Kathleen & Dimi
3 december 2005
25/8 - De laatste rechte lijn
... nog 100 dagen te gaan
Hallo iedereen,
Door iedereen lang naar uitgekeken ... en vandaag is het dan zover: nog exact 100 dagen te gaan voor onze grote dag op 3 december. Toen we eind vorig jaar aan de voorbereidingen begonnen, leek dit moment nog zover weg maar nu is het dus een feit! Vanaf vandaag zal ik jullie heel regelmatig op de hoogte brengen van al onze grote en kleine belevenissen ivm onze trouw via mijn eigen kleine “column” (dixit Dimi). Ik kan niet beloven dat ik hier elke dag wat kom neerpennen (ik heb nog wel wat anders te doen ook :o) ...) maar beloof toch om jullie niets te laten missen van onze voorbereidingen (behalve dan die dingen die tot op het einde een verrassing moeten blijven natuurlijk).
Wat is er intussen tijd zoal gebeurd? Een lange lijst, een hele opsomming maar vooral heel veel werk waar we beiden al heel erg van genoten hebben (gek hé, op ons werk lijkt dat altijd andersom te zijn :o) ...) Dus waar zal ik beginnen .... zoals iedereen zeker ... bij het begin!
Zoals jullie ondertussen allemaal al weten heeft Dimi mij vorig jaar, heel romantisch, bij de kerstboom ten huwelijk gevraagd. Direct daarna zijn we heel intensief op zoek gegaan naar de 3 zaken die volgens ons het meest dringende waren: de feestzaal, de fotograaf en het vervoer. De fotograaf was daarin nog het meest gemakkelijke aangezien ik daarover niet lang moest twijfelen. Alex heeft immers al een aantal fotoreportage voor ons verzorgd en steeds met heel veel succes. De feestzaal daarentegen was wel even iets anders. Uren zoekwerk op het internet resulteerde in tientallen brochures met mogelijkheden, formules en menu’s. Een aantal omzwervingen en een aantal feestzalen later, zijn we dan eindelijk in de E10 hoeve beland waar we op 3 december niet alleen onze buikjes goed zullen kunnen rond eten maar daarnaast ook de pannen van het dak kunnen swingen om al die overtollige calorieën er terug zo snel mogelijk af te dansen. En dan was er natuurlijk ook nog onze zoektocht naar gepast vervoer. En ik kan jullie verzekeren, we zijn wat tegengekomen ... van wagens die net de schroot miste tot bussen die nog in opbouw waren over prachtige sleeën die ons al deden dromen van onze grote dag. Maar wat het nu uiteindelijk geworden is, zullen we net als jullie pas op onze dag ontdekken! Ons mama en papa nemen nl. het vervoer voor hun rekening en hoewel we de nodige tips en aanwijzingen hebben gegeven, blijft het ook voor ons spannend afwachten.
Daarnaast wisten we ook al heel snel dat we de organisatie van onze grote dag niet alleen op onze schouders wilden nemen maar beroep doen op een goede ceremoniemeester. Waarom zou je trouwens iets zelf doen wat een ander vééééél beter kan :o) En zo zijn we uiteindelijk bij Peter terechtgekomen. Maar hoe dit verhaal nu juist in elkaar steekt en vooral hoe het is afgelopen, daarvoor verwijs ik jullie graag naar één van mijn volgende edities (jullie hadden toch niet gedacht alles in één keer te weten te komen zeker :o) ....)