NOVEEN DON BOSCO

KLASGEBEDEN VOOR DE NOVEEN VAN DON BOSCO

EERSTE DAG

v.       God onze Vader,

         vaak voelen wij ons zo eenzaam en onmachtig.

         Zo moeilijk geraken wij tot de levensstijl

         van het evangelie van Jezus.

         Als wij maar met Hem op weg konden gaan, zoals don Bosco.

a.       Goede God,

         leer ons, naar het voorbeeld van don Bosco,

         elke dag groeien in uw liefde.

         Laat ons delen in zijn manier van leven.

         Maak ons hart mild en deemoedig als zijn hart.

         Breng ons, meer dan ooit, tot één gemeenschap.

TWEEDE DAG

v.       Don Bosco had altijd een groot vertrouwen in Maria.

         Zijn werk is tot stand gekomen en gegroeid dankzij haar.

         Hij heeft haar ervaren als een zorgzame moeder,

         de Hulp der Christenen.

a.       Heer onze God,

         leer ons de weg bewandelen van de eenvoud.

         Leer ons als don Bosco vertrouwen op Maria, onze Moeder.

         Sta ons bij om te leven in eenvoudige dienst aan anderen.

DERDE DAG

v.       Don Bosco leefde voor en te midden van jongen mensen.

         Door zijn scholen, zijn jeugdbewegingen en zijn missies

         heeft hij vele uitzichtloze jongeren gelukkig gemaakt.

a.       Goede god,

         wij bidden voor onszelf en alle jongeren,

         om fijngevoeligheid van hart en geest,

         om luisterbereidheid tegenover allen

         die ons als persoon verrijken,

         om doorzettingsvermogen ondanks alle tegenslagen,

         om aandacht en inzet voor allen

         die onze hulp nodig hebben,

         om vreugde in onze studie en ontspanning.

VIERDE DAG

v.       Don Bosco wilde missionaris worden.

         De Heer heeft het anders gewild.

         Toch werken er nu in de Derde Wereld

         duizenden missionarissen in zijn geest,

         om in woord en daad te getuigen van Jezus' boodschap.

a.       Wij bidden U voor alle missionarissen, God, onze Vader,

         dat zij met veel moed volharden in het werk dat zij verrichten.

         Mogen wijzelf ook bezield worden door een wereldwijde interesse

         voor de jeugd over de ganse wereld.

         Mogen wij voelen dat wij medeverantwoordelijk zijn voor de wereld

         en dat wij daarvoor mogen steunen op uw werkzame aanwezigheid.

VIJFDE DAG

v.       Overal zijn er mensen die zich inzetten voor anderen.

         Don Bosco verzamelde rond zich ook vele jongeren en volwassenen,

         die bereid waren met hem mee te werken,

         zich totaal te geven aan de jeugd.

a.       Wij danken U, Heer God

         voor onze leraressen, leraars en opvoed(st)ers.

         Samen met ons gaan zij op weg.

         Wij danken U ook voor alle mensen die zich inzetten voor onze school.

         En bemoedig ons opdat ook wij,

         naar hun voorbeeld, bereid zouden zijn,

         in volle overtuiging met hen mee te werken.

ZESDE DAG

v.       In don Bosco vinden wij een bewijs

         hoe Gij met uw mensen begaan zijt.

         Wij zien údat hij zich ingezet heeft

         opdat het geloof kansen kreeg in vele mensen.

a.       Wij vragen U, God, dat ook wij ons zouden inzetten

         om met al onze mogelijkheden uw Rijk op aarde, mee te helpen opbouwen.

         Doe ook ons leven in een geest van eerbied en ontvankelijkheid

         voor de bevrijding van alle mensen.

ZEVENDE DAG

v.       Don Bosco heeft het niet alleen gekund.

         Hij heeft zich - naast zovele leken -

         omringd met salesianen en zusters.

         Zij zetten tot op vandaag zijn werk verder.

a.       Wij bidden U, God,

         dat zij altijd mogen bezield blijven

         met de geest en het ideaal van hun stichter.

         Dat zij niet moe worden jonge mensen te begeleiden

         door hen een ideaal voor te leven.

         Dat de goede geest in scholen, tehuizen en andere werken

         vruchten mag dragen.

ACHTSTE DAG

v.       Don Bosco was bang voor egoïsten,

         die profiteerden van anderen zonder een eigen bijdrage te leveren.

