Verslagen
25 - 30 juli 2004: 5-daagse trektocht
foto's vind je hier.
Zondag, maandag en dinsdag hebben we ook op deze tocht meegemaakt, maar blijkbaar lijden enkele van m'n jeugdige ruiters al heel vroeg aan geheugenverlies, want die dagen zijn ze in het verslag toch vergeten...
Woensdag
Na de problemen met Witte gisterenavond hadden we besloten om vandaag om 7uur op te staan. Dus om 7uur ging onze wekker “Katrien” af. We trokken snel onze kleren aan om te gaan kijken of Witte zijn benen al ontzwollen waren. Maar het was jammer genoeg ijdele hoop. Na overleg hebben Katrien en Lize besloten om Witte terug naar de startplaats te voeren en Chico –een bonte Haflinger van 1.35m – af te halen zodat Lize toch verder kon meegenieten van de trektocht.
Terwijl Katrien, Linda en Eveline terug naar de startplaats reden om Chico op te halen hebben Andy, Maxime, Lize en ik ervoor gezorgd dat alles opgeruimd werd. Een uurtje nadat Katrien was vertrokken was alles opgeruimd en nog geen 5 minuten later arriveerden Katrien en compagnie met Chico. Chico werd afgeladen en Witte werd op de trailer gezet. Terwijl Katrien samen met Linda en Lize Witte ging afleveren hebben wij – Andy, Maxime, Eveline en ik – de paarden vertrekkens klaar gemaakt.
Een half uur nadat Katrien vertrokken was arriveerde Ines. Tits kwam al snel op ons afgelopen voor een knuffel. Maar deze keer was hij niet alleen. Zijn kameraadje Jazz –een zwart-witte Border Collie – ging ons vergezellen voor de rest van de trektocht. Katrien arriveerde een poosje later en om 11uur waren we klaar om te vertrekken. Andy leeft eventjes op wolkjes toen hij van Ines op Passion mocht rijden.
Na een tochtje van 2 uurtjes waren we aangekomen op onze middagstop. We aten onze boterhammen op terwijl we voor de muur van de abdij van West-Malle zaten. De paarden stonden links en rechts van de weg vastgebonden tussen de bomen. Om 14u30 hebben we onze tocht verder gezet richting het huis van Ines. Na een mooie tocht tussen de bossen en enkele leuke gallopjes kwamen we aan bij Ines.
We hadden net de paarden verzorgd toen de hoefsmid kwam om Spikey opnieuw te beslaan. Terwijl hebben wij de paarden eten gegeven. We hebben dankzij Ines nog eventjes een wilde rit op de hooiwagen gehad. Daarna konden we nog genieten van een plons in het zwembad. Na die heerlijke verfrissing zijn we met zijn allen naar de veulentjes van Ines geweest. Wat waren dat mooie paardjes. Het waren beide appaloosa’s en noemden President en First Lady. Toen we terug thuis kwamen stond een heelrijke barbecue op het menu en na nog lang keuvelen bij de open haard gingen we slapen. De jongens kregen een werfwagen en de meisjes ook eentje. Er was weer een spannende, leuke dag gepasseerd en iedereen viel tevreden in slaap.
Donderdag
Om iets voor 8 ging de wekker/gsm weer af, en met vermoeide oogjes kropen we stilletjes uit onze slaapzakken om de paarden eten te gaan geven. We waren eigelijk vrij snel wakker behalve onze Andy, die niet uit zijn bed/slaapzak kon. Dan maar de harde middelen… Andy kreeg de eer om die dag op de kleine Chico te rijden met een Engels zadel. Dit was balen voor onze cowboy. Bovendien kreeg hij ook nog eens geen eten aangezien wij al lang klaar waren met ontbijten.Wij vertrokken die dag goed op tijd vanuit Zoersel bij Ines haar thuis, richting Wechelderzande.
Er waren 2 verassingen gepland voor deze dag, de eerste was dat we door de warande gingen, een grote prachtige vijver ala Hawaï. We waanden ons echt aan de Middellandse zee met het blauwe water en het witte zand. Alleen sommige vervelende toeristen waren er teveel aan. Dit was zeker een van de mooiste momenten van de hele tocht. Paard en ruiter genoten met volle teugen en Suseque vond het water zelfs zo zalig dat ze meerdere keren probeerde te gaan liggen, gelukkig voor mij is dat plan mislukt. Na het meer kwamen de Lilse bergjes, na ons opgesplitst te hebben gingen we groep per groep naar boven en naar benenden. Zalig gewoon.
We zetten onze tocht verder door de bossen van Herentals met omgevallen bomen zodat we zelfs een sprongetje konden maken, maar uit ervaring weet ik nu dat springen met een springpaard alleen maar goed gaat met een engels zadel.
Het was warm die dag, heel warm en na een galopje door het stoffige zand waren we allemaal aan serieuze verfrissing toe. Zo kwamen we bij onze tweede verrassing: een ambachtelijk ijsje! IJsjes hebben bij mij nog nooit zo goed gesmaakt als toen met die hitte.
We zetten onze tocht verder richting manege Wittenberg in Herentals waar we lekker konden genieten van een frisse douche in de wasplaats voor de paardjes. Na de lekkere frietjes met vol-au-vent –ook voor vegetariër Andy- gingen we ons bedje maken op de hooizolder met de motten en kakkerlakken. Gelukkig had Lize Bio-kill bij!
Met een gelukkige zucht konden we zeggen: Weer een toffe dag achter de rug.
Vrijdag
De laatste dag was aangebroken… Deze keer stond cowboy Andy wel vroeg op en tot onze grote verbazing was hij als eerste klaar om de paardjes eten te geven (die had zijn lesje wel geleerd)!! Wij stonden ook op en opnieuw ruimden we onze slaapmatjes en slaapzakken op, smulden van het ontbijt dat de mama van Katrien weer klaargezet had en maakten de paardjes klaar om te vertrekken.
Al snel kwamen we bij onze eerste bezienswaardigheid, de toeristentoren, waar ik even een klimmetje waagde… om foto’s te trekken. Daarna reden we verder de bossen in.
Rond de middag stopten we aan een paadje langs een grote beek en we bonden de paarden aan de bomen vast. Terwijl wij onze al dan niet geplette boterhammetjes opaten, viel onze leidster, Ines, in slaap tussen de varens. We genoten nog wat van het zonnetje en als iedereen klaar was reden we verder.
We reden de trappen op langs het kapelletje en om eens een andere weg uit te proberen stapten we ook langs het maïsveld waar wat ontsnapte koeien liepen, maar helaas konden we niet verder en moesten we terug.
Tot slot tokken we nog door Pulderbos tot we terug bij ‘de Jos’ aankwamen waar we maandag ook vertrokken waren. Daar mochten we nog genieten van een koffiekoek en poseerden we voor de groepsfoto. Met spijt in het hart namen we afscheid van paard en nieuwe vrienden.
Maxime, Andy, Eveline, Stefanie en Lize.