St. Ceciliakoor

 

Het Sint-Ceciliakoor van Westerlo bestaat minstens 200 jaar.  Het echte opzoekingswerk naar het ontstaan moet nog beginnen maar archiefstukken uit de eerste jaren van de 19e eeuw laten blijken dat het koor in die dagen reeds een stevig stuk geschiedenis achter de rug had.  Het oorspronkelijke doel was en blijft:  elke zondag en op de grote kerkelijke feestdagen de eredienst opluisteren met gregoriaanse gezangen.  Op dit ogenblik bestaat het koor uit 17 zangers.  Elke zondag zingt het de volledige mis (proprium plus kyriale) in het Latijns.

Dirigent is Dolf Smets, Organist Norbert Pauwels.

Het koor trad reeds op in WalloniŽ, Tirol & Duitsland, maar dat was eerder toevallig en dus bijzaak.

De Vrolijke Westelaren:  Voor dit koor moeten we even terug in de geschiedenis.  Tijdens en na WO I liep er nogal wat mannelijke jeugd rond in het centrum van Westerlo.  Daaruit ontsproot een vriendenkring die zich toelegde op zang en toneel:  De Vrolijke Westelaren.  Hun repertorium bestond uit volkstoneel en liederen die de 'hits' waren van de toenmalige jeugd.  Heel vaak waren ze van lokale komaf.  De vereniging geraakte 'uitgetrouwd' op het einde van de twintiger jaren en het repertorium belandde op de rommelzolder:  vergeten.  Zo een beetje als een uitgedoofde vulkaan:  slapend maar bijlange niet dood.

Hier moeten we nu iets zeggen over dirigent Dolf Smets.  Dolf is een rasechte Westelaar van het 'goede' jaar 1940:  muziek te lucht, te land en te water, dag en nacht.  Dat zit sindsdien in zijn genen ingebakken.  Dolf leeft van en voor muziek.  Hij stichtte in 1969 het gemengd koor 'De Klingel' met annex een instrumentaal ensemble voor jonge mensen die genoegen willen beleven aan samen-musiceren:  de Speelschaar.  Ieder jaar verzorgden deze ensembles een uiterst verzorgde, hoogstaande feestavond met muziek, woord en zang.  Tot op heden...  Daar kwam in 1989 een Jagerskoor bij, een gemengde groep die intussen ook al bekend geraakt is in binnen- en buitenland.

Intussen zocht Dolf naarstig naar het oude repertorium van de Vrolijke Westelaren.  Hij vond oude foto's, en fragmenten van partituren en programma's.  Tot Sint-Antonius hem plots een handje kwam toesteken.  Vanop een oude zolder dook een houten bak op vol oude vergeelde papieren:  muziek!  De muziek van de Vrolijke Westelaren, ter ziele gegaan in 1928.  Meteen schoot Dolf aan de slag.  Hij riep er de Cecilianen, de Jagers & de mannelijke zangers van de Klingel bij en herstichtte de Vrolijke Westelaren.  Van een oude foto werd de standaard nagemaakt en iedere zanger zorgde voor een zwart kostuum, zwarte schoenen, een wit hemd en ... en bolhoed.  Het eerste optreden van de "Bolhoeden" was een groot succes.  Een succes, dat nog altijd groeiende is ...

Het repertorium van de Bolhoeden is afgestemd op 'de tijd van vroeger'.  Het is de bedoeling de jeugd van de huidige derde leeftijd te doen herleven met woord en zang, op een gemoedelijke humoristische, schalkse, maar 100% realistische wijze.

De Bolhoeden hebben echter nog een tweede programma achter de hand:  een Kerstprogramma.  Met teksten van Timmermans & een gulle keuze uit onze rijke Vlaamse kerstliederenschat, al of niet aangevuld met een authentieke, gregoriaanse of latijnse misviering.

Voor beide programma's, de tijd van toen en de Kerst, zijn de ankermensen:  Dolf Smets als koorleider en Gust Van Loy als verteller.

De Klingel, het Jagerskoor, de Cecilianen en de Vrolijke Westelaren hebben niet de bedoeling wedstrijden te winnen en commerciŽle successen na te jagen.  Zij zingen voor hun plezier en voor dat van hun toehoorders.  Zolang het op deze manier kan, zolang zij mensen blij kunnen maken zonder teveel stress of bijkomende dwang op hun schouders te nemen, zullen zij zingen tot meerdere eer en glorie van ..........

Zoals het oude spreekwoord zegt:  ZINGEN IS TWEEMAAL BIDDEN