Foto's Juniors 2007

De eerste belangrijke koers van het jaar : de Kattenkoers in Ieper. Net na de Kemmel ligt alles in brokken.




Nog verbrokkeling met de wind in het open veld; ik zit in het 2e groepje.



In de Ster van Zuid-Limburg vlot het niet echt voor mij en de ploeg. Al is er de laatste dag een lichtpuntje...




Parijs - Roubaix is wel een succes. Hier rijden we op de nieuwe kasseistrook Mark-Madiot.


De nog 13 man sterke kopgroep op kasseistrook 6 voorbij Cysoing.
Zie ook films



Ik kan een versnelling plaatsen maar raak niet weg. Wat verder voor de Carrefour zou ik bandbreuk kennen.




In de Giro della Toscana gaat het het heel goed in de eerste rit.



Al is er mij in deze koers nooit veel gegund want net als vorig jaar kom ik zwaar ten val.



Ploegleider Rik komt in looppas kijken hoe het met mij gesteld is.



Steve Bekaert kent een begenadigde dag in de laatste rit
en wordt naar boven gestuwd door mijn ma (in ploegkleuren)




In de GP brouwers met visie rijd ik een sterke wedstrijd, maar ondanks ons numerieke overwicht in de kopgroep...



... werden we toch geklopt in de sprint.



Het mooie parcours van Bogaarden



Kopgroepje in de klim van Sint-Kornelis-Horebeke



Julien Vermote toont dat hij een van 's lands beste juniors is. Man is dat afzien.
Zie ook films



Toch even zelf geprobeerd. Tevergeefs echter.



In de Acht van Bladel in Nederland hervat ik de competitie na een rustpauze vanwege mijn examens.



Ik verbeter elke dag en in de laatste rit rijd ik bijna de ganse rit in de aanval.



In de ploegentijdrit in de Vierdaagse van Kontich rijden we collectief sterk.
Maar door deze valpartij verspelen we de kans op de overwinning...



al proberen we in de rit nadien met heel de ploeg revanche te nemen.





Op de Monteberg in Ledegem-Kemmel-Ledegem. Een hittegolf die dag.



Ik ken er 1 van mijn betere dagen van het seizoen, maar door te veel water te drinken verspeel ik in de finale
mijn kansen om op het podium te komen.


Reningelst is door de wind zware kost.


Na spaakbreuk probeer ik het even alleen op de klim naar Loker.



De GP Johan Museeuw te Gistel. De Steenstraat in Klerken ligt me.






Kotgenoot Stijn Steels wint de GP van de Vlaamse Gewesten in Wuustwezel



waar ikzelf opgehouden word door materiaalpech maar me toch nog naar een 8e plaats weet te sprinten.



Rik Devoogdt met aanmoedigingen in de tijdrit in Adinkerke. Ik heb veel van hem geleerd
en ben hem dankbaar voor mijn 2 mooie jaren bij Avia.



In de Sparkassen Münsterlandtour in Duitsland vindt een kantelmoment in het seizoen plaats.



Ik win de eerste rit...



door op 2 ronden van het einde het hazenpad te kiezen.



Ik word bijgehaald op een ronde, maar heb nog genoeg reserves om het af te maken.



... in de sprint dan nog wel. Is dat een ontlading zeg na 2 jaar nog es kunnen winnen.



Door een matige tijdrit (25e) verspeel ik mijn mooie plaats in het klassement



maar ik neem revanche door in de volgende rit meteen 2e te worden na ploegmaat Thomas Opdebeeck,
die een sterk seizoenseinde kent.

Door deze tweede plaats krijg ik ook de grijze sprinttrui om de schouders...


Mathias Allegaert wint de laatste rit, waarin ik tot op 2 kilometer voor het einde nog virtueel leider was...



Daags na Münsterland rijd ik als ontspanning de Belcanto-classic in Westouter.
Hier ben ik ontsnapt met jawel Frank Vandenbroucke. Foto www.belcanto-classic.be




De Beker van België wedstrijd te Angreau-Honnelles met wind, kasseien en hellingen
is 1 van de mooiste en zwaarste koersen van het jaar. Met 9 leiders rijden we het peloton op minuten.



Gelukkig is er altijd goeie verzorging :-)



De laatse koers : De keizer der Juniors rond Koksijde. Op de Steenstraat.


Ik trek de pelotonsprint aan voor Jarl Salomein.



In de laatste ronde op 2 km van de meet : de laatste keer de Hoge Blekker.
Ik zet alles op alles maar we worden toch nog bijgehaald.



