo’, waarbij zijn repertoire in een klassiek kleedje gestoken werd door concertharmonie Crescendo in OC de Neerbeek te Bissegem. Gastvedette was zijn medezangeres Brigitte Geerts uit Doornik.

Tot nu toe waren slechts zelden zaal-uittreksels uit zijn voorstellingen te zien op tv. “Dat heeft één voordeel : dat je het publiek kunt verrassen. Het levert soms ook optredens op. Zo van : ik heb dààr iets meegemaakt; die moet je eens vragen.”

Wat brengt de toekomst ?
‘Aan dat 2000ste optreden is een tournee verbonden (het nieuwe jaaroverzicht doorspekt met fragmenten uit 'het beste van'). Wij onderhandelen met theaterburo’s om deze reeks op te zetten in de Culturele Centra. Ook hoop ik op tv een deel van mijn zaalshow live te kunnen brengen.’

En op lange termijn ?
‘Als alles goed zit, zit ik nu in het midden van mijn carrière. Ik hoop ooit de komiek te zijn die zijn 4000ste optreden viert. Om dan midden een lachbui de geest te geven op de scène en neer te vallen in de souffleursbak terwijl het publiek applaudisseert en denkt : het is vast een grap.’