         Waar mensen in vriendschap samenleven kan men niet zeggen:

         'dat is mijn zaak niet.'

a.       God, vandaag bidden wij U

         voor onze families en voor onze schoolgemeenschap

         om een goede verstandhouding onder elkaar:

         dat ons huis een thuis mag zijn,

         dat onze school een plaats is waar we mensen vinden

         die naast ons staan,

         bij wie we onze verwachtingen vrij mogen uitspreken.

         En dat wijzelf nooit hun vertrouwen beschamen.

NEGENDE DAG

v.       Een mens die niet onder de maat

         van zijn mens-zijn wil blijven,

         voelt zich verplicht de mogelijkheden die hij kreeg

         te ontplooien.

         Don Bosco wist dat deze gaven een geschenk zijn ten dienste van anderen.

a.       God, wij weten dat wij allen kansen hebben

         om ons te ontwikkelen, verstandig, creatief, sportief.

         Geef ons de kracht om die rijkdom

         niet ongebruikt te laten.

         úDat alle talenten die wij van U ontvingen,

         niet alleen voor onszelf zijn,

         maar voor allen met wie wij leven.

DON BOSCONOVEEN IN DE KLAS

EERSTE DAG: EEN BLIJE HEILIGE

Je kan op vele manieren christen zijn. Ik koos de manier van don Bosco, omdat een goede christen ook een blije christen mag zijn, zegt een jonge man van 20 jaar. Als 16-jarige stichtte Jan Bosco met enkele makkers op het college de club van de vrolijkheid. In de groep was enkel verboden wat de vreugde kon afbreken. 'Opgewektheid ontspringt aan de vrede van het hart', zei hij. En niets kon zijn vreugde stukslaan. Eens zei hem een vriend: Ik heb u nog nooit zo blij gezien als vandaag. En zijn antwoord was: 'En toch heb ik vandaag de grootste tegenslag van mijn leven gehad.

a.       Don Bosco,

         uw sterke vreugde boeit ons!

         Onze vreugde wordt zo vlug door de minste tegenwind uit ons hart geblazen.

         Waar kwam die diepe vrede van uw hart vandaan?

         Mogen wij dat vernemen deze week?

         Geef ons iets van uw milde lach, van uw innerlijke opgewektheid,

         opdat ook onze vreugde - zoals de uwe -

         anderen mag aantasten en bron zijn van geluk en levensmoed. Amen.

TWEEDE DAG: HET BEGON MET EEN DROOM

Je bent 9 jaar. Op een nacht heb je een droom. Iemand vraagt je de leiding te nemen over een zware jongensbende. Je schiet naar de troep toe en de rake klappen die je uitdeelt onderstrepen je woorden van afkeuring over hun slecht gedrag. En dan weer die stem: 'Neen, niet met slagen maar met zachtheid en geduld'. Je vertelt je droom aan tafel. Grootmoeder zegt: 'Aan dromen moet je geen aandacht geven'. Dit overkwam de 9-jarige Jan Bosco. 'Ik was het met grootmoeder eens', zegt hij vele jaren later, maar ik kon die droom nooit van me afzetten. En hij heeft mijn ganse leven bepaald.'

a.       Don Bosco,

         wat was die droom op 9 jaar?

         Was het jouw ontluikend zoeken

         of innerlijk verlangen naar een weg in je leven?

         Of was het Gods droom over jouw leven

         die je overmande in je slaap?

         Of vloeiden deze twee dromen samen?

         Help ons luisteren naar onze eigen droom.

         Help ons Gods droom over ons op het spoor komen.

         En help ons geloven dat hierin de weg ligt naar ons geluk. Amen.

DERDE DAG: EEN DROOM WORDT ROEPING

Wat ga ik met mijn leven doen? Een vraag die telkens weer ook bij ons naar boven komt. Ga ik mijn droom kunnen realiseren? Don Bosco bleef er niet mee zitten, dubbend in zichzelf. Hij luisterde en hij keek naar de nood van mensen en naar Gods droom over zijn leven. Hij kende de nood van vele jongeren om hem heen die zonder vader en moeder in armoede ronddoolden. Toen hij twee jaar was hoorde hij zijn moeder tot hem zeggen: 'Je hebt geen vader meer, Jantje'. Op zijn 14 verloor hij zijn tweede vader: een 70-jarige pastoor van zijn dorp. Ik weende ontroostbaar, zei hij later. Uit deze ervaringen groeide zijn roeping: als priester vader worden van arme jongeren.

a.       Don Bosco,

         wij zijn vaak angstig en onzeker als we aan onze toekomst denken:

         wat moet ik worden?

