Welkom op de Website van Wielrenner Tim Declercq

Artikel in Het Nieuwsblad na 1e rit Driedaagse van De Panne (door Michel Vanden Heede 28 maart 2012)

Artikel in het Laatste Nieuws (door Hans Fruyt op 28 maart 2012)

Marie Carpentier in de Krant van West-Vlaanderen, 10 feb 2012

Een 'biografisch' artikel op de ploegsite door Erik Van Breugel,
zie hier

Artikel over vier neoprofs bij Topsport-Vlaanderen (Freddy De Geest in HN 1 feb 2012). Zie ook hier.

Kampioenenhulde (Patrick Vandewatere in DW 25 nov 2011)

Interview Schooltijdschrift (Piet Pieters, dec 2011 p 23-25)

Voorbeschouwing op het WK (HLN, 22 sept 2011)

Een artikel in Cyclosprint (Simon Lamon, sept 2011, p 62-63)

Artikels na Tims zege in het BK voor beloften: Sporza,
de Standaard, Het Laatste Nieuws, Het Nieuwsblad, Gazet van Antwerpen, Kempen Actueel en Wtv-Focus

En een artikel in KVW van Marie Carpentier (KVW 26 aug 2011)

Artikel Danny Lingier in de Krant van West-Vlaanderen na Ronde van Namen (12 aug 2011)

Artikel na overwinning in 2e rit Ronde van Namen (Hans Fruyt HLN)

Een 'triple-interview' met mijn broer en mijn pa, naar aanleiding van zijn koersprogramma op de Gentse Feesten (Michael Cornette in de KW van 15 juli 2011)
Scroll lager voor het 2e deel.

Een artikel gemaakt vóór de Omloop Het Nieuwsblad voor beloften (Nico Dick in HLN 2-7-2011)

Een dubbelinterview met mijn broer door Stijn Moerman in DW 11 maart 2011 (p. 1 en 24)

Een artikel over de supportersavond op 3 dec in Het Nieuwsblad door Frank Meurisse. Zie hier.

en hieronder door Patrick Vandewatere in de Weekbode p 1 en 8.

Column na Parijs-Roubaix (Nieuwsblad 4 juni 2010)

Artikel Nico Dick in de KVW na Beselare

Artikel Krant van West-Vlaanderen na Hooglede (getekend Sm)

Wielerjaarboek Bernard Callens 2009

KVW 04-09-09 over de vader- en begeleiderskoers (Patrick Vandewatere)

HLN 10-09-09 Verslag Vaderkoers (Piet Van Coillie)

DW 17 april 2008, Nu nog finales rijden (N. Dick)

DW 12 sept 2008, Met vallen en opstaan (artikel over Benjamin door Nico Dick)

KW 2 mei 2008, Nico Dick over PK Westouter

Het Nieuwsblad 22 sept 2007, Michel Vanden Heede over de Keizer der Juniores

Interview Wieleradvies 8 sept 2007. www.wieleradvies.com

TIM DECLERCQ STILAAN TERUG OP NIVEAU

De laatste maanden toonde Tim Declercq zich meermaals in de eendaagse wedstrijden na een jaar gesukkel met klierkoorts,
maar met een ritoverwinning in de Münsterland Rundfahrt en een vijfde plaats in de eindstand bewees hij zijn vroegere niveau
terug opgepikt te hebben.
Tim Declercq was als aspirant en nieuweling een veelwinnaar, maar klierkoorts in zijn eerste jaar bij de junioren zorgde voor
roet in het eten.
Waarom ben je wielrenner geworden? Ik was altijd al gefascineerd door de fiets.
Het schijnt dat ik als peuter niet van het scherm weg te slaan was bij de koersuitzendingen.
In gedachten speelde ik koers met mijn kleuterjuffrouwen als mederenners. Op m’n zesde
reed ik met mijn vaders koersfiets. Ik heb eerst even gevoetbald maar het was vooral aftellen
tot ik aspirant kon worden. Nochtans koerste er niemand in onze familie (ma geeft les Engels
en pa is komiek), maar als we een fietstochtje deden eindigde het altijd in een wedstrijd.