Ook mijn broer Benjamin had een behoorlijk seizoen weliswaar zonder overwinningen, maar met veel 3e plaatsen

3e in Voorde in sprint bergop
 
3e in Ploegsteert (bemerk Maxim - zoon van - Farazijn op de 2e plaats)


met 4-tal weg in Ichtegem


en in september ook de onvermijdelijke val; hier blij aan de uitgang van de kliniek waar hij vernam dat hij niets gebroken had

Foto's Juniors 2006

Een winterfoto van op stage in Blankenberge (foto Avia)

Stage in Herderen (foto Avia)

Op de kasseien op stage in Parike (foto Avia)

Eerste koers van het jaar in Brustem. Avia en Balen duidelijk goed vertegenwoordigd 
in de ontsnapping. Ikzelf in 3e positie. 

Ichtegem. Doortrekken op de kasseien van de Steenstraat. Matthias Allegaert in mijn wiel, 
gevolgd door Jochen Despeghel, en ploegmaten Bultynck en Pannekoek.

De spurt voor de 8e plaats die wordt gewonnen door Jens Debusschere voor mijzelf en 
Kenneth Bulthynck.

Klerken. In de achtervolging op twee ontsnapte Litouwers. Hun ploeg probeert echter het gat op mij
te dichten. 

Foto van 'la route de l'avenir', (souvenir Louis Caput). In de tijdrit eindig ik verrassend goed. 
(6e en tweede Belg) 

Dit klassement was een goeie uitgangspositie om een gooi te doen naar de eindoverwinning.
Hier het begin van de beslissende ontsnapping...   (foto's veloreportage)

De troepen van de leider halen alles uit de kast om de leidersplaats vast te houden.

Maar mijn ploeg levert voortreffelijk afstoppingswerk voor mij.

Willem Dendooven komt nog uit het peloton terug op de (inmiddels tot 3 man gerudeceerde) kopgroep.
Ikzelf had het meeste werk verricht en begon (zoals duidelijk te zien op de foto) er stevig door te zitten... 

Willem won de rit; ik finishte 5e en strandde op 5 seconden van winst in het algemene klassement (2e)... 

Het podium. Links ritwinnaar Willem Dendooven, in het midden de eindwinnaar en latere Europese
Kampioen Etienne Pieret en ik sta rechts van dat mooie gezelschap als tweede in het eindklassement.

Tijdrit van de ster van Zuid-Limburg. 

Ik werd uiteindelijk 5e in die tijdrit en eerste jongere. Hier op de foto met de organisator en ploegmaat Sven Nooytens, die enkel de duimen moest leggen voor de Brit Alex Dowsett, die het plaatstelijke record van Marc Wauters verpulverde...

In de eerste rit deed ik in de ultieme kilometers een uitval samen met de Nederlander Thijs Bezemer. 
Ik gaf alles om mijn klassement te verbeteren en de laatste 2 kilometer kwam de sterke Nederlander 
niet meer op kop. Op de voorgrond m'n zus Linde.

En dit was het logische resultaat. Ik nam echter wel 9 seconden terug op de leider en werd 2e in het klassement

Het podium na de eerste rit met alle truien en de ritwinnaar. Let vooral op de kleine jongen met het bergklassement (Maurice Schreurs), hij zou 2 weken later de ronde van Toscane winnen...

Tweede rit. Na een lekke band toch nog proberen de meubelen te redden voor mijn trui. 
De vogels waren jammer genoeg gaan vliegen...

Na een massale valpartij is het peloton in Parijs-Roubaix volledig uiteen gespat.

Samen met o.a. Matthias Allegaert slagen we als enige groepje erin terug te komen

Dit heeft echter superveel krachten gekost en ik besloot mijn laatste energie weg te schenken aan mijn ploegmaats. Dat het op is zie je duidelijk aan mijn gezichtsuitdrukking :-)

Alleen over de Carrefour de l'Arbre is het logische gevolg...

De eerste rit in de Giro della Toscana, een prachtkoers waar ik echter geplaagd werd door een keelontsteking.
Gert Dockx zit in het midden uitstekend geplaatst voor de eindsprint.

Pech overviel me opnieuw in de 3e rit. Ik maakte een enorme smak tegen de grond en met 
een ongelooflijke pijn zette ik mijn weg toch nog voort. Zonder al te veel succes echter...

Na Toscane bleef ik sukkelen... Het BK was de eerste koers waar het terug wat naar behoren ging. 
Hier ben ik alleen weg.                         (foto wielerfotos.be)

Dan de mooiste koers die ik dit jaar reed. Le Classique des Alpes... Een koers over vier echte cols.
Na een probleempje met de ademhaling begon ik aan een ferme inhaalrace en werd nog 12e.
Hier voor de start met de Waal David Piva.     (foto Velomania)

En hierna kwam de grote leegte : klierkoorts
Hopelijk staan hier volgend jaar dubbel zoveel foto's...

Een week of 4 later is er toch een mooi moment : mijn broertje Benjamin wint zijn eerste koers te Herderen