         De werkloosheid verwart ons soms

         en doet onze dromen wegkwijnen.

         We dubben dan vaak in onszelf.

         Doe ons - zoals gij - úluisteren naar de nood van mensen

         en naar Gods droom over ons jonge leven.

         Help ons geloven dat God ook ons roept

         om in deze wereld iets van zijn liefde door te geven

         op de levensweg die voor ons ligt,

         maar ook iedere dag - hier en nu útussen de mensen

         met wie wij mogen samenleven. Amen.

VIERDE DAG: VADER VAN VERLATEN JONGEREN

De koster zwierde hem met een oorveeg weg uit de sacristie. Hij kon de mis toch niet dienen. Don Bosco liet de jongen terugroepen.

- Hoe heet je?

- Bart Garelli.

- Van waar kom je?

- Uit Asti.

- Leeft je vader nog?

- Neen.

- En je moeder?

- Neen.

- Hoe oud ben je?

- Zestien jaar.

- Kun je lezen?

- Neen.

- Kun je schrijven?

- neen.

- Kun je zingen?

- Neen.

- Kun je fluiten?

Het gezicht van Bart klaarde op. Door zijn voorzichtige lach heen klonk een 'Ja!'. Don Bosco had iets positiefs in hem gevonden. Het werd de eerste jongen die hij van de straat opraapte! De eerste in een zeer lange rij.

a.       Don Bosco,

         je zocht steeds het positieve in de jongeren die je ontmoette.

         Het geloof dat in iedereen iets goeds verscholen zit,

         maakt je tot vader van veel verlaten jongeren.

         Doe ook ons het positieve zien in ieder van onze vrienden.

         Doe ons ook onze eigen mogelijkheden zien

         en ons niet blind staren op onze tekorten.

         Help ons al het goede in onszelf en de anderen

         kansen te geven tot ontplooiing

         en laat het bouwstenen worden voor gelukkig zijn om elkaar. Amen.

VIJFDE DAG: VERTROUWEN GEEFT LEVENSKRACHT

Wie op bezoek kwam bij don Bosco kon niet uitgekeken raken: al dat jonge leven in zijn huis, een nooit geziene blije bende vol levenslust. Er heerste een echt familieklimaat. En waarop steunde dit? Don Bosco wist het vertrouwen van zijn jongens te winnen door hun zijn vertrouwen te schenken. 't Is mij genoeg dat ge jongens zijt, om echt van u te houden. Vertrouwen is voor mij het dierbaarste ter wereld. Vertrouwen is de sleutel van alles. Het vertrouwen legt de stroom tussen jongens en opvoeders. In dit vertrouwen kwamen de thuisloze jongeren tot leven. In dit vertrouwen groeide de vreugde en de levenskracht van iedere jongen en van iedere groep.

a.       Don Bosco,

         er heerste tussen uw jongens een klimaat van blije levenslust.

         Door uw vertrouwen in hen gaven zij u hun vertrouwen.

         Wij hebben het niet zo gemakkelijk om in onze schoolgemeenschap

         dit diepe vertrouwen in elkaar te beleven,

         tussen leerlingen en opvoeders, en onderling met onze kameraden.

         Wek in ons datzelfde vertrouwen dat in uw hart leefde.

         En help ons vanuit dit vertrouwen te bouwen aan een familieklimaat

         van vreugde en innerlijke blijheid. úAmen.

ZESDE DAG: EEN ROTSVAST FUNDAMENT

Heb je al ervaren in je leven dat je door iemand ten volle wordt aanvaard? Dan groeit je vertrouwen in mensen. Hoe kon don Bosco zo sterk vertrouwen in zijn jongens en in alle mensen? Hij wist zichzelf ten volle aanvaard! Door mensen ja, zijn moeder, zijn vrienden, zijn jongens. Maar geen mens kan je laten ervaren dat hij je helemaal aanvaardt. Don Bosco wist en ervaarde dat God hem en ieder mens honderd procent aanvaardde. Dat was zijn rotsvast fundament. Daarop steunde heel zijn leven. Daardoor kon hij zoveel vertrouwen geven. Zo vaak zei hij: 'Vrees niets! God is met ons! Vrees niets God zal u helpen.'

a.       Don Bosco,

         wij verlangen er sterk naar

         ons bemind en aanvaard te voelen.

         Maar vaak blijft ons verlangen onbevredigd.

         úUw vertrouwen dat God u beminde kunnen wij zo moeilijk volgen.

         Voor ons is dat meestal niet zo een zekerheid als voor u.

