OFF ROAD INITIATIE

Bill offroad

Zaterdag 13 maart 2004 was het dan zover: mijn eerste geplande OFF ROAD ervaring. Na enkele ongeplande off road ervaringen in het verleden ging ik nu echt proberen te leren hoe het moest.

(In mijn herinnering van ongeplande ervaringen is de dag dat ik met Muriel de kleine paadjes op de motor zou opzoeken en wij ergens in de Voerstreek dat wel heel mooie weggetje inreden richting nergens. Doorrijdend werd het paadje steeds smaller en de mensen die er liepen keken al enigszins verbaasd - ik dacht eerst nog dat het aan mijn helm lag! Echter, op een gegeven moment werd het asfalt beton en daarna zelfs losse stenen. In mijn ervaring was keren nog altijd gevaarlijker dan over de stenen doorrijden, dus dat laatste werd gedaan.
Alleen is het al niet makkelijk, laat staan met een wonderschone met lange benen achterop. Gelukkig kwamen we twee wandelende mensen tegen, en ik vroeg in mijn onschuld of zij me konden vertellen waar het dichtst bijzijnde asfalt weggetje was. Nog bijkomend van de verbazing hoe zo´n buikschuiver, met daarop een in leder verpakte buik en personen, zover van asfalt vandaan kwamen, wezen zij rechtdoor in de richting van een wel zeer indrukwekkende afdaling in het overigens prachtige bos. "Nog enkele kilometers" klonk het hoopvol. Afijn, vol goede moed rechtdoor, de afdaling badend in het zweet afgelegd en gelukkig na een 15-tal minuten weer asfalt gevonden.
Conclusie, met de Kawa niet meer off road gaan en het toch maar eens met een daarvoor geschikte fiets gaan proberen.)

Uiteraard is leren op mijn leeftijd niet meer zo makkelijk, maar afijn, vol goede moed op weg naar Balen-Olmen (B), naar het Honda park alwaar Annedien, Peter en ik en een aantal anderen de off road doop zouden ondergaan. Het fijne was deze keer dat ik niet off road hoefde te gaan met een rond de 200 kg wegenda Kawa 900, maar met een heuse Honda crosser.
De richting naar het Honda park staat netjes aangegeven, en we vonden het uiterst landelijk gelegen cross circuit zonder problemen.

Bezoek even de hun site en kom daarna weer terug - http://www.hra.be/nl/park_nl.htm
begin
Er stonden een stuk of 5 zeer nieuwe Honda crossers op ons te wachten, 125cc 2-takt tot 400cc 4-takt, de tanks werden gevuld zodat we later niet onverhoopt stil zouden vallen. Ik vroeg waar we ons dienden te melden en dit bleek in een lekker warme kantine te zijn met goede uitkijk op de baan. Toen wij - toch netjes op tijd - binnenstapten bleken alle anderen van onze groep reeds binnen te zijn. We werden begroet door Eric en konden meteen aan de koffie en koek. Er werd een beetje gekletst en snel daarna begon de korte briefing. Alhoewel ik helm, broek en laarzen bij had, was het (GELUKKIG bleek achteraf) ook mogelijk om spullen te huren. Het had redelijk geregend die nacht en de baan was modderig, waardoor we zouden beginnen op comfortabel, schoon en grippy gras achter het circuit.

Vooraleer we met de moto´s de baan op konden moesten de groepjes (twee personen per moto) ingedeeld worden. Ik en Peet samen op een Honda XR250 viertakt, waarvan een tamelijk zachte voorband even gewisseld moest worden. Ik had al gehoopt op d´n tuf tot op het gras te kunnen rijden, maar door het voorband akkefietje moest ik - op wel heel slecht lopende cross laarzen - richting gras wandelen. Ach ja, zo kon ik alvast aan de modder wennen.