Beschrijf je carrière tot nu toe eens? Ik ben geen veelwinnaar, maar iemand die het
moet hebben van harde wedstrijden. In mijn eerste jaar won ik geen enkele koers,
maar ik viel altijd aan. Het jaar erna kreeg ik mijn groeispurt en won ik in één klap 12 koersen,
werd Europees Kampioen puntenkoers en ploegkoers (met Dries Ingels en Marnik Dreesen)
en werd 7e in de wegrit van dat Europees Kampioenschap. Vanaf de nieuwelingen begon ik
oordeelkundiger te trainen en ik won 2 wedstrijden voor de Beker van België
(waaronder de tijdrit), ik won de Vosseslag classic en zilver op het BK tijdrijden
op 0,2 seconden van Jens Debusschere. In Polleur strandde ik op 3 seconden.
Als eerstejaarsjunior haalde ik ereplaatsen in een paar tijdritten, in de Route de l’Avenir en de
Classique des Alpes, tot ik slachtoffer werd van de gevreesde rennersziekte: klierkoorts.
Een harde periode met veel onzekerheid, maar ik dank de dokters en mijn trainer die er mij
weer bovenop geholpen hebben en ieder die in mij bleef geloven.
Na een periode van klierkoorts stak je nu echt je neus opnieuw aan het venster tijdens de internationale Münsterland Rundfahrt.
Hoe is die rittenkoers verlopen?
Ik reed al een tijdje behoorlijk, maar met veel pech en ik hoopte eens op een goed resultaat. In de eerste rit werd er gevlamd aan 45,3 km/u
gemiddeld; ik hield me goed vooraan, sprong nu en dan eens mee en zette alles op alles op 2 ronden van het einde. In de laatste ronde
kwamen 2 man aansluiten. Het peloton was echter nooit veraf en we bleven dan ook volle bak geven tot op 400 honderd meter van de meet.
Ik begon de sprint in tweede positie en tot mijn eigen grote verbazing ging ik over de eerste. Wat een kick na 2 jaar eindelijk nog eens winnen!
In de tijdrit ‘s anderendaags had ik een barslecht gevoel in de benen. Met veel afzien kwam ik dan ook niet verder dan een 25e plaats.
Mijn eindwinstdroom leek veraf. ’s Namiddags raakten we met 9 man voorop met 3 Avia's. Thomas Op de Beeck maakte het schitterend af
en ik werd tweede. Tot groot jolijt van de Belgen (ik sta immers bekend als een strijkijzer) kreeg ik na de rit de sprinttrui om de schouders.
Ik klom ook op naar de 6e plaats in de rangschikking. In de koninginnenrit wilde ik een gooi doen naar de leiderstrui.
Een ontsnapping van 8 man kwam halfkoers in schuifjes tot stand. Opnieuw 3 Avia's mee. Ik voelde me nog super en Steve Bekaert
en Yannick Wellens gaven dan ook alles wat ze konden voor mij. Tot op 3 kilometer van de meet zag alles er goed uit. Ik zat nog fris
en wilde het werk van mijn ploegmaten afmaken. Maar toen kwam een uitgedund pelotonnetje van zo'n 20 man bij
ons (onder impuls van een sterke Mathias Allegaert) en weg was de droom. Ik werd nog 9e in de rit en 5e in de
eindklassering. Op het eerste moment een schrale troost, maar nu ben ik heel tevreden over mijn ronde, mijn zege
en mijn puntentrui. Eindelijk terug op niveau !
Wat zijn je sterkste eigenschappen als renner? Waar moet je nog aan werken?
De gedrevenheid is een pluspunt zeggen ze. Ik ben regelmatig en kan hard afzien. Soms ben ik nogal impulsief.
Ik moet ook nog werken aan het 'killersinstinct'. Tot dit jaar blonk ik uit in het werk tegen de klok, maar sinds
mijn klierkoorts is dat verminderd. Ik hoop dat het terugkomt. Ik hoop ook dat ik nog even goed kan klimmen
(ik deed nog geen lange cols). Ik ben wel een betere spurter geworden.
Waar ben je mee bezig naast het wielrennen?
Naast het wielrennen ben ik een sociaal beest. Ik hou ervan om veel mensen te zien, zowel jongens uit de koers
als uit school, maten uit te nodigen voor een lan-spelletje op de computer of eens een limonade gaan drinken
op café. Voor de rest pik ik nu en dan eens graag een filmpje mee en kunnen enkele series op tv me wel smaken.
En voor de rest koersverslagen maken op mijn site (www.timdeclercq.be).
Volgend jaar word je belofte. Heb je al een ploeg in het vooruitzicht?
Ik heb een 3-tal aanbiedingen voor volgend jaar, maar beslissen doe ik pas volgende week. Ik hoop op een ploeg
zonder al te veel druk en die toch de grote koersen rijdt, om
op mijn tempo te kunnen groeien.
Wat zijn je ambities bij de beloften?
Volgend jaar studeer ik Lichamelijke Opvoeding en bewegingsleer aan de UGent.
Zo calculeer ik in dat het voorjaar wat minder zou kunnen zijn.
Maar in het najaar hoop ik me terug volledig op mijn geliefde bezigheid te kunnen concentreren
en in enkele grote koersen mijn neus eens aan het venster te steken.
Heb je een idool? Als kind hield ik van Ludo Dierckxsens : hij lachte en demarreerde altijd.
In het rondewerk was Jan Ullrich mijn grote favoriet. Maar sinds de recente dopingontwikkelingen
staat hij nu onderaan mijn lijstje. Ik ben een grote voorstander van het anti-dopingsprincipe
en sta volledig achter het 'Bleib sauber, Live clean' project in Duitsland. Dat de controleurs
daar geen meter van je zijde wijken is voor mij maar een kleine prijs voor een propere sport. Ik hoop dat België volgt.
Door al die dopingperikelen kan de jonge Brit Mark Cavendish wel op mijn sympathie rekenen. En ouwe taaie Michael Boogerd natuurlijk.