         Als daarin echter het fundament ligt van heel uw leven,

         help ons dan ook geloven dat God onze honger naar liefde kent

         en wil stillen,

         en dat Hij ook ons onvoorwaardelijk bemint

         en ons echt aanvaardt zoals we zijnú.

         Laat dit geloof ook voor ons de rots zijn

         waarop heel ons leven steuntú. Amen.

ZEVENDE DAG: DE WAARDE VAN EEN MOEDER

'Ik zal je een Moeder geven die je met liefde en wijsheid zal bijstaan', hoorde don Bosco in zijn eerste droom. 'Op haar', zegt hij later,' heb ik al mijn vertrouwen gesteld'. Zij wenst dat wij al ons vertrouwen stellen in haar. Zij heeft mij steeds geleid. Het is zeker dat zij ons bemint. Zij verlaat nooit wie op haar vertrouwt. Wie op haar vertrouwt komt nooit bedrogen uit. Wie alleen weinig kan doet veel met haar hulp! Zo drukt don Bosco zijn liefde tot Maria uit en zijn vertrouwen in haar. Maar ook haar liefde voor ons. Hij heeft die steeds ervaren.

a.       Don Bosco,

         wij kunnen er zo moeilijk bij hoe gij met Maria waart verbonden,

         hoe gij haar liefde hebt ervaren.

         Geef ons iets van uw kinderlijk vertrouwen in haar.

         Doe ons beseffen dat zij ook voor ons een moeder wil zijn

         om ons de weg te tonen naar het volle vertrouwen in God

         en de overgave aan hem en naar echte liefde voor de mensen om ons heen.

         Vraag haar, dat zij ook ons wil helpen

         om onze dromen en Gods droom over ons waar te maken in ons leven. Amen.

ACHTSTE DAG: PLAATS VOOR VELEN

Vanaf het ogenblik - zegt don Bosco - dat ik als arme priester jongens begon bijeen te brengen voelde ik de noodzaak aan medewerkers te hebben. Hij zocht priesters en leken die op welke wijze ook hem hulp konden bieden bij zijn werken voor de jongeren. Hij zocht mensen die ook elders vanuit zijn geest wilden werken voor de jeugd. Hij stichtte de congregaties van de salesianen en de zusters. En zijn jongens zelf riep hij op mee te werken in hun eigen opvoeding en die van hun kameraden. Zijn opvoedingswerk geeft de kans aan ieder die - hoe dan ook úin zijn geest wil werken voor het heil van jonge mensen.

a.       Don Bosco,

         gij wist u geroepen en gezonden om in de Kerk,

         voor de jeugd met een eigen opvoedingstrant heel je leven in te zetten.

         Uw hart was echter veel groter dan uw handen en uw eigen mogelijkheden.

         Daarom hebt gij velen kans gegeven om met hun eigen geaardheid

         en hun eigen levensroeping met u mee te werken.

         Vele jongens zijn bij u gegroeid tot volwassen, dienstbare mensen

         omdat ze zich hebben ingeschakeld voor hun eigen opvoeding

         en die van hun vrienden.

         Geef ook ons de kracht en de moed

         om met onze eigen mogelijkheden ons in te zetten in uw opvoedingsproject. Amen.

NEGENDE DAG: TESTAMENT AAN ZIJN JONGENS

De dag is nakend dat ik jullie moet verlaten, schreef don Bosco aan zijn jongens. Bedenk dat bescheidenheid de bron is van tevredenheid. Leer elkaars gebreken verdragen, volmaaktheid is niet van deze wereld. Hou op met kankeren, want daaraan gaat de liefde kapot. Wie geen vrede heeft met God, heeft geen vrede met zichzelf en geen vrede met de anderen. Weet dat jullie kinderen zijn van Maria. Zij wil de barrière van wantrouwen tegenover jullie opvoeders samen met jullie opruimen. Jullie arme, oude vriend verlangt jullie openhartigheid in alle eenvoud en oprechtheid, jullie warme liefde en jullie ware vrolijkheid.

a.       Don Bosco,

         uw testament aan uw jongens

         is een heel levensprogramma

         maar ook een veilige weg om gelukkig samen te leven.

         Blijf gij ons telkens oproepen om er dag na dag aan te bouwen.

         Toon ons de weg om in vrede en vriendschap te leven met God,

         met onszelf, met elkaar.

         Geef ons iets van uw kracht en uw warme liefde,

         van uw vertrouwen in God en in elk van uw jongens,

         zodat wij samen kunnen leven in die ware vreugde die u zo dierbaar was. Amen.