Op het gras was het goed te doen. Ook waren de weergoden ons gunstig gezind, en het was - zelfs ondanks Peter´s aanwezigheid - lekker en droog weer. Na nog wat meer uitleg van de instructeurs mocht de club aan de slag op het gras om een beetje feel te krijgen voor de motorfietsjes. Ik weet nu waarom crossers in een bocht helemaal naar voren zitten en hun been parrallel aan de voorvork houden, het gaat op die manier een stuk beter om de bocht door te komen en indien de fiets slipt het apparaat weer terug onder controle te krijgen. Perfect ging dit - tot ik wat al te enthousiast werd en mensen aan de verkeerde kant voorbij ging steken, waarna ik netjes even aan de kant gezet werd om uitgelegd te krijgen dat dit geen wedstrijd was en dat ik niets hoefde te bewijzen. Ik ben het volledig eens met het verhaal, mag weer verder en houd er rekening mee dat het gaat om stapje voor stapje de fijne kneepjes te leren.

We krijgen geleerd wanneer en waarom stukjes staand en wanneer zittend gereden moet worden, hoe we de motor het werk kunnen laten doen zonder dat het al te veel moeite kost en Eric laat nog even zien dat dit alles staand met een hand rijdend (het lijkt de paus wel) ook heel goed kan.

Ondanks de goede tips ben ik bekaf na een aantal rondjes rondscheuren - dat wordt spierpijn.

Na het gras komt het echte werk, tussen de crossbaan in is een behoorlijk drassig terrein met een klein wasbord baantje en een heuvel voor het springen. We beginnen bij het wasbord en leren de motor beheerst hier overheen te zetten. Om het alles nog een beetje echter en onverwachter te doen overkomen krijgen we modder toegesmeten en moeten we uitwijken voor overstekend wild (hè Vince!?) en fotograferende instructeurs. De oefening is leuk, en je ziet dat het steeds beter gaat.

Vriend Peter had nog een beetje geluk nadat hij een paaltje ontweken had viel zijn fiets om en landde hij NET NIET in een flinke poel water!

Na het wasbord was het de beurt aan remtechnieken. We krijgen haarfijn uitgelegd hoe en wanneer we wat moeten doen nadat we het rempunt gepasseerd zijn. Voor het rempunt moeten we vaartmaken, dwz gas erop en schakelen één, twee, drie..........chips, daar is het rempunt al. Gas los, ontkoppelen en remmen met de achterem, terugschakelen, voor de bocht het kruis weer aan de tank zetten en dan de bocht maken liefst zonder om te vallen in de smurrie. Hartstikke leuk en verdomde moeilijk om het echt helemaal goed te doen - de ondergrond is moddertje glad.

Nu ben ik al aardig moe, en ik merk dat mijn reflexen een stuk minder zijn dan voorheen. Toch nog een laatste oefening - springen! Er wordt uitgelegd hoe je moet springen, en waarom je het gas niet te vroeg moet loslaten of erop zetten. Eric doet het heel mooi voor, beginnend met het gas te vroeg loslaten, waardoor het voorwiel eerst op de grond komt. Dan het gas te vroeg openen, waardoor het achterwiel eerst neer komt en tenslotte met finesse en de juiste versnelling over dat bergje te gaan waardoor je mooi springt en beide wielen tegelijk weer op de aarde terug komen. Het lijkt zo verdomde makkelijk......
schoonspuiten
Zelf heb ik moeite ermee het gas net genoeg te doseren zodat steeds het voorwieltje eerder beneden is dan mijn achterwiel, ik probeer het nog een paar keer maar merk dat ik steeds meer zwabber en bekaf ben. Ik besluit om te onthouden wat ik geleerd heb en het wellicht een volgende keer eens beter te doen.

Ter afsluiting nog een goede kop soep met brood in de kantine - leuke gesprekken over motoren en motor vakanties. We drinken nog wat wisselen e-mail uit en keren weer huiswaarts na een heel fijne doch vermoeiende dag.

Samenvattend; de cursus vind ik ontzettend leerzaam, gezellig en leuk om te doen. Ik vond het geheel bijzonder modderig en ben blij dat ik spullen gehuurd heb en ben zeker van plan nog eens te komen kijken voor de "wat verder gevorderden off road initiatie".

5MB download voor de mededeelnemers klik hier.

bar
back
Home