14 september: Kho Samui-Surat Thani
We zijn weeral pas om 10 uur uit ons bed. Tegen 11 uur checken we uit en gaan we ontbijten in de bar naast ons nl Nam bar. Het is een rare ober, maar we ontbijten toch lekker met muësli, vers fruit, honing, yoghurt en verse fruitsapkes. Eindelijk schijnt de zon terug. Daar wachten we al dagen op, alleen is het nu effe veel te heet. Zweten, afspoelen in de zee, en terug zweten. We nemen de Songthaew naar de pier waar de boot terug vertrekt. Dit duurt echter langer dan we dachten. We zijn maar net op tijd voor onze boot (13.30). ‘t Zonnetje schijnt nog altijd. Sebiet verbranden we nog want we liggen op het dek. De boottocht duurt ook lang. Rond vijf uur komen we aan in Surat. De bus staat er al op ons te wachten. We nemen die maar want we zijn ergens anders uitgekomen dan we vertrokken waren. De bus dropt ons aan het station waar we onze bagage achterlaten. We moeten al 10 B extra betalen voor al onze gekochte spulletjes en ze kleven het etiket met lijm op onze zakken. Dan gaan we op zoek naar de nightmarket. Het duurt even voor we ze vinden, maar het is weeral de moeite waard. Zakken, visballetjes, loempia, wafels met aardbeienconfituur, saté. En tot slot nog twee ananassen op het bankje voor het restaurant want we moeten naar de WC. We drinken daar ook nog iets om onze tijd te verdoen. In het station maken we kennis met een handtastelijke vent van’t leger. De gast die in Kho Samui een T-shirt voor Marieke heeft gepast is er ook. De bedden liggen al klaar als we instappen. We tossen voor het goede bed. Ik verlies, dus ik lig boven. We eten onze ananas verder op en gaan dan noodgedwongen ook maar slapen.

15 september: Bangkok
De aankomst is gepland rond acht uur, maar ’t wordt een uurtje later. We nemen de bus 53 richting Khao San. Ergens in een straatje nemen we een kamer met een badkamer. Dan gaan we shoppen. De kraampjes in Khao San komen pas ’s avonds dus we gaan eerst naar de shoppingcenters. Onderweg kopen we sokken en ik ergens nog een BH. Omdat er eigenlijk toch niet veel te beleven is, gaan we maar naar de dierentuin met de tuktuk. Eigenlijk voor niks want de chauffeur wil ons weer kleren laten kopen maar deze keer mogen we zelfs niet binnen. Uit medelijden geven we hem toch 20B. In de zoo zoeken we het toilet op maar we hebben een probleem met de WC-papier automaat. Als dat eindelijk is opgelost, krijg je blijkbaar maar 6 velletjes voor 2 B. (WC-papier, Wc-papier, 7 frank voor ne rol, ’t is niet duur, ’t is niet duur, t’is voor uwen hol). Ondertussen stortregent het weeral. Gelukkig maar eventjes. We gaan eerst langs de vogels en de nijlpaarden. Vervolgens de beren, de leeuw die brult, de apen met baby’s, slangen, schildpadden en albinokikkers. Nog een lekkere chocoladetaart in de 7-11. Ook nog een albinohertje en grote olifanten. Als ik dan naar de WC moet, geef ik toch wel vier B uit en ga noodgedwongen op de vententoilet want ze zijn aan het kuisen. We proberen terug thuis te geraken met de bus, maar dat lukt ons niet goed. Ofwel komen er geen ofwel rijden ze ons voorbij. Uiteindelijk dan maar de tuktuk genomen. De politieagent neemt nog een foto van ons.

In Khao san eten we eerst een lekkere pita en falafel en doen we daarna de kraampjes. Daar vertellen ze ons iets over een grotere nightmarket. Wij gaan daarheen en ‘t is nog goedkoper. Er lopen dan ook alleen maar Thaien. Hier vinden we dan toch nog poemaschoenen en allerlei andere souveniertjes. Omdat m’n geld toch op moet koop ik een rugzak van de Northface, nep weliswaar. ’t Is al laat als we in Khao San aankomen en we moeten nog internetten en ons hotel terug vinden. Dat laatste lukt gelukkig nog redelijk.

16 september: Bangkok-Schiphol
De nacht was kort, want we zijn al vroeg uit de veren. We regelen de bus naar het vliegveld en ontbijten met een stukje fruit. Eerst proberen we de bus naar het MBK center te nemen, maar we weten helemaal niet welke daarnaar toe rijdt. We stappen dus maar willekeurig ergens in en willekeurig ergens uit. We zitten toch al wat dichter maar nemen toch verder de tuktuk naar het MBKcenter. ’t Is nog niet open dus we bezien de omgeving en eten nog een stukje fruit. Binnen kopen we nog wat souveniertjes. Op de terugweg kopen we op de plaatselijke markt nog een zak rambutans, die andere lekker lychees vinden we niet meer terug. We nemen de bus terug naar Khao San en lunchen daar nog in de straat van ons hotel met een sandwichke en een watermeloensapje. We halen onze bagage op en gaan richting reisbureau waar we onze bus geregeld hebben. Nog eventjes wachten en we kunnen vertrekken. De chauffeur rijdt natuurlijk weer roekeloos. Gek maar toch hebben we geen enkel accident gezien op onze hele reis. In de vlieghaven worden we al bijna teruggestuurd omdat we langs de verkeerde kant komen. Marieke laat zelfs twee keer haar bagage checken omdat ze iets vergeten was er in te proppen. We kunnen direct naar onze vlieger. Snel geven we onze laatste centjes uit : met de briefjes wordt het een flesje Thaise Rum en omdat we geen hele durian meekregen, duriansnoepjes voor mij. Met de overgebleven muntjes kunnen we nog net een doosje koekjes kopen. Eventjes vliegen en overstappen in Hongkong vanwaar uit we nog een mailtje versturen. We doen nog een dansje op de roltrap en kunnen weeral boarden. We slapen al voor het vliegtuig opstijgt. We zien dus geen enkele film. Drie middagmalen later zitten we alweer in Schiphol.

17 september: Schiphol-Turnhout
Alles loopt weeral gesmeerd, we kunnen vlot uitchecken en we hebben direct verbinding met de trein. De mensen kijken raar, want we moeten onze hoeveelheid rambutans nog verdelen. Nog een paar uurtjes op de trein met twee overstapjes en we zitten weeral in onze thuishaven waar ze ons helaas niet op het perron staan op te wachten. Het was een zeer geslaagde reis.